Deep "Southern" Soul met mannelijke vocalen.
27 nummers die de essentie van Deep Soul bloot leggen. Deep Soul is om het even simpel te zeggen; gevoelige ballads over de relatie tussen man en vrouw. En dat is dan ook wat we hier 27 nummers lang voorgeschoteld krijgen. Ballads die met emotie en passie worden gebracht allemaal opgenomen in het diepe zuiden van de V.S. (vandaar de toevoeging "Southern") en uitgebracht bij de labels Scepter / Wand and Musicor / Dynamo. Dit zijn "Northern Soul" labels uit New York e.o., maar het was gebruikelijk om op verschillende plaatsen opnames te maken en zo kwam het dus voor dat het hele productie team naar het zuiden trok om daar aangevuld met producers uit het zuiden opnames te maken. En door die "samenwerking" kwamen dus ook typische Southern artist in aanraking met Northern labels die hun muziek ook ging uitgeven.
Dit album is dus een soort van mengeling tussen Southern en Northern, maar wel allemaal Deep Soul van hoog nivo. Een aantal bekende namen, maar voor het grootste gedeelte weer redelijk en totaal onbekende artiesten met 12 niet eerder uitgebrachte opnames uit de archieven.

4.5*

Techno maar toch ook weer niet
Orbit mengt hier zo'n beetje alles wat de populaire dance muziek te bieden had, Techno, Trip-Hop, Lounge, Mellow, Trance het zit er allemaal wel op een of andere manier in verwerkt. Het is een electronic album dat zowel voor de Dansvloer als voor de huiskamer gemaakt is.
Door het gebruik van sterke arrangementen en goede instrumentatie aangevuld met de goed gekozen vocalen is het een blauwdruk geworden van zijn latere producers en remix kwaliteiten.
Essentieel electronic album van de jaren 90.

Wilson Pickett de man van 60ties uptempo Soulclassics als In the Midnight Hour, Land of 1000 Dances, Mustang Sally & 634-5789 (Soulsville, U.S.A.) gaat in zee met producers duo Gamble & Huff van het befaamde Philladelphia International label (The Founders of the Philly Sound) en dat pakt verdomd goed uit.

Op dit album horen we Pickett zo als we van hem gewend zijn rauw en behoorlijk uptempo, ook de vroege "Philly Sound" invloeden passen Pickett goed. Het is geen Disco, maar Soul met een lekkere funky inslag.
Met dit album evenaart hij het hoge nivo van zijn eerste 4 albums (In the Midnight Hour (1965), The Exciting Wilson Pickett (1966), The Wicked Pickett (1966) & The Sound of Wilson Pickett (1967)).
Aanrader voor Disco en Funk liefhebbers die niet zo snel aan Pickett denken en ook voor de Soul liefhebbers is dit zeer de moeite waard. Ik zou zeggen de perfecte brug tussen Atlantic Soul en Philladelphia International Disco.
En raar maar waar zijn beste nummer staat op dit album Don't Let the Green Grass Fool You, ja dat is zelfs beter dan In the Midnight Hour.

4.5*