Interessant plaatje, dit. Ik zat heel lang in een soort van ontkenningsfase, maar het moet uiteindelijk toch gezegd worden: Endless Summer klinkt zomers. Ik heb mij daar van het begin af aan van gedistantieerd omdat ik op een of andere manier niet wilde dat ik bij dit soort muziek aan zon, zee en strand denk. Behoorlijk kortzichtig achteraf, want deze aspecten worden lang niet altijd vergezeld met simpele, al dan niet Spaanse pop- en dansmuziek.

Hoe dan ook, het gros van de nummers hebben iets interessants. Zo heeft Made in Hongkong die interessante melodie die op die aparte manier gebracht wordt. Nooit eerder gehoord, deze 'granulaire' vorm. Puur uit nieuwsgierigheid wil ik die melodie nog wel eens 'snappen', bedenken hoe het zou klinken zonder alle rare fratsen. Die interpretatie komt meestal uit op een melodie met een wat loom ritme, die in mijn hoofd de moeite waard klinkt, maar technisch gezien bijna niet uit te voeren is. En dat maakt dit ook erg bijzonder: ik geloof in die melodie, terwijl het er eigenlijk maar half is.

Het titelnummer heeft een een sfeertje waardoor het lijkt alsof je de muziek onder wat luistert, A Year in a Minute doet me wat aan William Basinski denken en Caecilia klinkt relaxed, maar met Got to Move On en Shisheido raakt Fennesz me kwijt. Hij vindt me weer terug op Before I Leave met die heerlijke hangende sound. Een enorm uitgerekte melodie die je pas hoort als je je de vorige toon herinnert. Zoals Sietse al aangaf een moeilijk nummer, omdat het lastig is de melodie in zijn geheel te bevatten. Ook zonder die melodie echter zeer interessant.

Ik heb hier verder weinig aan toe te voegen. Bijzondere muziek.

From Dusk TIll Dawn was in meerdere opzichten een opzienbarende film. Ik zal in de derde of vierde klas gezeten hebben toen ik de film van een vriend van een collega van mijn vader (ja ja) te leen kreeg. Het was mijn eerste, zo niet de eerste kennismaking met Robert Rodriguez en Quentin Tarantino. Ik was gefascineerd door de broeierige sfeer, het eenvoudige verhaal en de visuele fratsen van Rodriguez. Ondertussen verzamelde het hele gezin zich om de tv toen het tweede deel van de film was aangebroken: de exploderende vampiers waren een publiekstrekker. De film stond me ook bij toen ik de eerste stapjes op internet zette. De soundbites die ik op Mark Stewart's From Dusk Till Dawn Page vond waren voor mij ongekend en werden gretig ingezet als Windows thema.

De film had dus een enorme impact, en daar hielp de muziek ook bij. Ik was door het dolle toen ik de soundtrack bij Proxis bestelde, en maanden later pas kreeg. Mijn vader haalde de cd die hij achter een schilderij bij wijze van verrassing verstopt had tevoorschijn en mijn geluk kon niet op. Deze mix van Texas bluesrock en filmdialogen was een van de eerste soundtracks die ik kocht en hoewel ik de plaat al jaren en jaren heb en vele keren heb geluisterd, is mijn mening erover niet enorm veel veranderd. De hoogtepunten komen van Tito & Tarantula, die me zelfs met Angry Cockroaches wisten te boeien; in die tijd hield ik nog niet zo van de wat 'hardere' muziek. After Dark is bovendien een klasse nummer. Alles wat daar omheen is omgezet is degelijke muziek die perfect bij de filmmomenten passen. The Blasters zijn fijn om te horen, Jimmie Vaughan prima gitaarwerk voor een zwoele zomeravond en ZZ Top kon me ook erg bekoren.

Daar komt dan weer bij dat er ook wat zwakke tracks tussen zitten. De inbreng van Graeme Revell vind ik onopvallend - maar misschien denk ik daar zo over omdat ik slechts zelden echt gegrepen wordt door een muzikale soundtrack. Maar over de gehele linie zijn er weinig nummers die me helemaal niet interesseren. Mijn beoordeling zit eigenlijk tussen 3,5* en 4* in. Gezien de invloed die de film op mij had en het aantal keren dat ik met plezier deze cd op zette lijken vier sterren me echter een gerechtvaardigde score.