Ik heb deze ook maar weer opgehoogd naar 3,5 ster. Soms heb ik wel eens de neiging om hardrockplaten te laag te beoordelen. Vroeger was ik er helemaal gek op, maar de liefde voor het genre is de laatste jaren een klein beetje verwaterd.

Nu ik deze weer draai blijkt toch wel dat het een prima plaat is. Oke, Boy's Night Out is niet veel, maar de rest van de nummers is prima in orde.

Niet al het solowerk van Sammy Hagar is even interessant, maar dit is toch een uitschieter. Het zal ook wel helpen dat Eddie van Halen nadrukkelijk aanwezig is op het album. Met name een aanrader voor degenen die niet vinden dat Van Halen zonder David Lee Roth had moeten stoppen.

Schitterende rock-opera van Savatage.

Ik heb deze een keer op basis van een enkele recensie aangeschaft (ik kende verder niets van de band) en heb er absoluut geen spijt van van gehad.

Het album heeft een uitstekende afwisseling tussen rock/metal en ballads en de composities zijn ook allemaal uitstekend. Het enige minpuntje is af en toe de stem van zanger Jon Olivia. Bij de harde stukken en de balladstukken is hij prima te verteren, maar bij de melodieuze stukken ertussen komt hij wat tekort.

Ik heb op basis van dit album ook de albums Hall of the mountain king en Edge of thorns geprobeerd, maar deze konden mij al een stuk minder bekoren. Misschien moet ik Gutter ballet nog maar eens proberen.

Neemt niet weg dat dit een album is dat altijd wel in mijn collectie zal blijven. Topper.

Wat is dit toch weer een subliem album. Een advies voor iedere band die zelf niet over een goede zanger beschikt, huur gewoon Mark Lanegan in. Hij zingt graag op albums van andere artiesten en zorgt er meteen voor dat de waardering voor het album met minimaal een punt stijgt.

Wat een zanger....

Luister bijvoorbeeld naar Spiritual. Normaal heb ik helemaal niets met religieuze teksten, maar dit nummer is zo mooi.

Het was even wennen aan de combinatie Mark Lanegan en electronica, maar gelukkig zorgt deze in combinatie met diverse "echte" instrumenten voor een prachtig warm geheel.

Voorlopig mijn topper van 2007

1991 : Het jaar van Chris Cornell. Zowel dit album als Temple of the dog. Beiden zijn waarschijnlijk mijn nummer 1 en 2 van dat jaar.

Het begint al met Rusty cage, een track met een snel begin en een heerlijk slepend eind.

En dit is niet het enige hoogtepunt.

De heerlijke trage single Outshined en het al even trage Searching with my good eye closed, Room a thousand years wide met zijn atypische koperwerk over de lome Black Sabbathachtige riff, Mind riot met de heerlijke Chris Cornell scream en de snelle tracks : Drawing flies, Face Pollution en het waanzinnige Jesus Christ pose ; Het zijn allemaal Supertracks.

Het hierna verschenen Superunknown was al een tikkeltje minder waarna Chris Cornell met de laatste Soundgardenplaat en Audioslave al niet interessant meer was.

Maar toch blijven daar altijd staan de 2 superplaten uit 1991. Het jaar van Chris Cornell.

Soylent Green was midden jaren 90 een Nederlandse band met volgens mij veel potentie. Bekendste persoon in de line-up is gitarist Jack Pisters die ook nog een tijdje in de band van Anouk heeft gezeten. De band beschikt met Marco van der Aar over een goede zanger hetgeen bij Nederlandse bands nog wel eens een probleem kan zijn. Soylent Green mixt rock met elektronica en doet dat op een erg luisterbare manier. De elektronica is met name een aanvulling op de drums en bas en, hoewel goed hoorbaar, treed niet te veel op de voorgrond.

Een aantal zelf geschreven uitschieters zijn de fraaie ballad Can't, het goed opgebouwde Target en afsluiter Ghost. Verder bevat dit album naast de negen uitstekende eigen composities twee covers. Fly Like an Eagle is een mooie sfeervolle Steve Miller cover. Safe from Harm is een fantastische Massive Attack cover en wat mij betreft stukken beter dan het origineel.

Jammer dat het maar bij één album bleef en de band door interne ruzies explodeerde.

GEVRAAGD : GOEDE ZANGER

Dit is een uitstekend album. Lekker funky rock met rustige passages, uitstekende eigen composities en een goed gekozen Beatles cover. Het album is goed geproduceerd (de bas zit lekker in de mix) en er wordt goed gemusiceerd.

Wat is het daarom jammer dat de zang zo achterblijft. Als deze nederlandse band een echt goede zanger had gehad, had ik ze moeiteloos een 4+ kunnen geven. Helaas moeten ze het nu met een punt minder doen.