Op de eerste drie nummers en Lately na doet dit album me maar weinig. Ik vind dit toch duidelijk een minder album dan voorganger Kick en al helemaal minder dan opvolger Welcome to Wherever You Are. Nummers als Faith in Each Other, Know the Difference, Who Pays the Price en Hear That Sound zijn de slechtste nummers uit hun glorietijd. Een magere 3 sterren.

Schitterend album dat steeds maar mooier wordt. Een prachtige combinatie van stemmen met het fee-achtige stemgeluid van Isobel en de melodieus rauwe stem van Mark.

Speciale vermeldingen voor het ongelofelijk lieve Honey Child What Can I Do ?, het mooie bijna instrumentale slaapliedje Dusty Wreath waar Isobel halverwege bijna onmerkbaar opduikt om een beetje mee te neurieën en af en toe een zinnetje te zingen, The Circus is Leaving Town een nummer dat prima op een van Mark zijn solo-albums had gepast, The False Husband met zijn mexicaanse gitaar en mooie strijkers, opener Deus Ibi Est en natuurlijk de fantastische single Ramblin' Man.