Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 40 (2014): 80s
0
geplaatst: 25 mei 2014, 17:49 uur
Ik heb favorieten in elke leeftijdsgroep. Maakt me dat nu schizofreen?
0
HPR
geplaatst: 25 mei 2014, 19:13 uur
GrafGantz schreef:
Ik heb favorieten in elke leeftijdsgroep. Maakt me dat nu schizofreen?
Ik heb favorieten in elke leeftijdsgroep. Maakt me dat nu schizofreen?
Nee, slechts in hoge mate MuMe-fähig.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 19:14 uur
hahaha, tsja, ik ga nu ook twijfelen over mijn eigen post... Denk dat ik ook even in een identiteitscrisis ben beland 
0
geplaatst: 25 mei 2014, 19:15 uur
Ik denk dat de vlieger van Pinsnider niet opgaat. Veel te makkelijk.
Maareh, waar hangt chevy uit? Is ie naar 't strand geweest vandaag? Of de overwinning van die Madrilenen aan het vieren in de dorpsfontein?
Maareh, waar hangt chevy uit? Is ie naar 't strand geweest vandaag? Of de overwinning van die Madrilenen aan het vieren in de dorpsfontein?
0
geplaatst: 25 mei 2014, 19:39 uur
Ik heb het ook al zitten denken, dat hij gewoon in de zetel ligt met een houten kop 
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:07 uur
Man das haast niet te doen, maar toch een poging in willekeurige volgorde:
- Talk Talk - Spirit of eden
- The smiths - The queen is dead
- The smiths - Strangways here we come
- Dead kennedys - Frankenchrist
- Ultramagnetic mc - Critical beatdown
- The chameleons - Script of the bridge
- The sound - From the lions mouth
- Michael Jackson - Thriller
- The cure - Faith
- Public enemy - It takes a nation of millions
- Talk Talk - Spirit of eden
- The smiths - The queen is dead
- The smiths - Strangways here we come
- Dead kennedys - Frankenchrist
- Ultramagnetic mc - Critical beatdown
- The chameleons - Script of the bridge
- The sound - From the lions mouth
- Michael Jackson - Thriller
- The cure - Faith
- Public enemy - It takes a nation of millions
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:10 uur
Pinsnider schreef:
hahaha, tsja, ik ga nu ook twijfelen over mijn eigen post... Denk dat ik ook even in een identiteitscrisis ben beland
hahaha, tsja, ik ga nu ook twijfelen over mijn eigen post... Denk dat ik ook even in een identiteitscrisis ben beland
Ja ja, maar eerst proberen een edelman (GrafG) en een vitale OW'er (mjuzelve) aan een MMPS (mulitple musical personality syndrome) te helpen.
Sjef is misschien bezig met close encounters of a certain kind waarbij een scherm + toetsenbord not done is
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:13 uur
Zoiets ja.
Tony schreef:
Maareh, waar hangt chevy uit? Is ie naar 't strand geweest vandaag? Of de overwinning van die Madrilenen aan het vieren in het dorpsfontein?
Ik was vandaag onze eigen overwinning vieren. Dat wil zeggen, we hebben gewonnen van de latere (toernooi)kampioen. En dat is ook wat waard. Maareh, waar hangt chevy uit? Is ie naar 't strand geweest vandaag? Of de overwinning van die Madrilenen aan het vieren in het dorpsfontein?
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:19 uur
vigil schreef:
Fijn lijstje heb je trouwens chevy93, misschien net het zetje om Misplaced een mooie positie in de Top 10 te geven
Fijn lijstje heb je trouwens chevy93, misschien net het zetje om Misplaced een mooie positie in de Top 10 te geven
Rudi S schreef:
chevy93 zijn lijstjes worden wel ieder jaar beter
Hij heeft echt heel veel aan deze topics
Even ter vergelijking:chevy93 zijn lijstjes worden wel ieder jaar beter
Hij heeft echt heel veel aan deze topics
1. [01][01][01] Dire Straits – Love Over Gold (1982)
2. [03][02][02] Talk Talk - Spirit of Eden (1988)
3. [04][06][03] The Cure - Faith (1981)
4. [11][XX][XX] Marillion - Script for a Jester's Tear (1983)
5. [02][08][06] Michael Jackson - Bad (1987)
6. [16][10][XX] Alphaville - Forever Young (1984)
7. [22][07][05] The Alan Parsons Project - The Turn of a Friendly Card (1980)
8. [12][XX][XX] The Stone Roses - The Stone Roses (1989)
9. [17][19][18] Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)
10. [XX][XX][XX] Crowded House - Crowded House (1986)
11. [19][04][10] Toto - The Seventh One (1988)
12. [07][05][XX] The Waterboys - This Is the Sea (1985)
13. [29][XX][XX] Orchestral Manoeuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)
14. [06][03][08] Michael Jackson - Thriller (1982)
15. [13][15][XX] Talk Talk - The Colour of Spring (1986)
16. [09][12][11] Marillion - Misplaced Childhood (1985)
17. [21][09][XX] Depeche Mode - Music for the Masses (1987)
18. [XX][XX][XX] R.E.M. - Lifes Rich Pageant (1986)
19. [XX][XX][XX] Toto - Isolation (1984)
20. [10][13][04] U2 - The Joshua Tree (1987)
21. [XX][XX][XX] Iron Maiden - Powerslave (1984)
22. [XX][XX][16] Supertramp - "...Famous Last Words..." (1982)
23. [XX][XX][XX] Bruce Springsteen - Nebraska (1982)
24. [18][XX][XX] The Smiths - Meat Is Murder (1985)
25. [20][14][XX] Dire Straits - Making Movies (1980)
26. [14][XX][XX] Stevie Ray Vaughan and Double Trouble - Texas Flood (1983)
27. [15][XX][XX] The Church - Starfish (1988)
28. [XX][XX][XX] Camel - Nude (1981)
29. [23][17][07] The Cure - Disintegration (1989)
30. [XX][XX][XX] Simple Minds - Sons and Fascination (1981)
Valt me nog tegen hoe weinig mijn lijstje veranderd is.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:30 uur
20. The Cure - Seventeen Seconds (1980) | 86 punten | 17x genoemd
Hoogste positie: 3 | Aantal keer Top 5: 4 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 36 | 2012: 52 | 2011: 31
Positie na [X] lijstjes: [47]: 21 | [61]: 20 | [86]: 18
Daar waar Faith en Pornography een monsterstart kende, deed Seventeen seconds natuurlijk gewoon mee. In de vorige drie edities had het album nog enigszins moeite, maar dit jaar was al gauw zeker dat het album van hun grootste klassieker de bovenste 40 zeker zou gaan halen. Uiteindelijk mag het dus zelfs, voor het eerst, op dag 2 verschijnen.
19. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987) | 88 punten | 16x genoemd
Nr. 1 van: jassn, Mjuman | Aantal keer Top 5: 3 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 50 | 2012: 29 | 2011: 36
Positie na [X] lijstjes: [47]: 25 | [61]: 13 | [86]: 28
Samen met Rio toch wel een behoorlijke verrassing. Dat dit album de top 40 kon halen, was bekend, maar dat het album op een gegeven moment zich met de top 10 ging bemoeien was toch wel een behoorlijk verrassing voor mij. Uiteindelijk zakte het wat weg om vervolgens een meer dan verdienstelijke negentiende plek te behalen.
Van de overige albums deed Spleen and Ideal (137) het ook niet slecht.
18. Tom Waits - Rain Dogs (1985) | 100 punten | 17x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 4
2013: 23 | 2012: 21 | 2011: 26
Positie na [X] lijstjes: [47]: 14 | [61]: 21 | [86]: 15
Een vaste kandidaat inmiddels, maar zo goed als dit jaar scoorde Waits nog nooit. Na Swordfishtrombones doet Rain Dogs het ook beter dan ooit. Tevens het eerste album dat de 100-puntengrens doorbreekt.
17. Sonic Youth - Daydream Nation (1988) | 100 punten | 18x genoemd
Nr. 1 van: davevr, Don Cappuccino, pet | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 29 | 2012: 41 | 2011: 18
Positie na [X] lijstjes: [47]: 33 | [61]: 22 | [86]: 17
Ik weet dat Don Cappuccino zich hard maakt voor Sonic Youth. Des te groter was zijn teleurstelling toen het album twee jaar geleden in het zicht van de haven strandde. Te veel klassiekers in één decennium luidde mijn oordeel. Dat geldt dit jaar uiteraard nog steeds, maar een bescheiden plek voor EVOL (133), Sister (194) en Bad Moon Rising (205) hebben ongetwijfeld bijgedragen aan deze uitstekende prestatie van hun dubbelalbum.
Hoogste positie: 3 | Aantal keer Top 5: 4 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 36 | 2012: 52 | 2011: 31
Positie na [X] lijstjes: [47]: 21 | [61]: 20 | [86]: 18
Daar waar Faith en Pornography een monsterstart kende, deed Seventeen seconds natuurlijk gewoon mee. In de vorige drie edities had het album nog enigszins moeite, maar dit jaar was al gauw zeker dat het album van hun grootste klassieker de bovenste 40 zeker zou gaan halen. Uiteindelijk mag het dus zelfs, voor het eerst, op dag 2 verschijnen.
Chameleon Day schreef:
In het minimalisme ligt juist de grote kracht en pracht van deze plaat. De sfeer wordt meesterlijk neergezet. Elk nummer staat op precies de juiste plaats en is raak. Geen noot te veel of te weinig.
Voor het optimale effect moet je het album in zijn geheel beluisteren. Nummers als 'A Reflection', 'Secrets', 'Three' en 'The Final Sound' zullen door sommigen als vullertjes worden gezien en mss zelfs als inferieur, maar niets is minder waar. Deze nummers vormen een onmisbaar onderdeel van de ijzersterke spanningsboog die The Cure met dit album weet te creëren. In mijn oren fabuleus. Dit album heeft mij in de 25 jaar dat ik hem ken, nog geen (17) seconde(s) verveeld.
Waarvan akte!
In het minimalisme ligt juist de grote kracht en pracht van deze plaat. De sfeer wordt meesterlijk neergezet. Elk nummer staat op precies de juiste plaats en is raak. Geen noot te veel of te weinig.
Voor het optimale effect moet je het album in zijn geheel beluisteren. Nummers als 'A Reflection', 'Secrets', 'Three' en 'The Final Sound' zullen door sommigen als vullertjes worden gezien en mss zelfs als inferieur, maar niets is minder waar. Deze nummers vormen een onmisbaar onderdeel van de ijzersterke spanningsboog die The Cure met dit album weet te creëren. In mijn oren fabuleus. Dit album heeft mij in de 25 jaar dat ik hem ken, nog geen (17) seconde(s) verveeld.
Waarvan akte!
19. Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987) | 88 punten | 16x genoemd
Nr. 1 van: jassn, Mjuman | Aantal keer Top 5: 3 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 50 | 2012: 29 | 2011: 36
Positie na [X] lijstjes: [47]: 25 | [61]: 13 | [86]: 28
Samen met Rio toch wel een behoorlijke verrassing. Dat dit album de top 40 kon halen, was bekend, maar dat het album op een gegeven moment zich met de top 10 ging bemoeien was toch wel een behoorlijk verrassing voor mij. Uiteindelijk zakte het wat weg om vervolgens een meer dan verdienstelijke negentiende plek te behalen.
Van de overige albums deed Spleen and Ideal (137) het ook niet slecht.
Misterfool schreef:
drie keer raden waar ik voor het eerst kennis maakte met dead can dance. onder progfolk bij progarchives
. op zich snap ik het wel een beetje. het geluid heeft iets wijds en orchestraals en sommige nummers zoals xavier en persophone bestaan uit meerdere delen.
maar toch wie wat bredere georienteerd is qua muziek ziet hier een new-wave/wereldpop band. het heeft dat zelfde broeierige sfeertje. het is duister en beklemmend en op zich blijven veel composities iets rechtlijnigs houden.
'
maar ik denk dat men niet kan ontkennen dat hier toch wel wat pretenties zijn weg in het groepsgeluid nestelen.
drie keer raden waar ik voor het eerst kennis maakte met dead can dance. onder progfolk bij progarchives
. op zich snap ik het wel een beetje. het geluid heeft iets wijds en orchestraals en sommige nummers zoals xavier en persophone bestaan uit meerdere delen. maar toch wie wat bredere georienteerd is qua muziek ziet hier een new-wave/wereldpop band. het heeft dat zelfde broeierige sfeertje. het is duister en beklemmend en op zich blijven veel composities iets rechtlijnigs houden.
'
maar ik denk dat men niet kan ontkennen dat hier toch wel wat pretenties zijn weg in het groepsgeluid nestelen.
18. Tom Waits - Rain Dogs (1985) | 100 punten | 17x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 4
2013: 23 | 2012: 21 | 2011: 26
Positie na [X] lijstjes: [47]: 14 | [61]: 21 | [86]: 15
Een vaste kandidaat inmiddels, maar zo goed als dit jaar scoorde Waits nog nooit. Na Swordfishtrombones doet Rain Dogs het ook beter dan ooit. Tevens het eerste album dat de 100-puntengrens doorbreekt.
ArthurDZ schreef:
Het lot van mensen aan de zelfkant van de maatschappij wordt door Tom Waits bezongen terwijl hij zelf in de goot ligt. Of zo wil hij het ons toch doen geloven. Tom Waits is namelijk de geknipte man om met zijn kapotgerookte, grommende stem het lot van de armen te bezingen. Zijn verleden als barpianist in downtown Los Angelos heeft hem zonder twijfel geholpen om de personages in bijvoorbeeld ‘Tango Till They’re Sore’ zo levensecht mogelijk te maken. Misschien heeft hij het tafereel zelf gezien. Mensen die niet naar huis willen, bang voor de realiteit, en op de dansvloer blijven zwalpen terwijl de schoonmaker al aan het vegen is. Dit album staat er vol van, nummers waarvan een paar zinnen een hele wereld kunnen oproepen, zoals naast het al genoemde ‘Tango Till They’re Sore’, vooral ook ‘Downtown Train’, ‘Singapore’ en het titelnummer. Een ronduit geweldig album!
Het lot van mensen aan de zelfkant van de maatschappij wordt door Tom Waits bezongen terwijl hij zelf in de goot ligt. Of zo wil hij het ons toch doen geloven. Tom Waits is namelijk de geknipte man om met zijn kapotgerookte, grommende stem het lot van de armen te bezingen. Zijn verleden als barpianist in downtown Los Angelos heeft hem zonder twijfel geholpen om de personages in bijvoorbeeld ‘Tango Till They’re Sore’ zo levensecht mogelijk te maken. Misschien heeft hij het tafereel zelf gezien. Mensen die niet naar huis willen, bang voor de realiteit, en op de dansvloer blijven zwalpen terwijl de schoonmaker al aan het vegen is. Dit album staat er vol van, nummers waarvan een paar zinnen een hele wereld kunnen oproepen, zoals naast het al genoemde ‘Tango Till They’re Sore’, vooral ook ‘Downtown Train’, ‘Singapore’ en het titelnummer. Een ronduit geweldig album!
17. Sonic Youth - Daydream Nation (1988) | 100 punten | 18x genoemd
Nr. 1 van: davevr, Don Cappuccino, pet | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 29 | 2012: 41 | 2011: 18
Positie na [X] lijstjes: [47]: 33 | [61]: 22 | [86]: 17
Ik weet dat Don Cappuccino zich hard maakt voor Sonic Youth. Des te groter was zijn teleurstelling toen het album twee jaar geleden in het zicht van de haven strandde. Te veel klassiekers in één decennium luidde mijn oordeel. Dat geldt dit jaar uiteraard nog steeds, maar een bescheiden plek voor EVOL (133), Sister (194) en Bad Moon Rising (205) hebben ongetwijfeld bijgedragen aan deze uitstekende prestatie van hun dubbelalbum.
korenbloem schreef:
Je kent dit soort platen wel... een plaat die mooi is, nee zelfs prachtig maar door de vele keuze aan muziek geen plaat die je regelmatig op zet.
Toch is dit één van die platen die er om vraagt klinisch beluisterd te worden. Dit zal waarschijnlijk komen door de geniale combinatie van punk, high-art avant garde, garage rock en de experimentele gitaren.
Maar alsof dat nog niet genoeg is....heerst er een rebelse sound en Fuck the world sfeer door dit album, wat misschien nog meer van invloed is dan. In iedergeval doet de combinatie mij zeker goed.
Dit is wat ik wilde horen als tiener, dit is de muziek die je te hard aan zet, als je ouders je voor straf naar je slaapkamer sturen.
Ik ben al enige tijd uit de fase: van je af keren tegen alles en iedereen, Ik moet mijzelf nu (jong) Volwassen noemen.
Maar Nu even niet,
Yeaaaaaaah Fuck it all
Je kent dit soort platen wel... een plaat die mooi is, nee zelfs prachtig maar door de vele keuze aan muziek geen plaat die je regelmatig op zet.
Toch is dit één van die platen die er om vraagt klinisch beluisterd te worden. Dit zal waarschijnlijk komen door de geniale combinatie van punk, high-art avant garde, garage rock en de experimentele gitaren.
Maar alsof dat nog niet genoeg is....heerst er een rebelse sound en Fuck the world sfeer door dit album, wat misschien nog meer van invloed is dan. In iedergeval doet de combinatie mij zeker goed.
Dit is wat ik wilde horen als tiener, dit is de muziek die je te hard aan zet, als je ouders je voor straf naar je slaapkamer sturen.
Ik ben al enige tijd uit de fase: van je af keren tegen alles en iedereen, Ik moet mijzelf nu (jong) Volwassen noemen.
Maar Nu even niet,
Yeaaaaaaah Fuck it all
0
geplaatst: 25 mei 2014, 20:43 uur
Rain Dogs en Daydream Nation hoger dan ooit! Deze update maakt het lange wachten in ieder geval meer dan goed
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:02 uur
Loop je me nou te beledigen, ik ben nog zeker een kleine 14 maanden dertiger ja
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:04 uur
16. Talk Talk - Spirit of Eden (1988) | 101 punten | 20x genoemd
Nr. 1 van: bawimeko | Aantal keer Top 5: 6 | Aantal keer Bottom 10: 10
2013: 21 | 2012: 14 | 2011: 8
Positie na [X] lijstjes: [47]: 29 | [61]: 24 | [86]: 20
Ik heb nooit geprenteerd een objectieve presentator te zijn, dus mag ik even juichen voor dit schitterende album?
Eigenlijk ging het alleen maar beter met Spirit of Eden. Toch was het wederom niet genoeg om Colour of Spring te verslaan.
15. Prince and the Revolution - Purple rain (1984) | 109 punten | 19x genoemd
Nr. 1 van: Marty McFly, nico1616 | Aantal keer Top 5: 6 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 26 | 2012: 23 | 2011: 25
Positie na [X] lijstjes: [47]: 12 | [61]: 16 | [86]: 14
Purple Rain heeft uitstekend gescoord. Steeds was de top 10 in beeld, hoewel dat nooit echt realistisch is geweest. Dat belooft in ieder geval veel goeds voor Sign O the Times!
14. Dire Straits - Love over Gold (1982) | 117 punten | 21x genoemd
Nr. 1 van: Chevy | Aantal keer Top 5: 8 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 20 | 2012: 24 | 2011: 16
Positie na [X] lijstjes: [47]: 27 | [61]: 17 | [86]: 16
Om nog maar even terug te komen op die partijdigheid: jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!
Na een al meer dan goed begin begonnen de punten binnen te stromen en een veertiende plek is uiteraard meer dan ik ook had mogen hopen.
Making Movies (66) deed het dit jaar overigens ook uitstekend. Ook Alchemy (164) werd nog een aantal keer genoemd.
13. The Stone Roses - The Stone Roses (1989) | 134 punten | 25x genoemd
Nr. 1 van: André, Arno, ArthurDZ, BoyOnHeavenHill, Joostvdaa | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 12 | 2012: 15 | 2011: 22
Positie na [X] lijstjes: [47]: 8 | [61]: 12 | [86]: 12
Even leken deze Britpoppioniers de toch al geode twaalfde plek te verbeteren, maar daar komen ze uiteindelijk net wat te kort voor. Vier nummer één posities is natuurlijk een knappe prestatie, slechts drie albums deden dat beter en die vinden we allemaal dik in de top 10.
Nr. 1 van: bawimeko | Aantal keer Top 5: 6 | Aantal keer Bottom 10: 10
2013: 21 | 2012: 14 | 2011: 8
Positie na [X] lijstjes: [47]: 29 | [61]: 24 | [86]: 20
Ik heb nooit geprenteerd een objectieve presentator te zijn, dus mag ik even juichen voor dit schitterende album?
Eigenlijk ging het alleen maar beter met Spirit of Eden. Toch was het wederom niet genoeg om Colour of Spring te verslaan.
Ronald5150 schreef:
De zang van Mark Hollis is hypnotiserend en dromerig tegelijk. Je wordt als het ware in de composities gezogen en de melodieën voeren je mee naar een droomwereld om jezelf in te verliezen. Hollis en de zijnen creëren een breed pallet aan geluidskleuren die ontspannend werken, maar je toch ook scherp houd. Iedere keer hoor ik wel iets nieuws op ”Spirit of Eden”. Het zijn kleine dingetjes, nuances die me toch telkens weer weten te verrassen. Als ik ”Spirit of Eden” draai is het dan ook zelden maar een keer, hij gaat toch nog minstens een keer op de repeat. Hoorde ik dat nou net goed? Knap als een album na zoveel jaar je toch nog weet te verbazen, verrassen of je nieuwe dingen doet ontdekken. ”Spirit of Eden” ligt eigenlijk best ver van mijn primaire muzieksmaak (blues, jazz, rock), maar als muziekliefhebber in het algemeen is dit toch een album dat zorgt voor een adembenemende luistertrip vol prachtige klanken en melodieën.
De zang van Mark Hollis is hypnotiserend en dromerig tegelijk. Je wordt als het ware in de composities gezogen en de melodieën voeren je mee naar een droomwereld om jezelf in te verliezen. Hollis en de zijnen creëren een breed pallet aan geluidskleuren die ontspannend werken, maar je toch ook scherp houd. Iedere keer hoor ik wel iets nieuws op ”Spirit of Eden”. Het zijn kleine dingetjes, nuances die me toch telkens weer weten te verrassen. Als ik ”Spirit of Eden” draai is het dan ook zelden maar een keer, hij gaat toch nog minstens een keer op de repeat. Hoorde ik dat nou net goed? Knap als een album na zoveel jaar je toch nog weet te verbazen, verrassen of je nieuwe dingen doet ontdekken. ”Spirit of Eden” ligt eigenlijk best ver van mijn primaire muzieksmaak (blues, jazz, rock), maar als muziekliefhebber in het algemeen is dit toch een album dat zorgt voor een adembenemende luistertrip vol prachtige klanken en melodieën.
15. Prince and the Revolution - Purple rain (1984) | 109 punten | 19x genoemd
Nr. 1 van: Marty McFly, nico1616 | Aantal keer Top 5: 6 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 26 | 2012: 23 | 2011: 25
Positie na [X] lijstjes: [47]: 12 | [61]: 16 | [86]: 14
Purple Rain heeft uitstekend gescoord. Steeds was de top 10 in beeld, hoewel dat nooit echt realistisch is geweest. Dat belooft in ieder geval veel goeds voor Sign O the Times!
thelion schreef:
Met Purple Rain was daar de omslag in de carriere van Prince. De 5 eerdere albums werden niet al te goed ontvangen en het grote publiek liet de "krijsende kabouter uit Mineapolis links liggen.
Door deze Soundtrack bij de gelijknamige film die semi-autobiografisch is en verhaald over een buitengesloten ventje uit een arm en asociaal gezin die zijn heil zoekt in de muziek zet Prince hier een statement neer en beiden zowel de film als de Soundtrack werden grote kas-knallers.
Het lijkt wel of hij met zijn Film er bij het grote publiek voor zorgde dat Prince ineens "begrepen" werd en zijn muziek (her)ontdekt werd.
Met Purple Rain was daar de omslag in de carriere van Prince. De 5 eerdere albums werden niet al te goed ontvangen en het grote publiek liet de "krijsende kabouter uit Mineapolis links liggen.
Door deze Soundtrack bij de gelijknamige film die semi-autobiografisch is en verhaald over een buitengesloten ventje uit een arm en asociaal gezin die zijn heil zoekt in de muziek zet Prince hier een statement neer en beiden zowel de film als de Soundtrack werden grote kas-knallers.
Het lijkt wel of hij met zijn Film er bij het grote publiek voor zorgde dat Prince ineens "begrepen" werd en zijn muziek (her)ontdekt werd.
14. Dire Straits - Love over Gold (1982) | 117 punten | 21x genoemd
Nr. 1 van: Chevy | Aantal keer Top 5: 8 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 20 | 2012: 24 | 2011: 16
Positie na [X] lijstjes: [47]: 27 | [61]: 17 | [86]: 16
Om nog maar even terug te komen op die partijdigheid: jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!
Na een al meer dan goed begin begonnen de punten binnen te stromen en een veertiende plek is uiteraard meer dan ik ook had mogen hopen.
Making Movies (66) deed het dit jaar overigens ook uitstekend. Ook Alchemy (164) werd nog een aantal keer genoemd.
stans schreef:
Sinds LOG uitkwam is hij deel gaan uitmaken van mijn dna zou ik haast willen zeggen. Ik ken iedere noot van deze prachtplaat bijna uit mijn hoofd. Ik ben redelijk spaarzaam met de term 'meesterwerk' maar dit is er eentje. Wat een sfeer wordt hier neergelegd, tekstueel heel sterk en instrumentaal al even goed. Prijsnummer is natuurlijk It Never Rains, met name het instrumentale outtro vind ik subliem. Zelf Industrial Disease past om reden die chevy93 hierboven al schreef. Kom aub niet aanzetten met loze kreten als 'saai' en 'slaapverwekkend', dit rockt hard waar het kan en zacht waar het moet, alles klopt, alles past en geen noot is teveel.
Sinds LOG uitkwam is hij deel gaan uitmaken van mijn dna zou ik haast willen zeggen. Ik ken iedere noot van deze prachtplaat bijna uit mijn hoofd. Ik ben redelijk spaarzaam met de term 'meesterwerk' maar dit is er eentje. Wat een sfeer wordt hier neergelegd, tekstueel heel sterk en instrumentaal al even goed. Prijsnummer is natuurlijk It Never Rains, met name het instrumentale outtro vind ik subliem. Zelf Industrial Disease past om reden die chevy93 hierboven al schreef. Kom aub niet aanzetten met loze kreten als 'saai' en 'slaapverwekkend', dit rockt hard waar het kan en zacht waar het moet, alles klopt, alles past en geen noot is teveel.
13. The Stone Roses - The Stone Roses (1989) | 134 punten | 25x genoemd
Nr. 1 van: André, Arno, ArthurDZ, BoyOnHeavenHill, Joostvdaa | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 12 | 2012: 15 | 2011: 22
Positie na [X] lijstjes: [47]: 8 | [61]: 12 | [86]: 12
Even leken deze Britpoppioniers de toch al geode twaalfde plek te verbeteren, maar daar komen ze uiteindelijk net wat te kort voor. Vier nummer één posities is natuurlijk een knappe prestatie, slechts drie albums deden dat beter en die vinden we allemaal dik in de top 10.
Frederick schreef:
Gitaargekte en dreunende dance in optima forma!
Ian Browns nonchalance...
John Squires strakke, welhaast dwingende gitaarpatronen...
En dan bij vlagen die galmende beat eronder...
Over het geheel genomen springt steeds dat vleugje arrogantie eruit...
Allemaal even subliem! Hun houding is door de hele plaat heen voelbaar. The Stone Roses komen niet bijzonder sympathiek over, maar het is allemaal o zo onweerstaanbaar. Ik blijf ernaar teruggrijpen, meer dan naar willekeurig welke van hun Madchestercollegae.
Welke inspiraties zouden zij hebben gehad bij het maken van deze prachtplaat?
New Order gemixt met The Kinks?
Enfin, zonder enige twijfel krijgt dit heerlijke geluid de volle mep. 5*
Gitaargekte en dreunende dance in optima forma!
Ian Browns nonchalance...
John Squires strakke, welhaast dwingende gitaarpatronen...
En dan bij vlagen die galmende beat eronder...
Over het geheel genomen springt steeds dat vleugje arrogantie eruit...
Allemaal even subliem! Hun houding is door de hele plaat heen voelbaar. The Stone Roses komen niet bijzonder sympathiek over, maar het is allemaal o zo onweerstaanbaar. Ik blijf ernaar teruggrijpen, meer dan naar willekeurig welke van hun Madchestercollegae.
Welke inspiraties zouden zij hebben gehad bij het maken van deze prachtplaat?
New Order gemixt met The Kinks?
Enfin, zonder enige twijfel krijgt dit heerlijke geluid de volle mep. 5*
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:14 uur
Zijn er hier nog mensen met verstomming geslagen dat The Colour of Spring hoger eindigt dan Spirit Of Eden? O _ O
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:23 uur
12. Pixies - Doolittle (1989) | 135 punten | 24x genoemd
Nr. 1 van: arcade monkeys, Fathead | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 11
2013: 5 | 2012: 5 | 2011: 7
Positie na [X] lijstjes: [47]: 15 | [61]: 11 | [86]: 11
Top 5 was het inderdaad, maar dit jaar zeker niet. Mijn steeds groeiende waardering voor dit album kon ook niet voorkomen dat Doolittle voor het eerst buiten de top 10 valt.
11. U2 - The Unforgettable Fire (1984) | 136 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: | Aantal keer Top 5: 4 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 11 | 2012: 11 | 2011: 5
Positie na [X] lijstjes: [47]: 6 | [61]: 7 | [86]: 10
Eindelijk weer eens een album die de omgekeerde weg bewandeld. Van zeer goed gestart tot steeds een stukje lager. En dat maakt dat TUF voor het derde jaar op rij op de eerste plek buiten de top 10 belandt. Is dat een goed voorteken voor The Joshua Tree?
10. Michael Jackson - Thriller (1982) | 138 punten | 26x genoemd
Nr. 1 van: Michael_1980, Superbitch, wowter | Aantal keer Top 5: 9 | Aantal keer Bottom 10: 13
2013: 18 | 2012: 9 | 2011: 13
Positie na [X] lijstjes: [47]: 11 | [61]: 14 | [86]: 13
Wat moet je zeggen over het grootste album ooit? Een album waarover alles al gezegd is en waarover ik nooit wat zou kunnen toevoegen aan het bestaande. Laat ik dan maar toevoegen dat Bad ook de top 100 haalde met een 82e plek. Of toevoegen dat dit een heerlijke klassieker is die het begrip hitsingle een nieuwe dimensie gaf. Of klink ik nu te veel als fanboy?
9. Talk Talk - The Colour Of Spring (1986) | 142 punten | 28x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5 | Aantal keer Bottom 10: 15
2013: 7 | 2012: 12 | 2011: 14
Positie na [X] lijstjes: [47]: 9 | [61]: 6 | [86]: 7
Gezien de voorgaande posities zou een top 5-notering niet raar zijn en daar leek het een tijdje wel op. Toch komt Colour of Spring daar uiteindelijk ruim 20 punten tekort voor. It’s My Life komt met een mooie eindsprint overigens ook nog op plek 62 terecht.
Nr. 1 van: arcade monkeys, Fathead | Aantal keer Top 5: 7 | Aantal keer Bottom 10: 11
2013: 5 | 2012: 5 | 2011: 7
Positie na [X] lijstjes: [47]: 15 | [61]: 11 | [86]: 11
Top 5 was het inderdaad, maar dit jaar zeker niet. Mijn steeds groeiende waardering voor dit album kon ook niet voorkomen dat Doolittle voor het eerst buiten de top 10 valt.
vantagepoint schreef:
Doolittle van de Pixies is een van de weinige albums die ik keer op keer op repeat kan zetten en ernaar kan blijven luisteren. Eerst krijg je Debaser te horen waar je direct in mee bent door die mega basslijn in het begin in de intro en dan de geniale uithalen en teksten van Black Francis. Got me movin, slicin up eyeballs, girl is so groovin don't know about you, but i am un chien andulusia, ...
Dan een van de nummers waar ik het meest energie van krijg, waar ik helemaal opgefokt door kan geraken. Tame en het blijft maar gaan met die fantastische basslijn van Kim ... Dan krijgen we Wave Of Mutilation dat start met Kim die een lijn van de tekst zingt en waar Black Francis het direct overneemt. But i sail away, on a wave of mutilation.
Dan weer het fantastische I Bleed met de fantastische openingszin as loud as hell, i am ringing bell. Dan de gitaren die er doorkomen en dan weer Here Comes Your man dat eventjes wat rustiger is maar toch nog uptempo. there is a wait so long, here comes your man en zo blijft het maar verder gaan zonder een slecht nummer. Het album is fantastisch opgebouwd, en toch wel een van mijn favorieten. Diegene die hem nog nooit hebben beluisterd missen wel iets!
Doolittle van de Pixies is een van de weinige albums die ik keer op keer op repeat kan zetten en ernaar kan blijven luisteren. Eerst krijg je Debaser te horen waar je direct in mee bent door die mega basslijn in het begin in de intro en dan de geniale uithalen en teksten van Black Francis. Got me movin, slicin up eyeballs, girl is so groovin don't know about you, but i am un chien andulusia, ...
Dan een van de nummers waar ik het meest energie van krijg, waar ik helemaal opgefokt door kan geraken. Tame en het blijft maar gaan met die fantastische basslijn van Kim ... Dan krijgen we Wave Of Mutilation dat start met Kim die een lijn van de tekst zingt en waar Black Francis het direct overneemt. But i sail away, on a wave of mutilation.
Dan weer het fantastische I Bleed met de fantastische openingszin as loud as hell, i am ringing bell. Dan de gitaren die er doorkomen en dan weer Here Comes Your man dat eventjes wat rustiger is maar toch nog uptempo. there is a wait so long, here comes your man en zo blijft het maar verder gaan zonder een slecht nummer. Het album is fantastisch opgebouwd, en toch wel een van mijn favorieten. Diegene die hem nog nooit hebben beluisterd missen wel iets!
11. U2 - The Unforgettable Fire (1984) | 136 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: | Aantal keer Top 5: 4 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 11 | 2012: 11 | 2011: 5
Positie na [X] lijstjes: [47]: 6 | [61]: 7 | [86]: 10
Eindelijk weer eens een album die de omgekeerde weg bewandeld. Van zeer goed gestart tot steeds een stukje lager. En dat maakt dat TUF voor het derde jaar op rij op de eerste plek buiten de top 10 belandt. Is dat een goed voorteken voor The Joshua Tree?
Saldek schreef:
Even over de liveversie van Homecoming........Op Wide awake vind ik 'm prachtig mooi klinken, doch kan die mijns inziens niet tippen aan de studioversie. De bombast gecombineerd met (ik noem het maar zoals ik het beleef) majesteus krachtige beleving van emotie vind ik niet terug live. Ik dacht aanvankelijk dat ze het zichzelf makkelijk maakten met deze versie. Maar dat blijkt onterecht. Zo heb ik een bootleg van ze waar ze het nummer spelen in de sfeer zoals op TUF. En ik kan er maar twee woorden voor vinden: f*cking geniaal. Het energieke gitaarspel is bijna nog dynamischer als op het album, de baslijn wordt getekend door meedogenlos diepe klanken en Bono gaat erop uit zijn dak die zijn weerga niet kent. En dit ís natuurlijk zo subjectief als t maar wezen kan, maar geloof me. De kippenvel die je ermee krijgt lijkt werkelijk te doen overtuigen dat de versie op TUF de versie is, exact zoals die wezen moet, met alle respect voor de Wide Awake-fans.
Even over de liveversie van Homecoming........Op Wide awake vind ik 'm prachtig mooi klinken, doch kan die mijns inziens niet tippen aan de studioversie. De bombast gecombineerd met (ik noem het maar zoals ik het beleef) majesteus krachtige beleving van emotie vind ik niet terug live. Ik dacht aanvankelijk dat ze het zichzelf makkelijk maakten met deze versie. Maar dat blijkt onterecht. Zo heb ik een bootleg van ze waar ze het nummer spelen in de sfeer zoals op TUF. En ik kan er maar twee woorden voor vinden: f*cking geniaal. Het energieke gitaarspel is bijna nog dynamischer als op het album, de baslijn wordt getekend door meedogenlos diepe klanken en Bono gaat erop uit zijn dak die zijn weerga niet kent. En dit ís natuurlijk zo subjectief als t maar wezen kan, maar geloof me. De kippenvel die je ermee krijgt lijkt werkelijk te doen overtuigen dat de versie op TUF de versie is, exact zoals die wezen moet, met alle respect voor de Wide Awake-fans.
10. Michael Jackson - Thriller (1982) | 138 punten | 26x genoemd
Nr. 1 van: Michael_1980, Superbitch, wowter | Aantal keer Top 5: 9 | Aantal keer Bottom 10: 13
2013: 18 | 2012: 9 | 2011: 13
Positie na [X] lijstjes: [47]: 11 | [61]: 14 | [86]: 13
Wat moet je zeggen over het grootste album ooit? Een album waarover alles al gezegd is en waarover ik nooit wat zou kunnen toevoegen aan het bestaande. Laat ik dan maar toevoegen dat Bad ook de top 100 haalde met een 82e plek. Of toevoegen dat dit een heerlijke klassieker is die het begrip hitsingle een nieuwe dimensie gaf. Of klink ik nu te veel als fanboy?
Angelo schreef:
Ik geloof dat het niet mogelijk is om een bepaald nummer te betitelen tot 'hoogtepunt' aangezien dit album een en al hoogtepunt is. Inmiddels is dit album 28 jaar oud en het klinkt nog moderner dan een groot gedeelte van de albums die nu worden uitgebracht.
Ik heb één woord voor dit meesterwerk: tijdloos.
Waarschijnlijk klinkt dit album over 28 jaar nog steeds even goed als nu en toen. Echt een bijzonder album dat nooit, maar dan ook nooit zal beginnen te vervelen.
Ik geloof dat het niet mogelijk is om een bepaald nummer te betitelen tot 'hoogtepunt' aangezien dit album een en al hoogtepunt is. Inmiddels is dit album 28 jaar oud en het klinkt nog moderner dan een groot gedeelte van de albums die nu worden uitgebracht.
Ik heb één woord voor dit meesterwerk: tijdloos.
Waarschijnlijk klinkt dit album over 28 jaar nog steeds even goed als nu en toen. Echt een bijzonder album dat nooit, maar dan ook nooit zal beginnen te vervelen.
9. Talk Talk - The Colour Of Spring (1986) | 142 punten | 28x genoemd
Hoogste positie: 2 | Aantal keer Top 5: 5 | Aantal keer Bottom 10: 15
2013: 7 | 2012: 12 | 2011: 14
Positie na [X] lijstjes: [47]: 9 | [61]: 6 | [86]: 7
Gezien de voorgaande posities zou een top 5-notering niet raar zijn en daar leek het een tijdje wel op. Toch komt Colour of Spring daar uiteindelijk ruim 20 punten tekort voor. It’s My Life komt met een mooie eindsprint overigens ook nog op plek 62 terecht.
Waldo Jeffers schreef:
Men heeft blijkbaar de gewoonte om mij postrock-platen te laten reviewen. Dit zal ondertussen al de 3e zijn in dat subgenre. Nu is dat natuurlijk niet erg, want deze The Colour Of Spring is een waar meesterwerkje.
Nochtans begon het voor mij & Talk Talk niet al te best. Vooreerst vind ik dat ze een ronduit belachelijke groepsnaam hebben... Nu geldt dat natuurlijk wel voor meerdere bands, maar Talk Talk spant daarin wel de kroon. Maar m'n grootste probleem dat ik vroeger had, was dat ik vooral de hits als Such A Shame & It's My Life kende. En dat is eigenlijk niet echt de meest ideale instap voor Talk Talk...
Gelukkig kreeg ik van iemand Spirit Of Eden & was ik meteen verkocht voor dit bandje. Schitterende plaat was dat. Maar gezien de opdracht The Colour Of Spring was en niet Spirit Of Eden, ga ik me wél aan de opdracht houden en het daarover hebben. Dit album leunt inderdaad sterk aan bij Spirit Of Eden, dus ook voor mij is er amper sprake van radicaal het roer omgooien. Nee, beide platen zijn logisch gevolg/voorganger van elkander.
Men heeft blijkbaar de gewoonte om mij postrock-platen te laten reviewen. Dit zal ondertussen al de 3e zijn in dat subgenre. Nu is dat natuurlijk niet erg, want deze The Colour Of Spring is een waar meesterwerkje.
Nochtans begon het voor mij & Talk Talk niet al te best. Vooreerst vind ik dat ze een ronduit belachelijke groepsnaam hebben... Nu geldt dat natuurlijk wel voor meerdere bands, maar Talk Talk spant daarin wel de kroon. Maar m'n grootste probleem dat ik vroeger had, was dat ik vooral de hits als Such A Shame & It's My Life kende. En dat is eigenlijk niet echt de meest ideale instap voor Talk Talk...
Gelukkig kreeg ik van iemand Spirit Of Eden & was ik meteen verkocht voor dit bandje. Schitterende plaat was dat. Maar gezien de opdracht The Colour Of Spring was en niet Spirit Of Eden, ga ik me wél aan de opdracht houden en het daarover hebben. Dit album leunt inderdaad sterk aan bij Spirit Of Eden, dus ook voor mij is er amper sprake van radicaal het roer omgooien. Nee, beide platen zijn logisch gevolg/voorganger van elkander.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:27 uur
Ah, Misplaced hoger dan vorig jaar (9de), nou ik doe alvast mijn bouwhelm op 
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:44 uur
8. Marillion - Misplaced childhood (1985) | 149 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: adri1982, Salvadore | Aantal keer Top 5: 10 | Aantal keer Bottom 10: 8
2013: 9 | 2012: 7 | 2011: 15
Positie na [X] lijstjes: [47]: 20 | [61]: 10 | [86]: 8
De Marillion-fanbase is wederom opgetrommeld. Mijn punten had Misplaced Childhood niet nodig en ik denk ook niet dat er maar één Marillion-fan is die teleurgesteld is over deze positie, zo boven klassiekers als Thriller en Doolittle.
Ook Seasons End en Fugazi eindigden vlak buiten de top 100.
7. Prince - Sign 'O' the Times (1987) | 150 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: aERodynamIC, jan1966, jeroentjuhh, Minneapolis, laxus11, Queen Bitch | Aantal keer Top 5: 10 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 8 | 2012: 8 | 2011: 12
Positie na [X] lijstjes: [47]: 7 | [61]: 8 | [86]: 5
Prince deed het goed dit jaar, dat was al duidelijk bij Purple Rain. Lovesexy (67), Around the World in a Day (95), Parade (102) en 1999 (110) deden het ook verre van slecht. Een top 5-plek leek zelfs in de maak, maar dat bleek uiteindelijk net iets te ver weg.
6. Talking Heads - Remain in Light (1980) | 152 punten | 26x genoemd
Nr. 1 van: catchup | Aantal keer Top 5: 11 | Aantal keer Bottom 10: 11
2013: 4 | 2012: 6 | 2011: 3
Positie na [X] lijstjes: [47]: 10 | [61]: 9 | [86]: 9
Remain in Light was bij de allereerste editie nog een concurrent voor de eindoverwinning. Dit jaar hadden David Byrne en zijn mannen moeite om hun hoofden überhaupt in de top 10 te houden. Dit laatste bleek uiteindelijk geen probleem. Sterker nog, Stop Making Sense maakte op plek 46 zelfs nog aanspraak op een plekje bij de bovenste 40. Vergelijk dat eens met de 385e(!!!) plek in 2011.
Nr. 1 van: adri1982, Salvadore | Aantal keer Top 5: 10 | Aantal keer Bottom 10: 8
2013: 9 | 2012: 7 | 2011: 15
Positie na [X] lijstjes: [47]: 20 | [61]: 10 | [86]: 8
De Marillion-fanbase is wederom opgetrommeld. Mijn punten had Misplaced Childhood niet nodig en ik denk ook niet dat er maar één Marillion-fan is die teleurgesteld is over deze positie, zo boven klassiekers als Thriller en Doolittle.
Ook Seasons End en Fugazi eindigden vlak buiten de top 100.
Co Jackso schreef:
Marillion heeft zijn best gedaan om dit te laten klinken als een geheel, daarom is het ook moeilijk om nummers aan te wijzen die beter zijn dan de rest. Het is eigenlijk alleen mogelijk om bepaalde momenten aan te wijzen die ervoor zorgen dat dit een meesterwerk is. De uitbarstingen in Blind Curve, de opener en de overgang naar Kayleigh, het middenstuk van Heart of Lothian, de woede in Waterhole en natuurlijk Lavender, het is allemaal schitterend. Natuurlijk zullen veel mensen dit album afdoen als onnodig bombastisch en theatraal, en hoewel ik mij daar weleens aan kan storen, gebeurt dat ditmaal niet. Dit album verdient zonder twijfel de hoogste waardering en krijgt van mij een plaats in mijn top 10.
Marillion heeft zijn best gedaan om dit te laten klinken als een geheel, daarom is het ook moeilijk om nummers aan te wijzen die beter zijn dan de rest. Het is eigenlijk alleen mogelijk om bepaalde momenten aan te wijzen die ervoor zorgen dat dit een meesterwerk is. De uitbarstingen in Blind Curve, de opener en de overgang naar Kayleigh, het middenstuk van Heart of Lothian, de woede in Waterhole en natuurlijk Lavender, het is allemaal schitterend. Natuurlijk zullen veel mensen dit album afdoen als onnodig bombastisch en theatraal, en hoewel ik mij daar weleens aan kan storen, gebeurt dat ditmaal niet. Dit album verdient zonder twijfel de hoogste waardering en krijgt van mij een plaats in mijn top 10.
7. Prince - Sign 'O' the Times (1987) | 150 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: aERodynamIC, jan1966, jeroentjuhh, Minneapolis, laxus11, Queen Bitch | Aantal keer Top 5: 10 | Aantal keer Bottom 10: 12
2013: 8 | 2012: 8 | 2011: 12
Positie na [X] lijstjes: [47]: 7 | [61]: 8 | [86]: 5
Prince deed het goed dit jaar, dat was al duidelijk bij Purple Rain. Lovesexy (67), Around the World in a Day (95), Parade (102) en 1999 (110) deden het ook verre van slecht. Een top 5-plek leek zelfs in de maak, maar dat bleek uiteindelijk net iets te ver weg.
lebowski schreef:
Dit krachtige citaat van collega-recensent Reijersen slaat natuurlijk de spijker op de kop. In het jaar 1987 draaide ik bijna alleen deze plaat en liep ik op een avond verdwaasd en verdoofd door Utrecht, op zoek naar een vervolg aan mijn leven. Want ik had zojuist een concert gezien dat alle muziekervaringen had overtroffen (en die pas vorige week werd benaderd bij Porcupine Tree).
Prince was zo'n unieke verschijning in die tijd, met zijn Droger dan Droog-funk die zelfs dwarsleasies de dansvloer op stuwde. Ook in mijn vriendenkring verstomden alle muzikale verschillen, want over Sign ''o' the Times waren we zeldzaam unaniem. Net als over het feit dat de volumeknop onterecht bij 10 ophield.
Dit krachtige citaat van collega-recensent Reijersen slaat natuurlijk de spijker op de kop. In het jaar 1987 draaide ik bijna alleen deze plaat en liep ik op een avond verdwaasd en verdoofd door Utrecht, op zoek naar een vervolg aan mijn leven. Want ik had zojuist een concert gezien dat alle muziekervaringen had overtroffen (en die pas vorige week werd benaderd bij Porcupine Tree).
Prince was zo'n unieke verschijning in die tijd, met zijn Droger dan Droog-funk die zelfs dwarsleasies de dansvloer op stuwde. Ook in mijn vriendenkring verstomden alle muzikale verschillen, want over Sign ''o' the Times waren we zeldzaam unaniem. Net als over het feit dat de volumeknop onterecht bij 10 ophield.
6. Talking Heads - Remain in Light (1980) | 152 punten | 26x genoemd
Nr. 1 van: catchup | Aantal keer Top 5: 11 | Aantal keer Bottom 10: 11
2013: 4 | 2012: 6 | 2011: 3
Positie na [X] lijstjes: [47]: 10 | [61]: 9 | [86]: 9
Remain in Light was bij de allereerste editie nog een concurrent voor de eindoverwinning. Dit jaar hadden David Byrne en zijn mannen moeite om hun hoofden überhaupt in de top 10 te houden. Dit laatste bleek uiteindelijk geen probleem. Sterker nog, Stop Making Sense maakte op plek 46 zelfs nog aanspraak op een plekje bij de bovenste 40. Vergelijk dat eens met de 385e(!!!) plek in 2011.
El Ninjo schreef:
Net weer eens beluisterd en het blijft voor mij nog steeds de allerbeste van de Talking Heads.
Wat op Fear of Music nog slechts mondjesmaat werd toegepast komt hier tot volle bloei - een soort van nerveuse opgejaagde grotestads pop/funk naadloos gekoppeld aan Afrikaanse percussiepatronen en een bijna gospelachtige samenzang.
En natuurlijk mag de rol van Brian Eno als producer hier niet onderschat worden. Hij voegt op subtiele wijze dingen toe, herhaalt passages, trekt geluiden uit elkaar en frommelt ze weer terug en is zo nadrukkelijk (mede)verantwoordelijk voor het unieke geluid dat het album, ruim 25 jaar na dato, nog steeds zo bijzonder maakt.
Net weer eens beluisterd en het blijft voor mij nog steeds de allerbeste van de Talking Heads.
Wat op Fear of Music nog slechts mondjesmaat werd toegepast komt hier tot volle bloei - een soort van nerveuse opgejaagde grotestads pop/funk naadloos gekoppeld aan Afrikaanse percussiepatronen en een bijna gospelachtige samenzang.
En natuurlijk mag de rol van Brian Eno als producer hier niet onderschat worden. Hij voegt op subtiele wijze dingen toe, herhaalt passages, trekt geluiden uit elkaar en frommelt ze weer terug en is zo nadrukkelijk (mede)verantwoordelijk voor het unieke geluid dat het album, ruim 25 jaar na dato, nog steeds zo bijzonder maakt.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 21:50 uur
Pixies en Talking Heads uit de top 5 
echt alle uitslagen vallen tegen vandaag.
echt alle uitslagen vallen tegen vandaag.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 22:01 uur
En vigil, deuk in de koelkast gegleden? Of waar was die bouwhelm voor?
0
geplaatst: 25 mei 2014, 22:06 uur
5. Joy Division - Closer (1980) | 163 punten | 28x genoemd
Nr. 1 van: herman, Mastroianni | Aantal keer Top 5: 11 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 6 | 2012: 2 | 2011: 1
Positie na [X] lijstjes: [47]: 5 | [61]: 5 | [86]: 6
Ook dit jaar heeft de eindoverwinning er geen moment ingezeten. Het scheelt uiteindelijk slechts 2 putnen met de nummer 4 en 7 met de nummer 3, maar dat is meer door een fikse eindsprint. Een gemiddelde van 5,82 is bijzonder hoog, maar de nummer 4 heeft een nog hoger gemiddelde: 6,11. Ook de nummer 3 werd even vaak genoemd, maar heeft een gemiddelde van boven de 6.
4. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982) | 165 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: Korreltje Zout, Martial, Premonition, Robbie34, royh, TEQUILA SUNRISE | Aantal keer Top 5: 13 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 10 | 2012: 10 | 2011: 6
Positie na [X] lijstjes: [47]: 3 | [61]: 2 | [86]: 4
Al snel had New Gold Dream de meeste nummer 1-noteringen van allemaal. Daarom leek het overnemen van de toppositie een logische stap. Dat gebeurde niet, maar met deze vierde plek kunnen deze simpele zielen hun handen ineen knijpen! Maar liefst 8 albums werden genoemd, waarvan met name Sons and Fascination nog zeer behoorlijk scoort met een 106e plek.
Nr. 1 van: herman, Mastroianni | Aantal keer Top 5: 11 | Aantal keer Bottom 10: 7
2013: 6 | 2012: 2 | 2011: 1
Positie na [X] lijstjes: [47]: 5 | [61]: 5 | [86]: 6
Ook dit jaar heeft de eindoverwinning er geen moment ingezeten. Het scheelt uiteindelijk slechts 2 putnen met de nummer 4 en 7 met de nummer 3, maar dat is meer door een fikse eindsprint. Een gemiddelde van 5,82 is bijzonder hoog, maar de nummer 4 heeft een nog hoger gemiddelde: 6,11. Ook de nummer 3 werd even vaak genoemd, maar heeft een gemiddelde van boven de 6.
azra schreef:
Als dit geen plaat is die mij eeuwig bij zal blijven weet ik het ook niet meer. Zelden, of nooit zo veel gevoel gehoord bij nummers. Joy Division is in mijn ogen de grootste band die ooit heeft bestaan, en Ian Curtis de beste zanger die ooit heeft bestaan. Niet omdat zijn stem zo prachtig en zuiver is maar omdat hij zoveel gevoel aan de prachtige woorden geeft dat het mij diep raakt.
Vandaar deze misschien een beetje overdreven grote ‘recensie’
Als dit geen plaat is die mij eeuwig bij zal blijven weet ik het ook niet meer. Zelden, of nooit zo veel gevoel gehoord bij nummers. Joy Division is in mijn ogen de grootste band die ooit heeft bestaan, en Ian Curtis de beste zanger die ooit heeft bestaan. Niet omdat zijn stem zo prachtig en zuiver is maar omdat hij zoveel gevoel aan de prachtige woorden geeft dat het mij diep raakt.
Vandaar deze misschien een beetje overdreven grote ‘recensie’
4. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982) | 165 punten | 27x genoemd
Nr. 1 van: Korreltje Zout, Martial, Premonition, Robbie34, royh, TEQUILA SUNRISE | Aantal keer Top 5: 13 | Aantal keer Bottom 10: 6
2013: 10 | 2012: 10 | 2011: 6
Positie na [X] lijstjes: [47]: 3 | [61]: 2 | [86]: 4
Al snel had New Gold Dream de meeste nummer 1-noteringen van allemaal. Daarom leek het overnemen van de toppositie een logische stap. Dat gebeurde niet, maar met deze vierde plek kunnen deze simpele zielen hun handen ineen knijpen! Maar liefst 8 albums werden genoemd, waarvan met name Sons and Fascination nog zeer behoorlijk scoort met een 106e plek.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 22:07 uur
Nou, nog liefhebbers voor een voorspelling van de top 3? Ik wilde eigenlijk top 5 zeggen, maar bedacht me toen dat ik daarvan juist al de eerste twee geplaatst had.
0
geplaatst: 25 mei 2014, 22:14 uur
Met andere woorden, je bent nog steeds een beetje dronken
Ik ga voor de volgende prognostiek:
1. The Queen Is Dead
2. The Joshua Tree
3. Disintegration
* denotes required fields.