Ben een grote fan van de muziek van Cody. Leuk dat hij een hommage brengt aan een van de grondleggers van de ode countrymuziek. Het is best een aangename luistertrip, maar ik zit wel weer te wachten op een echte topper van eigen muziek. En dan doel ik op het niveau van de albums Adobe Sessions, Lifers en The Wanting.
Overigens nog wel een speciale vermelding van Cody's fraaie uitvoering van Long Black Veil. Een prachtige song, in 1959 geschreven door Danny Dill and Marijohn Wilkin, en voor het eerst opgenomen door Lefty Frizzell. Sindsdien door velen vertolkt, maar ik hoorde hem in 2003 voor het eerst door een prachtversie op het album Deadstring Brothers - Deadstring Brothers.
Caravan - If I Could Do It All Over Again, I'd Do It All Over You (1970) 4,5
1 februari 2025, 16:50 uur
Weer eens beluisterd. En wat blijkt: een heel stuk beter dan het in mijn herinnering was. Nèt niet het topniveau van In the Land of Grey and Pink en For Girls Who Grow Plump in the Night, maar toch niet veel minder. Halfje erbij.
Justin Rutledge - Devil on a Bench in Stanley Park (2006) 4,0
1 februari 2025, 16:46 uur
Tjonge, tjonge. Album weer eens beluisterd. Wil dit graag delen. Maar zie dat er na mijn enige post niemand meer gepost heeft. En ook maar 3 stemmen, waaronder de mijne. Jammer, want dit album verdient het om gehoord te worden.
Was altijd een fan van Saartje, samen met Spinvis. Velen konden het door haar gezongen/gesproken Nachtwinkel niet pruimen, maar ik vond het prima. En vooral was ik onder de indruk van de voorstelling Oogcontact van de eenzaamste soort, die zij in het verleden samen met Spinvis speelde. Een fantastische voorstelling die ik twee keer heb mogen zien.
Dus was ik benieuwd naar dit album. Maar helaas, ook dit album staat weer vol van de elektronische geluidjes. Ik weet het, het is de mode, maar het staat mij tegen.
Chris Eckman - The Land We Knew the Best (2025) 3,5
1 februari 2025, 16:24 uur
Ik was in 2021 erg onder de indruk van de voorganger Where The Spirit Rests. Prachtige muziek, zeker. Maar hoe komt het toch dat ik dat album na een paar maanden alweer vergeten was? Geen idee, maar zo gaat dat soms.
En nu geluisterd naar The Land We Knew The Best. En ja, het gebeurde weer: zwaar onder de indruk van de eerste paar nummers. Maar na enkele malen luisteren merkte ik dat mijn aanvankelijke enthousiasme opnieuw begon te tanen. Zou het dat zijn wat mij destijds ook tegen hield?
Nou ja, ik beloof plechtig dat ik dit album de komende tijd nog eens opnieuw ga beluisteren. Misschien dat het nu anders gaat lopen ....
