menu

Hier kun je zien welke berichten Tonio als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

American Aquarium - Chicamacomico (2022)

3,5
geplaatst:
Heb het album beluisterd. Het is inderdaad rustiger, zelfs nog wat rustiger dan hun vorige album Lamentations.

En ik zou hier zo ongeveer mijn mening over Lamentations kunnen kopiëren: het klinkt best lekker, en deze muziek past uitstekend in mijn 'straatje'. Maar de songs zijn gewoon nét iets te matig.

En ik blijf ook bij mijn mening dat Ik bands ken die in ongeveer dezelfde vijver vissen, maar minder aandacht en waardering krijgen, zoals bijvoorbeeld Dawes, The Lancaster Orchestra en The Deep Dark Woods.

Anaïs Mitchell - Anaïs Mitchell (2022)

Aangemoedigd door jullie positieve reacties heb ik dit album ook beluisterd. Maar ik kan het enthousiasme niet delen. Wèl de muziek: die is erg aangenaam. Maar met haar stem heb ik dus niks; sterker, ik krijg er spontaan jeuk van. Wat is het toch dat sommige vrouwen met zo’n dichtgeknepen kinderstemmetje zingen? Doodzonde, ik vraag me af hoe ze klinken als ze eens niet proberen te zingen zoals ze wellicht denken dat anderen dat mooi of sexy vinden.

Maar ja, ik lees dat vele anderen hier anders over denken en van haar zang kunnen genieten. Om de pret niet te bederven onthoud ik mij bij deze van een sterrenwaardering.

Angel Olsen - Big Time (2022)

3,0
geplaatst:
Vanwege de enthousiaste recensies toch maar eens gaan luisteren. En die snap ik wel: goeie composities, waaruit een grote mate van betrokkenheid en oprechtheid blijkt. Ook nog goede muzikanten en een prima productie. Normaal is dit echt iets voor mij.

Maar helaas: de zang! Ik heb het al op meerdere plekken op dit forum laten blijken, maar ook Angel zingt met een licht dichtgeknepen, en soms ietwat kinderstemmetje. En daar kan ik niet tegen, hoe fraai de muziek voor de rest ook is. Wat is dat toch, dat veel jonge zangeressen op die manier zingen? Bij Angel valt het eigenlijk nog een beetje mee, maar toch.

Ik weet zeker dat zij gebaat zou zijn met een paar zanglessen, het liefst van een klassiek geschoolde lerares. Die zou haar leren om haar keel open te zetten en de longen en mondholte als klankkast hun werk te laten doen. Dan zou Angel een erg goede zangeres blijken.

Vergelijk dit eens met zangeressen zoals bijvoorbeeld Bonnie Raitt en Alison Moorer, die wél 'gewoon' zingen en me daar oprecht mee weten te raken. En als je niet gezegend bent met een fraaie stem, maar toch je emoties via zang wilt overbrengen: blijf dan dicht bij jezelf. Voorbeelden (in dit genre) hiervan zijn Lucinda Williams en Mary Gauthier, waarvan op ditzelfde moment een prachtig nieuw album is verschenen.

Au Pairs - Playing with a Different Sex (1981)

3,0
geplaatst:
Heb deze destijds gekocht en was er jarenlang blij mee.

Maar nu, enkele tientallen jaren later blijft hier niet zoveel van over. Af en toe aardig, maar niet meer dan dat ...