Deze afgelopen week op vinyl gescoord, oud sentiment en ik wou 'm altijd nog op vinyl hebben. De laatste met Pieter Nooten en dat het daarna nooit meer hetzelfde zou worden wordt hier ook duidelijk. Ik vind het nummer Crossing The Water van Pieter Nooten hier het mooist, de man kan heel goed (dromerige) neo klassieke sferen neerzetten. De wat oppervlakkige dancy tracks van de andere leden kunnen mij minder bekoren. Dat Polydor hier nog brood in zag verbaast mij nu eerlijk gezegd wel wat. Leuk album voor de heb maar geen hoogvlieger en zeker minder dan de voorgangers.