menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / 1001 albums die je moet horen voor je sterft!

zoeken in:
avatar van Kronos
War - The World Is a Ghetto. Ik hou wel een funky groove. Het probleem met funkjongens is dat ze nogal makkelijk in de groove blijven hangen. Beetje zoals een beschadigde elpee. Natuurlijk gebeurt er dan wel wat, maar als een nummer tien minuten of meer duurt dan weet ik het al. Toch is dit album van War een fijne ontdekking. Veel zoeter dan ik had verwacht.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 82 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

268. Al Green - Let's Stay Together (1972)

De soulspecialisten van MusicMeter over dit album: klik.

avatar van Kronos
Al Green - Let's Stay Together. Ik hou wel van soul. Het probleem met souljongens is dat ze nogal makkelijk al te klef worden. Beetje zoals een lolly in de zomer. Natuurlijk is dit album verre van slecht maar ik hou meer van opzwepende soul. Let's Stay Together is veel zoeter dan ik had verwacht.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 82 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

270. The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

Ik heb momenteel geen zin om iets te lezen of te schrijven over dit album. Om het te beluisteren des te meer.

avatar van Kronos
The Rolling Stones - Exile on Main St. Soms ben ik de Stones een beetje beu als ik weer eens Angie, Brown Sugar of een ander stuk gedraaid nummer hoor. Exile on Main St. klinkt echter nog altijd fris. Tumbling Dice is me ook wat te bekend, maar hoewel ik het album ooit al best vaak beluisterd heb klinkt de rest maar vaag bekend. Daardoor ervaar ik het als een heerlijk feestje met een hoop nummers die vertrouwd klinken maar niet precies te plaatsen zijn. Dat wil ik nog even houden zo. Niet te vaak draaien dus.

4,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 83 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

271. Lynyrd Skynyrd - (Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd) (1973)

Freebird ken ik natuurlijk wel. Lang geleden dat ik het gehoord heb en toen vond ik het goed, maar wat seventies muziek met oeverloos lange solo's betreft ben ik van smaak veranderd. Ik denk dat dit album niks voor mij zal zijn maar ben wel benieuwd.

avatar van Kronos
Lynyrd Skynyrd - (Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd: Prima album. Als het rockt met veel gitaren kan er voor mij weinig mis gaan. Maar iets aan deze muziek irriteert me lichtelijk en ik weet niet precies wat het is. Ik denk de riffs die wat te nadrukkelijk een bepaald effect opzoeken. Of het zuiderse dat er zo dik bovenop ligt dat het op mij niet geheel authentiek overkomt. Verder heb ik geen fijne associaties wat betreft het publiek dat gewoonlijk dit soort muziek draait. Wel leuk om te horen dat KISS goed naar Gimme Three Steps geluisterd lijkt te hebben.


3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 83 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

272. Incredible Bongo Band - Bongo Rock (1973)

Een cultklassieker, blijkbaar vooral omdat de cover Apache (The Shadows) later door honderden werd gesampled. Bij het album schrijft psychonaatje er een gigantische lap tekst over. Voor de nieuwsgierigen: klik

avatar van Kronos
Incredible Bongo Band - Bongo Rock: Weer zo'n cultklassieker waarvan het leuk is te weten dat er veel van gesampled is. Maar de muziek zelf boeit mij niet echt.

3,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 83 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

273. David Bowie - Aladdin Sane (1973)

"De band tussen de gebruiker en de kunst creëert en vervolmaakt de kunst." (David Bowie, 1999).

In deze uitspraak kan ik mij vinden. Je leest hier soms van mensen dat ze nooit 5* aan een album geven, omdat perfectie niet bestaat. Ik vind dat een zeer mentale benadering. Mij gaat het om ervaren. En sommige muziek kan ik als volmaakt ervaren. Bij Aladdin Sane heb ik momenteel 4* staan. Ik zal proberen er 5* van te maken. Want Bowie was geen perfect mens, maar zijn kunst verdient het zeker om vervolmaakt te worden.

avatar van Kronos
David Bowie - Aladdin Sane: Na het fenomenale Ziggy Stardust is Aladdin Sane toch wel een tegenvaller. Het lukt me niet er echt een klik mee te krijgen. Het lijkt alsof het succes en de drugs Bowie op dit album teveel vervreemd hebben. Misschien moet ik het later nog maar eens proberen. Op dit moment vind ik het niets meer dan gewoon goed.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 84 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

274. King Crimson - Larks' Tongues in Aspic (1973)

Dit album ken ik van vroeger. In een tijd dat ik in de ban raakte van deze band haalde ik er alles van in huis. Maar bijna even snel verloor ik mijn interesse en verkocht een deel weer. In mijn herinnering konden de lange nummers op Larks' Tongues in Aspic niet genoeg boeien. Teveel geneuzel, te weinig sterke nummers. Eens nagaan of ik van gedacht ben veranderd.

avatar van Kronos
King Crimson - Larks' Tongues in Aspic: In het slechtste geval vind ik dit nog steeds niet echt goed, dacht ik. Het verbaasde me dan ook dat ik dit album nu echt vreselijk vind. De hel bij momenten. Al staat er hier en daar een mooie melodie op. Het merendeel is metalig klinkend mentaal gepriel ontdaan van elke emotie. Hoef ik nooit meer te horen.

1,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 84 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

274. The Wailers - Catch a Fire (1973)

Dit zal een verademing zijn na bovenstaand album. Volgens mij ken ik hier enkel Stir It Up van.

avatar van Kronos
The Wailers - Catch a Fire: Kwam ook al voorbij in het topic 52 essentiële klassiekers. Ik ben in de tussentijd nog geen reggae fan geworden maar af en toe een portie blijft genietbaar. Dit album laat mooi horen hoe de blues voor Jamaicanen toch zonnig blijft klinken.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 84 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

276. Hawkwind - Space Ritual (1973)

Hawkwind, de band waar Lemmy begon ken ik natuurlijk wel. Wat ik er tot hiertoe van hoorde kon me niet overtuigen en dit boek kwakt dan meteen nog een twee uur durend dubbel livealbum op mijn bord. De show erbij was een heel multimediagebeuren met een lasershow en naakte dansers. De nummers worden afgewisseld met psychedelische geluiden en gesproken teksten. Ik verheug me er heel erg op.

avatar van Kronos
Hawkwind - Space Ritual: Naar het schijnt moet je geen lsd nemen om dit album te waarderen maar je moet wel de tijd nemen voor de muziektrip van twee uur. Ik heb natuurlijk wel wat beters te doen dus beluisterde ik dit album terwijl ik doelloos wat oninteressante schrijfsels op MusicMeter las.
Het positieve is dat de muziek niet vervelend klinkt. In goed opgebouwde kortere nummers zou dit wel wat kunnen zijn. Maar zo langdradig als het hier geserveerd wordt is het not my kinda trip.

2,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 84 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

277. John Cale - Paris 1919 (1973)

The Velvet Underground met zijn geluidsexperimenten is hier ver weg. Paris 1919 staat vol weelderige pop met bijpassende orkestratie. In de prachtige arrangementen schemert nostalgie en surrealisme door. Zeker een van Cale's beste werken.

avatar van GrafGantz
Paris 1919

avatar van Kronos
John Cale - Paris 1919: De muziek op dit album is op zich al nostalgisch maar roept bij mij vooral nostalgie naar de jaren negentig op, toen John Cale een van de artiesten was waarvan ik enkele albums ging uitproberen. Waaronder deze. Mijn favoriete nummer blijft The Endless Plain of Fortune. Slechtste nummer Graham Greene.
John Cale is niet de beste zanger en dat hoeft niet. Wel jammer dat het soms wat amateuristisch klinkt, alsof hij de nummers nog een beetje moest leren zingen. In het laatste nummer lijkt hij zelfs de microfoon kwijt te zijn.

Toch een krappe 4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 85 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

278. Can - Future Days (1973)

Future Days swingt onafgebroken. Rock voor liefhebbers van jazz en funk, volgens het boek. Dat maakt me wel benieuwd.

avatar van GrafGantz
Een vol punt te laag voor Cale, maar dat zal ik je maar niet euvel duiden

avatar van Kronos
Can - Future Days: Erg swingend vind ik Future Days niet. Maar hoewel het niet het soort muziek is dat ik vaak draai heb ik er wel van genoten. Deed me af en toe denken aan Boards of Canada, maar dat is wellicht omdat mijn referentiekader hierin klein is. Toch straf dat deze muziek uit 1973 komt.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 24 (gekocht), 85 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

279. Lou Reed - Berlin (1973)

Na het succes van Transformer verraste Lou Reed zijn fans met Berlin, een loodzware lap op hun bakkes.

avatar van Kronos
Aan Berlin van Lou Reed ben ik nog niet toegekomen. De laatste weken heb ik vooral veel van Elvis beluisterd. Al in de jaren negentig had ik een verzamel cd die ik wel aardig vond. En een nummer als Suspicious Minds heb ik altijd geweldig gevonden. Maar door de cd's waarop The Royal Philharmonic Orchestra meedoet en de gebrachte nummers in de fantastische mini-serie Little Big Lies ben ik nu pas helemaal om. Het voelt bijna alsof ik van de ene op de andere dag Elvis-fan ben geworden. Overweldigend om dan ineens al die adoratie echt te begrijpen. Terugkomend op het debuut, ook de melige nummers vind ik nu heerlijk. Even de score aanpassen dus.


(afbeelding)

4,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 85 (reeds in bezit)

avatar van Kronos
Lou Reed - Berlin: Met gemak de beste van Lou Reed. Ook weer een van die albums die ik in de jaren negentig leerde kennen, in mijn ontdekkingstocht naar rock- en popklassiekers. Vrolijk word je er niet van maar bleitende kinderen hebben nooit mooier geklonken dan hier.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 86 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

280. Genesis - Selling England by the Pound (1973)

Ik ben blij met deze gelegenheid om eens wat oud werk van Genesis te beluisteren. Van Peter Gabriel ken ik heel wat maar gek genoeg niets van zijn tijd bij deze band. Als ik hier op MusicMeter naar de stemgemiddelden kijk is het wel raar dat dit pas hun eerste album in het boek is. Naar ik lees zou Selling England by the Pound wel een grote creatieve en commerciële ommezwaai geweest zijn voor de band.

avatar van Kronos
Genesis- Selling England by the Pound: Lastig album om te beoordelen. Enkele mooie passages, zoals de gitaarsolo in Firth of Fifth, maar als geheel toch eerder saai en langdradig. Beetje te veel gezocht proggy ook.

3,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 86 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

281. Marvin Gaye - Let's Get It On (1973)

Na het maatschappijkritische What's Going On kiest Marvin Gaye voor een minder intellectuele benadering. Let's Get It On, de titel zegt het al. Hoewel critici en publiek de voorganger hoger aanslaan is dit album warmer en charmanter volgens het boek.

avatar van Kronos
Marvin Gaye - Let's Get It On: Een album dat ik al sinds de jaren negentig beluister. Ik ben wel redelijk fan van de man. Let's Get It On is een mooi en zwoel soulalbum. Maar ik heb het nooit een meesterwerk gevonden of zo.

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 87 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

282. John Martyn - Solid Air (1973)

Solid Air is John Martyn's topprestatie. Een mengel van jazz, blues en folk dat al eens aan het werk van Nick Drake doet denken. Een echte laatavondplaat.

avatar van Kronos
John Martyn - Solid Air: In het programma 'Off The Record' (Canvas) waarin artiesten een kleine selectie albums bespreken die hen erg beïnvloed hebben kwam Solid Air eens voorbij. Het maakte weinig indruk op mij maar nu ik het enkele keren heb beluisterd valt het toch mee. Al vind ik Nick Drake beter. Soms doet het ook aan Tim Buckley denken maar ook dan klinkt John Martin minder karakteristiek. Afgaand op het hoge stemgemiddelde hier lost het de verwachtingen niet in. Iets te typisch jaren zeventig jazzy folkrock plaatje.

3,5**

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 87 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

283. Roxy Music - For Your Pleasure (1973)

Net als op debuut geeft de tegenstelling tussen Bryan en Brian het nodige vuurwerk. Dit keer met nog meer kracht. Hierna zou de samenwerking ophouden.

Opvallend: Het nummer In Every Dream Home a Heartache wordt in het boek 'gewoon saai' genoemd terwijl het hier in de statistieken van favoriete tracks de hoogste positie heeft. Gelukkig ben ik er om te beoordelen wie nu gelijk heeft.

avatar van ArthurDZ
Wij natuurlijk, prachtig nummer

avatar van Johnny Marr
Inderdaad, wat een gekkerds die auteur(s) van dat boek, wat een bazentrack

avatar van Rudi S
Prachtig nummer, heeft ook mijn vinkje.
Leuk boek overigens en dit ook wel leuk bedacht, maar raar dat de redacteur van dat boek dit gemist heeft

avatar van Kronos
Roxy Music - For Your Pleasure: Iets beter dan het debuut maar echt enthousiast maakt het mij niet. Het zijn vooral de enkele uptempo nummers die het toch ietwat de moeite maken. In Every Dream Home a Heartache zou ik ook gewoon saai noemen, al wordt het nog wel aardig naar het einde toe. Ik heb ooit alle albums eens gekocht maar een fan ben ik (nog) niet.

3,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 88 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

284. Faust - Faust IV (1973)

Met dit album ben ik geheel onbekend. Het stemgemiddelde is veelbelovend maar ik weet intussen wel beter dan mijn verwachtingen daarop af te stellen. En krautrock is niet echt mijn ding. Toch benieuwd. Toevallig, de hoes doet me denken aan mijn nieuwe avatar van nog geen twee weken oud.

avatar van GrafGantz
Kronos schreef:
In Every Dream Home a Heartache zou ik ook gewoon saai noemen


Wat een schandalig topic is dit toch ook

avatar van Kronos
In plaats van gevolg te geven aan de titel van het boek had ik waarschijnlijk beter dit T-shirt gekocht.

Afgelopen week nog vroeg ik me af waarom Townes Van Zandt - Townes Van Zandt niet in de lijst is opgenomen. Schandalig boek.

Als ik alles heb beluisterd zal ik eens een verbetering maken.

avatar van Kronos
Faust - Faust IV: De vaak gehoorde kritiek op progrock is van toepassing op deze krautrock: steriel gepiel. Het klinkt best origineel, zit muzikaal goed in elkaar, er wordt geëxperimenteerd, maar het doet me niets. En wat een slome zanger. Gelukkig komt er nu weer een leuk plaatje aan.

2,5**

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 88 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

285. Herbie Hancock - Head Hunters (1973)

Geïnspireerd door de polyritmische funk van Sly and the Family Stone ging Herbie Hancock op dit album voor een koerswijziging. Hij zij de experimentele jazz vaarwel en nam alleen Benny Maupin mee van zijn Mwandishi Sextet. Het resultaat lijkt niet op de muziek van Sly maar klinkt nieuw. Op Headhunters worden verschillende fundamenten gelegd, zoals voor elektronische dansmuziek (in Chameleon) en voor smooth jazz.

avatar van Kronos
Herbie Hancock - Head Hunters: Deze muziek is cool en funky. De Belgische band STUFF. heeft hier duidelijk goed naar geluisterd. Ik vind de muziek wel nogal vrijblijvend. Dat is niet altijd een nadeel maar mijn voorkeur gaat uit naar intensere jazz. En waarom ontbreken de albums Empyrean Isles en Maiden Voyage in het boek?

4,0*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 89 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

286. Mott the Hoople - Mott (1973)

Ik zie hier op de site een paar enthousiaste reacties maar een stemgemiddelde van 3,38* en slechts 34 stemmen doen niet vermoeden dat dit een onmisbaar album is. Het boek schept hierin ook geen duidelijkheid. De naam Mott the Hoople ken ik wel. Het enige waar ik benieuwd naar ben is of ze inderdaad het soort suffe rockmuziek maken die ik erbij in gedachten krijg.

avatar van Kronos
Mott the Hoople - Mott: Doorsnee rockmuziek uit de jaren 70. De sologitaar klinkt soms goed. Maar die zanger lijkt wel een verkouden Mick Jagger.

2,5*

Tussenstand: 0 (verlanglijstje), 25 (gekocht), 89 (reeds in bezit)



-------------------




(afbeelding)

287. Mike Oldfield - Tubular Bells (1973)

Als snotneus kende ik het begin van The Exorcist van Possessed enkel van de horrorfilm. Pas later leerde ik het hele album van Mike Oldfield kennen. Maar als ik het beluister denk ik nog altijd aan Possessed.

De tekst in het boek bij dit album stelt weer weinig voor. Informatiever en leuker om te lezen is de mening van Paalhaas: klik.

avatar van Rudi S
Kronos schreef:
Mott the Hoople - MottMaar die zanger lijkt wel een verkouden Mick Jagger.
.


Ian Hunter , een van mijn (jeugd)helden.

Hoe zij uit hun catalogus dit album hebben kunnen kiezen

avatar van Kronos
Rudi S schreef:
Ian Hunter , een van mijn (jeugd)helden.

Sorry.

Volgens MusicMeter is de voorganger beter: Mott the Hoople - All the Young Dudes (1972)

avatar van Rudi S
Kronos schreef:
(quote)

Sorry.

Volgens MusicMeter is de voorganger beter: Mott the Hoople - All the Young Dudes (1972)


Ach eigenlijk is Mott ook wel een heel prima album, de voorganger is mij ook liever.
Ik vind Hunter solo nog een flink stuk beter.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:29 uur

geplaatst: vandaag om 13:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.