Legendarische nacht in de Houtrusthallen met talloze roemruchte Haagse bandjes van de jaren zestig. Ik was erbij en kocht de lp. Zonder de bijzondere sfeer van die avond en de slechte geluidsopname viel het album zwaar tegen.

In de jaren zestig was de televisieserie Ja zuster, Nee Zuster immens populair. Half Nederland zat aan de buis gekluisterd en menigeen kan tot op de dag van vandaag de liedjes van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink meezingen. Vandaag de dag zou je het Nationaal cultureel erfgoed kunnen noemen.
De teksten van Annie M.G. Schmidt zijn in al hun eenvoud stuk voor stuk voorbeelden van uiterst goede taalbeheersing en de muziek van Harry Bannink is voortreffelijk.
Volgens remcodulac zijn de liedjes gouwe ouwe klassiekers, evergreens of hoe je het ook noemen wilt. (zie topic "Classic Albums (1965-1968") Dat mag hij zeggen. “Daar komen de Jantjes”, “Geef mij maar Amsterdam” en Meisjes met rode haren” zijn dat ook. Meezingers die iedereen zelfs na tientallen jaren nog kent.
Ik vind de liedjes van Ja Zuster, Nee Zuster heel leuk, maar echte klassiekers behoren kwalitatief van een hoger muzikaal gehalte te zijn.