48. Freddie King

https://guitar.com/wp-content/uploads/2020/11/GM387-blues-freddie-king-credit-Michael-Putland-Getty-Images@1400x1050.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Texas Cannonball (1972), My Feeling for the Blues (1969), Burglar (1974)
IJzersterke nummers: Going Down, I’m Tore Down, Stumble, Big Legged Woman, Have You Ever Loved a Woman, Hideaway, Yonder Wall
Live gezien: nee
Ook in de lijst van:

Oehhh Freddie, wat een artiest. 1 van de 3 “Kings of the Blues” en degene die misschien wel de grootste ontwikkeling heeft doorgemaakt als artiest. Dat wil zeggen; er zijn eigenlijk 2 Freddie King-periodes. Zijn 60s periode waarin hij vooral gezellige instrumentale nummers maakte, vaak erg braaf zowel qua muziek als Freddie zelf (straks in het pak, beleefde glimlach), en zijn 70s periode waarin hij vieze, smerige, dampende (funk)blues maakte en als een beest tekeer ging op het podium.

Er zijn veel liefhebbers van zijn “Shadows-achtige” 60s songs, maar zijn 70s kijk op muziek is zo ongelooflijk veel beter dat er niet eens een vergelijking valt te maken.

Ik weet eigenlijk helemaal niet meer met welk nummer ik Freddie leren kennen, al vermoed ik dat het via Hide Away was. Een song die tot de populairste instrumentals aller tijden behoort. Volgens mij, terwijl ik typ komen de herrinneringen terug, hoorde ik dit nummer eerst in de uitvoering van John Mayall en zijn Bluesbreakers. Op de een of andere manier klonk het als een cover, en ik ging op zoek naar het origineel. Zo kwam ik bij Freddie en zo dook ik al snel diens discografie in.

Op die manier kwam ik dus ook achter zijn 70s periode en sindsdien is hij een vaste prik op mijn playlist. Ik ben een tijdje gitaardocent geweest en Same Old Blues was één van de songs die ik gebruikte om leerlingen te laten zien hoe je focust en met gevoel speelt, in plaats van volledig op techniek te focussen.

Fantastische bluesman deze Freddie.

Favoriete nummers:




En

Deep cut toppers




en




en

Goed, even een mededeling van huishoudelijke aard. De onderste 50 artiesten zijn geweest, ik ben al bezig aan de bovenste 50; maar de komende tijd zal ik geen update posten ivm een verre trip die ik ga maken.

In het nieuwe jaar zal ik weer verder gaan met mijn top 100.

Allemaal alvast fijne dagen gewenst en we zien elkaar binnenkort weer hier.

Veel plezier op je reis en tot volgend jaar!

Tot volgend jaar, Shaky!

* aanwezig op talloze hitverzamelaars
** minstens een Best Of van deze artiest in huis
*** ook reguliere albums behoren tot mijn collectie
? nog nooit van gehoord zelfs

51. Led Zeppelin ***
52. Johnny Burnette *
53. Manfred Mann's Earth Band *
54. Ted Nugent
55. Jessie J. *
56. The Allman Brothers Band ***
57. Jerry Vale ?
58. Texas ***
59. Duke Robillard ?
60. The Fortunes *

61. Little Richard *
62. Philip Sayce ?
63. The Reverend Horton Heat ?
64. Tommy Sands *
65. Creedence Clearwater Revival ***
66. Andre Hazes **
67. Tab Benoit ?
68. Edgar Winter *
69. Lana Del Rey *
70. Buddy Guy *

71. Mud **
72. Ray Charles **
73. Etta James *
74. Hot Chocolate ***
75. Amanda Shires ?
76. George Thorogood
77. Howlin' Wolf
78. AC/DC ***
79. Little Milton ?
80. Carl Perkins *

81. The Paladins
82. Al Green *
83. Joe Bonamassa
84. Jack Scott
85. Perry Como *
86. John Lee Hooker *
87. Gene Vincent *
88. Vic Damone *
89. Bob Luman
90. Eddie Cochran *

91. Robert Charlebois *
92. MY BABY ?
93. Mike Farris ?
94. Beth Hart ?
95. Los Kjarkas ?
96. Imperial Crowns ?
97. B.J. Thomas *
98. Don Gibson *
99. Ghalia Volt ?
100. Arctic Monkeys ***

Terug uit Ecuador! Maak er allemaal een fantastisch 2025 van.

Het Oldies but goodies - topic heb ik vandaag weer opgepakt, laten we hier ook weer gauw verder gaan.

47. Susan Tedeschi

https://d1bxnw4yi2rcwu.cloudfront.net/uploads/images/_992x992_crop_center-center_82_line/Susan-Tedeschi-portrait.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: ja
Favoriete albums: Back to the River (2008), Hope and Desire (2005) en Just Won't Burn (1998)
IJzersterke nummers: Lord Protect My Child, Evidence, Back to the River, Loving You Is Sweeter Than Ever, Rock Me Right
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: Mssr Renard (nr. 23)

Ja, nou ja… Mssr Renard had de Tedeschi Trucks Band daar staan en tussen haakjes stond er “+ solo” bij. Ik tel ‘m mee.

Susan Tedeschi heb ik live gezien tijdens mijn eerste festivalervaring ooit. Dat was in 2006 toen ik met mijn vader naar BRBF (tegenwoordig Blues Peer) ging. Wat een line-up dat jaar, fantastisch. Susan stond ergens aan het eind van de middag geprogrammeerd en ik was erg benieuwd want ik had wel een album van haar gehoord, maar wist verder nog niet al te veel over deze dame. Wow! Wat een indruk wist zij te maken op het publiek en zeker op mij. Ze speelde de festivalweide plat en zeker toen ze plots een gospelachtige song inzette wist ze het publiek tot hogere sferen te brengen. Haar gitaarspel is top, maar voor mij is het toch vooral haar stem in combinatie met haar rustgevende uitstraling die het doet.

Susan benadert de blues op haar eigen manier en dat betekent dat ze het mengt met rock, pop, roots, gospel en wvttk. Ze heeft al 6 Blues Music Awards op haar naam staan en samen met haar man Derek Trucks won ze in 2012 een Grammy voor hun album Revelator.

Susan staat uiteraard in mijn playlist met een aantal songs en ik hoop ook echt dat ik haar nog eens live kan bewonderen. Dan mag best met haar succesformule Tedeschi Trucks Band, maar liever nog solo.

Favoriete nummers:




En

Deep cut toppers




en




en

Eerlijk gezegd mijn favoriete "King" van de drie.

Verder leuk je favo's zo te zien

De drie "Kings" rouleren bij mij wel een beetje. Freddie is ook tijden lang mijn favoriet geweest. Dan weer wel, dan weer niet. De mannen zijn gewoon alle drie fantastisch goed. Of 1 of 2 van de andere "Kings" nog komen is dus nog maar de vraag.

Thanks, leuk dat je meeleest Lontanovicolo, en dan moet mijn top 46 nog komen!

46. Deep Purple

https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/Vih8CYxAFWuq9wEzLRBgVA.jpg

Afkomstig uit: Engeland
Nog actief: ja
Favoriete albums: Made in Japan (1972), Machine Head (1972) en Deep Purple (1969)
IJzersterke nummers: Highway Star, Smoke on the Water, Hush, Black Night, Strange Kind of Woman, Space Truckin’, Perfect Strangers
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: dazzler (nr. 98)

Deze band heb ik via mijn vader leren kennen. Niet dat hij dit dagelijks of aan de lopende band draaide, maar hij had de cd Made in Japan voor mij gekocht als introductie en zei dat hij een geweldig goed live concert was. Nou, dat was een understatement. Dit is misschien wel het beste live album aller tijden. Deep Purple op de top van hun kunnen. Alle nummers vloeien zo lekker in elkaar over, maar staan ook juist uitstekend sterk op zichzelf.

Een van mijn herinneringen bij Deep Purple:
Ik maakte vroeger altijd bandjes. Heerlijk vond ik dat. Kon ik me uren mee bezig houden. Bandjes om in de auto te kunnen luisteren als mijn vader reed. Mijn vader had een keer als verrassing kaartjes gekocht voor Warner Brother’s Movie World in Duitsland. Mijn vader, mijn broertje en ik gingen erheen. We wisten niet wat mee meemaakten, we gingen zelden tot nooit ergens naartoe. Super enthousiast maakte ik een bandje voor deze trip en daar stond onder andere Lazy van Deep Purple op. Tijdens dat nummer kregen we een ongeluk op de snelweg. Het stelde bijzonder weinig voor als ongeluk zijnde, maar toch; niet leuk. Op een afrit slipte de auto over een olievlek, we spinden rond en belandden tegen de vangrail. Dat hele moment ging bijna in slowmotion voor mij, waarbij ik me focuste op de muziek die draaide en ik dacht alleen maar ‘ik moet het bandje op pauze zetten, anders missen we te veel.’ Terwijl Lazy nog op de achtergrond speelde zei mijn vader dat wij op de snelweg moesten gaan staan om auto’s te waarschuwen dat onze auto midden op de afrit in de bocht stond. Daar stonden mijn broer en ik dan: op de snelweg in Duitsland, geen idee wat we moesten doen, met auto’s die ons rakelings voorbij raasden met Duitse snelheden. Lazy speelde door mijn hoofd, en ik kan wel stellen dat de rest van onze dag verpest was. Dat lag echter niet aan de mannen van Deep Purple.

Na die tijd ben ik de rest van hun albums gaan kopen / luisteren en sindsdien hoort Deep Purple gewoon in mijn collectie thuis. Een plek in de top 50 van mijn top 100 favoriete artiesten is vermoedelijk waar ze nog heel lang zullen blijven staan.

Favoriete nummers:




En

Deep cut toppers




en




en

Die goeie oude tijd, dat je gewoon nog je kinderen op een snelweg in Duitsland kon zetten om het verkeer te waarschuwen

Echt wel, de 00's waren wild!

45. James Brown

https://primarywave.com/wp-content/uploads/2021/12/james-brown-stolen-ochs.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: The Payback (1973), Think! (1960), The Amazing James Brown (1961), I Got You (I Feel Good) (1966), Prisoner of Love (1963)
IJzersterke nummers: I Got You (I Feel Good), Try Me, Papa’s Got a Brand New Bag, Sex Machine, The Payback, Think
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -


James Brown!! The Hardest Working Man in Showbusiness, The Godfather of Soul, Mr. Dynamite, King of Soul, Minister of New Super Heavy Funk, Soul Brother No. 1…. Ja, de man had nogal wat bijnamen.

Wat moet het geweldig zijn geweest om James in zijn prime te hebben zien optreden. Die energie is ongekend. In zijn privéleven was het alles behalve een lieverdje en hij was ook zeker geen prettig persoon voor heel wat mensen in zijn leven, maar als muziekluisteraar weet hij me (vrijwel) altijd te bekoren. Mijn eerste kennismaking was op de radio met Sex Machine en niet heel veel later met I Feel Good. Wooohooo, party time! Wat een heerlijke nummers, dat ritme, die opzwepende zang, wow wow wow. Het duurde dan ook niet lang voordat ik een James Brown verzamelaar kocht: JAMES BROWN - SEX MACHINE. Geweldig. Die cd heb ik honderden keren afgespeeld in mijn discman.

Daarna kocht ik nog een verzamelaar en daarna twee live albums. Vanaf dat moment ben ik zijn studio albums gaan kopen / beluisteren. Voor mij is zijn beginperiode net zo lekker als zijn 70s funk periode; totaal verschillend, maar beide fantastisch.

Het is heel erg lastig om favoriete en ijzersterke nummers te kiezen omdat het een waslijst aan songs betreft. Toch zal er een keuze gemaakt moeten worden. Het zijn deze 11 songs geworden. James Brown, helemaal te gek.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

44. Imelda May

https://dynamicmedia.livenationinternational.com/Media/m/x/g/703a6540-cba3-492d-9881-dd6474f3a11e.jpg?format=webp&width=3840&quality=75

Afkomstig uit: Ierland
Nog actief: ja
Favoriete albums: Life. Love. Flesh. Blood (2017), Love Tattoo (2008)
IJzersterke nummers: Big Bad Handsome Man, 11 Past the Hour, Love Tattoo, Mayhem, Psycho, Black Tears, It’s Good to Be Alive
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -



Wow, als je het hebt over jezelf opnieuw uitvinden. Imelda May was een on-ge-loof-lijk goede rockabilly artiest. Haar stem is rauw, haar stage presence uitstekend en haar songwriting skills (gecombineerd met die van haar toenmalige man / gitarist) toonden al de nodige kwaliteit. Niet verwonderlijk dat ze de hottest act in rockabilly was tussen 2008 en 2014. Het ene na het andere festival werd gespeeld en haar albums uit die periode zijn een feestje.

Toch schrijf ik ‘was een rockabilly artiest’. Zo rond 2014 verdween Imelda uit de spotlights, bewust. Ze had tijd voor zichzelf nodig. Wie was ze eigenlijk en waar ging ze naartoe als mens? Haar huwelijk was stukgelopen, ze merkte dat ze gezien werd als ‘die rockabilly vrouw’, en begon te voelen dat haar inhoud vergeten werd doordat er enkel naar het plaatje gekeken werd. Even een stapje terug om vervolgens KEIHARD terug te komen als…. Imelda May. Yup, gewoon dezelfde vrouw, maar nu zonder alle opsmuk. Puur, rauw, hard, rechtdoorzee, naturel, prachtig. Ze keerde terug naar de muziek en bracht het album Life Love Flesh Blood uit. Dat was even slikken voor een hoop fans van het eerste uur. Sterker nog, heel veel fans lieten haar vallen. Dit was niet wat zij mocht doen. Hallo Imelda, jij gaat hier niet zomaar zelf eigen keuzes maken, kom nou zeg.

Nou, dat deed ze dus wel. Gelukkig maar. Imelda de dichter kwam langzaam naar voren. Life Love Flesh Blood is een volwassener album, met prachtige ballads en diepere teksten dan op haar voorafgaande werk. Toch was ook dit nog niet dé Imelda die ze echt is. Die kwam later; ze ging zich toeleggen op haar serieuze werk. Meer poetry en zich meer inzetten voor haar heritage. Imelda is Iers en ongelooflijk trots op haar afkomst. De laatste jaren heeft ze veel betekent voor haar community en is ze betrokken bij allerlei goede campagnes. Haar imago is dan ook volledig omgeslagen. Het is nu Imelda de dichteres, die ook albums uitbrengt. Haar gedichtenbundel A Lick and a Promise kent prachtige gedichten waarvan You Don't Get to Be Racist and Irish zijn uitgegroeid tot moderne Ierse klassiekers.

Ik heb haar tijdens haar rockabilly periode leren kennen en voor mij was ze de ook de stem van de nieuwe rockabilly generatie. Het feit dat ze zich wist los te rukken van wat anderen wilden om te gaan doen wie ze echt is, was ook voor mij even wennen. Plots verscheen ze op Facebook zonder al die rockabilly kleding, make-up en haarstijlen en toonde ze Imelda de artiest. Ik geef toe, ik was teleurgesteld dat mijn favoriete rockabilly zangeres verdwenen was. Die teleurstelling was in 1 klap verdwenen toen ik Call Me hoorde. Imelda had al geregeld op haar socials gesproken over deze song en over hoeveel het voor haar betekende. Holy shit wat kwam die song binnen toen die eindelijk een release kreeg. De sceptici waren in één klap om, een hele groep nieuwe fans kwamen erbij en de critici prezen haar voor haar eigenheid. Voor mij zijn er dan ook 2 Imeldas; de rockabilly versie en de echte.

Ik hoop haar nog eens live te kunnen meemaken. Laatst zag ik voorbijkomen dat ze een ‘poetry and songs’ avond organiseerde, man man man, wat moet dat ongelooflijk goed zijn. Kon ik er maar bij zijn.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

43. Los Lonely Boys

https://i.discogs.com/wUMC00GVAk1KXBybfnz80_NI5myXiibj8QrvD4qRv0I/rs:fit/g:sm/q:90/h:403/w:600/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9BLTI0Mjkw/NC0xMzIyNzI0MDI5/LmpwZWc.jpeg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: ja
Favoriete albums: Resurrection (2024) en Los Lonely Boys (2004)
IJzersterke nummers: Heaven, Crazy Dream, Wish You Would, Onda, 16 Monkeys, Rockpango, Don’t Walk Away, Can’t Slow Down
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -

Are y’all ready for some Texican Rock’n’Roll?!!!! Dat zijn we zeker Henry Garza! Kom maar op met die mix van Tejano, Rock’n’Roll en Blues. Samen met zijn broers Jojo en Ringo rockt Henry er heerlijk op los en die Latin-American vibe in hun muziek zorgt voor ongelooflijk lekkere dansbare rock.

Los Lonely Boys leerde ik kennen via de hit Heaven, al vond ik dat eigenlijk helemaal niet zo'n heel erg geweldige song. Dat nummer is wel echt in mijn achting gestegen de laatste jaren. Toch was Heaven genoeg om me te gaan verdiepen in de rest van hun repertoire. Dat bleek vele malen interessanter te zijn dan die pophit. Sindsdien gaat er eigenlijk geen dag voorbij zonder dat ik een nummer van Los Lonely Boys hoor.

In 2011 heb ik ze live gezien op de Rhythm & Blues Night in Groningen en daar waren ze ontzettend goed. Sindsdien zijn ze een tijdje gestopt geweest, mede door een aantal sterfgevallen in hun familie, maar ze zijn weer helemaal terug. Hun nieuwe album is erg sterk en ik hoop dat ze gauw weer richting Nederland komen.



Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

Imelda May, haar naam kende ik wel haar muziek eigenlijk niet. Wel een aanrader zo te horen...

42. Billie Eilish

https://hips.hearstapps.com/hmg-prod/images/billie-eilish-vogue-onthullingen-misbruik-1620025152.jpg?crop=0.888888888888889xw:1xh;center,top&resize=1200:*

Afkomstig uit: VS
Nog actief: ja
Favoriete albums: WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? (2019) en Happier Than Ever (2021)
IJzersterke nummers: Bury a Friend, My Future, Wish You Were Gay, All the Good Girls Go to Hell, Xanny, No Time to Die
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -

Billie Eilish , wat een geweldenaar.

Toen het zoveelste popsterretje naar voren werd geschoven als ‘the next big thing’ was ik er wel langzaamaan klaar mee.

Maar deze Billie, oh my god….. vanaf de eerste keer horen was ik stapelverliefd op dit geluid. Bij haar hoor ik het wél. Hier klinkt een oude ziel door. Dit is een dame die zoveel soul en hartzeer heeft dat het mezelf gewoon pijn doet om hiernaar te luisteren en dat voor een kind, want dat was ze toen ze haar eerste platen uitbracht.

WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? is een 4,5 sterren album voor mij en kan wat mij betreft bestempeld worden als een moderne klassieker. Billie is weliswaar nog wat zoekende en experimenterend, maar toont ook een zekere volwassenheid die ik ook terug zie in de mannen uit de 50’s die ik zo graag beluister. In de chord progression van haar songs zit een verlangen naar de muziek van weleer zonder ook maar een greintje originaliteit, authenticiteit of moderniteit te verliezen.

In 2022 zou ze in Amsterdam optreden en de kaartverkoop begon om 10.00. Om 09.45 zat ik online, klaar om top tickets te bemachtigen… wachten met zwetende handjes, het was 10.00. Okay knallen nu! Site hangt vast, overbelast. KAK!, opnieuw proberen. 10.02: uitverkocht….

Verdorie! Fuck it, ik vlieg wel naar London. Gauw daar gaan klaar zitten in de online wachtrij. De datum van het concert kwam perfect uit met de vakantie van mijn toenmalige vriendin en mij, maar goed; de kans dat ik dan in London tickets weet te bemachtigen is nog kleiner. Alhoewel…de voorverkoop begon; ik kwam er meteen doorheen! Tickets in het winkelmandje, top plaatsen; tijd om af te rekenen. Alles gaat goed, ik was super excited. ‘Foreign credit card… ERROR’ … fuck… opnieuw proberen. Minder goede plaatsen, maar soit. Gauw bestellen. ‘Foreign credit card… ERROR’. Kak! Opnieuw proberen…. Uitverkocht! NONDEJUU!!

Billie heb ik dus nog niet live kunnen bewonderen, gaat vast nog wel eens komen.

Ik houd van de muziek van Billie.

Ze kan me enerveren, doen meezingen, doen dansen, en raken tot in het diepst van mijn ziel. Wat een gruwelijk mooie song is When the Party Is Over bijvoorbeeld. Dat nummer steekt zo afschuwelijk goed in elkaar dat is jaloersmakend. De stem van Billie snijdt overal doorheen in deze uiterst gevoelige, pijnlijke song die één van de allermooiste zinnen uit de recente muziek bevat:



Holy shit, de eerste keer dat ik die zin hoorde… ja, beter dan dit wordt het gewoon niet. Als Engels-taalkundige word ik ongelooflijk blij van dit soort kunststukjes. Die zin zegt zo ontzettend veel zonder daadwerkelijk te zeggen wat er gezegd wordt. Diep zonder pretentieus te zijn, aansprekend maar hoogstaand. Zeldzaam mooie tekst.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:





en




en

Billie had ik toch niet verwacht: verrassend.

Zelden een bericht over Billie gelezen waardoor ik dacht dat ik er ook maar eens iets van moest gaan luisteren maar ik zou het nu bijna doen

Met de nadruk op 'bijna', of niet MarkS73 ?

Je zorgt in ieder geval dat ik op een andere manier naar haar muziek kijk met je verhaal, dat vind ik altijd wel leuk aan dit soort topics. Ik ken haar muziek eigenlijk niet echt. Ik zag laatst wel haar Tiny Desk optreden voorbij komen, dat vond ik dan wel weer mooi...

Ik had nochtans een hint gegeven!

..en wat te denken van Gretz die zelfs de juiste artiest voorspelde?