Dit zojuist leren kennen. Ik was direct aardig onder de indruk door het eerste nummer: prachtige muziek en zang. Vultures Fly High vind ik daarna een stuk minder. Als dat meer op het oude werk lijkt is dat niks voor mij. Ocean Gypsy is opnieuw een beauty. Romantische wegdroommuziek zou ik het willen noemen, waarvoor je in de juiste stemming moet zijn, maar dan heb je ook wat.
Zojuist is kant B van de LP, Song of Scheherazade, van start gegaan en nu voel ik sterke twijfels. Dit is mij tè prog rock, in elk geval aan het begin, maar we gaan nog even verder luisteren uiteraard, hoewel ik een voorgevoel heb dat de sfeer van Trip to the Fair niet meer gehaald wordt.

Even later... inderdaad wat te veel wisselingen en versnellingen e.d. naar mijn zin. Als ik naar de groeven van de LP kijk hebben ze het ook ingedeeld in verschillende stukken, blijkbaar toch om onderscheid te kunnen maken en stukken afzonderlijk makkelijker te kunnen draaien. Ondanks de vele wisselingen ook wel heel mooi hier en daar, maar wat te onrustig voor mij persoonlijk.

Die onbeholpen Engelse zang vind ik reuze meevallen. Het klinkt hier en daar zelfs heel Engels. (Lin vroeg me toen ze het hoorde of het een Engelse band is) En zeker hoor je op andere stukken weer duidelijk dat accent, maar het overheerst voor mijn gevoel niet. Dat het soms zo Engels klinkt komt mede doordat de zanger bij vlagen aan Morrissey doet denken (op 'Yesterday, Today and Tomorrow' komt dat bijv. sterk naar voren, zeker ook qua zangmelodie). De muziek is sterk beïnvloed door Cocteau Twins en dan met name door het album 'Treasure'.
Een nummer 'Lisbeth' noemen en daarin een zangeres Liz Frazer bijna laten kopiëren, met als aparte bijkomstigheid dat de zanger de stem zingt die Liz normaal ook zelf zingt, vind ik zeer gewaagd, maar ook wel weer erg eerlijk.

Uiteraard is het ze niet helemaal gelukt om een tweede 'Treasure' te maken, maar al met al is het toch een heel aardig debuutalbum.
Duidelijke favorieten kan ik er nog moeilijk uithalen, behalve dan 'Be Yourself', met opnieuw zo'n fijne Morrissey-achtige klank in de stem van de zanger en muzikaal ook sterk genoeg om overeind te blijven, mooi dromerig en toch niet slaapverwekkend, ja erg fijn nummer is dat.