Vroeger vond ik dit dus echt helemaal niks. Het was veel te rauw. 'Geef mij Pink Floyd maar, dat is tenminste muziek' was de overheersende gedachte. Nu kijk ik tegen dit album echter iets anders aan.
Ok, het zal nooit mij favoriete album worden. Maar de impact op de muziek geschiedenis is echt gigantisch geweest. Natuurlijk, de punk was een stroming en meerder bands waren toendertijd met ongeveer hetzelfde bezig. Maar het waren toch de Sex Pistols die de meeste emoties los maakten. Getuige ook de discussie bij dit album. Mijns inziens hebben ze iedereen destijds even met de neus op de feiten gedrukt en iedereen gedwongen na te denken over wat muziek nu eigenlijk is. Is de technische virtuositeit (die vooral in de progressieve rock te vinden was) wel het hoogste doel dat er binnen de muzikale wereld te behalen valt? Is iet wel goede muziek wanneer het 30 verschillende instrumenten bevat? Of is het hoogste doel van de muziek je juist te grijpen. Moet muziek niet uit het hart komen?

Dat is, mijns inziens, de boodschap waar Sex Pistols ons op gewezen heeft. Ze hebben maar één album gemaakt. Maar is dat erg? Natuurlijk, degene die de muziek geweldig vindt, vindt dat eeuwig zonde. Maar wat mij betreft waren er niet meer albums nodig. De wereld was wakker geschud. De muziekwereld hebben ze veranderd. Dat was, bewust dan wel onbewust, het belangrijkste doel dat de Sex Pistols hadden en die hebben ze over kunnen brengen.

Puur alleen al daarom: 4*

Prachtige box dit. Er zit ook nog een DVD bij met een tv-opname in Austin (Texas), een van de laatste concerten die Stevie Ray Vaughan heeft gegeven.
Verder staat hier weinig onbekends op, maar het geeft een prachtig overzicht van wat de beste man heeft gemaakt. Het zijn overigens bijna allemaal live-opnamen, iets wat de box iets extra's geeft. Er wordt vol op gesoleerd en geïmproviseerd.
Kortom een prachtige box van een icoon in de blues. zeker de moeite waard!