Een heel fijn, goed doordacht en samenhangend album. Jeff Lynne raakt medio jaren zeventig in topvorm getuige de manier waarop hij de nummers componeert. Muziek met een positieve ondertoon, muziek die je een glimlach op het gezicht doet brengen.

Popmuziek gecombineerd met klassieke muziek, een vrije vertaling van A new World Record. Je moet het maar durven. Nummers die afwijken van hetgeen destijds mainstream popmuziek was. Openingsnummer Tightrope is daar een prachtig voorbeeld van: het mysterieuze openen, de lichte versnelling en de wisselingen in het nummer, top gedaan. De rocker Rockaria met een heuse aria erin is een ander voorbeeld. Bij velen een favoriet, het nummer Livin' Thing. Alhoewel ik pas via de verzamelaar Flashback erachter kwam dat het thema van het nummer de liefde is, blijf ik het zelf een nummer vinden waar ik niet zo enthousiast van word. Ik kan er niet zo veel mee. Gek genoeg vind ik So Fine helemaal te gek: het vlotte, ultime goed-gevoel nummer met een heerlijke slaggitaar en een nog betere basritme. Above the Clouds is een ander pareltje, omdat de focus op de zang en harmoniezang licht.

Een album dat prachtig in balans is. Enige manco: waarom zo kort?