menu

Hier kun je zien welke berichten staralfur als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Andrew Bird - Armchair Apocrypha (2007)

4,5
Ik heb dit album al jaren in bezit, en het blijft een geweldige cd.

Misschien als geheel niet zo sterk als Mysterious Production of Eggs of Weather Systems, maar Armchair Apocrypha heeft dan weer wel de Andrew Bird nummers die mij kippenvel over m'n hele lichaam bezorgen en soms zelfs een traan.

Armchairs is een van de absolute hoogtepunten van de plaat, het intro zorgt al voor rillingen en als Andrew begint met zingen is het kippenvel compleet.

"I sang the song that silence sings
It's the one that everybody knows, everybody knows
The song that silence sings
And this is how it goes"


Pfoe.

Het kippenvel wordt overtroffen bij Cataracts, en op bepaalde momenten hou ik het echt niet droog hierbij. 1 keer live gehoord, en dat had hetzelfde effect. Niet zo verwonderlijk hoor, met zo'n schitterende tekst, en de combi met de muziek is wederom perfect.

When our mouths are filled with uninvited tongues of others
And the strays are pining for their unrequited mothers
Milk that sours is promptly spat
Light will fill our eyes like cats


Dit album heeft sowieso een persoonlijk tintje voor mij: in 2007 speelde Andrew Bird op Radio 6 enkele van de nieuwe nummers (waaronder Scythian Empire), ik zat dat samen met mijn oma te luisteren - die het werkelijk prachtig vond. 3 dagen later is zij overleden, en ik moet altijd aan haar denken als ik dit album hoor.

Andrew Bird - Hands of Glory (2012)

4,0
Een lekker tussendoortje, met 2 wonderschone nummers aan het eind. De stripped- down versie van Orpheo is echt práchtig, en met het ruim 9 minuten durende slot is het heerlijk wegdromen.
Over een weekje zie ik dhr. Bird weer live, en ik hoop dat hij een aantal nummers van deze plaat ten gehore gaat brengen!

Bear's Den - Islands (2014)

4,5
Ik heb meer dan anderhalf jaar op dit debuut gewacht, mijn verwachtingen waren hooggespannen - de drie EP's heb ik zo'n beetje grijsgedraaid en in korte tijd zijn sommige nummers (zoals Pompeii) me erg dierbaar geworden. Waar eerder dit jaar Matthew and the Atlas wat teleurstelde (dat debuut liet trouwens nóg langer op zich wachten) maakt Bear's Den de verwachtingen meer dan waar.

Toegegeven, ik moest even wennen aan de nieuwe productie van de 'bekende' nummers maar de vier nieuwe sloegen meteen aan. Dit is echt mijn soort muziek: fijne samenzang, banjo, een beetje dramatiek en af en toe een stemmig blazerspartijtje. En dan zijn het ook nog sympathieke mannen - ik kijk uit naar het concert in februari 2015. Ze zullen ongetwijfeld gegroeid zijn sinds de laatste keer dat ik ze live zag, ik gun ze alle succes (Zolang de gillende tienermeisjes maar wegblijven, haha)

Benjamin Clementine - At Least for Now (2015)

2,5
Dat Benjamin Clementine goed kan zingen staat buiten kijf. Wat ie ermee doet vind ik met vlagen briljant, maar het werkt vaker vreselijk op mijn zenuwen. Cornerstone, (de helft van) Winston Churchill's Boy en London vind ik prachtig, wellicht dat het kwartje over een tijdje wel helemaal valt. Het zou zomaar kunnen...

Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver (2011)

3,0
Ik wil dit heel graag even prachtig vinden als For Emma, maar het wil maar niet lukken. Van nummers als Holocene, Michicant en Towers krijg ik kippenvel (laatstgenoemde is voor mij het hoogtepunt), maar de rest van de plaat doet me niks. Het is niet vervelend om naar te luisteren, maar het grijpt me ook niet. En de afsluiter [i][Beth/ Rest/i] vind ik ronduit verschrikkelijk, ik heb niets met de jaren 80 sfeer.
Waar het aan ligt? Ik denk dat ik meer heb met de "less is more" variant van Bon Iver: een man met een gitaar en minimale begeleiding, de kippenvelmomenten omdat de tekst zó verschrikkelijk toepasselijk is op dat moment... dit mis ik bij dit nieuwe album. Die saxofoontjes, synthesizers en al de andere instrumenten hadden voor mij niet gehoeven.

Zoals ik al zei: ik blijf erop hopen dat het kwartje ooit gaat vallen, het is vaker gebeurd. En er staan een aantal prachtige pareltjes op die absoluut niet genegeerd mogen worden. Hopelijk een groeiplaat dus.

Bright Eyes - Lifted or The Story Is in the Soil, Keep Your Ear to the Ground (2002)

4,5
Ik heb deze cd gekocht na een mini recensie te hebben gelezen in de OOR: de beste impuls aankoop ooit. Na 1 luisterbeurt was ik verkocht: wat een prachtige teksten! En nu is het voor mij nog steeds het beste Bright Eyes album .

Damien Jurado - Live at Landlocked (2011)

4,5
Ik hoor Damien Jurado het liefste met zo min mogelijk begeleiding, omdat zo zijn teksten nog beter uit de verf komen. Het concert vorig jaar op Haldern Pop (solo in de tent) was echt prachtig, en ik hoop hem ooit nog een keer in zo'n intieme sfeervolle setting te zien - misschien komt het concert in Doornroosje (28 augustus) in de buurt. Tot die tijd vermaak ik me prima met o.a. dit album en de vele opnames op YouTube. Favorieten op dit moment zijn Cloudy Shoes, Arkansas, Sheets en the Loneliest Place.

dEUS - The Ideal Crash (1999)

4,0
Ik denk dat ik In A Bar, Under The Sea nét iets beter vind, maar dit is gewoon een topplaat. Instant Street is voor mij het hoogtepunt (dat einde!) maar ook nummers als Everybody's Weird, Dream Sequence, Sister Dew en Magdalena hoor ik na al die jaren nog steeds heel erg graag. Ik verloor dEUS uit het oog na Pocket Revolution, maar de eerste drie albums zitten nog steeds in mijn hart

Enno Bunger - Wir Sind Forbei (2012)

4,5
Enno Bunger heeft een prachtige, rustgevende stem en door zijn duidelijke articulatie is dit een perfecte plaat om je Duits op te poetsen. Maar ook voor wie geen Duits verstaat heeft dit genoeg te bieden.

Mijn favorieten zijn Regen en Ich mochte nog bleiben, die nacht ist noch jung (die laatste is een soort indie-versie van "Nein Mann, ich will noch nicht gehen" ), prachtige teksten!

Frank Turner - Love Ire & Song (2008)

4,5
De afgelopen tijd heb ik zo'n beetje alles van Frank Turner opnieuw geluisterd (ivm het concert volgende week in Doornroosje) en ik moet concluderen dat ik dit nog steeds zijn beste album vind.
De eerste 9 nummers zijn allemaal raak, daarna wordt het wat minder (A love worth keeping werkt een beetje op m'n zenuwen) maar daarna wordt het weer érg goed (Jet Lag is een misser, St. Christopher's coming home is voor mij gewoon de afsluiter).

Kortom: Topalbum!

Graham Nash - Songs for Beginners (1971)

4,5
Op herfstige dagen als deze krijg ik altijd behoefte aan jaren-70 singer-songwriter muziek. Mijn ouders hebben (godzijdank) hun platencollectie prominent in de huiskamer staan, waardoor ik pareltjes als deze heb kunnen ontdekken. Ik vind de stem van Graham Nash echt prachtig, ik kan er heerlijk bij wegdromen. Simple Man (de YT versie met Crosby!) en Man in the Mirror zijn op dit moment favoriet.

Kate Nash - Girl Talk (2013)

1,5
Er zitten een aantal aardige ideeën tussen, maar als ze begint te schreeuwen als een viswijf haak ik af. Zonde.

Owen Pallett - A Swedish Love Story (2010)

3,5
Inderdaad niet zo goed als Heartland, maar het is een fijne toevoeging.
Het nummer A Man With No Ankles is geniaal!

Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

5,0
Het is weer eens tijd voor een (nachtelijke) Pink Floyd- luistersessie. Dit is veruit mijn favoriet, toen ik klein was vond ik de hoes enorm intrigerend en later draaide ik de "plaat met de brandende man" op de speler van mijn ouders. Bij Shine on en Wish you were here hou ik het soms echt niet droog, wat een schitterende teksten en muziek... deze plaat zal voor mij altijd verbonden zijn met mijn moeder en hoe wij elk jaar Wish You Were Here door de woonkamer laten knallen en uit volle borst meezingen..

Portugal. The Man - Evil Friends (2013)

4,0
De afgelopen dagen heb ik dit veel in de auto geluisterd en het is echt een prima roadtrip cdtje! Wat Oceanvolta al zegt: best wat hitpotentie. Ik zou dit echt graag op de radio horen, in plaats van de gebruikelijke meuk . Ik vind de eerste helft het sterkste, vaak kom ik niet verder dan nummer 6 omdat ik dan opnieuw begin.

Ik zie net dat ze 15 september in Paradiso staan, eens kijken of dat gaat lukken. De twee keer dat ik ze heb gezien (Haldern Pop 2010 en de Affaire 2009) waren erg leuk!

Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

5,0
Wát een geweldig album blijft dit toch. Heb het al jaren in bezit, maar het verveelt niet

Hoogtepunt: Song for the Dead (hoewel je die gewoon live moet meemaken)

Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999)

5,0
10 jaar geleden maakte ik kennis met Sigur Rós, en dit album betekent alles voor me. Het was liefde op het eerste gehoor. Het enige nummer dat me nooit wat deed was Svefn-G-Englar, maar dat veranderde toen ik ze (eindelijk, na 8 jaar wachten) live zag op RW08.

Sigur Rós - Odin's Raven Magic (2020)

4,5
Ik ben lichtelijk geobsedeerd door dit album.

Jaren geleden had ik, net als JoostBo, mp3tjes hiervan op mijn laptop staan. Ik luisterde er niet veel naar, ik zette liever de Rimur Ep (ook met Steindor Andersen) op.

Blijkbaar was ik toen nog niet helemaal klaar voor deze pracht. De combinatie van koorzang, epische opbouw, sfeervolle strijkers en blazers en vooral de zang van Andersen laat me helemaal wegdromen. Ik vind Jonsi eerlijk gezegd niet echt wat toevoegen, hij had best z'n mond mogen houden.

Het is lastig een favoriet aan te wijzen op dit album, omdat het eigenlijk één grote trip is. Maar van het einde van Dagrenning word ik intens gelukkig.

The Low Anthem - What the Crow Brings (2007)

4,0
Misschien als geheel niet zo goed als Oh My God, Charlie Darwin, maar er staan zeker een aantal pareltjes op dit album! This God Damn House is vooral live erg indrukwekkend, zeker als de mobieltjes erbij komen.

Voor mij is `The Ballad of the Broken Bones´ het absolute toppunt, prachtige tekst waar ik de rillingen van krijg.

Tell me who was it told you 'bout the broken bones
The broken bones in the sky
'Cause I've been all over the whole goddamn world
And over the world am I

Now the moon it ain't nothing but an old rotten bone
Hung from the ceiling so high
It reminds kids to grow and reminds them to dream
But over the world am I

So my friends if you're worried
Don't worry about me
The grasses are green here
The winters are mild
And the hunger is passing
It's just a sensation
And over the world am I

The Strypes - Snapshot (2013)

3,0
Ik heb dit bandje dit jaar 2 keer live gezien; beide keren ontzettend leuk en energiek. Het album klinkt op zich niet verkeerd, maar ik denk niet dat ik dit veel ga luisteren thuis.