Ik was erg blij toen ik hoorde dat deze band in het voorprogramma zou staan van Fish, bij zijn Farewell to Childhood tour, want ik was wel erg benieuwd of ze in staat waren om hun toch erg goede muziek ook live goed voor het voetlicht te brengen. Helaas kwam er een kink (of eigenlijk breuk) in de kabel, waardoor de tour van Fish verplaatst moest worden en dat kon niet voor het tourschema van Lazuli. Helaas zal het live aanschouwen dus nog wat langer op zich moeten laten wachten.

Ik was van plan dit album aan te schaffen bij het concert, maar nu maar bij de band zelf besteld. Ik was al aardig onder de indruk van de twee voorgaande albums. Maar ze worden nog steeds wat beter. Die ontwikkeling zit er niet in dat ze ineens hele andere muziek maken, want ze borduren voort op de muziekstijl van het vorige album. Maar de melodieën zitten nog net wat beter in elkaar, de muziek ligt nog net wat beter in het gehoor, de dynamiek en afwisseling is nog net wat groter en de verrassingen ook. Hoewel het wellicht nog wat meer luisterbeurten nodig heeft om tot volledige wasdom te komen en alle subtiliteiten ook goed te horen, durf ik al wel aan dat dit een prachtig album geworden is! Hun beste tot dusver en ze komen nu al uit op 4,5 *. Echt een aanrader dit album!

Ik houd er niet van als bands steeds maar weer hetzelfde doen en hetzelfde kunstje flikken, ook al zijn ze er goed in. Maar het heeft toch ook echt wel wat spannends als een band die je echt goed vindt en hoog hebt zitten, aankondigt dat ze een ander geluid gaan laten horen. Zeker als dat meer elektronisch zou zijn, want ik ken maar weinig bands die in mijn oren niet slechter zijn geworden nadat ze 'meer elektronisch' zijn geworden.

En dat ook nog als je de band voor de eerste keer live gaat zien. Het werd hier al eerder aangehaald, maar het optreden in Zwolle haalde al heel veel van de twijfels en spanning weg. Mijn 12-jarige zoon wilde wel dat dit zijn eerste concert zou worden, want hij vindt Leprous een goede band (nee hoor, ik ben geen trotse vader op de muzieksmaak van mijn zoon ). Hij had het minder kunnen treffen, om het maar zachtjes uit te drukken

Na enkele luisterbeurten durf ik inmiddels ook vol overtuiging te stellen, zoals hier ook eerder opgemerkt, dat Leprous een dapper, maar ook 'gewoon' erg goed album heeft gemaakt. En dat ze dat konden wisten we wel, maar dat het me ook net zo weet te pakken en te boeien als eerdere albums, 'ondanks' de falsetto-zang en toename van elektronische invloeden, dat verrast me wel echt. Dat er af en toe een cello ook doorklinkt helpt wel, want wat blijft dat toch een prachtig instrument.
Sterker nog, misschien is dit wel het meest dynamische, afwisselende en ook wel spannende album van constant hoog niveau, wat Leprous tot nu toe gemaakt heeft.

Want zoals altijd heeft het meerdere luisterbeurten nodig om vol tot zijn recht te komen, maar het groeit nog elke draaibeurt. Ik sluit dus ook niet uit dat het qua waardering zelfs nog wel een halfje zal toenemen, maar voor nu een ruime 4*

Na het mindere (maar niet slechte) 2e album, heeft Liam de weg omhoog weer duidelijk te pakken. Ik vind hem qua stem steeds meer op zijn vader lijken. Muzikaal kiest hij wel iets andere richting. Het is een erg lekker klinkend album geworden met veel afwisseling qua composities. Daardoor blijft het, op een enkel nummer na en wat onnodig gepingel aan het einde van het tweede nummer, het hele album goed de aandacht vasthouden en erg leuk om naar te luisteren. Niet vernieuwend, wel een fijn pop-album, dat dan weer rockt, maar zelfs af en toe swingt.

Sammy slaat (helaas) wat mij betreft de spijker op zijn kop. Of het echt een stapje terug is, durf ik nog niet met zekerheid te zeggen. Maar ik weet wel zeker dat ik de ontwikkeling niet hoor, waar ik zo op gehoopt had. Zowel op productioneel gebied als op muzikaal gebied, mis ik die. Het is me wat te veel meer van hetzelfde als bij debuut, maar de verrassing is er niet meer. Voor mij was het moment van weggeblaasd worden, toen ik ze zag bij Eurosonic, nog voordat ze iets officieels uit hadden, maar de echte variatie dreigt er niet te komen. Slecht is het zeker niet, maar de lichte teleurstelling overheerst toch wel wat.