Muziek / Toplijsten en favorieten / 80 x 80's
1
geplaatst: 25 januari 2023, 00:28 uur
‘The Safety Dance’ was toen, en is nu nog steeds, een aangename track. Kwam ook voorbij bij de klassenfuifen. De andere singles waren ook wel leuk (vertelt de herinnering me). Album echter nooit beluisterd. Toen niet en nu nog steeds niet. Ga ik verandering in brengen.
0
geplaatst: 25 januari 2023, 01:55 uur
The Safety Dance, bekend van radio en tv. Dat is eigenlijk alles.
0
wavanbuuren
geplaatst: 25 januari 2023, 08:59 uur
je kon toen in elk geval nog de draak steken met een dwerg in je videoclips. De dwerg in kwestie lijkt ook niet meteen in de slachtoffer rol te kruipen. En het publiek sprak er nog geen schande van.
God wat mis ik de 80's.
God wat mis ik de 80's.
1
geplaatst: 25 januari 2023, 09:21 uur
Ja precies, je kon ze ook nog gooien in die tijd…heel normaal.
1
geplaatst: 25 januari 2023, 10:06 uur
Toch nog even over A Flock Of Seagulls: het nummer stond weliswaar niet op bovenstaande plaat, maar hoe kan deze band hier besproken zijn zónder dat Wishing (if I had a photograph of you) zelfs maar genóémd is? Ik had het op een picture disc die er mooi uitzag maar zó slecht geperst was dat de synthesizer het hele nummer door liep te jengelen (of hoorde dat zo?), maar man man man wat heb ik dat vaak gedraaid.
0
geplaatst: 25 januari 2023, 12:12 uur
BoyOnHeavenHill schreef:
Toch nog even over A Flock Of Seagulls: het nummer stond weliswaar niet op bovenstaande plaat, maar hoe kan deze band hier besproken zijn zónder dat Wishing (if I had a photograph of you) zelfs maar genóémd is? Ik had het op een picture disc die er mooi uitzag maar zó slecht geperst was dat de synthesizer het hele nummer door liep te jengelen (of hoorde dat zo?), maar man man man wat heb ik dat vaak gedraaid.
Toch nog even over A Flock Of Seagulls: het nummer stond weliswaar niet op bovenstaande plaat, maar hoe kan deze band hier besproken zijn zónder dat Wishing (if I had a photograph of you) zelfs maar genóémd is? Ik had het op een picture disc die er mooi uitzag maar zó slecht geperst was dat de synthesizer het hele nummer door liep te jengelen (of hoorde dat zo?), maar man man man wat heb ik dat vaak gedraaid.
Voor een lezer let je niet goed op de jaartallen: dat album is uit '83 en het jaartal dat nu aan bod is, is ....
Ook Freur - Doot Doot kan dus nog voorbij komen
0
geplaatst: 25 januari 2023, 16:14 uur
Daar heb je helemaal gelijk in, maar wanneer een bepaald album aan bod is wordt er vaak ook nog even ingegaan op andere nummers van die band die soms wel of juist niet "salonfähig" waren. Dus ik moest mijn enthousiasme even kwijt. 
6
geplaatst: 25 januari 2023, 17:01 uur
17. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1765.jpg?cb=1511194620
Ik vind de hits zeker niet flauw. Blijven voor mij onverwoestbare klassiekers, zoals het hele album natuurlijk.
Daar denken er meer zo over:
luigifort schrijft bij het album een lange en fraaie ode. Zeker nog even lezen zou ik zeggen, dit is slechts een klein deel daaruit gepakt.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1765.jpg?cb=1511194620
Casartelli schreef:
Simple minds heb ik al lang geleden leren kennen via de verzamelaar Glittering prize (was een van m'n eerste cd's). Losse albums kwamen veel later: vanaf Good news from the next world naar achteren.
Overzie ik het nu dan vind ik van dit album de 'hitjes' de flauwste (vooral Glittering prize en Promised you a miracle). SSIS is altijd mooi gebleven en verder houd ik vooral van de atmosferischer stukken (Big sleep, New gold dream, King is white and in the crowd).
't Is een brugplaat tussen hun donkere new wave en hun jaren '80 pop. Soms zijn brugplaten de beste, soms brengen de overbrugde perioden mooiere albums voort. Voor mij geldt ditmaal het laatste. Empires and dance vind ik beter dan deze, terwijl ik uit hun populaire periode Sparkle in the rain de beste vind (en Street fighting years gelijkwaardig met deze, Real life zelfs niet ver erachter... Once upon a time, dát is de mindere...)
Simple minds heb ik al lang geleden leren kennen via de verzamelaar Glittering prize (was een van m'n eerste cd's). Losse albums kwamen veel later: vanaf Good news from the next world naar achteren.
Overzie ik het nu dan vind ik van dit album de 'hitjes' de flauwste (vooral Glittering prize en Promised you a miracle). SSIS is altijd mooi gebleven en verder houd ik vooral van de atmosferischer stukken (Big sleep, New gold dream, King is white and in the crowd).
't Is een brugplaat tussen hun donkere new wave en hun jaren '80 pop. Soms zijn brugplaten de beste, soms brengen de overbrugde perioden mooiere albums voort. Voor mij geldt ditmaal het laatste. Empires and dance vind ik beter dan deze, terwijl ik uit hun populaire periode Sparkle in the rain de beste vind (en Street fighting years gelijkwaardig met deze, Real life zelfs niet ver erachter... Once upon a time, dát is de mindere...)
Ik vind de hits zeker niet flauw. Blijven voor mij onverwoestbare klassiekers, zoals het hele album natuurlijk.
Daar denken er meer zo over:
Erik The Viking schreef:
Voor mij hét ultieme meesterwerk.
Was ook altijd het referentiepunt voor al het andere werk. En dat maakte het ook voor al hun andere en vooral latere werk uiteraard niet gemakkelijk.
Voor mij hét ultieme meesterwerk.
Was ook altijd het referentiepunt voor al het andere werk. En dat maakte het ook voor al hun andere en vooral latere werk uiteraard niet gemakkelijk.
luigifort schreef:
New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
Niet voor niets in mijn top 5 albums allertijden! Soms zelfs top 3! Je hebt van die albums die zijn zo zalig en zo'n perfect geheel dat je niet stoppen kunt ze te draaien. Meestal door een bepaalde samenhangende vibe of sound, maar zeker ook door killersongs.
New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
Niet voor niets in mijn top 5 albums allertijden! Soms zelfs top 3! Je hebt van die albums die zijn zo zalig en zo'n perfect geheel dat je niet stoppen kunt ze te draaien. Meestal door een bepaalde samenhangende vibe of sound, maar zeker ook door killersongs.
luigifort schrijft bij het album een lange en fraaie ode. Zeker nog even lezen zou ik zeggen, dit is slechts een klein deel daaruit gepakt.
0
geplaatst: 25 januari 2023, 17:55 uur
Top 10 plaat, al vind ik opvolger Sparkle in the Rain bijna gelijkwaardig.
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 25 januari 2023, 21:46 uur
Kom ik even een bijna 18 jaar oude recensie van mezelf tegen. Op nuances wel het een en ander veranderd; NGD (het album) is toch echt wel beter dan alles wat erna komt, Promised You a Miracle valt goed mee... Glittering Prize blijft wel een zwakke broeder en het meeste wat hiervoor kwam haalt eveneens dit niveau of iets niet ver eronder.
aERodynamIC schreef:
onverwoestbare klassiekers, zoals het hele album natuurlijk.
Hier moeten we elkaar maar in vinden dan.onverwoestbare klassiekers, zoals het hele album natuurlijk.
5
geplaatst: 25 januari 2023, 22:51 uur
18. Theatre of Hate - Westworld (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/21000/21676.jpg
En ik val Lebowski bij: zeker luisteren! Laat ik mezelf dan ook eens quoten
https://www.musicmeter.nl/images/cover/21000/21676.jpg
lebowski schreef:
Toen ik dit voor het eerst hoorde vielen mijn oren bijkans van mijn hoofd. Punkinvloeden, Afrikaanse-riekende percussie, fantastische teksten - op deze plaat heb ik met mijn vrienden veel en beneveld zitten filosoferen over een betere wereld. Als er in 1982 internet was geweest had ik vijf sterren gegeven, maar de tijd heeft er een sterretje afgesnoept. Lebowski zegt: luisteren!
Toen ik dit voor het eerst hoorde vielen mijn oren bijkans van mijn hoofd. Punkinvloeden, Afrikaanse-riekende percussie, fantastische teksten - op deze plaat heb ik met mijn vrienden veel en beneveld zitten filosoferen over een betere wereld. Als er in 1982 internet was geweest had ik vijf sterren gegeven, maar de tijd heeft er een sterretje afgesnoept
. Lebowski zegt: luisteren! En ik val Lebowski bij: zeker luisteren! Laat ik mezelf dan ook eens quoten
aERodynamIC schreef:
Opener en tevens single Do You Believe in the West World heeft lange tijd tot één van de favorieten behoord van een 80's verzamelaar die ik in bezit heb.
Het is een lekker 'woest' dans-rock-punk nummer alsof Robert Smith een dans maakt met Bow Wow Wow en Adam & the Ants.
De originaliteit spat er van af en daardoor is het nog steeds een ijzersterk nummer.
Diezelfde originaliteit treffen we ook aan op alle volgende nummers: vreemde tegendraadse ritmes, apart instrumentgebruik en toch hangt er zo'n heerlijk jaren '80-sfeertje omheen.
Misschien een vergeten bandje inmiddels maar daar zijn sites als deze voor om dat weer een beetje terug te draaien!
Opener en tevens single Do You Believe in the West World heeft lange tijd tot één van de favorieten behoord van een 80's verzamelaar die ik in bezit heb.
Het is een lekker 'woest' dans-rock-punk nummer alsof Robert Smith een dans maakt met Bow Wow Wow en Adam & the Ants.
De originaliteit spat er van af en daardoor is het nog steeds een ijzersterk nummer.
Diezelfde originaliteit treffen we ook aan op alle volgende nummers: vreemde tegendraadse ritmes, apart instrumentgebruik en toch hangt er zo'n heerlijk jaren '80-sfeertje omheen.
Misschien een vergeten bandje inmiddels maar daar zijn sites als deze voor om dat weer een beetje terug te draaien!
3
geplaatst: 26 januari 2023, 00:09 uur
Het was ergens in 1983, voorjaar denk ik. In de ochtend, op een zaterdag. Ik was met mijn moeder mee met de auto wat boodschappen doen. Richting bakker. Radio aan, vlak voor het journaal werd het laatste nummer van het uur gedraaid. Het werd niet aangekondigd. Een rollende bas zet in, hypnotiserende toetsen volgen met behoorlijk zware drums. Bezwerende zang. Wat een nummer! Inslaande bliksem! Mijn moeder ging de auto uit naar de broodjes, ik MOEST dit afluisteren. Welke band was dit? Maar er volgde geen afkondiging. Balen, wat was dit nu?? 81, 82, 83, 84
Aantal weken later tv aan het kijken. Tijdens het zappen - nou ja op de knoppen van de tv drukken - stuitte ik op een concertregistratie (Newcastle?) - 81, 82, 83, 84. Toen meteen het album gekocht. Betoverend magisch. Warme klanken, geweldig baswerk, alles perfect in balans. En de goudkleurige binnenhoes met lilla letters (niet te lezen). Regelmatig kwamen op vrijdagavond de vrienden van mijn broer op bezoek. “New Gold Dream” was het standaard verzoek. Iedereen vond dit goed. En die bas, die bas…ik wilde ook bas spelen (zou pas 38 jaar later gebeuren).
Voor mij een sleutelplaat die mij als tiener definitief op het pad van de wave zette.
Aantal weken later tv aan het kijken. Tijdens het zappen - nou ja op de knoppen van de tv drukken - stuitte ik op een concertregistratie (Newcastle?) - 81, 82, 83, 84. Toen meteen het album gekocht. Betoverend magisch. Warme klanken, geweldig baswerk, alles perfect in balans. En de goudkleurige binnenhoes met lilla letters (niet te lezen). Regelmatig kwamen op vrijdagavond de vrienden van mijn broer op bezoek. “New Gold Dream” was het standaard verzoek. Iedereen vond dit goed. En die bas, die bas…ik wilde ook bas spelen (zou pas 38 jaar later gebeuren).
Voor mij een sleutelplaat die mij als tiener definitief op het pad van de wave zette.
0
geplaatst: 26 januari 2023, 00:46 uur
Theatre of Hate - Westworld ooit uit de platenbieb gehaald. En op tape gezet. Aardig, maar niet heel bijzonder. Billy Duffy kwam er vandaan voordat hij naar de Death Cult overstapte. Dat was de reden om eens te gaan luisteren.
0
geplaatst: 26 januari 2023, 11:50 uur
Ach ja, Theatre of Hate - Westworld ... dit is gewoon een erg leuk nummer voor feesten en partijen. Zoals er zovelen waren in die tijd. Zowel bandjes als feesten en partijen. Prachtige tijd!
0
geplaatst: 26 januari 2023, 17:27 uur
19. Voice Farm - The World We Live In (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/120000/120678.jpg
Deze keer eens iets onbekends erin gooien. Van mij 3,5*:
deric raven is niet overtuigd:
https://www.musicmeter.nl/images/cover/120000/120678.jpg
Deze keer eens iets onbekends erin gooien. Van mij 3,5*:
aERodynamIC schreef:
Soms kom je puur toevallig bij een album terecht. Hier ving Voice Farm de aandacht doordat het woord synthi-wave viel en de naam Soft Cell (waar het overigens niet op lijkt).
Het blijkt een cool 80's electro-punk/new wave plaatje met aparte wendingen. Dit trio (de 2 heren in hun onderbroek op de cover, de dame niet in beeld) maakt zweverige, dynamische en opvallende synthipop wat wel heel erg in het tijdsbeeld past maar anno nu toch best nog onderscheidend weet te zijn van veel tijdsgenoten.
Voor mij een onverwacht leuke ontdekking waar denk ik wel meer liefhebbers voor kunnen zijn.
Soms kom je puur toevallig bij een album terecht. Hier ving Voice Farm de aandacht doordat het woord synthi-wave viel en de naam Soft Cell (waar het overigens niet op lijkt).
Het blijkt een cool 80's electro-punk/new wave plaatje met aparte wendingen. Dit trio (de 2 heren in hun onderbroek op de cover, de dame niet in beeld) maakt zweverige, dynamische en opvallende synthipop wat wel heel erg in het tijdsbeeld past maar anno nu toch best nog onderscheidend weet te zijn van veel tijdsgenoten.
Voor mij een onverwacht leuke ontdekking waar denk ik wel meer liefhebbers voor kunnen zijn.
deric raven is niet overtuigd:
deric raven schreef:
Mij overtuigt hij helaas niet echt.
Wel duidelijk Depeche Mode en Soft Cell hoorbaar, maar dit zijn meer probeerseltjes. Vormt geen geheel.
Mij overtuigt hij helaas niet echt.
Wel duidelijk Depeche Mode en Soft Cell hoorbaar, maar dit zijn meer probeerseltjes. Vormt geen geheel.
4
geplaatst: 26 januari 2023, 21:54 uur
20. XTC - English Settlement (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3716.jpg?cb=1506270006
Dit ervaar ik exact zo. Ik vind het een geweldig album, maar het mist net dat beetje extra om het voor mij een grote klassieker te laten zijn (terwijl het dat stempel best mag dragen denk ik zo). Ik merk het ook in ladder spelletjes op deze site: ik geef het telkens weer geen of nauwelijks punten. Dat is niet omdat ik het slecht vind. Integendeel. Maar wat het dan precies is?!
Ook hier dus weer herkenbaarheid van mijn kant. Ik sta nooit in vuur en vlam voor XTC, maar vind ze toch goed. Benieuwd of de meningen hier andere inzichten gaan opleveren.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3716.jpg?cb=1506270006
gemaster schreef:
Erg lekker album van dit geniale popbandje. Het enige echte nadeel aan dit album is dat het iets te lang is. Dit is duidelijk een album wat door een strengere liedjesselectie een klassieker was geweest.
Erg lekker album van dit geniale popbandje. Het enige echte nadeel aan dit album is dat het iets te lang is. Dit is duidelijk een album wat door een strengere liedjesselectie een klassieker was geweest.
Dit ervaar ik exact zo. Ik vind het een geweldig album, maar het mist net dat beetje extra om het voor mij een grote klassieker te laten zijn (terwijl het dat stempel best mag dragen denk ik zo). Ik merk het ook in ladder spelletjes op deze site: ik geef het telkens weer geen of nauwelijks punten. Dat is niet omdat ik het slecht vind. Integendeel. Maar wat het dan precies is?!
erwinz schreef:
Ik grijp nog regelmatig terug op de muziek van de grote Britse bands uit het verleden, maar luister nog maar zelden naar de albums van XTC. Dat is onterecht, want de band behoort misschien niet tot de meest succesvolle, maar wel tot de beste bands uit de Britse muziekgeschiedenis. De band bouwde met name in de jaren 70 en 80 een prachtig oeuvre op, waarin English Settlement uit 1982 behoort tot de hoogtepunten. Het is een album dat XTC in 1982 niet zo groot maakte als de band had verdiend, maar veertig jaar later klinkt het album nog verrassend urgent en vallen de vijftien songs op het album op door een beangstigend hoog niveau.
Ik grijp nog regelmatig terug op de muziek van de grote Britse bands uit het verleden, maar luister nog maar zelden naar de albums van XTC. Dat is onterecht, want de band behoort misschien niet tot de meest succesvolle, maar wel tot de beste bands uit de Britse muziekgeschiedenis. De band bouwde met name in de jaren 70 en 80 een prachtig oeuvre op, waarin English Settlement uit 1982 behoort tot de hoogtepunten. Het is een album dat XTC in 1982 niet zo groot maakte als de band had verdiend, maar veertig jaar later klinkt het album nog verrassend urgent en vallen de vijftien songs op het album op door een beangstigend hoog niveau.
Ook hier dus weer herkenbaarheid van mijn kant. Ik sta nooit in vuur en vlam voor XTC, maar vind ze toch goed. Benieuwd of de meningen hier andere inzichten gaan opleveren.
0
geplaatst: 26 januari 2023, 22:17 uur
Ik ervaar het ook zo. De band heeft wel een aantal single klassiekers op hun naam staan. Misschien is het de veelzijdigheid waardoor ze niet helemaal te plaatsen zijn.
0
geplaatst: 27 januari 2023, 00:31 uur
Voice Farm - volstrekt onbekend voor mij. Best leuk nummer dit, maar het heeft ook niet veel om het lijf. Ik ga dat album eens beluisteren. Ben wel benieuwd.
0
geplaatst: 27 januari 2023, 00:47 uur
XTC - uitstekende band. Kende in de jaren 80 wel wat singles. Maar geen album toen aangeschaft. Later wel. Paar maanden terug nog het vinyl van English Settlement bij de plaatselijke occasionhandelaar weten te scoren.
0
geplaatst: 27 januari 2023, 13:41 uur
Deze plaat behoort zeer zeker tot de toppers uit de 80er jaren. Dit decennium was dus niet alleen de periode van een sombere "post-punk/new wave" stroming of de lichtvoetige, vaak oppervlakkige "new romantic" deuntjes, maar zeer zeker ook een periode waarin hele goede en vernuftige popmuziek werd gemaakt. Zoals deze! Andere toppers van XTC zijn Skylarking en Apple Venus volume 1. De laatst genoemde albums blijven onmiskenbaar XTC, maar dan in een andere stijl. Eigenlijk vind ik alle albums wel goed tot zeer goed.
0
geplaatst: 27 januari 2023, 16:13 uur
Alicia schreef:
Eigenlijk vind ik alle albums wel goed tot zeer goed.
Eigenlijk vind ik alle albums wel goed tot zeer goed.
Vind ik dus ook. Hoewel de platen bij mij nooit op een emotioneel niveau onder de huid gaan zitten. English Settlement is zeker een jaren 80 topper.
0
geplaatst: 27 januari 2023, 16:24 uur
Chameleon Day schreef:
Vind ik dus ook. Hoewel de platen bij mij nooit op een emotioneel niveau onder de huid gaan zitten. English Settlement is zeker een jaren 80 topper.
(quote)
Vind ik dus ook. Hoewel de platen bij mij nooit op een emotioneel niveau onder de huid gaan zitten. English Settlement is zeker een jaren 80 topper.
Nee, dat is hier ook zo. Bij The Comsat Angels en The Sound krijg ik kippenvel. Maar dit is weer anders, gewoon goed en ik kan lekker mee blèren.
3
geplaatst: 27 januari 2023, 17:14 uur
21. Yazoo - Upstairs at Eric's (1982)
https://www.musicmeter.nl/images/cover/15000/15338.jpg?cb=1660999001
Zijn we het hier mee eens? Is er een verband tussen dit nummer en de jaren '90 eurodance?
https://www.musicmeter.nl/images/cover/15000/15338.jpg?cb=1660999001
Lukas schreef:
Als inmiddels 24-jarige ben ik opgegroeid in het eurodancetijdperk. U weet wel, van die computerdeuntjes waarover een ietwat naar plastic klinkende zangeres een vrij voordehandliggend melodietje zingt. Soms wordt dit tafereel nog aangevuld door een meestal heel stoer kijkende rapper van derde garnituur. Niet echt een briljant genre dus, al mag ik er in een jeugdsentimentele bui nog steeds graag naar luisteren.
In dat verband is het ook wel leuk om eens te kijken waar de roots liggen van al die muziek die de hitlijsten van de jaren negentig beheerste. Die zijn bij eurodance vrij makkelijk te traceren, gezien de vele covers die het genre voortbracht. Sweet Dreams van Eurythmics komt vaak terug, evenals de meest pakkende deuntjes van OMD (Enola Gay bijvoorbeeld). De synthpop van begin jaren tachtig blijkt een belangrijke bron voor de hitparade van tien, vijftien jaar later.
Uit die periode vind ik Yazoo verbazingwekkend dicht in de buurt komen van het uiteindelijke eurodancegeluid. Vooral hun bekendste nummer, opener Don't Go, had evengoed uit 1995 kunnen stammen.
Als inmiddels 24-jarige ben ik opgegroeid in het eurodancetijdperk. U weet wel, van die computerdeuntjes waarover een ietwat naar plastic klinkende zangeres een vrij voordehandliggend melodietje zingt. Soms wordt dit tafereel nog aangevuld door een meestal heel stoer kijkende rapper van derde garnituur. Niet echt een briljant genre dus, al mag ik er in een jeugdsentimentele bui nog steeds graag naar luisteren.
In dat verband is het ook wel leuk om eens te kijken waar de roots liggen van al die muziek die de hitlijsten van de jaren negentig beheerste. Die zijn bij eurodance vrij makkelijk te traceren, gezien de vele covers die het genre voortbracht. Sweet Dreams van Eurythmics komt vaak terug, evenals de meest pakkende deuntjes van OMD (Enola Gay bijvoorbeeld). De synthpop van begin jaren tachtig blijkt een belangrijke bron voor de hitparade van tien, vijftien jaar later.
Uit die periode vind ik Yazoo verbazingwekkend dicht in de buurt komen van het uiteindelijke eurodancegeluid. Vooral hun bekendste nummer, opener Don't Go, had evengoed uit 1995 kunnen stammen.
Zijn we het hier mee eens? Is er een verband tussen dit nummer en de jaren '90 eurodance?
0
geplaatst: 27 januari 2023, 17:17 uur
https://postimages.org/
Ik had ontdekt dat singles kopen leuk was en af en toe lukte het met het karige zakgeld ook om een lp te kopen.
Inmiddels niet meer een leerling op de lagere school, maar een brugklasser. Waar ik school voorheen leuk vond, daar nam dat nu in rap tempo af.
Elke week de top 40 halen in de platenzaak. Herkenbaar? Ik spaarde ze allemaal en hield dat jaren vol.
https://postimages.org/
Ik had ontdekt dat singles kopen leuk was en af en toe lukte het met het karige zakgeld ook om een lp te kopen.
Inmiddels niet meer een leerling op de lagere school, maar een brugklasser. Waar ik school voorheen leuk vond, daar nam dat nu in rap tempo af.
Elke week de top 40 halen in de platenzaak. Herkenbaar? Ik spaarde ze allemaal en hield dat jaren vol.
https://postimages.org/
0
geplaatst: 27 januari 2023, 17:32 uur
Jazeker. En als ik op vakantie ging vroeg ik vriendjes of thuisblijvende oudere zussen of ze elke vrijdag bij de platenzaak alsjeblieft een exemplaar wilden halen. Ik kan ook nu nog uren naar zo'n top-40 turen. Opmerkelijk: één van de weinige keren dat er geen enkel nummer minimaal 10 (en hier zelfs 9) weken in de lijst stond.
1
geplaatst: 27 januari 2023, 17:48 uur
BoyOnHeavenHill schreef:
Jazeker. En als ik op vakantie ging vroeg ik vriendjes of thuisblijvende oudere zussen of ze elke vrijdag bij de platenzaak alsjeblieft een exemplaar wilden halen.
Jazeker. En als ik op vakantie ging vroeg ik vriendjes of thuisblijvende oudere zussen of ze elke vrijdag bij de platenzaak alsjeblieft een exemplaar wilden halen.
Dan was ik dus niet de enige gek die dat deed! Ik baal er nu wel van dat ik ze allemaal weg heb gedaan.
3
geplaatst: 27 januari 2023, 17:48 uur
Lukas schreef:
Als inmiddels 24-jarige ben ik opgegroeid in het eurodancetijdperk. (...) In dat verband is het ook wel leuk om eens te kijken waar de roots liggen van al die muziek die de hitlijsten van de jaren negentig beheerste.
(...)
Uit die periode vind ik Yazoo verbazingwekkend dicht in de buurt komen van het uiteindelijke eurodancegeluid. Vooral hun bekendste nummer, opener Don't Go, had evengoed uit 1995 kunnen stammen.
Als inmiddels 24-jarige ben ik opgegroeid in het eurodancetijdperk. (...) In dat verband is het ook wel leuk om eens te kijken waar de roots liggen van al die muziek die de hitlijsten van de jaren negentig beheerste.
(...)
Uit die periode vind ik Yazoo verbazingwekkend dicht in de buurt komen van het uiteindelijke eurodancegeluid. Vooral hun bekendste nummer, opener Don't Go, had evengoed uit 1995 kunnen stammen.
aERodynamIC schreef:
Zijn we het hier mee eens? Is er een verband tussen dit nummer en de jaren '90 eurodance?
Zijn we het hier mee eens? Is er een verband tussen dit nummer en de jaren '90 eurodance?
Tja, als je in de kast bij de dokter kijkt zie je altijd wel verband
Eerlijk gezegd zijn er imo wel andere verbanden aan te wijzen en die lopen deels ook via wave: Arthur Baker bekend dj en producer heeft Confusion van New Order gedaan en in zijn kielzog kwamen er andere dj's met hun remixen (van NO ken ik wel een tiental), voor hoe kan het anders de dance floor van de dipso. Ook Don't Go is meermaals gepimpt tot dansbaar succes - en die dance fun was er ekt al in da 80s. En vanaf de dance/disco kan je verder gaan. Vwb XTC nog even: da's eigenlijk een soort van 3-in-1 band en bovendien geen band voor faint-hearted pussy's - punky, neuroten-wave in den beginne, kwamen de popperds en relax-rockers pas na Drums & Wires aan hun trekken. English Settlements is veel meer pop dan de albums ervoor, maar bevat voldoende fraaie songs - zoals Jason and the Argonauts, It's Nearly Africa, Engl;ish Roundabout - om goed overeind te blijven.
Het manisch meeslepende drama van Complicated Game, When You Near Me, Hellacopter, Red, Battery Brides was dan wel weg - maar het resultaat mocht er toch zijn, meer episch. Vanaf dit album deden Colin Moulding en Dave Gregory meer van zich spreken. Ondertussen was Barry Andrews vanuit het schuurtje Shriekback begonnen en die band mocht er ook zijn (noot: Barry is trouwens de pa van Finn Andrews)
0
geplaatst: 27 januari 2023, 17:50 uur
aERodynamIC schreef:
Dan was ik dus niet de enige gek die dat deed! Ik baal er nu wel van dat ik ze allemaal weg heb gedaan.
(quote)
Dan was ik dus niet de enige gek die dat deed! Ik baal er nu wel van dat ik ze allemaal weg heb gedaan.
Ach dan valt de schade nog wel mee - andere gekken doen andere dingen weg: ep's van Beatles, Stones, singles van Kinks in kartonnen flaphoesjes
0
geplaatst: 27 januari 2023, 18:22 uur
Mjuman schreef:
Ach dan valt de schade nog wel mee - andere gekken doen andere dingen weg: ep's van Beatles, Stones, singles van Kinks in kartonnen flaphoesjes
(quote)
Ach dan valt de schade nog wel mee - andere gekken doen andere dingen weg: ep's van Beatles, Stones, singles van Kinks in kartonnen flaphoesjes
Eerste persing Fact 14. Sukkel!
* denotes required fields.