Meest uitgesproken gospelachtige album van Van.
Whenever God Shines His Light, in duet met Cliff Richard (geen kwaad woord over deze man) en When Will I Ever Learn to Live in God? zijn het meest uitgesproken in die richting. Contacting My Angel kun je als meer algemeen spiritueel opvatten.

En spiritualiteit in de bredere zin van het woord is er verder genoeg op dit album: de poëzie van Coney Island en de fraaie lovesong Have I Told You Lately . Toch dreigt het album hier en daar te verzinken in iets te flauwe nummers en zoete violen, zoals in I'm Tired Joey Boy en Orangefield.
These Are the Days vind ik dan wel weer een heel gedenkwaardige afsluiter.

Persoonlijk vind ik Van Morrison vaak een weinig sympathieke mopperende brombeer, maar hier doet hij echt zijn best het zijn fans naar de zin te maken. Toch ook best bijzonder dat er in deze blanke Belfaster van huis uit zoveel soul en blues zit. Groot talent, maar hij mag toch wel eens een keer glimlachen potdorie.