stem geplaatst

stem geplaatst

(reactie op ander bericht)


(reactie op ander bericht)


Dat staat, ik ben totaal geen man van rap, hip-hop of iets in die richting. Weet je zeker dat het je gaat lukken?

Nog even on-topic over de nieuwe single: My Mind Is a Mountain is een monsterachtig lekkere en typische Deftones-track. Er gebeurt weer van alles en na meerdere luisterbeurten vallen de puzzelstukjes dan ook pas in elkaar. Op de zang van Chino lijkt na een slordige dertig jaar overigens totaal geen slijtage te zitten, bizar hoe hij keer op keer in staat is dromerige, meerlagige zangklanktapijten te fabriceren die blijven boeien en ontroeren. Krachtpatserij met hoofdletter K waar Deftones mee bezig is. Ook de K van kwaliteit trouwens.

stem geplaatst

stem geplaatst

Forever Howlong is een album geworden dat zich moeilijk naast het eerdere werk van de band laat leggen. Logisch ook, met het vertrek van muzikale motor Isaac Wood na het zeer sterke Ants From Up There uit 2022. Toch slaagt de band erin om een met een samenhangende collectie nummers op de proppen te komen met een zeer onderscheidend geluid en karakter. Daarom trek ik puntje bij paaltje toch de conclusie dat Forever Howlong wederom een ontzettend fijne plaat van het jonge Black Country, New Road is geworden.

Meerdere luisterbeurten op verschillende momenten en gemoedstoestanden, uitgesmeerd over een wat langere periode, doen dit album heel veel deugd. Na de eerste twee à drie luisterbeurten had ik hem op 3,0* staan, een aantal weken geleden kwam ik schoorvoetend met een beoordeling van 3,5* aanzetten en op dit ogenblik deel ik zonder aarzelen 4,0* uit, mét - jawel - ruimte voor een nóg hogere score.

Dat betekent dat Black Country, New Road, nog meer dan met eerdere albums, een ware groeibriljant heeft afgeleverd die na een rijpingsproces pas volledig tot zijn recht komt. Pas dan wordt de identiteit van de individuele nummers meer en meer zichtbaar, ontsluiert de ongelooflijk rijke instrumentatie - let er eens op, het is echt verbluffend - zich stukje bij beetje en ontpopt de enorme vindingrijkheid aan zang- en melodielijnen zich wat mij betreft tot dé troefkaart en smaakmaker van deze plaat.

Forever Howlong is een album geworden dat zich moeilijk naast het eerdere werk van de band laat leggen. Logisch ook, met het vertrek van muzikale motor Isaac Wood. Toch slaagt de band erin om een met een samenhangende collectie nummers op de proppen te komen met een zeer onderscheidend geluid en karakter. Dat geluid en karakter raakt me diep en maakt me bij vlagen zelfs erg emotioneel. In alle nummers bespeur ik namelijk een soort kinderlijke, jeugdige authenticiteit - geen naïtiviteit of eenvoud - en een ongrijpbare, uitnodigende en eerlijke ophartigheid, die bij mij een gevoel van nostalgische weemoed en liefelijke vreugde geeft en mij blootstelt aan persoonlijke reflectie en bezinning.

Een album dat zich in die indringende sferen weet te manifesteren, heeft iets heel bijzonders en puurs over zich heen dat maar weinige is gegeven. Forever Howlong heeft het en daarmee is het wat mij betreft een meer dan geslaagde voortzetting van de toch al fascinerende weg die Black Country, New Road heeft bewandeld.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst