Hier kun je zien welke berichten Manfield als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Zoveel funk in deze prachtige soulplaat. Swingend de pan uit! Het album begint meteen vlammend met "Soul Dance Number Three" om vervolgens lekker door te gaan met "Funky Broadway". Met "I Need a Lot of Loving Every Day" komt er even adempauze. En dat nummer is met één woord: Fantastisch! Zo'n mooie samenzang. Hierna volgt het tweeluik "I Found a Love". Bijzonder dat het werkt. Daarna gaat Wilson weer lekker verder. Wat een passie in zijn stem! Dat komt ook duidelijk naar voren in de track "Mojo Mama". Hij heeft enkele sterke uithalen en wordt ondersteund door een goede blazerssectie. Na dit nummer eindigt voor mij het sterkste gedeelte van deze plaat. De nummers hierna vind ik net even minder sterk. Al springt de B single "I'm Sorry About That" er weer even boven uit. Ik verhoog 4*!
Go Nowhere is het tweede album van deze uit Noorwegen komende band. In 2014 kwam het debuut uit, een self-titled album. Sinds dit album is deze band uit Trondheim verbonden aan hetzelfde label als de eveneens Noorse band Spidergawd. Zodoende spelen ze momenteel dan ook in het voorprogramma van diens Europese tour.
Het facebook account van deze band geeft de volgende omschrijving voor hun muziek: "Dirty, right-in-the-face rock 'n roll, influenced by american delta blues". Iets waar ik goed bij kan aansluiten. 'Right in the face" betekend in dit geval ook weinig vernieuwend. Het is allemaal al vaak gedaan en ook wel mooier uitgevoerd. Neemt niet weg dat het album prima klinkt, prima Blues Rock. "Luck's Gone Bad" en "Set Me Free" vind ik toch de fijnste nummers. Af en toe komen er wat lekkere vuige gitaren voorbij.