MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Hier kun je zien welke berichten thelion als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Hall of Fame (2012)

Alternatieve titel: Rare and Unissued from the Fame Vaults

poster
4,5
Dit soort albums is nu net wat ik zo wardeer aan AceRecords, totaal onbekend werk van veelal onbekende artiesten verzamelen op zeer goede verzamel albums.

En dit is er wederom zo'n geweldig verzamel album, redelijk bekende namen maar nu eens met onbekend werk dat nog niet eerder op cd was verschenen, alles opgenomen in de Fame Studio's.
Zo als west al heeft gemeld een zeer goede aanvulling van de boxset The Fame Studio's Story (die het bekendere werk van het label heeft verzameld op 3 cd's).

Door naast het uitbrengen van "reguliere" verzamel albums ook dit soor albums uit te brengen is Ace zo'n goede maatschappij. Ook voor de mensen die redelijk diep in de Soul zitten is dit buitengewoon interesant.

4.5*

Hard to Handle (2012)

Alternatieve titel: Black America Sings Otis Redding

poster
4,5
Een verzamelalbum met covers van Otis Redding nummers.
De artiesten die de nummers gecoverd hebben hebben stuk voor stuk een eigen twist aan het nummer gegeven. De covers zijn ook echt opgenomen als cover en dus niet als keuze materiaal voor een single (verschillende artiesten die hetzelfde nummer opnamen waarna er door het management van het label werd bepaald welke opname het beste was en op single verscheen). Ik licht er even een paar uit; Buddy Miles versie van Give Away None of My Love is net even funkier, I've Been Loving You Too Long van William Bell gaat even diep als het origineel maar nu met meer koper begeleiding, James Carr weet I Can't Turn You Loose nog net even op tekrikken zo dat het een lekkere Northern Soul stamper word en Lou Rawls zet Fa-Fa-Fa-Fa-Fa-Fa (Sad Song) in een lekkere jazzy / bleusey versie neer, Etta James laat met haar krachtige stem en sterke koper arrangementen I Got the Will evolueren tot Northern Soul stamper die tegen de Funk aanschuurd en Clarence Carter's Just One More Day word door de combinatie van Carter's stem met strijkers en nadrukelijk aanwezig koper een zeer gladde (niet negatief bedoelt) versie. Aretha's Respect is overbekend natuurlijk.
Ook heel interessant aan dit deel is dat er in tegen stelling tot de voorgaande delen hier op ook niet eerder uitgebrachte nummers staan o.a. Irma Thomas versie van Security die lekker up-temp is, Mitty Collier's I'm Missing You en A Year A month and A Day van Arthur Conley. Leuke extra is ook het nooit eerder uitgebrachte Loving You By the Pound van Otis Redding zelf.

4.5*

Have Mercy! (2012)

Alternatieve titel: The Songs of Don Covay

poster
4,5
Don Covay songwriter en producer uit Washington D.C.
Zo als zo velen producers is ook Covay geen bekende naam, maar een aantal van zijn producties zijn ware evergreens o.a. Aretha Franklin's Chain of Fools en See Saw zijn van zijn hand, maar ook Little Richard, Erma Franklin, Wilson Pickett, Ben E. King en Bobby Womack behoorden tot zijn clientele. Covay was niet alleen binnen "The Black Music" werkzaam maar heeft ook veelvuldig gewerkt met grote namen uit de rockgeschiedenis zoals Steppenwolf, The Rolling Stones en The Small Faces.

Deze verzamelaar richt zich vnl. op zijn werk in de Soul hoek.
26 zeer sterke nummers uit alle hoeken van de Soul en een beetje Disco en Rock n Roll.
Vakkundig samengesteld overzicht van de man zijn productionele en songwriters kwaliteiten. Covay had niet zo iets als een eigen geluid, maar lied de artiest in kwestie de koers bepalen, waar bij hij een soort van adviseur was, maar uiteindelijk wel de productieve leiding had. Geen eigen geluid maar wel een eigen stijl een stijl die zich kenmerkte door zijn invalshoek, maar ook door meestal die instrumentatie aan te passen aan de vocals en niet zo als nog al eens gebeurde andersom.

4.5*

Herbie Hancock - Cantaloupe Island (1994)

poster
4,5
Deze staat nu weer eens op........

En wat is het toch een ontzettend lekkere relaxte plaat met lekkere piano Jazz........

De sfeer van het album brengt je zo terug naar een of andere jazz club in begin jaren 60 (niet dat ik dat uit eigen ervaring weet, maar dat stel ik mij dan zo voor). 6 Nummers die kwa sfeer een aragement heel erg goed bij elkaar passen maar totaal niet eenduidig zijn en het album blijft dus boeien en dat wil met verzamelaars nog wel eens anders uitpakken......

How Many Roads (2010)

Alternatieve titel: Black America Sings Bob Dylan

poster
4,5
Bob Dylan is een van de betere songwriters uit de muziek geschiedenis en in de loop der jaren zijn zijn nummers door velen uitgevoerd.

Op deze verzamel cd is een aantal nummers van Dylan uitgevoerd door "zwarte" artiesten bij eengebracht.

Alle nummers hebben nu een soort van Soul lading meegekregen het klinkt allemaal net even dieper / intenser weet niet goed hoe ik het moet omschrijven. Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen is dat Dylan's uitvoering zeer zeker goed zijn, maar vind deze tog net even beter, als of er meer gevoel in zit.

Neem nu de uitvoering van The Neville Brothers With God On Our Side die gaat echt door merg en been, of Nina Simone Just Like A Woman hemel tergend mooi, of de intense van energie overlopende versie van From A Buick 6 van Gary Us Bonds, of Solomon Burke's versie van Maggie's Farm.
Ook de Funk uitvoering van Mr. Tambourine Man van Con-Funk-Shun is geweldig. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Kort om dit is een schitterende verzameling van Soul versies van Dylan nummers.

4.5*

Humanoid - Global (1989)

poster
4,5
En toen was daar ineens Humanoid met Stakker Humanoid geweldig nummer..... staat op dit album als Humanoid was iets met licentie problemen als ik mij niet vergis maar weet het ook allemaal niet zeker meer.....
De rest van dit album is ook verdomd goed lekkere rauwe duistere early Techno en Acid.... zeker voor die tijd zeer vernieuwend de meeste techno / Acid kwam alleen op 12" en verzamel albums uit, maar een heel album van 1 act was tot dan toe nog niet zo vaak gebeurt...... en zeker geen album van deze kwaliteit....
Dit album kan wel gezien worden als een van de belangrijkste albums in de dance / house geschiedenis en daarom vind ik ook dat dit zwaar onder gewardeerd is. Je hoort er tegen woordig nooit meer iets over en des tijds was de hype rondon dit album ook snel voorbij zeer onterecht mijns inzicht.