Hier kun je zien welke berichten Tribal Gathering als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Van Morrison - His Band and the Street Choir (1970)
0
geplaatst: 18 januari 2007, 20:16 uur
Een wat ondergesneeuwd album na de giganten Astral Weeks en Moondance.
Toch was Van Morrison ook hier weer erg lekker op dreef.
Het album kent wat mij betreft maar twee mindere nummers (Give me a kiss en Sweet Jannie) en zelfs die zijn prima te verteren.
Hoogtepunten alom : De errug lekkere single Domino, Het prachtige akoestische Virgo Clowns, Het funky I've been working, De minimale ballad I'll be your lover,too en de andere zes.
Mocht je Astral Weeks en Moondance (waar deze meer mee gemeen heeft) al in je bezit hebben, dan is dit een prima keus voor een volgende aanschaf.
Toch was Van Morrison ook hier weer erg lekker op dreef.
Het album kent wat mij betreft maar twee mindere nummers (Give me a kiss en Sweet Jannie) en zelfs die zijn prima te verteren.
Hoogtepunten alom : De errug lekkere single Domino, Het prachtige akoestische Virgo Clowns, Het funky I've been working, De minimale ballad I'll be your lover,too en de andere zes.
Mocht je Astral Weeks en Moondance (waar deze meer mee gemeen heeft) al in je bezit hebben, dan is dit een prima keus voor een volgende aanschaf.
Van Morrison - Moondance (1970)
0
geplaatst: 4 maart 2007, 18:26 uur
Prachtig soulvol album van Van Morrison. Twee songs zorgen er echter voor dat hij blijft steken op een 4,5.
Allereerst Come Running dat net iets te gewoontjes is en de tweede is Everyone wat ik een buitengewoon irritant nummer vind. Deze steekt eruit als een zwerende vinger.
De rest is echter van zo'n hoog niveau, onvoorstelbaar gewoon. Afsluiter Glad Tidings wordt weinig genoemd bij de favoriete nummers van dit album, maar hoe kan je hier nou niet blij van worden. Hoor de blazers en de bas als Van zingt "and we'll send you glad tidings from New York" heerlijk gewoon. Ook heerlijk is These dreams of you. Het lijkt alsof Van een soulklassieker covert, maar het blijkt gewoon een eigen compositie te zijn.
Brand new day is ook een fantastische song en van kant A is algemeen bekend dat hij tot de beste plaatkanten aller tijden behoord.
De man heeft vele fantastische albums gemaakt (Ik sla Astral Weeks en Veedon Fleece zelfs nog hoger aan), maar dit zou het startpunt van elke nieuwe luisteraar moeten zijn. Muzieksmaak is natuurlijk heel subjectief, maar dit is een van die platen waarvan ik me met geen mogelijkheid voor kan stellen dat je hem niet goed vind.
Allereerst Come Running dat net iets te gewoontjes is en de tweede is Everyone wat ik een buitengewoon irritant nummer vind. Deze steekt eruit als een zwerende vinger.
De rest is echter van zo'n hoog niveau, onvoorstelbaar gewoon. Afsluiter Glad Tidings wordt weinig genoemd bij de favoriete nummers van dit album, maar hoe kan je hier nou niet blij van worden. Hoor de blazers en de bas als Van zingt "and we'll send you glad tidings from New York" heerlijk gewoon. Ook heerlijk is These dreams of you. Het lijkt alsof Van een soulklassieker covert, maar het blijkt gewoon een eigen compositie te zijn.
Brand new day is ook een fantastische song en van kant A is algemeen bekend dat hij tot de beste plaatkanten aller tijden behoord.
De man heeft vele fantastische albums gemaakt (Ik sla Astral Weeks en Veedon Fleece zelfs nog hoger aan), maar dit zou het startpunt van elke nieuwe luisteraar moeten zijn. Muzieksmaak is natuurlijk heel subjectief, maar dit is een van die platen waarvan ik me met geen mogelijkheid voor kan stellen dat je hem niet goed vind.
Van Morrison - Saint Dominic's Preview (1972)
0
geplaatst: 8 februari 2007, 20:25 uur
Misschien wel het beste album om je verkenning te beginnen in de wereld van Van the Man. Alles wat hij zoal heeft uitgebracht tussen 1968 en 1974 hoor je hier een beetje terug.
De twee langste nummers leunen op de sound van Astral Weeks, zonder ook maar in buurt van kopieen te komen, en de rest haalt zijn inspiratie uit de andere Van Morrison albums.
Het enige iets mindere nummer vind ik Gypsy. Het roept wat teveel Lenny Kuhr gevoelens op om echt prettig naar te luisteren.
Maar Redwood tree, Listen to the Lion en het titelnummer behoren tot het beste wat Van Morrison ooit heeft uitgebracht.
Dit mag misschien niet de allerbeste plaat zijn die hij heeft uitgebracht, maar als je na dit album geen zin hebt om meer van hem te gaan beluisteren zou een ander album dat ook niet hebben bereikt.
De twee langste nummers leunen op de sound van Astral Weeks, zonder ook maar in buurt van kopieen te komen, en de rest haalt zijn inspiratie uit de andere Van Morrison albums.
Het enige iets mindere nummer vind ik Gypsy. Het roept wat teveel Lenny Kuhr gevoelens op om echt prettig naar te luisteren.
Maar Redwood tree, Listen to the Lion en het titelnummer behoren tot het beste wat Van Morrison ooit heeft uitgebracht.
Dit mag misschien niet de allerbeste plaat zijn die hij heeft uitgebracht, maar als je na dit album geen zin hebt om meer van hem te gaan beluisteren zou een ander album dat ook niet hebben bereikt.