Deze plaat valt siekem een beetje tegen na het geweldige 'Parables & Primes' die ik zojuist heb beluisterd. Waar dat album het moet hebben van de (vrij) intieme sfeer en de mooie arangementen, diepgaand songmateriaal, wordt dat hier voor zo ver ik dat nu goed kan beoordelen een beetje uit het oog verloren.
Niet dat dit geen goede songs zijn of niet mooi zijn maar de sfeer die als een rode draad door de plaat loopt ben ik niet geheel tevreden mee. Deze plaat neigt naar country, waarbij de toon erg vrolijk gezet wordt. Niets mis mee, maar de ingetogenheid van eerst genoemde plaat kwam de muziek en Schmidt's stem wel tengoede.

Country-folk dus, een stuk minder folk. Ik zal de plaat nog een paar keer draaien, misschien dat deze toch zijn schoonheid nog prijs gaat geven, en met 4 sterren zet ik niet laag in. Dat betekend dus dat deze plaat helemaal niet slecht is, in tegendeel. De verwachtingen lagen alleen wat anders.

Ook voor Schmidt geld, een goed bewaard geheim. Dat is dan waarschijnlijk ook de reden dat 'Parables & Primes' vrijwel niet meer te krijgen is, mits je een creditcard hebt en deze van de overkant van de plas kan laten overkomen. Deze echter, is gewoon in ons eigen kikkerlandje te bestellen.
4 sterren.

Ik moet in de verte een beetje denken aan Angus & Julia Stone, alleen gooien de Dead Fingers het wat meer over de Americana boeg en dat zorgt best voor een aardig geluid, met her en der een slide gitaar en wat rauwe randjes wordt dit op een haar na geen zoete troep; daarmee probeer ik niet te zeggen dat Angus & Julia Stone dat wel is, dat is van een hele andere orde.

Mannetje vrouwtje dus. De samenzang werkt opzich best lekker. De dame heeft een vrij 'gladde', warme stem. De meneer heeft een soort van ruwe kermitstem wat zo nu en dan wel eens op de zenuwen kan werken. Individueel had dit waarschijnlijk never nooit gewerkt, maar zo samen ontstaat er toch een 'mooi' geheel en vullen de stemmen elkaar aan en vangen elkaar op.

Maar toch ben ik niet helemaal te spreken over deze band, de potentie is er maar soms is de uitwerking niet helemaal lekker. De combinatie van stemmen werkt, maar kan toch op den zenuwen gaan werken. Daar mag de vergelijking met Angus & Julia Stone wel weer gemaakt worden; catchy nummers schrijven kunnen ze wel. Ik ben benieuwd hoe deze band live uit de verf komt en dat ga ik vanavond mee maken.

Het is op zich geen slechte plaat, maar echt goed of authentiek is dit niet.
De plaat is vooral erg vol geproduceerd en gearrangeerd.
Niets mis mee, zou je zeggen, maar Donovan klinkt beter in de eenvoud.

De strijkers en aanverwante artikelen zorgen voor een kitscherig sausje en de stem van Donovan levert ook al wat aan kracht in. Dat geeft een beetje een raar gevoel en heb ik het idee hier een beetje met een mislukt probeerseltje te zitten. Het is een typisch jaren '70 plaat, dat dan weer wel.. maar misschien hoor ik Donovan liever in een '60s of 90s context..

3*