Love Juul1998B! Op Ghost kun je nog wel erg lang wachten maat

Slothrop haha, ja Mikael is naast een waanzinnige muzikant ook een charismatisch en vooral leuke gast. Sociaal gezellig en probeert er het beste van te maken, en doet dat vooral met luchtige en droge humor, heerlijk!

28. Pixies – Where Is My Mind?
Verenigde Staten - Surfer Rosa (1988) - Alternatieve Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Nee https://guitar.com/wp-content/uploads/2021/07/[email protected]

Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde (ik meende een keer op de radio) was ik eigenlijk best een fan, maar aangezien ik vrij jong was snapte ik natuurlijk nooit echt waar muziek voor stond of waar het over ging. Dit nummer heeft in de afgelopen jaren steeds meer voor mij weten te betekenen, wetende waar ik zelf met mijn gedachten en dat zelf ook nog niet altijd had uitgevogeld. In 2022 maakte ik met wat vrienden de trip richting Lissabon, wat achteraf niet een hele leuke vakantie was, aangezien ik dus ook zo erg met mij zelf in de knoop zat rond die tijd. Ik had nergens echt zin in, maar de reis richting Portugal vond ik het dan wel weer waard. Ik weet nog heel goed de terug reis richting Nederland in het vliegtuig, waar tijdens het opstijgen dit nummer voorbij kwam en ik echt even in een andere dimensie belandt was.

Pixies heeft dat jaar en de jaren daarna sowieso nog veel voor mij betekend, en doet dat hedendaags nog steeds. Ik kan echt genieten van dit nummer, en dat zal ook altijd zo blijven, prachtig lekkere tekst die je zeker vast pakt en ook niet meer los laat. Heerlijk nummer, en wat kan ik er nog meer over zeggen? Eigenlijk is er verder niet zoveel bijzonders omtrent dit nummer.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

27. Kendrick Lamar - Money Trees
Verenigde Staten - good kid, m.A.A.d city (2012) - Hip-hop
Featuring: Jay Rock
Twijfelaars: Backseat Freestyle, Poetic Justice, King Kunta, Alright, DNA., PRIDE., Count Me Out
Live gehoord: Ja https://s.yimg.com/ny/api/res/1.2/3vea2K379eQQQELrDgG6vw--/YXBwaWQ9aGlnaGxhbmRlcjt3PTEyNDI7aD02OTk-/https://media.zenfs.com/en/thegrio_yahoo_articles_946/e1e560ec38e7a017d78cd48bf47f5ef7

Haat mij niet, maar ik ben echt héél lang geen fan geweest van Kendrick. Zijn muziek moet je echt liggen, net zoals dat van o.a. een J. Cole. Beiden waanzinnige artiesten, en dat durf ik nu volmondig te zeggen, al was daar wel het één en ander voor nodig. Laat staan dat ik ooit verwacht had dat Kendrick met dit nummer op de 27ste plek zou eindigen van mijn top 100, en dat is voor mijn gevoel nu zelfs nog wat te laag. Soms moet je artiesten leren waarderen, of tenminste je moet de klik met een bepaalde artiest gaan vinden, end at was een zoektocht maar ik heb hem gevonden met Kendrick.

Ik raakte rond 2013 voor het eerst in contact met Kendrick, toen eigenlijk het videospel Grand Theft Auto V uit kwam. Niet zozeer dat zijn muziek daar in zit (Swimming Pools, A.D.H.D.) maar, vooral omdat mijn beste kameraad opeens met Kendrick aan kwam zetten, en dan wel met dit nummer: Money Trees. Waar ik in eerste instantie ook niet veel mee kon, maar door de jaren heen begon dat nummer toch wel veel meer voor mij te betekenen. Buiten het feit dat ik dit een onwijs leuk nummer begon te vinden, heerst het nostalgische gevoel er gewoon ook erg bij: Grand Theft Auto V spelen voor tien uur per dag, en met dit nummer heel vaak op de repeat, maar dit hele album stond na een tijdje op repeat te spelen.

Hedendaags kruipt het nostalgische gevoel steeds verder. En kan ik alleen nog maar kijken naar een leuke tienertijd, Kendrick heeft door de twintiger jaren heen ook veel invloed gehad. Want uiteraard had zijn muziek veel invloed op mij toen ik mijzelf verloor, ook tijdens mijn laatste hartbreuk van twee jaar terug was Kendrick heel relevant. Hoevaak ik het nummer 'PRIDE.' wel niet op repeat had destijds, is best absurd. En toen kwam ik er maar weer eens achter hoe relevant deze artiest eigenlijk voor mij was, dat ik er eigenlijk niet genoeg credit voor gaf.

In 2023 heb ik hem dan ook live gezien, tijdens Rolling Loud in Rotterdam. Jammer dat er echt geen hip-hop festivals meer zijn in dit land op dit moment, een gat in de markt! Zijn liveshow heeft de deuren wagenwijd open gezet voor mij, en er voor gezorgd dat mijn interesse intens is gegroeid naar deze artiest. Zo erg zelfs dat ik zelfs wel durf te zweren, mocht ik een top 100 artiesten maken, hij er torenhoog in staat! En wie had dat nou gedacht, als we weer terug gaan twaalf jaar de tijd in? Ik niet in ieder geval.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

26. Michael Kiwanuka - Cold Little Heart
Verenigd Koninkrijk - Love & Hate (2016) - Soul
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Nee https://montrealrocks.ca/wp-content/uploads/2024/10/Michael-Kiwanuka-September-2024-photo-Steve-Gerrard-7.jpg

Zoals ik al eerder zei hier, hoe dichter we bij de nummer één komen hoe moeilijker ik het ook ging vinden mijn lijst in te delen. Eigenlijk vanaf nummer dertig kom ik echt bij nummers uit die allemaal potentie hadden of nog steeds hebben om in mijn top 10 te eindigen. Voorafgaand het maken van mijn lijst dacht ik er behoorlijk makkelijk over, en dacht ik dat het ook een makkelijke taak ging zijn. Maar nu kom je er gewoon elke keer weer achter hoe moeilijk het is. Dit nummer van Michael is daarvan gewoon wederom een voorbeeld, een nummer die ik op dit moment veel hoger zou willen zetten, maar wetende wat er nog gaat komen staat hij hier voor mijn gevoel op dit moment, op de hoogste plek.

Heel typisch, dat dit een nummer is die ik ooit via de TOP2000 heb leren kennen. Voor mij zijn dat soort muziekevenementen (wat het praktisch is, toch?) altijd een fijn hulpmiddel om mijn muzieksmaak en kennis te verbreden. Waarvan ik meer dan blij ben dat ik toch tegen dit nummer aan ben gelopen, dan wel niet via hun, ik was er waarschijnlijk sowieso ooit wel tegen aan gelopen.

Cold Little Heart reflecteert prachtig hoe ik over mijzelf dacht, maar ook hoe ik wou dat andere mensen soms de pijn begrepen die ik had, nu en in het verleden, en wellicht in de toekomst. Dit nummer is één van de eerste en één van de weinige nummer die mijn continu diep weet te raken, waar ik nog steeds best emotioneel van kan raken en waar ik echt van kan genieten. Tien minuten duurt het nummer bijna (het nummer op het album), maar die vliegen voor mijn gevoel echt voorbij. Dit is gewoon echt prachtig, zit, geniet en relax, zeker na de onweersbuien van gisteren. Overigens zijn dat momenten in het leven dat dit soort muziek voor mij nog dieper binnen komt, waar ik kan genieten van een natuurfenomeen luistert naar prachtig en rustige muziek.





Kondoro's Top 100 op Spotify!

25. Pearl Jam – Black
Verenigde Staten - Ten (1991) - Grunge / Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Nee https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/T9kVzqdmAhf28SmXYfe3a.jpg

Een groot fan van Pearl Jam zal ik mijzelf nooit noemen. Buiten dit album om luister ik bijna niet naar ze, ik ben er verder ook niet mee opgegroeid namelijk. Ik kom meer van de Nirvana kant af. Pearl Jam weet met Ten altijd wel de juiste noot te raken, en eigenlijk is dat echt een tijdloos album die maar niet verveeld. Ik weet dat de plaat ook een grote fanbase kent, en Pearl Jam in het algemeen, toch moet de zang van Vedder je wel echt liggen, en dat is niet bij iedereen het geval.

Dit nummer blijft altijd relevant bij mij. Op dit moment maak ik toch weer wat negatievere dingen mee, die overigens gewoon bij het leven horen. Toch het afvragen waarom bepaalde vrouwen niet in je leven kunnen zijn, de lust naar liefde, althans het idee. Eén van de moeilijkste dingen lijkt het wel in het leven, als het lukt ben je onwijs gelukkig (hopelijk), maar als het tegen zit, valt het echt niet mee.

Dit nummer heeft een prachtig stukje tekst daarvoor, die ik elke keer diep tot me neem. Het raakte me, en weet me echt te boeien. Prachtig nummer in het algemeen, daar kun je echt niet omheen, maar dit nummer moet je raken op bepaalde momenten en is heel makkelijk te verschuiven als je in bepaalde levensfases zit. Toch haalt dit nummer een hoge notering, mede dankzij het feit dat ik er toch bijna dagelijks naar kan luister, en het soms zonder door te hebben ook gewoon doe. Prachtig!





Kondoro's Top 100 op Spotify!

24. Death - Crystal Mountain
Verenigde Staten - Symbolic (1995) - Death Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Symbolic, Lack Of Comprehension, The Philosopher
Live gehoord: Nee https://i0.wp.com/thrashmetaliq.com/wp-content/uploads/2019/03/screen-shot-2019-03-26-at-10.37.11-pm.png?ssl=1

Take me back, please. Dit is één van de bands die mijn jeugd definieert. De regenachtige dagen tijdens de winter van 2006, waar mijn maat net van zijn moeder het spel Guitar Hero II kreeg voor op de Playstation 2, met wel twee gitaren. Als het regende mochten we de hele dag door gamen, dus dan speelden voornamelijk dat spel met elkaar. Zeker als we geen zin hadden in Pro Skater 4 of andere games die we veel speelden. 'Laid To Rest' van Lamb of God, 'The Trooper' van Iron Maiden en 'Beast and the Harlot' van Avenged Sevenfold waren onze favorieten. Toch hadden we ook wel eens genoeg van die games, en ik weet dat het die jaren waren dat er alleen maar goede games uitkwamen.

Het beste wat ik mij kan herinneren is dat wij op de computer van zijn broer het spel 'The Elder Scrolls IV: Oblivion' aan het no-lifen waren, wij konden dat niet altijd spelen omdat zijn broer een behoorlijke nerd was op dat gebied, en vaak zelf aan het gamen was. Maar hij was al op die leeftijd dat hij een bijbaantje had en dus ook moest werken, dat was een win-win situatie voor ons. Hij had daarnaast ook een gigantische speaker-installatie met twee albums van de band 'Death', wat wij niet kenden. Toen we tijdens het gamen die platen van Death aan het draaien waren wisten we niet wat ons overkwam. Zo'n bombastisch geweld van geluid wat onze kant op kwam, ik vond het zelf ook allemaal eng omdat 'Death' nou niet bepaald een leuke naam was in mijn ogen.

Heerlijke tijd, wat er voor zorgde dat ik enige jaren later zelf ook alle albums had aangeschaft, dan wel op CD. Want een platenspeler was niet echt meer van mijn tijd, laten we maar zeggen. Jaren later (dichter naar deze tijd), tijdens het Dynamo MetalFest in 2017 (dacht ik), kocht ik zelfs een Death T-shirt voor diezelfde maat. Zijn broer was overigens niet diegene die laatst was overleden, dat was weer iemand anders.

Ik denk niet dat Death een verrassing is voor de mensen die mij een beetje kennen of volgen hier, het is namelijk één van mijn favoriete bands aller tijden. Met ruim 4.300 scrobbles op last.fm staat de band op de vierde plek in mijn lijst, maar deze band gaat al jarenlang mee in mijn muziekwereld. De band waardoor ik fan ben geworden van het zwaardere werk, en een band waar ik eigenlijk geen genoeg van kan krijgen. Tuurlijk kent de band zijn ups en downs en luister ik er het ene moment meer naar dan het ander, het blijft een relevante band voor mij. En nu Oblivion ook een remaster heeft gekregen, ga ik dat spel binnenkort weer binnenstebuiten halen, en knal ik de platen van Death er waarschijnlijk weer veelvuldig doorheen!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

23. Slint – Washer
Verenigde Staten - Spiderland (1991) - Post-Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Breadcrumb Trial, Nosferatu Man, Good Morning, Captain
Live gehoord: Nee https://f4.bcbits.com/img/0019881381_25.jpg

Misschien is dit wel de band die ik nog maar het kortst ken, en die zo hoog in mijn lijst terecht is gekomen. Slint was met hun album Spiderland altijd al wel op mijn radar, maar het album heb ik noot echt de kans gegeven. Tot ik in 2022 maar eens deze band ging luisteren, en ik eigenlijk direct een enorme fan van dit album was. Ik weet niet of jullie het zelfde gevoel delen, maar dit album heb ik altijd best beladen gevonden. Een album die altijd met mijn gevoel weet te spelen als ik hem op heb staan, en eentje die je eigenlijk inslikt en dan ook niet meer los laat.

Hun werden vooral erg relevant voor mij tijdens mijn eerste Graspop bezoek, dat was in 2022. Destijds was ik net in mijn burn-out geraakt, en ik vond het allemaal best spannend. In een tentje kamperen, nog nooit van mijn leven gedaan. Kan ik dat wel? Ik was immers veertig kilo zwaarder toen, dus ik zat vooral ook met mijzelf in de weg. 's Nachts kon ik uiteraard niet tot nauwelijks slapen, aangezien er wat mensen om mij heen het nodig vonden om door te gaan met hun JBL boxen, tja dat heb je er nou eenmaal. Ik koos er 's nachts vaak voor om dan maar zelf muziek te gaan luisteren, en tot mijn latere verbazing bleef ik constant naar dit album grijpen, die mij toch enigszins tot rust kon krijgen, waardoor ik ook in slaap viel tijdens het luisteren. Niet geheel negatief, dat was uiteindelijk ook het doel.

Hedendaags blijft dit album heel relevant. De band had in eerste instantie mijn top 100 helemaal niet gehaald, tot ik er later nog eens naar luisterde en er maar weer eens achter kwam waarom ze hier thuis horen! Een onwijs hoge plek, dat wel. Maar ik denk wel dat deze band dat verdiend.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Deze band verdient dat zeker. Net Spiderland nog eens geluisterd. Al heeft Good Morning, Captain nog nipt mijn voorkeur boven Washer.

22. The Cure – A Forest
Verenigd Koninkrijk - Seventeen Seconds (1980) - New Wave / Post-Punk
Featuring: Geen
Twijfelaars: Lovesong
Live gehoord: Nee https://i0.wp.com/www.godisinthetvzine.co.uk/wp-content/uploads/2023/02/THe-Cure-Blondie.jpg

Toen ik vroeger mijn eerste liefdesverdriet doorging, kwam een maat van mij met dit nummer op de proppen. Eigenlijk wist ik in het begin The Cure nooit echt een plekje te geven, de muziek lag me niet echt, maar toch bleef ik er wel naar luisteren. Gek is dat hé? Door de jaren heen begon mijn liefde voor deze band te groeien, en ook mijn liefde voor dit nummer. Hoewel het best een deprimerend nummer is, althans de toon is vrij sad, weet dit nummer mij wel altijd op te beuren.

Hoewel mijn vrienden geen groot The Cure fan zijn, ben ik altijd wel een fan gebleven, en moet ik zeggen dat ik ze ook wel erg graag live had willen zien. Helaas is dat er (nog) niet van gekomen, de band blijft wat dat betreft gewoon erg relevant in mijn muziekgedrag en ik mag er opzich echt heel graag naar luisteren!

Fantastisch nummer overigens, ik kan er niet veel meer aan toevoegen. Er zit ook geen hele bijzondere waarde aan, buiten het feit om dat je dus als tienerjoch hulp in de liefde zocht, en dan zie ik mezelf zo weer bij mijn maten zitten, waar dit nummer op stond. Hoewel ik dus inderdaad zeg dat ze geen groot fan van deze band zijn, blijft dit nummer wel elke keer terug komen, heeerlijk!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

21. Wu-Tang Clan – C.R.E.A.M.
Verenigde Staten - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Da Mystery of Chessboxin', Protect Ya Neck, Wu-Tang Clan Ain't Nuthing Ta F' Wit
Live gehoord: Nee https://static.spin.com/files/2021/12/Wu-Tang-Clan-Alice-Arnold.png

Ook bij Wu-Tang heb ik de nodige keuzestress gehad. Chessboxin stond bij mij héél lang op de eerste plek, maar ik begon toch te twijfelen, en dan misschien een beetje safe spelen? Wu-Tang is naast Eminem de groep geweest in de mij in de hip-hop wereld hebben gesleurd, mijn vrienden waarmee ik altijd op het skatepark stond waren onwijs groot fan van deze plaat, en hij kwam bijna elke dag wel langs. Niet de plaat in zijn geheel, maar wel dit nummer!

Ook bij mij staat deze dus erg hoog, en dat is eigenlijk ook helemaal niet erg! Wu-Tang is met Cream toch revolutionair, en weet een classical sound te brengen. Ik denk dat iedereen hem wel kent, zelfs de niet Hip-Hop fans, want het is eigenlijk een nummer wat overal wel langs komt. De muziek van Wu-Tang moet je overigens wel liggen, ik ben er altijd van overtuigd dat het heel experimenteel is, maar daardoor wel onwijs lekker. Een groep wat er toch voor stond ook hun eigen sound te brengen, lekker hoor.

Ze hebben dit jaar eindelijk hun nieuwe plaat uitgebracht, die ik zelf wel erg leuk vind. Helaas dat mijn jeugdvriend daar niets meer van mee krijgt, dit was zijn favoriete Hip-Hop groep. Ik denk een groep en zeker een track wat niet kon missen in mijn lijst, en die ik nog graag luister. Ik heb ze helaas gemist laatst in de Ziggo Dome met hun concert, omdat ik toen Gojira voorkeur gaf, waar ik achteraf toch wel veel spijt van had. Maar goed, daar verander je niks meer aan.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

20. Rainbow – Stargazer
Verenigd Koninkrijk - Rising (1976) - Hard Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Nee https://www.udiscovermusic.com/wp-content/uploads/2020/09/Rainbow-GettyImages-561235657.jpg

Haha, weer een mega trip down memory lane. Deze track van Rainbow ken ik al zolang ik het me kan herinneren, oprecht. Ik weet nog wel dat mijn kameraad hier helemaal gek van was, en mij hier in mee sleurde. We hadden beiden een soort 'fanboy' tijd voor Dio, die we echt dagelijks konden luisteren. Daarom dat hij ook best hoog in mijn lijstjes staat, en zelfs in mijn top 10 (dan wel met Black Sabbath).

Stargazer is voor mij gewoon harde piemel werk, want hier ga ik echt heel goed op. Ik zag overigens wel dat de track het hier onder de users wat midner doet, althans ik had wel een grote fanbase voor dit nummer verwacht, of ik moet er helemaal mis zitten. Tja, en waar beginnen we? Ik denk dat dit nummer mij vooral mee neemt naar de tijd van de gameverslavingen zo'n twintig jaar terug, waar we (dus naast Death, Iron Maiden en Pantera) ook veel van dit soort nummers luisterden, ik weet ook nog wel dat dit vaak werd vervolgt met die dat zelfde jaar één van mijn favoriete metaalbums had gedropt. En uiteraard werden wij nog meer fan van Dio, omdat hij een klein rolletje kende in de hilarische film 'The Pick of Destiny', die ook in dat zelfde jaar uit kwam.

Veel meer heb ik er ook niet over te zeggen, lekker van genieten! Prachtige solo's, prachtige zang, wat wil je nog meer? Had wederom ook hoger in mijn lijst gekund, maar als opener van mijn laatste top 20 staat hij ook op een keurige plek vind ik zelf, heerlijk man!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

19. Travis Scott – Sicko Mode
Verenigde Staten - Astroworld (2018) - Hip-Hop
Featuring: Drake
Twijfelaars: Butterfly Effect, No Bystanders, goosebumps, Escape Plan
Live gehoord: Ja https://images6.alphacoders.com/136/1369564.jpeg

De laatste twintig zijn officieel begonnen, jeetje we gaan nu wel erg hard! Eigenlijk stond Trav met dit nummer veel lager in mijn lijst, maar na hier en daar wat schuiven en veel twijfelen ben ik er wel uit; dit is mijn favoriete Hip-Hop artiest van deze tijd. Dat betekent dus niet dat dit de laatste Hip-Hop nummer is uit mijn lijst, wel van de "nieuwere" nummers. Ik ben pas erg laat ingestroomd bij de New-Wave Hip-Hop muziek, maar toen ik in 2018 volop Fortnite speelde en al aan het werk was op de bouw, blies deze plaat me echt omver. Ik zat aan het einde van mijn MBO opleiding, waar ik dus later niks mee heb gedaan, en mijn vrienden waren allemaal fan van dit soort muziek.

Ik kon het heel lang niet aanhoren, als ik dan luisterde naar dit soort muziek was dat voornamelijk het oldskool werk. Zeker het hele auto-tune gebeuren lag mij niet, en ik was destijds toch nog wel echt een grotere metalfreak dan hip-hop. Eigenlijk door dit album is die hele blik gedraaid, en ben ik juist enorm fan geworden van dit soort muziek. Ik luister er nu best veel na, verschillende artiesten staan torenhoog in mijn lijst.

Sicko Mode is wel duidelijk mijn favoriet. Dit blijft gewoon een banger, en in mijn ogen opende Trav met deze plaat een heel nieuwe dimensie. De ft. van Drake was natuurlijk al helemaal waanzinnig, deze track en deze plaat waren destijds echt het fantastisch wat er uit kwam. Ik heb zelden zoiets beleefd als wat ik voelde toen ik deze track voor het eerst hoorde, iets wat ik eigenlijk wel vaker wil horen bij nieuwe muziek.

Ik heb Trav nu twee keer live gezien, één keer tijdens het Rolling Loud Festival in Rotterdam en vorig jaar tijdens zijn tour. Het blijft vet, live ook echt waanzinnig gaaf, een hele vette artiest met hier een waanzinnig lekker nummer, die voor mij erg tijdloos voelt. Als ik straks 80 ben in een verzorgingstehuis lig, dan wil ik deze shit nog pompen!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Wauw, dit kan nog wel eens de dikste ontknoping ooit worden in dit topic

18. Portishead – Roads
Verenigd Koninkrijk - Dummy (1994) - Trip-Hop / Electronic
Featuring: Geen
Twijfelaars: Glory Box
Live gehoord: Nee https://img.lemde.fr/2008/04/26/208/0/802/401/1342/671/60/0/ill_1038984_08042720_portishead+x1p1_ori.jpg

Na de hype van Travis Scott, en onze hoge adrenalinegehalte, is het tijd om rustig te worden. En hoe wordt je dat anders dan te luisteren naar Portishead? Deze fantastische Britse band kan daar dus gewoon echt niet aan ontbreken. Als ik even vol zit in mijn hoofd, te vol, dan gooi ik erg graag deze plaat aan. Menig mens zou Glory Box waarschijnlijk verkiezen boven dit prachtige nummer, maar als er een nummer is die mij in mijn gevoel weet te raken, dan is het Roads wel.

Ooit ben ik gestuit op deze liveversie van dit nummer, die ik eigenlijk niet meer kan wegdenken uit mijn afspeellijsten, dan wel de afspeellijsten van YouTube. Het nummer staat ook bijna in al mijn afspeellijsten op Spotify, en ik zou niet zo gauw weten wat ik zonder moet. Ooit ook eens helemaal verliefd geworden op de cover van My Dying Bride die ze op Meisterwerk III' hebben staan. Voor mijn gevoel ben ik het nummer nog meer gaan waarderen dankzij hun cover, fantastisch gewoon!

Sit back, relax and listen. Want tijdens deze regenachtige nacht is dit soort muziek echt heerlijk om naar te luisteren. Nu lekker slapen, met de rust in het hoofd dankzij deze banger!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

17. Ice Cube – It Was A Good Day
Verenigde Staten - The Predator (1992) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord Ja https://frank151.com/wp-content/uploads/2025/01/frank-1.jpg

We gaan weer even terug naar de tijd dat Grand Theft Auto: San Andreas helemaal de shit was. Die tijd luisterde wij heel veel naar de Amerikaanse hip-hop scene, waar de "legends" van nu voornamelijk veel voorbij kwamen. Naast Eminem, Lil' Wayne en Jay-Z kwamen ook heel vaak Eazy-E en Ice Cube voorbij. Destijds kende ik ze dus echt als losse artiesten, en kwam er pas later achter dat ze een gezamenlijke groep hadden genaamd N.W.A., maar die kent iedereen wel denk ik.

Ik heb in 2023 de kans gehad om Ice Cube live te zien, wat echt een hele gave show is. Ik blijf er bij dat dit soort artiesten hun volledige passie laten zien tijdens zulke shows, ook Ice Cube. Constant een goede vibe, prachtige tracks en echt een hele leuke show. Was ook zo voor bij.

Dit nummer is voor mij toch wel één van de vetste Hip-Hop tracks ooit. Een van de eerste waarvan ik de lyrics ook uit mijn hoofd kende, en nog steeds mee kan praten, het spitten gaat mij te snel, haha. Nee, gewoon een heerlijke classic, die eigenlijk in alle vormen weet te vermaken.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

16. Nirvana - Smells Like Teen Spirit
Verenigde Staten - Nevermind (1991) - Grunge
Featuring: Geen
Twijfelaars: Where Did You Sleep Last Night?
Live gehoord: Nee https://classicalbumsundays.com/wp-content/uploads/2011/09/rs-nirvana-e9e22e4b-f7d9-4fc7-bd94-23c30084ce94.jpg

De hele tijd dat ik deze lijst aan het presenteren ben geweest (en ook tijdens het maken daarvan) stond het nummer "Where Did You Sleep Last Night?" op deze plek. Tot ik eigenlijk een tijd geleden het Nevermind album weer eens aangooide, en ik nog erger begon te twijfelen. Where Did You Sleep Last Night? is best een poos mijn favoriete track geweest, alleen blijft Smells Like Teen Spirit hedendaags voor mij toch een stukje beter.

Toch was het een moeilijke keus, maar ik ben tevreden met zoals het nu is. Ook Smells Like Teen Spirit heeft namelijk veel betekenis voor mij,. Nirvana is jarenlang mijn favoriete band geweest, zeker in de periode van 2005 tot en met 2010. Naar maten ik ouder werd sloop Iron Maiden steeds sneller naar die plek toe, en zakte Nirvana toch wat af. Toch blijf ik een groot fan van deze band, en hoewel de band volgens veel mensen "te mainstream" is, blijf ik er gewoon van genieten.

Smells Like Teen Spirit doet me voornamelijk ook gewoon denken aan alle leuke tijden die ik er mee heb beleefd. Veel festivals en feestjes draaien dit nummer, en toen ik nog alcohol dronk en mijn maten en ik ons hadden bezat, dan is dit nummer nog lekkerder. Ook is mijn beste vriend een groot fan van Nirvana, en hoewel ik hem niet into de metal krijg, heb ik hem tenminste tot het niveau Nirvana kunnen halen. Hij is overigens destijds in 2017 ook naar Dynamo MetalFest mee geweest, dat was wel lachen. Omdat wij hem vertelden dat hij wel band merch aan moest, kocht hij een Nirvana shirt. Niet helemaal wat wij bedoelden, maar hij deed zijn best. Uiteindelijk is dat shirt ook gesneuveld in de moshpit .

En hoewel Nirvana ook heel relevant is geweest tijdens mijn depressie en de negatieve tijden, wil ik niet alleen maar terug kijken naar deze band in die nare tijd. Want Nirvana is ook relevant geweest in de tijden dat het leven gewoon kleur had, zoals nu, en zoals vroeger. Nirvana tekent ook mijn jeugd, en de dagen van het vele gamen of de skatepark, ze zijn er altijd wel bij geweest!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Heel mooie notering (en dito beschrijving) van Smells Like Teen Spirit. Mainstream betekent niet meteen dat iets niet geniaal kan zijn.
Overigens ook heel mooi: de hoge positie van Roads, wat een parel.

Ik ben oprecht wel eens uitgelachen door mensen die zeiden dat Nirvana te mainstream was, lol. Maar dan moest ik daarna wel specifiek hun muzieksmaak waarderen, dat was ook niet echt wat.

15. Eminem – Mockingbird
Verenigde Staten - Encore (2004) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Like Toy Soldiers , When I'm Gone, Stan, 'Till I Collapse, Not Afraid
Live gehoord: Nee https://eminem.news/wp-content/uploads/2023/07/1998.jpg

Ik heb het jullie al heel vaak verteld, over het skatepark, waar eigenlijk het meeste van mijn muzieksmaak is ontwikkeld, en voornamelijk ook mijn liefde voor muziek. De mensen die mij een beetje kennen (ook op deze website) is het vast al een beetje opgevallen dat Eminem mijn favoriete rapper is. Ik weet het, er zijn talloze goede rappers en in die muziekwereld alleen al zit zoveel goede muziek, maar Eminem heeft al heel mijn leven een speciaal plekje in mijn hart.

Toen ik mijn band met mijn vader verbrak, en überhaupt onze contacten neerlegde zocht ik natuurlijk een vluchtweg. Als net tien jarig jochie wist ik natuurlijk totaal niet hoe ik deze emotie moest verwerken, de haat die ik voelde destijds was immens en dat groeide ook door de jaren heen (waarop later in mijn lijst meer), en destijds was de enige artiest waar ik naar greep en mijn gevoel mee kwijt kon: Eminem.

Vooral naast het imago die de rapper af gaf en zijn film 8 mile die erg in mijn straatbeeld paste was ook zijn muziek erg relevant. Vooral de liedjes die hij maakte omtrent zijn dochter raakte mij altijd, niet omdat mijn vader dus een superster werd/was, maar meer het missen van een vaderlijke rol in je leven. Wat echt enorm belangrijk is.

Dus wat doe je dan? Juist, een artiest helemaal kapot luisteren, en dat heb ik met Eminem gehad. Misschien is hij met zijn muziek wel meer dan 10 jaar relevant voor mij geweest en hedendaags nog steeds. Elke keer als ik me weer wat kutter voel, dan zet ik zijn muziek weer op. Ik heb heel erg getwijfeld tussen deze en 'When I'm Gone', omdat ik die beiden toch wel heel strak en goed vind, en met beiden wel een connectie voel met mijn verleden, waar het toch uiteindelijk deze 'Mockingbird' is geworden, wat gewoon alleen al een meesterlijke plaat is. Wat heerlijk!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

En nu weer een topper van Eminem, heerlijk hoor.

14. Judas Priest- Beyond the Realms of Death
Verenigd Koninkrijk - Stained Class (1978) - Heavy Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Victim of Changes, Dreamer Deceiver/Deceiver, Rock Hard Ride Free, Painkiller, A Touch of Evil
Live gehoord: Neehttps://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEyE1myArNb1cAMaHPbP2tSmJBjTKlkL8bvCsJQfqxIaz4syaLi8IQDiTnbueyWk2fPdHcchcUsTyoSBqyTjwe09lnLIoy5JVWbSDYHojkmxSrD7FJcNX9lpYXPsNiMHAMxHU-DKZuUGdA86XPsFUjjM_2jKsgQIJRG-ffCBh3nB3w4_wZNbdzGRUQiCt_/s1200/judas-priest-1984-getty-web.jpg

Met Judas Priest heb ik jarenlang een haat/liefde relatie gehad, mede dankzij mijn vrienden die altijd zeiden dat je moest kiezen tussen of Iron Maiden of Judas Priest. Maar je kon volgens hun jarenlang nooit fan zijn van beiden. Ik vond ze alle twee gewoon jarenlang steengoed, maar mijn liefde voor Iron Maiden weet ook Judas Priest niet te verslaan, waardoor de band toch een beetje was afgezwakt.

Het heeft echt jaren geduurd voordat ik het allemaal heb herbeleefd, en vorig jaar is eigenlijk het kwartje pas echt gevallen hoe geniaal deze band wel niet is. Ik luister er echt al wel langer na (voor mij is twintig jaar al best wat), alleen nu ben ik ook echt verliefd geworden op de kunsten van deze band. Het klinkt best dom als ik het nu ook zo opschrijf, ik weet het. Maar zo ging het wel.

Vorig jaar is Judas Priest de eerste band in mijn leven geweest waarbij ik echt front row heb gestaan, tijdens Graspop. En wat een enorm feestje dat was, niet normaal. Dit jaar mogen we dat gewoon weer overdoen, en over iet meer dan twee weken sta ik hopelijk weer op dezelfde plek en gaan we er weer volop tegen aan. Helaas dat ze dit nummer zelden nog live spelen, die had ik erg graag live willen horen. Maar ik klaag er verder niet over.

Hedendaags is deze band dus onwijs relevant. Met ruim 2.400 streams zijn ze echt omhoog geknald. En hoewel ik Sad Wings of Destiny als mijn favoriete album beschouw, staat dit nummer toch ook ruim op de eerste plek. Ik wou eigenlijk ook Dreamer Deceiver/Deceiver hier eerst noteren, want dat is gezamenlijk misschien nog wel een mooier nummer. Alleen tel ik dat als twee losse nummers (zoals ze ook op het album staan), en dan gaat er toch wat fout. Of vinden jullie dat ik die eigenlijk gewoon had mogen noteren hier als één track?



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Ik zie die twee titels als een geheel. Derhalve ook als een geheel opgenomen in mijn top 100 vorig jaar.

Grappig, ik ben Judas Priest ook steeds meer gaan waarderen naarmate ik ouder werd. 'Beyond the Realms of Death' staat ook in mijn top 3 Judas Priest nummers en werd zelfs verkozen tot beste Priest nummer vorig jaar oktober in een ander draadje. En het nummer is niet alleen populair op Musicmeter. De heren spelen het graag; het is hun op 9 na meest gespeelde nummer. In 2022 zat 'ie nog in de setlist. Komende zomer zal in het teken staan van het Painkiller album, maar wie weet maken ze plek vrij voor deze parel.

Ik heb JP alleen op Graspop gezien in 2022, en ik zag via setlist.fm dat ze dit nummer niet hebben gespeeld. Ik kon het mij zo gauw ook niet herinneren. Vet balen!

Misschien en hopelijk krijg ik nog een keer de kans voor een clubshow waar ze het nummer wel een keer spelen!

13. Alice in Chains – Down in a Hole
Verenigde Staten - Dirt (1992) - Grunge Rock
Featuring: Geen
Twijfelaars: Nutshell
Live gehoord: Neehttps://i.ytimg.com/vi/hkNMSs-U_vo/maxresdefault.jpg

De mensen die mijn lijst vanaf het begin al volgen weet het vast wel, ik begon de lijst eigenlijk met een in mijn ogen heel belangrijk bericht, maar ik wou mij ook open stellen naar de volgers van mijn lijst met de impact die bepaalde muziek(kanten) op mij hebben gehad of nog steeds hebben. Ik wou mijn lijst eigenlijk niet ten onder laten gaan met alleen maar negativiteit, maar ik kwam er tijdens het maken al achter dat mij dat niet helemaal is gelukt, en zelfs tijdens het presenteren zijn er nog de nodige dingen gebeurt die de nodige impact hebben gehad, en die wat hebben los gemaakt.

Als wij terug gaan naar de jaren van 2017 - 2019, dan gaan we terug naar de tijd waar ik vooral mijzelf begon te verliezen. Destijds was ik enorm game verslaafd, en kwam ik ook aan tot aan het ongezonde van 170 kilo. De zelfhaat was zo intens (wat ik zelfs nog heb gevoeld tot en met vorig jaar) dat mijn game verslaving ook alleen maar erger werd. Moet je nagaan, dat je net 20 jaar wordt en je eigen veters niet meer kan strikken, of normaal te trap op kan lopen? Het was een gevoel van machteloosheid, en vooral het gevoel dat iedereen een oordeel over je had. Een hele nare tijd, dat kan ik je wel vertellen.

Maar omdat je jezelf dus zo wegzet met het gamen, raak je ook de realiteit van het leven of de maatschappij kwijt. Ik werkte destijds nog gewoon op de bouw, dus moest ik om 04:00 uur mijn bed uit elke ochtend om richting de andere kant van het land te rijden. En ook dat werkte nogal tegen, omdat ik het allemaal tegen mijn zin in deed. Je houdt het lang vol, maar iedereen knapt een keer. Als introvert ga je dus zoeken naar dingen die je rust en comfort brengen, en dat waren dingen die ik altijd vond in muziek.

Alice in Chains kende ik destijds al wel, maar deze MTV Unplugged had ik nooit echt helemaal door geluisterd. Ik kon mijzelf erg vinden in de muziek van AIC, en zeker de nummers tijdens deze show. De strijd tegen een verslaving is altijd zwaar, ongeacht of dat drugs of in mijn geval gamen is geweest. En als een artiest mij weet te raken dan vind ik de muziek ook automatisch mooi. Ik twijfelde erg tussen Nutshell en deze Down in a Hole, maar persoonlijk doet dit nummer toch wat meer met mij.

Gelukkig heb ik al deze shit achter mij gelaten, ben ik vandaag de dag 105KG (dus -65 KG verschil) en sta ik een heel stuk gelukkiger in het leven. Toen mijn burn-out was en de depressie die volgde (nu alweer ruim drie jaar terug) was deze muziek weer onwijs relevant, en staat puur zo hoog in mijn lijst om ook mij zelf weer eens te laten zien wat je kunt bereiken in het leven. Maar buiten dat is dit ook gewoon een super goede track. En hoewel ik misschien een paar jaar terug Nutshell hoger had gezet, kan deze Down in a Hole het nu gewoon makkelijk winnen.



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Op deze site lees je vaker persoonlijke verhalen. Het hoeft niet, maar ik vind het altijd wel mooi om te lezen wat muziek er dan mee te maken kan hebben.

Goed te lezen dat het nu beter gaat met je.

12. Dissection - Where Dead Angels Lie
Zweden - Storm of the Light's Bane (1995) - Black Metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Thorns of Crimson Death
Live gehoord: Neehttps://lastfm.freetls.fastly.net/i/u/ar0/1e13d87028bae584c9e54e4650714a3a.jpg

Toen we "vroeger" nog jong en onbezonnen waren leerde ik ook veel muziek kennen. Black Metal was daar een genre waar ik mijzelf nooit aan heb gewaagd, maar vrienden van mij luisterde dat best veel en vooral deze band met dit album. Wat ik mij nog heel goed kan herinneren is het feit dat wij ooit eens op een picknick bankje zaten langs het kanaal hier in de buurt, ik denk dat we ongeveer 16 jaar waren en dan kun je voor je gevoel de hele wereld wel aan. Het zou denk ik vijf uur 's ochtends geweest zijn, toen mijn maat dit nummer aangooide en we een paar toeters gingen draaien om daarna rustig richting huis te gaan en te slapen. Ik moest wel lachen, dat iemand in de comments een soort gelijk iets heeft mee gemaakt..

Ik heb nooit aan hem gevraagd hoe dit nummer heette, maar wat ik wel weet is dat ik toch voor langer dan een jaar het refrein van dit nummer heb zitten neuriën en maar niet er achter kwam wat het nou precies was, tot hij dit zelfde nummer aanzette tijdens het gamen, en ik direct wou weten wat het was. Helaas heeft dit album jarenlang niet op Spotify gestaan dus heb ik de CD uiteindelijk gekocht, en ik was eigenlijk direct verkocht.

Hedendaags betekent Dissection nog veel voor mij, maar kent niet zo'n achtergrond verhaal zoals AIC hieronder. Ik vind dit toch wel mijn favoriete black metal track, omdat er toch nog een soort gevoel aanhangt. En dat is direct ook de laatste "harde" track in mijn lijst. We gaan echt als een speeeeeer!!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

11. Nas – NY State of Mind
Verenigde Staten - Illmatic (1994) - Hip-Hop
Featuring: Geen
Twijfelaars: Geen
Live gehoord: Jahttps://www.ohanamag.com/wp-content/uploads/2017/04/ohanamag_nas-djshadow-systematic-2.jpg

De laatste voor mijn top 10. Het komt nu echt dichterbij, en met wat voor een nummer?! Nas is in de laatste jaren uitgegroeid tot één van mijn favoriete rappers maar, dit nummer staat bij mij al jaren erg hoog. Dit is gewoon een keiharde track met een heerlijke beat, fantastische sound en in het algemeen gewoon echt lekker. Ik denk ook wel echt dat iedereen deze kent.

Ik heb Nas nu twee keer live gezien, waarvan één keer in het voorprogramma van de Red Hot Chili Peppers en vorig jaar tijdens zijn show in de AFAS. Live vind ik Nas één van de betere performers als we richting de Hip-Hop gaan, waanzinnig goed live, heerlijke flow ook en gewoon een goede artiest.

Overigens gewoon het zelfde verhaal ook bij deze artiest. Via het skatepark leren kennen en sindsdien ondenkbaar in mijn straatbeeld van Hip-Hop. Met deze track is het gewoon echt een nostalgische banger, die zeker niet mocht missen in mijn lijst!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Wat een meesterlljke lijst is dit aan het worden, zeg! Mooi gelardeerd met persoonlijke verhalen ook.

Black, Crystal mountain, Roads, Cold little heart, It was a good day, Down in a hole, NY state of mind, dat is een heel mooi rijtje! Ben zeer benieuwd naar je top 10!

10. Pantera - Cemetery Gates
Verenigde Staten - Cowboys from Hell (1990) - Groove metal
Featuring: Geen
Twijfelaars: Cowboys from Hell, The Sleep, Domination, Walk, Floods
Live gehoord: Neehttps://festileaks.com/wp-content/uploads/2022/11/pantera.png

We gaan nu officieel de top 10 in. Wat een lijst is het geworden, al zeg ik het zelf. Maar in mijn ogen blijven The Best for last! Ik denk dat de mensen die mij al een beetje volgen hier op MusicMeter (of die mij überhaupt al wat langer kennen) het wel een beetje kunnen uitvogelen welke nummers er sowieso nog gaan komen, ik denk ook dat er zelfs nog een verassing in zit. Heerlijk, spannend! Daarnaast kom ik nog met een paar dubbele noteringen aan, omdat ik anders drie dagen achterloop, en dan sta ik midden op een veld ergens in Dessel tijdens Graspop! Gaat goed komen!

Goed, we trappen mijn top tien af met Pantera. Een van mijn favoriete bands aller tijden. Hoewel geen één album van hun in mijn top 10 terecht is gekomen, staan ze nog wel in mijn artiesten top 10. Ook bij deze twee tops (dus alleen al die gene op je profiel) zorgen voor de nodige keuzestress, en dat is eigenlijk best kut. Want Pantera is zeker niet de minste voor mij. Maar als ik ook naar mijn luistergedrag kijk in de afgelopen jaren (sinds 2020) is Pantera een band die ik regelmatig nog wel eens op zet, maar ze halen geen hoge scores meer. Bij deze band denk ik echt dat ik ze te vaak heb geluisterd, waar de muziek nog wel knettertje hard is, maar je kent het dan zo langzamerhand ook wel. Misschien binnenkort nog een revival, wie weet?

Cementary Gates springt er voor mij altijd wel enorm uit. Ik ken Pantera altijd als die velle en knetterharde metalband, hun "langzamere" nummers weten ook echt een gevoelige snaar te raken. Zoals ik al zei, jarenlang was Pantera echt mijn favoriete band, zeker in mijn tienerjaren. Nog nooit heb ik een band meegemaakt die zoveel woede kon opwekken in mijn lichaam, dan deze band. Als ik deze band luister heb ik echt zin om te rammen, en dan niet persé iemand op zijn gezicht, maar meer in het algemeen: schietspelletjes, gym en noem maar op.

Dit nummer kent echt een prachtige tekst, en ik wou zelfs een tijdlang hebben dat dit nummer ging draaien mocht ik ooit zijn overleden, ik zie het al voor me: in de kerk naar Pantera luisteren. LOL. Nee, zonder gekheid. Prachtig nummer, kei en keiharde band en zeker een waardige band als we gaan kijken naar het verleden. Deze band is onwijs relevant geweest, en nog steeds. Want ondanks dat ik er niet dagelijks meer naar luister, blijft deze band een speciaal plekje in mijn hart houden, en ik zal voor altijd fan blijven. Dan wel de originele formatie! Maar ook die solo en riff van Dimebag, Phil Anselmo als front man, teeeeeeeeeeeeeeeeering wat geniaal!



Kondoro's Top 100 op Spotify!

Thanks man! Love Symbolic in je top 10, uitblinker!