menu

Mijn Updates +
Muziek / Toplijsten en favorieten / 1001 albums die je moet horen voor je sterft!

zoeken in:
avatar van Kronos
Mike Oldfield - Tubular Bells: Juweel, meesterwerk, geniaal, enz... Dat lees je in de commentaren bij het album. Ik snap er niks van. Oké, als je nog geen twintig bent en zowat in je eentje een album als dit opneemt is dat zeker een bijzondere prestatie. Maar ik kan de muziek daarom niet hoger waarderen. Het begint nochtans mooi. Maar al snel wordt duidelijk dat Mike Oldfield's ambitie veel groter is dan zijn compositorisch talent. Ik vind het geheel maar een saai rommeltje. De jongens van Possessed, ook nog geen twintig in de tijd van hun debuut, hadden het beter begrepen. Zij laten de spanning van het dreigende intro voor een kleine veertig minuten losbarsten. Smaken verschillen, zal ik maar denken. En deze lp misschien eens terug naar de kringloop brengen.

2,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 90 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

288. Todd Rundgren - A Wizard, a True Star (1973)

Van deze artiest heb ik Something / Anything? al eens geprobeerd. Leek me niet echt de moeite. En deze wordt iets lager gewaardeerd. Veel zin heb ik er niet in. Al lees ik over een koerswijziging. Kan dus toch wat worden. En in ieder geval komen hierna in het boek weer minstens twee mooie albums.

avatar van Tony
Kronos schreef:
Veel zin heb ik er niet in.

Ga je mond spoelen jongen, A Wizard is a True Gem!

avatar van Kronos
Todd Rundgren - A Wizard, a True Star: Soms gek, soms geniaal, soms slecht, soms saai. Het schiet een beetje alle kanten op. Een kwarteeuw geleden zou ik dit wellicht fantastisch gevonden hebben.

3,0*


Hoewel ik niet omver geblazen werd door Gris-Gris van Dr. John kon ik deze box toch niet laten liggen voor maar 10 euro. Van de eerste zeven albums had ik alleen In The Right Place al.


Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 90 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

288. Elton John - Goodbye Yellow Brick Road (1973)

Elton John op zijn creatieve piek. Het zevende album in vier jaar tijd werd ook nog even een dubbelaar. De schrijver in het boek sluit af met de stelling dat de verscheidenheid aan prog, ballads, rock-'n-roll en modedeuntjes tot een weinig samenhangend geheel leidt maar dat de hoogtepunten pop op zijn best zijn.

avatar van Kronos
Elton John - Goodbye Yellow Brick Road: Iets minder sterk dan Madman en Tumbleweed. Hoewel Elton John's mooiste nummers hier te vinden zijn staat er ook saai en slecht werk op. Gevalletje van less is more. Als enkel album had dit zijn beste kunnen worden.

4,0*


Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 91 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

289. Steely Dan - Countdown to Ecstasy (1973)

Na het succesvolle debuut verruimde Steely Dan hun muzikale landschap met jazzinvloeden. Donald Fagen nam de zang op zich en zo ontstond de kenmerkende stijl van de band. Countdown to Ecstasy is daarmee een goede aanzet tot wat nog zou volgen.

avatar van Kronos
Ik heb nog eens wat nummers beluisterd uit het boek '1001 Songs'. Helaas niets ontdekt dat de moeite is. Wel een paar verschrikkelijk slechte nummers aangehoord.



sngl 141. Nirvana - You Know You're Right (2002) ***1/2

sngl 142. Carla Bruni - Quelqu'un m'a dit (2002) **

sngl 143. Wilco - Ashes Of American Flags (2002) **

sngl 144. The Darkness - I Believe In A Thing Called Love (2002) *

sngl 145. Sean Paul - Gimme The Light (2002) *

sngl 146. Elvis Presley vs JXL - A Little Less Conversation (2002) *1/2

sngl 147. Panjabi MC - Mundian To Bach Ke (2002) ***

sngl 148. Sugababes - Freak Like Me (2002) **

sngl 149. Ojos de brujo - Tiempo de solea (2002) ***

sngl 150. Gorillaz - 911 (2001) *1/2

sngl 151. Aaliyah - More Than A Woman **(2001)

sngl 152. Alicia Keys - Fallin' (2001) ***

sngl 153. N*E*R*D - Rock Star (2001) ***

sngl 154. Tool - Schism (2001) ****

sngl 155. blink-182 - Stay Together For The Kids (2001) *1/2

sngl 156. So Solid Crew - 21 Seconds (2001) *

sngl 157. Missy Elliott - Get Ur Freak On (2001) **

sngl 158. The White Stripes-Fell In Love With A Girl (2001) ***

sngl 159. The Strokes - New York City Cops (2001) *1/2

sngl 160. Lupillo Rivera - Romando y tomando (2001) 1/2

sngl 161. Radiohead - You and Whose Army? (2001) ***

sngl 162. Mariza - Oiça Lá ó Senhor Vinho (2001) **1/2

sngl 163. Iag Bari - Fanfare Ciocarlia (2001) ***

sngl 164. Manu Chao - Clandestino (2001) ***1/2

sngl 165. Gotan Project - Vuelvo al Sur (2001) ***1/2

sngl 166. Kylie Minogue - Can't Get You Out Of My Head (2001) ***1/2

sngl 167. Basement Jaxx - Romeo (2001) **

sngl 168. OutKast - Ms. Jackson (2000) **

sngl 169. Queens Of The Stone Age - Feel Good Hit Of The Summer (2000) ****

sngl 170. Peaches - Fuck The Pain Away (2000) *1/2

avatar van Rudi S
Kronos boeken kwijt

avatar van Kronos
Nee, ik was het topic kwijt maar gelukkig heb jij het weer bovengehaald.

Als ik klaar ben met mijn top 10 van 2018 vlieg ik er weer in.

avatar van Kronos
Steely Dan - Countdown to Ecstasy: Dit is meer de Steely Dan zoals die ook op volgende albums te horen is. Heerlijke muziek vind ik. Alleen het openingsnummer vind ik wat minder. Past ook niet bij de gebruikelijke relaxte sfeer. Vooral het refrein is irritant. Ondanks dat toch:

4,5*


Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 92 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

291. Waylon Jennings - Honky Tonk Heroes (1973)

Een hoogtepunt van de countrymuziek volgens het boek. Waylon Jennings viel tijdelijk nog in als bassist bij The Crickets van Buddy Holly. Dit album waarop Jennings zingt bevat vooral nummers in een loom tempo. De teksten vol wrange humor gaan hoofdzakelijk over wetteloosheid en losbandigheid.

avatar van Kronos
Waylon Jennings - Honky Tonk Heroes: Op basis van de muziek zou je niet denken dat de teksten gaan over buiten de lijntjes kleuren want die muziek doet dat dus niet. Iedereen kent het nummer You Asked Me To. Nooit geweten van wie het was en me ook nooit afgevraagd, want meer dan aardig vind ik het niet, net als de rest van het album.

3,0*


Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 92 (reeds in bezit)



-------------------





(afbeelding)

292. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Het hoogst genoteerde album in de MuMe top 250 tot hiertoe. Alleen dat andere Britse bandje, Radiohead, doet beter. Een album waar alles al over gezegd is en ik al lang mijn mening over heb gevormd. Maar deze week ga ik toch weer proberen er zo onbevangen mogelijk naar te luisteren, want op de duistere kant van de maan vallen vast nog nieuwe dingen te ontdekken.

avatar van Kronos
Pink Floyd - The Dark Side of the Moon: Tijdens het nummer On The Run moest ik denken aan de duizelingwekkende trip in 2001: A Space Odyssey. Dat was leuk. En er was ook weer ergens een Beach Boys associatie. Mooi. Het jammere blijft dat het voor mij een rockalbum is dat te weinig rockt.

4,0*


Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 93 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

293. Stevie Wonder - Innervisions (1973)

Ook weer een album waarvan mijn enthousiasme erover onder het gemiddelde zit. Nochtans ben ik wel redelijk fan van Stevie Wonder maar vooral van het stevigere werk. Meteen de cd in de schuif en luisteren maar weer. Met Too High begint het in ieder geval prima.

avatar van Kronos
Stevie Wonder - Innervisions: Dit album is toch net iets vlotter dan ik in gedachten had. Behalve een paar slijmerige nummers goed te pruimen.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 94 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

294. ZZ Top - Tres Hombres (1973)

"Naar de hoeren gaan, bier drinken en hard rijden doet iedereen overal." (Dusty Hill, 1973). Wat overdreven misschien, maar het is de simpele zuiderse bluesrock in ieder geval op het lijf geschreven. Onderweg met deze stevige eenvoudige riffs die meteen blijven hangen en je voet gaat bijna vanzelf harder op het gaspedaal drukken.

avatar van Kronos
ZZ Top - Tres Hombres: Dit album heb ik ooit op lp gekocht. Lekkere blues en rock al is het nergens echt bijzonder. Sommige nummers doen wat aan The Stones denken maar je hoort ook al het typische ZZ Top geluid uit het Zuiderse Texas, vooral in de scheurende gitaarsolo's.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 95 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

295. Paul McCartney & Wings - Band on the Run (1973)

Pas met dit album wist Paul de wereld te overtuigen dat hij ook zonder The Beatles succesvol kon zijn met meer dan enkele sterke nummers. Band on the Run werd zowel door het publiek als de muziekpers lovend onthaald. "Hoe slechter het met je gaat, hoe meer materiaal je hebt." (Paul McCartney, 1984)

avatar van Kronos
Paul McCartney & Wings - Band on the Run: Mijn eerste serieuze kennismaking met het werk van Paul & Wings was het verzamelalbum Wings Greatest. Dat smaakte naar meer dus toen een paar jaar geleden Pure verscheen ging ik voor de 4-cd versie. Daar blijken de vijf beste nummers van Band On the Run op te staan. Zorgvuldig opgebouwde mini-symfonietjes.
Onvermijdelijk maak ik de vergelijking tussen John en Paul: Hun solowerk werp een verhelderend licht op wat ze samen deden met The Beatles. John lijkt meer vanuit het hart te schrijven en balanceert vaak op de rand van totale gekte, Paul houdt er beter zijn hoofd bij. Gelukkig moet ik als muziekliefhebber niet kiezen tussen beide(n). Maar het maakt misschien duidelijk waarom John en Paul elkaar zo goed aanvulden en uitdaagden.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 95 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

296. The Sensational Alex Harvey Band - Next... (1973)

Kijkend naar de gemiddelde waardering bij dit album wordt mijn nieuwsgierigheid niet echt gewekt. Maar er staat een cover van Jacques Brel op. Dat maakt het toch wat interessanter.

avatar van Kronos
The Sensational Alex Harvey Band - Next...: De titel zegt het al: Next...! En snel. Onder andere om dat nummer zelf. Laat dat maar aan Brel over. Ook Giddy-Up-A-Ding-Dong spoel ik liefst vlug door. Al is het niet allemaal vreselijk. Los van het saaie intro, dat ontstond om beide zijden van de cassette even lang te maken, is The Faith Healer wel een gaaf nummer.

2,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 95 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

297. Alice Cooper - Billion Dollar Babies (1973)

Dit is het laatste album met de oorspronkelijke Alice Cooper Band, waarover Frank Sinatra zei: "Het is de slechtste band ooit, maar ze hebben humor. Ze kunnen het publiek vermaken."
Samen met producer Bob Ezrin werd er werk gemaakt van een hardere rockstijl en tegelijk een gestroomlijnder geluid met strijkers en blazers. Het leverde heerlijke hits op zoals Elected en No More Mr. Nice Guy.

avatar van Kronos
Alice Cooper - Billion Dollar Babies: Dit album valt me nu eigenlijk tegen. Elected verzuipt in zijn bombast en de horrorpassages die in sommige nummers zitten klinken eerder banaal dan angstwekkend. No More Mr. Nice Guy vind ik nog het leukst. Eergisteren de laatste van Alice Cooper gekocht. Die klinkt beter.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 96 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

298. Iggy & The Stooges - Raw Power (1973)

"We waren een fantastische, superheavy, nitro-explosieve brandstofgeïnjecteerde rockband waar niemand aan kon tippen." (Iggy Pop, 1997)

Wat moeten we nog meer weten...

avatar van GrafGantz
Versterker op 11, alle meters in het rood en gaan!

avatar van Kronos
GrafGantz schreef:
Versterker op 11, alle meters in het rood en gaan!

Ik wil mijn buren een beetje te vriend houden, maar zelfs aan een klimaat-, milieu- en mensvriendelijk volume werkt de muziek bijzonder aanstekelijk. Toen daarstraks Search and Destroy weerklonk bleek ik plots te staan springen met een vuist in de lucht. Geen onaangename manier om wakker te worden. Nu nog iets zoeken om te vernielen. Seffens eens kijken of die slecht geparkeerde auto in de doorgang naar de garages er nog staat...

avatar van GrafGantz
Welke versie luister je trouwens? De Bowie- of de Iggy-mix?

avatar van Kronos
Dat heb ik even moeten uitzoeken. Het is deze versie. De Iggy-mix dus.

Welke valt te verkiezen? Of wat zijn de verschillen?

avatar van GrafGantz
Die van Iggy is nog viezer, daar gaan echt alle meters in het rood van start tot finish. De Bowie-mix is wat dynamischer/gematigder. Al is dat met dit album natuurlijk relatief.

avatar van Kronos
Iggy & The Stooges - Raw Power: Die mix van Iggy zelf is dik in orde. De titel Raw Power komt zo helemaal tot zijn recht. Het is echter niet alleen maar bruut geweld. Er is ook plaats voor een lieflijk geluid. Heerlijk album met alleen maar goede nummers.

Soms komt een boek als '1001 albums' van pas om eens iets uit mijn eigen collectie op waarde te gaan schatten.

4,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 97 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

299. The Isley Brothers - 3 + 3 (1973)

Bij sommige groepsnamen heb je allesbehalve een positief gevoel terwijl je er geen nummer aan kan koppelen. Dat heb ik met The Isley Brothers. Volgens mij vind ik dit oervervelende muziek maar waar dat idee precies op gebaseerd is weet ik niet. Een vergeten ervaring uit het verleden of gewoon een vooroordeel, we zullen het zien.


Intussen zag ik overigens een herziene uitgave van dit boek liggen. De kaft is precies hetzelfde maar de cd is vervangen door een lp. Als dat geen vooruitgang is.

avatar van Kronos
The Isley Brothers - 3 + 3: Hier ben ik snel klaar mee. Het album bevat twee goede nummers, That Lady en Summer Breeze, met werkelijk zalige gitaarsolo's. Een lust voor het oor. De rest is vooral oervervelende muziek. Al dan niet toevallig zat ik half juist met mijn gevoel.

2,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 97 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

300. New York Dolls - New York Dolls (1973)

Ik heb ooit hun album uit 2006 eens voor een spotprijs gekocht maar omdat het niet veel voorstelt nooit naar hun beste werk op zoek gegaan. Goed dus dat het hier nu voorbij komt.

"We waren 24 uur per dag Dolls. Je kon niet je Dollspak uitdoen en golf gaan spelen." (Arthur Kane, 1998)

avatar van Rogyros
Kronos schreef:
Intussen zag ik overigens een herziene uitgave van dit boek liggen. De kaft is precies hetzelfde maar de cd is vervangen door een lp. Als dat geen vooruitgang is.


avatar van Kronos
New York Dolls - New York Dolls: Grappig hoe dat kan gaan met muziek. Ik heb nooit een link gelegd tussen Rolling Stones en Sex Pistols maar ik hoor er nu wel eentje in New York Dolls, die ik trouwens beter vind dan Sex Pistols. Maar niet zo goed als The Stones en ook niet zo goed als The Stooges.
Wel een leuk plaatje en vooral interessant om te horen hoe een genre, punk in dit geval, niet zomaar uit het niets komt.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 97 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

301. Here Come the Warm Jets (1974)

In Roxy Music kon Brian Eno zijn zin voor experiment te weinig beleven dus vertrok hij. Op dit solodebuut maakte hij zijn kunstzinnige ambities waar. Hij vermeed echter de valstrik van pretentieuze art-rock. Here Come The Warm Jets heeft een directheid die aan The Velvet Underground doet denken. Het is ook een gitaar album, waarop Manzanera en Fripp zich om de beurt kunnen uitleven. Onverwacht bleek het album een succes in de Britse top, hoewel het slechts gedeeltelijk gevuld is met toegankelijke rock en verder vooral obscuur postmodern klonk in die dagen.

avatar van Kronos
Brian Eno - Here Come the Warm Jets: Het lijkt er een beetje op dat Eno nog niet goed wist welke richting hij uit wilde met de pas verworven vrijheid. Geen slecht album, maar echt fantastisch vind ik het nergens worden. Verrassend genoeg kwam hij binnen hetzelfde jaar nog met het ijzersterke Taking Tiger Mountain.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 98 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

302. Bad Company - Bad Company (1974)

Paul Rogers en Simon Kirke waren eerder zanger en drummer van de rock- en bluesband Free (onder meer bekend van Allright now en Wishing well). Gitarist Mick Ralphs was lid van Mott the Hoople (die succes had met All the young dudes) en Boz Burrell maakte deel uit van de symphonische rock band King Crimson. Mel Collins (eveneens afkomstig van King Crimson) speelt saxofoon op dit album. Sue Glover en Sunny Leslie nemen de achtergrondzang voor hun rekening. (wiki)

avatar van Kronos
Bad Company - Bad Company: Paul Rodgers heeft een warme stem die uitstekend past bij deze gemoedelijke blues-hardrock. Bands als Whitesnake en Thunder hebben hier ongetwijfeld wat mosterd vandaan en zij zijn vast niet de enigen. Al is Bad Company ook niet bijzonder origineel. De gitaarriff van Rock Steady doet wel erg aan Foxy Lady van Hendrix denken. Maar het is een zedelijke versie ervan. De muziek kleurt wat al te braaf binnen de lijntjes en zo is het niet meer dan een aangename kennismaking.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 98 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

303. Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)

Met het erg wisselvallige Selling England by the Pound nog in het geheugen kijk ik niet echt uit naar deze opvolger, die hier op MusicMeter een lager stemgemiddelde haalt uit minder stemmen. Maar ervaring leert dat het nooit te voorspellen is dus mogelijk valt het mee. Anders wordt het een lang anderhalf uur.

avatar van Rudi S
Kronos schreef:

Maar ervaring leert dat het nooit te voorspellen is dus mogelijk valt het mee. Anders wordt het een lang anderhalf uur.


Mijn favoriete Genesis album, korte liedjes, meer variatie, zou dus weleens mee kunnen vallen.

Die van ENO en NYD vind ik trouwens erg goed

avatar van Kronos
Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway: Zeker geen vervelend album, al voel ik me niet meteen uitgenodigd het vaker te beluisteren. Het is in ieder geval minder wisselvallig dan de voorganger. Maar anderhalf uur is wat veel van het goede als dat goede weinig of geen hoogtepunten heeft. Een Genesis fan zal ik nooit worden.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 98 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

304. Shuggie Otis - Inspiration Information (1974)

Shuggie, zoon van Johnny Otis, is niet erg bekend. Maar hij speelde voor zijn twintigste al met Zappa en Al Kooper. Mick Taylors plaats bij de Rolling Stones had hij afgewezen. Als dit album niet opnieuw zou zijn uitgebracht op cd was het waarschijnlijk helemaal vergeten. Onterecht, want Inspiration Information, zijn vierde album, is een knappe funk- en soulplaat. Shuggie bespeelt alle instrumenten zelf. Dat moet zeker een inspiratie geweest zijn voor Prince.

avatar van Kronos
Shuggie Otis - Inspiration Information: Een album dat duidelijk wat peper en zout mist. Wellicht ook de dynamiek en spanning die ontstaat tussen verschillende muzikanten. Dit klinkt teveel als een muzikant die zich op zijn eentje wat zit te amuseren. Zeker de instrumentale nummers zijn echte niemendalletjes. Tegenvaller.

2,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 98 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

304. Stevie Wonder - Fulfillingness' First Finale (1974)

Een wat minder bekend album tussen de twee kleppers Innervisions en Songs in the Key of Life. Maar blijkbaar ook de moeite. Maar eens opzoeken dan.

avatar van Kronos
Stevie Wonder - Fulfillingness' First Finale: Hier is wat minder plaats voor opzwepende funk maar de al te slijmerige ballads ontbreken ook. Absoluut een album vol kwaliteit. Helaas is het niet helemaal mijn ding. De stem van Stevie gaat me te snel tegensteken en de muziek is me ook iets te glad. Zes albums in huis van deze wonderjongen is meer dan genoeg. Ik zou Down to Earth of In Square Circle wel willen omruilen voor deze.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 26 (gekocht), 98 (reeds in bezit)



-------------------



(afbeelding)

306. Eric Clapton - 461 Ocean Boulevard (1974)

461 Ocean Boulevard was in commercieel opzicht een groot succes. Clapton bereikte met dit album de eerste plaats in Canada en de Verenigde Staten. Het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone plaatste het op de 441ste plaats in hun lijst van de vijfhonderd beste albums. Het album wordt beschreven in het boek 1001 Albums You Must Hear Before You Die. wiki

Gast
geplaatst: vandaag om 22:37 uur

geplaatst: vandaag om 22:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.