menu

Hier kun je zien welke berichten heicro als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Q65 - Revolution (1966)

4,0
Ik smul vaak van anekdotes uit die jaren. Vergeleken met nu gingen platenopnames er nogal amateuristisch aan toe. Dit blijkt maar weer eens uit dit verhaal:

In 1965 waren Nederlandse beatbandjes, in navolging van de Liverpool-golf uit Engeland aan het opkomen.
Aanvankelijk wilde platenmaatschappij Phonogram nog helemaal niks met die bende herrieschoppers te maken hebben. 'Daar wagen we onze goede naam niet aan', oreerde de grote baas tijdens een marketing vergadering. Toen hij er enige tijd later achter kwam hoeveel singletjes er werden verkocht van The Motions en The Golden Earrings, sommeerde hij zijn medewerkers om als de bliksem goede beatgroepjes te gaan zoeken.
Eén van die medewerkers was de toen nog jonge en veelbelovende leerling-producer Peter Koelewijn, bekend van Neerlands eerste echte rocker 'Kom van het dak af'. Toen Peter door Den Haag reed viel het hem op dat hij vaak de naam Q 65 op de muren gekalkt zag staan. Dat was genoeg aanleiding om dit bandje, waar hij nog nooit van had gehoord, op te sporen. Uiteindelijk vond hij het bandje terwijl ze aan het repeteren waren. Zanger Wim Bieler was juist op dat moment met volle overgave een voortplantings-act met de microfoon aan het uitvoeren terwijl een paar meisjes vol adoratie stonden toe te kijken. Zo'n vulgaire act had hij nog nooit eerder gezien. 'Dit wordt mijn band', wist de nieuwbakken producer meteen.

Een maand later nam Peter met 'De Kjoe' de eerste single op: 'You’re the Victor'. De plaat schoot in een paar weken de hitparade in. Maar voordat dit gebeurde waren er nog wel een paar hindernissen, want tijdens het inzingen konden de technici absoluut niet verstaan wat de zanger Wim Bieler zong. Het leek op een mix van Haagse straattaal en steenkolenengels. 'Laat maar zitten' zei Peter Koelewijn meteen 'het klinkt lekker en we hoeven er geen schoonheidsprijs mee te winnen'. De muziek van de band was ongepolijst, maar voor Koelewijn nog niet ruig genoeg. Hij had platen van The Who gehoord en wilde dat vervormde en 'rondzingende' geluid ook. 'M’n meters schieten in het rood' riep de studio engineer vertwijfeld. 'Zet ze dan uit, dan zie je ’t niet', antwoordde Peter, die als beginneling niet wist waarover hij het had. Achteraf had hij het goed gezien.