Nou helemaal mee eens Bartjeking . Ik kreeg dit album in de jaren '70 van de vorige eeuw van mijn broer, die toen klarinet- en saxofoonles kreeg van Jan Vennik, een van de muzikanten van Spin. Spin was een 'spin-off' van Ekseption en was bezet met grote namen uit de Nederlandse jazz en popmuziek.
De heren maakten 2 albums slechts, omdat het succes van hun albums helaas niet groot was.
1e heet 'SPiN'
2e heet 'Whirlwind'
Ongetwijfeld horen jullie ook bekende klanken. Hoe vaak hun muziek wel niet onder docu's werd gezet. Ze hadden met het nummer 'Grasshopper' een bescheiden hit in de VS.
De muziek zit uitstekend in elkaar. Heel af en toe wat flarden gedateerd klinkende 70-er jaren jazzrock, maar de band mag met deze 2 ijzersterke albums bij de prog-rock liefhebbers zeker niet ontbreken!
Prima geluidskwaliteit. Maar ja, dat mag je van deze heren verwachten. Gitaarwerk is dik in orde. Ach ja, die Hollestelles konden het wel. Vooral in 'Sea an Seasons' en 'Little Bitch'. De heren hebben ook af en toe naar Zappa arrangementen geluisterd. Fijn blazerswerk. De rest van de instrumenten; toetsen, drums en bas, verder alle blaasinstrumenten klinken gaaf.
Ik geef het 4 sterren! En graag een release op CD!!

De band bestond uit:
Rein van den Broek: Trumpet, flugelhorn
Jan Vennik: Flute, hobo, clarinet
Hans Jansen: Keyboards
Hans Hollestelle: Guitar, synthesizer
Jan Hollestelle: Bass guitar, cello
Cees Kranenburg: Drums, percussion

Dit tweede album is inderdaad wat lichter van toon dan hun debuut Spin uit 1976. Maar er staat weer mooi gitaarwerk op van Hans Hollestelle, vooral in Telegraphcanyon-roadrunner. Allemaal lekkere in het gehoor liggende tunes. Waarom doen sommige nummers mij, af en toe, zo aan de Yellowjackets met Robben Ford denken?
Geeft niks, maar wie is die zangeres in You're a Clown??
Graag van dit album ook een CD release!!
Ik vond hun debuut ietsje sterker, maar dit album mag er zijn! 4 sterren

De band bestond uit:
Rein van den Broek: Trumpet, flugelhorn
Jan Vennik: Flute, hobo, clarinet
Hans Jansen: Keyboards
Hans Hollestelle: Guitar, synthesizer
Jan Hollestelle: Bass guitar, cello
Cees Kranenburg: Drums, percussion

Gastmuzikanten:
Martha Pendleton en Sue Chaloner: zang op You're a Clown
Jean "Toots" Tielemans: mondharmonica op Baby's Delight en You're a Clown
Bart van Lier: trombone op Baby's Delight, Super B en You're a Clown

Ik ben nu alleen nog maar Steve Morse albums aan het draaien en inderdaad dit is niet zomaar een verzamelaartje RonaldjK.
Ten eerste valt de uitstekende productie op. Het geluid is zeer goed, veel dynamiek en ten tweede zijn techniek staat nu in dienst van zeer goede melodieën. Zo hoor ik Steve More het liefst. Zo ken ik hem eigenlijk ook het beste. Het album komt zeer goed binnen met Heightened Awareness Ook in Prognosis mooie piano en briljant begeleidend gitaartokkelwerk. Hypnotiserend. De herhalingen zijn hier absoluut niet saai en de overgang naar zijn akoestische slaggitaar is zonder meer mooi. Je hoort 3 gitaren spelen en het blijft mooi. La Villa Strangiato met het prachtige middeleeuws aandoende akoestische gitaar intro en mooi hoe hij zijn gitaar effecten inzet om een fraaie sfeer te creëren. Opbouwen en dan naar het zware werk gaan. Ja Billy Sheehan (mag zeker genoemd worden) ken ik als zeer goede bassist bij het meesterlijke optreden van Steve Vai's Live at the Astoria, London. Bille Sheehan geeft Steve Vai hier nl. zeer goed partij.
The Clap een fraaie shuffle blues van Steve Howe's iconische nummer op het 3e album van Yes - The Yes Album (1971)
Quantum Soup is straight jazzfusion werk. Prima uitgevoerd, maar helaas niet erg tijdloos. Als afwisseling wel leuk om te horen.
Air On A Six String is zonder meer mooi. Akoestische gitaar heeft voor Steve Morse geen geheimen. Over afwisseling gesproken. Bij Wooden Music dacht ik heel even aan een intro van een nummer van Crosby, Stills and Nash. Prachtig gedreven akoestisch gitaarwerk. Folk muziek zoals je graag wilt horen. Je kunt er praktisch op dansen.
Migration alsof The Byrds binnenkomen! Geen Rickenbacker twelve string, maar wel het bekende dominerende tokkelwerk ala Roger McGuinn. Als Byrds fan verraste dit mij. Ook weer met een gave lead melodie. Je kunt bijna de zang erbij horen.
Heel fijn album.
Op naar Steve Morse - Prime Cuts Volume 2!!

Steve Vai ken ik van de albums waarop hij met Frank Zappa speelde, met de G3, van zijn goede DVD "Live At The Wastoria London" en van zijn verrassende optreden in Biddinghuize op het Arrow Rock Festival 2007.
Vooral met het laatste bewees hij zijn diversiteit, dat hij ook op dit album laat horen. Op zijn latere albums is hij een (zeer goede) gitaarshredder ala zijn leerling Joe Satriani.

Dit album ademt de invloed van Frank Zappa uit. Wat Zappa van dit album, vond weet ik niet. Wel is het zo, dat zijn zoon Dweezil Zappa met het Noord Nederlands Orkest in Tvoli/Vredenburg, naast vader Zappa's werk en eigen werk, ook Steve Vai's "There Is Something Dead In Here" ten gehore bracht.

Een van zijn beste nummers is The Attitude Song dat ook weer terug te horen is op zijn life concert in Londen: Steve Vai - Live in London.
Call It Sleep vind ik ook steengoed. Over ballads gesproken.
Junkie is een pure hartekreet.

Ergo, een fijn album.
Ik geef het 4 sterren.