De uit Maryland afkomstige Georgie Jessup brengt op haar nieuwe album met haar soulvolle stem Americana in de traditie van the Band met traditionele country-, blues- en folkinvloeden. Sterk album dat ik iedere liefhebber van roots/americana van harte aanbeveel.

Moonbeam Parade is het 5e album van de Italiaanse, al geruime tijd in Austin, TX, residerende Giulia Millanta. Op haar vorige albums maakte zij veelal uitstapjes naar Frans- en Italiaanstalige liedjes, maar op haar nieuwe album heeft zij vooral gekozen voor het Engels en dat pakt absoluut niet verkeerd uit. Haar nummers komen recht vanuit haar hart en ziel, want je voelt als luisteraar wat er in haar omgaat. Ze begon reeds op jonge leeftijd met zingen en gitaar spelen, meestal traditionale folksongs. Als singer-songwriter heeft ze een breed muziekbereik, van melancholisch, tot pittig en dansbare folksongs.
Moonbeam Parade werd opgenomen in de Ohm Studi in Austin. Millanta en haar mede-producer/vriend George Reiff wisten de beste lokale sessiemuzikanten te strikken als begeleidingsband, zoals ondermeer Charlie Sexton, gitaar (Bob Dylan), Howe Gelb, piano op track 9 en vocals op track 5 (Giant Sand), Glenn Fukunaga, bas (The Dixie Chicks), Gabriel Rhodes, gitaar, piano (Willie Nelson), Dony Wynn, drums, percussie (Robert Palmer) en David Pulkingham, gitaar (Patty Griffin). Op If You Ask me levert Michael Fracasso een vocale bijdrage en op vier liedjes verzorgt niet minder dan Kimmie Rhodes de backing vocals. Voorwaar een keur aan topmuzikanten en die staan in beginsel garant voor een topalbum; die kwalificatie verdient het eindresultaat van Moonbeam Parade zeker. De grootste credits gaan wat mij betreft toch naar Giulia Millanta zelf vanwege haar prachtige zelfgeschreven liedjes (met uitzondering van de Bowie-cover R&R Suicide) en haar sterke instrumentale begeleiding op gitaar en ukelele. Deze songs zijn stuk voor stuk voorzien van mooie arrangementen. Het album sluit in stijl af met het akoestische Not The Mirror dat na iedere luisterbeurt opnieuw voor kippenvel zorgt.
Moonbeam Parade is een absolute aanrader voor muziekliefhebbers die houden van de muziek van vrouwelijke singer/songwriters als Joni Michell, Ani DiFranco en Suzanne Vega. Dus een aanbeveling, voorzien van een indrukwekkend sterk visitekaartje!

Deze recensie is ook geplaatst op Muziekwereld: http://www.muziekwereld.com/giulia_millanta.htm

Gjermund Larsen is een Noorse violist, die met zijn trio elf traditionele instrumentale folkliedjes presenteert op Salmeklang, het vierde album met zijn trio. Het genre folkmuziek zit Larsen van jongsaf in de genen, waarbij ongetwijfeld zijn vader, de befaamde folkzanger Geir Egil Larsen, van invloed zal zijn geweest. In Noorwegen is Gjermund Larsen heel bekend, maar voor mij vormt het album Salmeklang een eerste kennismaking met zijn muziek. De traditionele folk, die het trio brengt, wordt vermengd met elementen uit de jazz, bluegrass, barok en andere al dan niet hedendaagse muziek. Het is muziek die niet is te vergelijken met het onlangs door mij gerecenseerde Prov A Si Noe Til Meg Na van zijn landgenoten van Valkyrien, waarover ik nogal lovend schreef.. Niet alleen vanwege het feit dat het hier een instrumentaal album betreft, maar daarnaast mist het album voor mij ook de spanning die de muziek van Valyrien zo boeiend maakt. De elf nummers klinken allemaal prachtig, daar niet van, heel professioneel gespeeld samen met Andreas Utnem (flygel, harmonium, piano) en Sondre Meisfjord (bas), maar het kabbelt allemaal nogal monotoon voort. Salmeklang is een typisch luisteralbum, maar ook na diverse luisterbeurten kon ik helaas geen klik krijgen met deze muziek.

Deze recensie is ook geplaatst op Muziekwereld:
http://www.muziekwereld.com/gjermund_larsen_trio.htm

Met Burn The Plan vervult en voltooit het Canadese damestrio Good Lovelies hun zogenaamde muzikale bestemming als folktrio. De sterke troeven van Good Lovelies zijn hun vocale harmonieën, charisma en de met sympathieke teksten gelardeerde liedjes.

Dit Texaans kwartet uit Houston stond al op de planken met Blackberry Smoke, Leon Russell, Rodney Crowell, Creedence Clearwater Revisited, Soulhat en anderen. Op hun nieuwste album brengen ze een aantrekkelijke Americana-mix van country, rock, surf en folk.

Ter gelegenheid dat zij inmiddels alweer zestig jaar op het podium staat, bracht Greetje Kauffeld onlangs een nieuwe cd uit: A Song For You, tevens de titel van haar gelijknamige theatertour.
Op A Song For You etaleert Greetje Kauffeld haar grote kwaliteit als zangeres. Nog steeds gezegend met een vaste, zuivere stem, perfect timbre plus timing en begeleid door een geweldig jazztrio, vormen de basis die het niveau van A Song For You tot grootse hoogte tilt. Het album telt elf songs, stuk voor stuk bekende en iets minder bekende standards, van onder andere Leon Russell, Antonio Carlos Jobim, Hammerstein/Wilkinson en Cole Porter. Het is een smaakvolle keuze, die ons terugvoert naar de muziek uit de jaren vijftig, zoals deze ook vaak werd vertolkt door Sinatra, Nat King Cole en Doris Day. Verrassend is de keuze van If (David Gates), één van de mooiste popballads aller tijden. Het trio uitstekende musici, al jaren bekend onder de naam DIG d’DIZ (Drie is goedkoper, de drummer is ziek) zorgt voor een mooie passende, sophisticated, jazzy begeleiding en bestaat uit Jan Menu (baritonsaxofoon), Maarten van der Grienten (gitaar) en Jan Voogd (contrabas).
A Song For You is in het nog maar net begonnen jaar de eerste grote jazzverrassing, en ook nog eens een nationaal product met een uitstraling van internationale allure. Greetje Kauffeld bewijst met haar nieuwe cd dat zij nog steeds behoort tot één van de beste zangeressen van Nederland.
A Song For You is een prachtig album, zowel vocaal als instrumentaal. Iedere muziekliefhebber kan ik deze cd dan ook sterk aanbevelen.

Deze recensie is ook geplaatst op Muziekwereld:
http://www.muziekwereld.com/greetje_kauffeld.htm