Ik vind dat deze plaat een mooie verhouding heeft tussen de oversture gitaren die zorgen voor een hevig psychedelisch geluid en de engelachtige shoegazy zang van Meg Baird, die overigens ook drumt op dit album. Vooral de eerste twee nummers zet ik nog geregeld op - een heel album is me vaak net wat te gortig. Desondanks verdient deze plaat 4* , al is het geen ruime.

Stoneage Romeos van Hoodoo Gurus is een krakert van een plaat! Powerpop meets Garage Rock, Britpop meets Post Punk (de jangelende kant). Het verbind het beste van begin 80's met begin 90's. Welke labels je er ook aan wil hangen: het bevat iig passie en veel energie. Ik wordt er steeds weer vrolijk van!

Terwijl de thema's die aangesneden worden op dit album zeker niet allemaal doorsnee vrolijke thema's zijn; Japanse kamikazepiloten uit WOII, een autocrash en ex-en komen voorbij. De tracks worden echter wel met flair en niet ál te serieus gebracht. Dat is misschien wel de grote kracht van dit album. Naast natuurlijk het heerlijke gitaarwerk en drumspel. De intro van Tojo vind ik top; zo Catchy! En zoals hierboven ook al benoemd: "I Want You Back" blijft zeker een week ergens achter in je hoofd hangen

In de eerste track laten ze zien waar ze inspiratie vandaan gehaald hebben:

"Shake Some Action, Psychotic Reaction,
No Satisfaction, Sky Pilot, Sky Saxon.
That's what I like.
Blitzkrieg Bop to the Jailhouse Rock
Stop Stop Stop At The Hop do the Bluejean Bop.
That's what I like."

"Born To Lose those Summertime Blues
In Blue Suede Shoes, Le Hoodoo Gurus.
That's what I like.
Waiting for My Man, baby, Can The Can,
I Wanna Hold Your Hand, remember Sam The Sham?
That's what I like!"