Ben verrast, maar ook verbaasd.

Ik ben een grote fan van Acoustic Junk. Vind het eigenlijk hun beste. Ja, en ik zou ook heel graag nog "More Acoustic Junk" willen. Die is er bij deze dus ook wel, maar zij bevat weliswaar 5 nieuwe akoestische opnames, maar ook weer 5 songs van de originele uitgave van 2009. En waarvan er 3 opnieuw zijn gemixt. Vreemd ...

Maar afijn, ik ben nu bezig om het album te beluisteren. Na een flink aantal keren draaien kom ik er beslist op terug.

stem geplaatst

De laatste dagen veel gedraaid. En ja, het begint zich te nestelen. Zeker de eerste paar nummers zijn bijzonder fraai en blijven echt 'hangen'.

Met de tweede helft van het album heb ik dat (nog?) niet. Waar zit hem dat in? Weet het niet. Zijn de songs gewoon iets minder? Of wordt het wat te eentonig? Of komt het gewoon omdat ik een echte albumluisteraar ben. Bij de beste albums is het geheel belangrijk, inclusief de wat 'mindere' nummers. Een Gesamtkunstwerk noemen de Duitsers dat.

Tja, maar de praktijk is dat ik het hele album wil beluisteren, maar dat er meeste wel iets tussen komt zodat ik het einde niet haal. En ja, dan hoor ik de eerste nummers veel vaker. Zou dat het zijn? Kennen meerdere MM'ers dit verschijnsel?

Ook bijzonder: de titelsong The Circle Remains Unbroken verandert gaandeweg in een soort slow version à la Light My Fire. Met prachtig toetsen werk van Geoff Hillhorst, wiens spel doet denken aan dat van Garth Hudson.

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren