Ik had het heerlijke genoegen dat ik de heren vorige week vrijdag mocht aanschouwen in de Nieuwe Kerk in Groningen tijdens Eurosonic. En wat was dat een bloedstollend mooi optreden. Wat kan muziek toch indringend zijn.
Daar hielp de setting natuurlijk ook in mee, want wat is nu mooier dan in een grote klassieke kerk, met bijpassende uitstraling en akoestiek te kunnen zingen over vergeving. En dat wordt dan ook op de mooie droge manier naar voren gebracht, zoals er sowieso met veel humor over de nummers verteld of naar gerefereerd wordt. "Ik moest er zes uur voor rijden. Ik heb nog even getwijfeld, maar wat me over de streep hielp, was dat ze me zeiden; het is met eten."
Maar daar red je het natuurlijk niet alleen mee, want als de muziek niet geweldig goed is, krijg je echt niet tijdens Eurosonic een zaal zo doodstil dat je een speld kunnen horen vallen, ook geen kerkzaal. En dat was het dus. De stemmen passen prachtig bij elkaar. De cello blijf ik een geniaal instrument vinden als het juist gebruikt wordt, en dat werd het. En als je dan naast de nummers van dit album ook nog een aantal andere nummers speelt, die prachtig er bij passen. Dan komen de zware, maar prachtig poëtische teksten alleen maar des te harder bij je binnen.

Tja, dan kun je natuurlijk niet meer geheel objectief naar deze cd luisteren als je zo'n ervaring gehad hebt. Maar ook zonder die ervaring durf ik te zeggen dat ik gevonden had dat hier een prachtig mooi albumpje afgeleverd wordt met een zestal pareltjes.