41. Mick Flannery

https://images.squarespace-cdn.com/content/v1/555b0bf0e4b032abdfcd58fc/1561985805571-UIALIOLPG1VYG81RVIAC/mick_flannery_banner.jpg

Afkomstig uit: Ierland
Nog actief: ja
Favoriete albums: Mick Flannery (2019), Goodtime Charlie (2023) en I Own You (2016)
IJzersterke nummers: Morning Rain, Good Time Charlie, Any Old Song, Come Find Me, Light a Fire, Someone to Tell It to
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -


Mick komt uit Blarney, Cork, en zijn Ierse trots komt uit zijn poriën gestroomd. In zijn jeugd luisterde zijn familie vaak thuis gezamenlijk naar muziek in de avonduren en daarbij werden vooral Tom Waits, Bob Dylan en wat oude bluesmeesters gedraaid. Zoals gebruikelijk bij veel Ierse families werd er veel gezongen en zijn vrouwelijke familieleden zongen nummers van Joni Mitchell en Tracy Chapman. Zelf raakte Mick in de ban van Kurt Cobain en Leonard Cohen. Gooi nou eens al die invloeden in de mixer, voeg daar zijn Ierse roots aan toe en je komt in de buurt van de muziek die Mick maakt.

Eind 2023 heb ik hem live gezien in Eindhoven. Hij trad op in een klein zaaltje voor een select gezelschap van voornamelijk ouderen, waarvan de meeste nog nooit van hem gehoord hadden. Bijzondere setting, bijzondere artiest. Mick kwam op en hij heeft een nogal aparte stage presence. Volgens mij heb ik nog nooit zo’n deadpan, droogkloot, meegemaakt. Niet op een vervelende manier, alles behalve arrogant, maar hij is geen groot publieke spreker. Dat maakte het hilarisch en aandoenlijk tegelijk. Mick communiceerde met het publiek in korte uitingen, amper intonatie, maar ontzettend leuk en grappig. Zodra hij dan weer songs ging spelen en die strot ging open… wow.

Zijn nummers zijn om te janken zo mooi. Hij zingt over beladen thema’s, geschiedenis, het leven. Alles verpakt in gevoelige songs die altijd een randje hebben. Het is allemaal het tegenovergestelde van gladgestreken. De man is zo authentiek als maar zijn kan. Mick speelt hoe en wat hij wil spelen, en trekt zich verder weinig aan van wat er verwacht wordt van een artiest. Wasteland en I’ll Be Out Here heb ik geregeld op repeat staan, maakt me niks uit dat ik er droevig van word. Wat een geweldige kleine, maar ongekend krachtige songs.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:





en




en

Hij mag wel weer eens in de buurt spelen. Wat een steengoed concert was dat.

40. Buddy Holly

https://i.guim.co.uk/img/media/b86daf3d39f8ceaaa6aaf29de21d94f89cdc4ed3/480_358_2242_1345/master/2242.jpg?width=1200&quality=85&auto=format&fit=max&s=2c701fad7acca7fac12254ffdc058070

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Buddy Holly (1958) en That'll Be the Day (1958)
IJzersterke nummers: Well…All Right, Maybe Baby, It Doesn’t Matter Anymore, Early in the Morning, Looking for Someone to Love, Little Baby, Rave on en Crying, Waiting, Hoping
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -

Voor mijn gevoel is Buddy Holly altijd aanwezig geweest in mijn muzieksmaak en -collectie. Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik een dubbel verzamelalbum kocht en dat tot in den treure heb afgespeeld op zolder terwijl ik tegelijkertijd aan het computeren of playstationen was.

Ik zat in groep 8 en in die tijd was ik echt geobsedeerd door Peggy Sue. Wat een ongelooflijk goed nummer vond (en vind) ik dat. Dat nam vreemde vormen aan want ik heb dat nummer een keer op een zaterdag van dat jaar 53 keer achter elkaar gedraaid. Figuurlijk? Nee, neenee, letterlijk 53x.

Het is of dat jaar geweest of het jaar daarna dat er bij ons in de schouwburg Buddy Holly The Musical met de Broadway Cast op het programma stond. Ik wilde dolgraag gaan, maar wist heel goed dat er bij ons thuis nergens geld voor was. Toch liet ik het een paar keer vallen, maar mijn moeder was heel duidelijk: ‘avondeten kunnen betalen is belangrijker dan naar een musical gaan.’ Okay, fair point.

Ik kon mijn geluk niet op toen mijn vader me niet lang daarna verraste met tickets voor die musical! Hij en ik gingen samen. Wat een geweldige belevenis. De eerste keer dat ik naar een ‘volwassen voorstelling ging’, en ook nog in het Engels en ook over Buddy Holly. We zaten tussen de oude mensen in die alleen maar keurig naar de musical keken. Mijn vader tikte me aan en zei op zijn plat Sittards; “Luister jong, wij gaan toch niet zo als deze dooien zijn he? Kom, hup, klassen, zingen, dansen, kom op!” Dansen durfde ik niet, maar klappen en zingen heb ik gedaan. Met na afloop een fingerpoint met knipoog van een aantal castleden. Wat een geweldige avond.

Buddy staat anno 2025 nog steeds steevast in mijn playlist. Zeker zijn Rockabilly songs kunnen mijn goedkeuring krijgen. Fantastische artiest, terecht in mijn top 40.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

Afgezien van het feit dat je op een Duitse snelweg werd gezet klinkt het alsof je een geweldige vader had
Mooi verhaal...

Mick Flannery: twee keer live gezien, vrij snel achter elkaar. De eerste keer solo in een restaurant (PopUp 010 optreden) in Rotterdam. Schitterende vent om zo mee te maken. Daarna in New York in een kroeg vol met Ieren en nu met band. Compleet andere ervaring maar toonde zijn veelzijdigheid aan. Onderschatte artiest als je het mij vraagt. Mooi om die in je lijst te zien.

Buddy Everyday !

Thanks, en absoluut; de nodige flaws zoals elk mens, maar in de kern had hij het beste met mij voor. Daar komt bij dat zijn invloed op mij op muziekgebied van onschatbare waarde is geweest, ondanks soms grote verschillen in onze smaak.

39. Ten Years After

https://somuchgreatmusic.com/wp-content/uploads/2018/08/ten_years_after2.jpg

Afkomstig uit: Engeland
Nog actief: ja
Favoriete albums: A Space in Time (1971), Ten Years After - Cricklewood Green (1970) - MusicMeter.nl, Ssssh. (1969), Rock & Roll Music to the World (1972) en Now (2004)
IJzersterke nummers: Baby Won’t You Let Me Rock ‘n’ Roll You, I Woke up This Morning, You Give Me Lovin’, Turned Off T.V. Blues, Think About the Times
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -

I’m Going Home was mijn kennismaking met deze band, dat nummer hoorde ik voor het eerst voorbijkomen in een playlist van mijn vader. Holy shit wat een song. Ik was meteen fan. Ik kocht een verzamelalbum van de band en dat was een beetje een teleurstelling. Naast I’m Going Home stonden er nog wel een paar leuke nummers op, maar het merendeel was niet echt aan mij besteed. Een song sprong er wel echt bovenuit en dat was het prachtige I’d Love to Change the World. Dat nummer is een all-time favourite van mij geworden. Wat een ongelooflijk goed nummer; de tekst, de instrumentenbeheersing, de opbouw, de kracht, de urgentie, de woede, de pijnlijke acceptatie van het thema, alles klopt aan dit nummer.

Toen ik eenmaal gitaar kon spelen was dit dan ook een vaste song op de setlist. Die riff is goddelijk. Sindsdien heb ik Ten Years After ook meermaals live gezien. Uiteraard is Alvin Lee er al een tijdje niet meer bij en de eerste keer dat ik TYA zag hadden ze een relatief jonge zanger. Dat werkte voor geen meter. Niet omdat hij jong was, maar die jongen kon gewoon niet zo geweldig zingen, hij had ook amper stage presence. Ik had weinig zin om ze nog een keer te zien. Toch zag ik ze een paar jaar later opnieuw. Ze hadden toch maar een nieuwe zanger genomen. Gouden zet. Dit was helemaal top. Deze zanger snapt de muziek, snapt het gevoel. TYA ging weer terug op mijn lijstje van ‘bands die ik live wil (blijven) zien’.

Hun albums ben ik eigenlijk pas veel later gaan beluisteren. Ik had dus wel die ene verzamelaar, maar hun studioalbums heb ik eigenlijk nooit echt goed beluisterd toen ik jong was. Dat kwam echt pas toen ik twintiger was. Ik had een aantal albums in de kast staan, maar slechts 1 draaibeurt gegeven. Daar kwam verandering in en mijn waardering voor de band is eigenlijk alleen maar gegroeid.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

38. Ricky Nelson

https://snakkle.com/wp-content/uploads/2012/03/ricky-nelson-young-1959-solid-gold-1982-tv-photo-split.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Ricky (1957) Ricky Nelson (1958), Rudy the Fifth (1971) en Ricky Sings Again (1959)
IJzersterke nummers: Lonesome Town, I Will Follow You, Travelin’ Man, Garden Party, Poor Little Fool, Never Be Anyone Else but You
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -

Ricky Nelson en Rick Nelson. Dat heb ik altijd wel mooi gevonden. Hij werd bekend als Ricky, maar toen hij eenmaal wat ouder werd en meer de countrykant opging besloot hij ‘y’ te lozen en als Rick verder te gaan. Een nieuw imago, een nieuwe naam. Van kindsterretje in de The Adventures of Ozzie and Harriet, tot million seller in de muziek en Golden Globe genomineerde als serieuze acteur.

Hoewel ik die Rick Nelson best goed vind, is Ricky Nelson toch echt wel mijn overduidelijke favoriet. Net als met Buddy Holly is ook Ricky Nelson altijd aanwezig geweest in mijn muzieksmaak. Zijn songs stonden vaak op rock’n’roll verzamelalbums en de Lifetime verzamel-cd (geweldig waren die, altijd bij de V&D in een speciaal ervoor ingericht rek) was een van de eerste cd’s die ik kocht. Die verzamelaar zorgde er voor dat ik direct fan werd. Van zijn popsongs tot zijn countrynummers en natuurlijk vooral zijn rock’n’roll en rockabilly nummers.

Met James Burton op gitaar in zijn beginperiode zat het met die solo’s en riffjes altijd goed en de laid-back manier van zingen van Ricky met zijn zware Zuidelijke accent (VS he, niet Limburg) zorgen voor een heerlijke combinatie die eigenlijk altijd goed valt.

Vrijwel heel zijn discografie heb ik thuis liggen en hij wordt dan ook nog steeds geregeld gedraaid. Niet dagelijks, maar wel als integraal onderdeel van mijn voorliefde voor muziek.


Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

37. Aretha Franklin

https://achievement.org/wp-content/uploads/2018/09/aretha-franklin-1.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: I Never Loved a Man the Way I Love You (1967), Soul Sister (1966) en Hey Now Hey (The Other Side of the Sky) (1973)
IJzersterke nummers: (You Make Me Feel Like) A Natural Woman, I Say a Little Prayer, Think, Chain of Fools, Dr Feelgood (Love Is a Serious Business), (No, No) I’m Losing You
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -

Aretha, iemand die zeker niet sinds het begin van mijn muziekreis in mijn lijst der favorieten staat. Ik kende haar de eerste twintig jaar van mijn leven eigenlijk alleen maar van de hits die geregeld op de radio voorbijkwamen. Ik vond ze goed, erg goed, maar toch voelde ik nooit echt de drang om me meer in haar muziek te verdiepen. Daar heb ik geen enkele verklaring voor. Hoe dan ook, dat zorgde er wel voor dat ik haar album denk ik pas echt vanaf mijn dertigste ben gaan beluisteren.

Vanuit mijn jeugd kan ik mij herinneren dat zowel mijn vader als mijn moeder wel eens gezegd hebben dat Aretha een erg goede zangeres was, maar gedraaid werd ze niet in huis. Ja, er zal vast wel eens een verloren song op een playlist van mijn vader hebben gestaan, maar ze had alles behalve een prominente rol in de muziek die bij ons thuis wel eens voorbijkwam.

Voor mij is vooral, pak ‘m beet, de periode 1966 t/m 1973 uit haar carrière ongekend goed. Wat een albums, wat een singles, wat een stem. Uiteraard vind ik songs uit al haar periodes sterk, maar uit die acht jaar is eigenlijk alles goed. Tegenwoordig zet ik dan ook met alle liefde een album van Aretha op. Het kan eigenlijk bijna niet mis gaan.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

Mag ik zo vrij zijn om mijn favoriet ook toe te voegen?

36. B.B. King

https://media.gq.com/photos/55828f99e52bc4b477a98ea3/master/pass/blogs-the-feed-bb-king-628.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: My Kind of Blues (1961) , Live at the Regal (1965) en Live in Cook County Jail (1971)
IJzersterke nummers: You Done Lost Your Good Thing, I'm King, Sweet Thing, Going Home, Guess Who? en Troubles, Troubles, Troubles
Live gezien: ja
Ook in de lijst van: -


B.B. King, een van de drie ‘Kings of the blues’, en degene van die drie die het bekendst is bij het grote publiek. Het is dan wel weer jammer dat hij vooral bekend is door de vreselijk commerciële bende die hij in de 70's, 80s en 90s geregeld uitbracht en voor dat grafnummer met U2.

Gelukkig heeft B.B. King ook zo ongeveer 40 jaar fantastisch goede muziek gemaakt. De man heeft een ontzettend dwingende en overtuigende stem en zijn gitaartoon is vrijwel ongeëvenaard. Let wel he; zijn toon. Niet zijn gitaarspel.

Het geluid dat hij uit zijn Lucille krijgt is zijdezacht maar tevens snijdt het door je ziel. De man was, zeker in zijn beginperiode, de belichaming van de elektrische blues. Het ene na het andere killer album werd uitgebracht en zijn liveregistraties zijn een genot om naar te luisteren.

Zelf heb ik hem ook live gezien. Dat was toch wel eventjes wat minder. Hij was oud, heel oud, maar vooral ‘op’. Hij zat op zijn stoel en speelde nog maar amper gitaar; dat liet hij over aan een gitarist uit zijn band. Zingen deed hij ook niet veel meer. Het was vooral een soort showtrucje geworden; met plectrums gooien, charmeren, korte verhaaltjes vertellen. En je merkte aan alles dat deze man niet meer kon. Hij wilde wel; B.B. genoot er nog steeds van, maar het ging gewoon niet meer. Dat werd pijnlijk duidelijk toen hij voor de 3e keer hetzelfde nummer speelde en de band licht verbaasd en paniekerig maar gewoon meedeed.

Ik kan je vertellen; dat concert was een ongelooflijke tegenvaller. Echt heel erg van gebaald. Natuurlijk is het allemaal goed verklaarbaar, en natuurlijk kijk je op dat moment naar een levende legende, maar toch kon ik er niets aan doen; ik vond het verschrikkelijk. Wat erg om dat te moeten zeggen over de grote B.B. King.

Laat ik me weer focussen op zijn glorietijden; en dat waren heel wat jaren! B.B. is het toonbeeld voor de elektrische blues geworden; elke keer als er een nieuwe potentiële blues superster opstaat wordt die steevast in de media benoemd als ‘de nieuwe B.B. King’.

Daar is een reden voor. B.B. wordt door velen gezien als het hoogst haalbare in de blues. Dan heb je toch iets goed gedaan in je muzikale carrière.

Geweldige artiest, fantastische songs gemaakt: moet in mijn top 40.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

35. Andy Williams

https://cdn.kpbs.org/dims4/default/bc7af8f/2147483647/strip/true/crop/900x554+0+0/resize/880x542!/quality/90/?url=http%3A%2F%2Fkpbs-brightspot.s3.us-west-2.amazonaws.com%2Fe0%2F8e%2F9a2955ab41ec9c027f922927f6b9%2Fandywilliams5.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Love Theme from "The Godfather" (1972), Love Story (1971), Love, Andy (1967), Days of Wine and Roses (1963), The Village of St. Bernadette (1960) en Lonely Street (1959)
IJzersterke nummers: Yesterday When I Was Young, For Once in My Life, Happy Heart, My Sweet Lord, It’s Impossible, Here There and Everywhere, It’s Over, Both Sides Now
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: -

Andy Williams, de man die meer dan 70 jaar lang actief was in de muziekindustrie, de man die 3 platina- en 15 gouden albums op zijn naam heeft staan, de man die met de Andy Williams Show miljoenen mensen aan de buis gekluisterd hield, de man die 8 top 10-singles in de US Billboard chart scoorde en talloze hits tussen plek 11 en 100, de man die elk jaar weer opnieuw in de Holiday Charts verschijnt (zelfs anno 2025) met zijn overbekende Kerst-hits, de man die 6x voor een Grammy werd genomineerd en de man die vele generaties van zijn muziek en vooral zijn stem weet te laten genieten.

Ja, dit is en blijft het toch echt wel voor mij. Dat gemak van zingen, de pure klasse en charme die er vanaf straalt, de maatpakken, de af en toe smarmy blikken, ja ja, volwassen mensen die zich geen seconde druk maken over wat er op dat moment hip is of wat je als muzikant in een bepaalde periode zou moeten doen. Gewoon jezelf zijn en doen waar je goed in bent.

Dat domme gezwets altijd over wat wel en niet zou kunnen. Andy deed in de 70s hetzelfde als in de 60s, oh noooo, the horror!! Nondejuu….ik gaf 15 jaar geleden al les, doe ik nu nog steeds. Wedden dat jij anno 2025 nog steeds dezelfde grappen maakt als die wat je 10 geleden zelf ook al hilarisch vond? Toch gek dat van artiesten altijd wat verwacht wordt, een luisteraar wil iets en dat moet de artiest dan maar doen. Heerlijk dit soort mannen (‘crooners’ voor de mensen die de muziek niet snappen) die doen wat ze zelf willen. Ze doen waar ze goed in zijn en Andy is ongelooflijk goed.

De eerste paar keren dat ik de muziek van Andy hoorde (dan laat ik zijn Kerst-hits even buiten beschouwing) was in documentaires en dat beviel me prima, al gaf ik de voorkeur aan genregenoten. Het duurde dan ook even voordat ik zijn albums ging luisteren. Een losse song hier en daar, geweldig. Hele albums had ik toen nog wat minder behoefte aan. Dat veranderde echter snel toen ik mijn eerste Williams albums een kans gaf. Al snel volgden er meer! Andy heeft een hele warme stem en heeft die typische smooth manier van melodieën aan elkaar verbinden.

Ondertussen is Andy een onmisbare zanger in mijn playlist en staat hij terecht op plek 35 van deze top 100.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

Interessante keuze. Ik ken hem enkel van de videoclip die Nina Paley maakte voor The Exodus Song. Wel een erg mooie stem en Speak Softly, Love is ook erg tof.

Ik vind zijn versie van Can't Get Used to Losing You mooi, hoewel ik het nummer door The Beat heb leren kennen.

Yes, het origineel is van Williams. Zelf heb ik het nummer via Paul Anka leren kennen, en zoals het zo vaak werkt met versies die je het eerst hoort (en goed vindt) is dat voor mij de ultieme versie.

34. Nina Simone

https://museabekennenkleur.nl/wp-content/uploads/2020/10/1024px-Nina_Simone14.jpg

Afkomstig uit: VS
Nog actief: nee
Favoriete albums: Pastel Blues (1965), Wild Is the Wind (1966) en Forbidden Fruit (1961)
IJzersterke nummers: Feeling Good, I Put a Spell on You, Be My Husband, Do I Move You?, Gin House Blues, Work Song, I’m Going Back Home, I Hold No Grudge
Live gezien: nee
Ook in de lijst van: aERodynamIC (nr. 46)

Nina Simone heb ik via mijn vader leren kennen. Hij draaide haar geregeld toen ik nog een bassischool jongetje was. Ik vond toen echt niet elk nummer goed, maar sommige songs vond ik geweldig. Toen ik meezong met My Baby Just Cares for Me, kwam mijn vader op een gegeven moment thuis met een verzamelcd van Nina. Het was een dubbelaar en stond vol met songs die ik nog nooit eerder gehoord had. Een van de songs die me toen meteen enorm aansprak was ‘Young, Gifted and Black’. Dat nummer speelde ik toen heel vaak, en zelfs mijn eerste emailadres kreeg die naam.

Dit vond allemaal plaats zo rond groep 7/8 van de basisschool, de paar jaren daarna verloor ik haar muziek een beetje uit het oog, maar zo rond het einde van mijn middelbare school / het begin van mijn vervolgstudie begon ik haar weer vaker te draaien. Dat kwam vooral door een documentaire die ik zag waar het nummer Stars in voorkwam. Holy shit wat kwam dat binnen. Een gebroken en zwaar getroebleerde vrouw die haar onmacht niet langer de baas kan. Het nummer gaat door merg en been het is ontzettend moeilijk om dat nummer vaak volledig te beluisteren / bekijken. Toch is het één van mijn absolute favoriete songs van Nina. Dit is wat een gekwelde ziel is. Schrijnend en prachtig tegelijk.

Toen begon ik ook haar reguliere albums te beluisteren en de laatste jaren luister ik haar eigenlijk steeds vaker en is ze een vaste artiest in mijn playlist. Nina barste van de creativiteit en inhoud. Daarnaast is haar stem bijzonder en apart en weet ze me altijd wel te betoveren.

Favoriete nummers:




En

Favoriete nummers II:




en




en

Nina Simone. Kapot geniaal ja. Waarom staat 'Stars' dan niet bij je je lijstje van ijzersterke nummers? Want tjonge jonge wat is het dat wel zeg.

Staat toch al bij mijn favoriete nummer? Meh jong, wel opletten he Johnny Marr.

Ja, dat wel, maar het is dus geen ijzersterk nummer? Ik snap je systeem niet zo goed, denk ik

Anyway, we zijn het over één ding eens: Nina is kutjegeniaal. Die vijf faffie nummers die je post, vijf meesterwerken, phoeh.

Dat dacht ik; niet kapot te krijgen de muziek van Nina.

Het systeem is niet veel meer dan: ik heb favoriete nummers van een artiest, die post ik met de clip erbij. Daarnaast heeft een artiest natuurlijk nog veel meer fantastische nummers (die dan niet direct mijn nummer 1 favoriete song hoeven te zijn), en die staan bij 'ijzersterke nummers'. Een soort plek 5 t/m 10 in een Greatest Hits