Dit mini album van Kafblau kent geen kant A en kant B, maar de "ene kant" en de "andere kant".
Op de ene kant staan de eerste drie tracks. Geen heel standaard new wave werkje van Nederlandse bodem. Zoals wellicht te verwachten is wordt op "Arabia" geflirt met Oosterse ritmes, waardoor het wat exotisch aanvoelt. Verder is het niet zo'n bijzondere track. "Looking for Adventure" vind ik vanwege het ietwat funky basgeluid wel een interessant nummer. Wederom een wat ongewoon new wave nummer. Vanaf "Como's pleasure" komt de drum meer in beeld en wordt ook het basgeluid goed uitgebouwd. Het laatste nummer, "Shades" is mijn favoriet. Geinig plaatje, en met 20 minuten ben je er ook zo weer doorheen.

Laidback jazz voor aan het eind van de avond, maar stiekem toch ook rond dit tijdstip al heel fijn. De tracks zijn gedeeltelijk verbogen blues composities in lekkere kalme jazz. Niet echt hoogdravend en uniek, maar wel sfeervol neergezet. Titeltrack en het laatste nummer van de originele uitgave "Saturday Night Blues" zijn mijn favorieten.

Prachtige dromerige pop rock. De alternatieve rock van Radiohead tijdens “The Bends” en “OK Computer”, gecombineerd met de shoegaze van Slowdive tijdens “Souvlaki” en “Pygmalion”, maar dan toch weer met een geheel eigen sound. En dat is juist wat me aanspreekt. Het heeft er absoluut mee te maken dat ik niks versta van wat er gezongen wordt. Soms is dat heerlijk. Dat maakt dat ik zowel Isola als Hagnesta Hill in het Zweeds net even beter vind als de Engelse equivalenten.
Alhoewel op die versies ook bleek hoe goed de lyrics zijn geschreven. Eerlijke en kunstige teksten. Isola is een echte break-up plaat, vol melancholie en verdriet, soms is er zelfs angst te bespeuren. In dit album zit zoveel hit gevoeligheid, het zijn stuk voor stuk knappe composities, waar ik gewoon heel graag naar luister. Niks heel ingewikkelds, maar zeker niet plat of saai. Er staat prachtige gitaarsolo’s op, knappe zanglijnen, mooie bijdragen op piano (zoals op OWC). Mijn favorieten zijn de ideale opener “Livräddaren” en de majestueuze afsluiter “747”. En eigenlijk alles wat daar tussenstaat!