Pork and Beans vind ik best een leuk nummertje, dus het hele album van deze oude helden eens een kans gegeven...

... maar lieve mensen, wat een treurigmakende, deerniswekkende plaat is het geworden. Inspiratieloze songs als Troublemaker en Heart Songs worden afgewisseld met saaie waterige soepnummers a la Cold Dark World, en als klap op de vuurpijl (of liever gezegd het weigerende rotje) is er de mislukte grap Greatest Man dat bij dezen de titel slechtste song van 2008 krijgt opgespeld.

Brrr. 1*.

Een vrouw

Verder ook wel een aangename verrassing dankzij de onvolprezen MuMeRotatielijst. Lijntjes met Cure en Joy Division, sure, maar wat maakt het uit: niet minder dan tien fijne songs met een hoop dreiging. Toppers in dezen zijn ongetwijfeld Got a Light en het duo No Time en Fragments. Maar, en dat is allicht nog opvallender, er staat werkelijk geen één misser op.

Staan volgende maand ook op Eurosonic, dan mogen ze de vierde ster volspelen

Net als bij de opvolger vind ik de rustige nummers duidelijk de minste. Geef mij maar songs als Russel an Schwanz of Aurelie. Misschien minder prijsnummers als op Von Hier an Blind, maar deze band kan als geen ander heerlijk aanstekelijke popliedjes maken.

3*.

Deze plaat is toch vooral meer van hetzelfde, maar dan net even wat minder dan de eerdere platen. Vooral de bloedirritante openingstrack doet het oor geen goed, en ook de rest van het dozijn vrolijke pop- en gevoelige luisterliedjes weet niet zo te overtuigen. Na gut, ik trek Von Hier an Blind maar weer eens uit de kast...

2*.

Wat een fijn plaatje is dit toch ook, ik draai hem al een paar maand op gepaste momenten en haal er steeds een nieuwe favoriet uit; eerst Grounds for Divorce, toen Dear Sons & Daughters, vervolgens Modern World en nu vind ik This Heart's On Fire echt een heerlijke afsluiter...

Ruime 3,5* voor dit erg leuke plaatje.

Boekensteunplaatje, opener Cloud Shadow begint wel zo allemachtig energiek dat je na 10 seconden al doldriest door de kamer loopt te stuiteren en de heerlijke afsluiter o-Cave-o-Cave-o-Sapien misstaat niet in het rijtje superbe slotstukken met This Heart's on Fire en Kissing the Beehive. Tussendoor helaas zo nu en dan wat mindere nummers, echt slecht kan ik het (buiten het lichtelijk vervelende Two Men in New Tuxedos) niet noemen maar ik grijp deze plaat een stuk minder vaak dan de twee voorgangers.

Live een energiek bandje waar het plezier én de foutheid vanaf spat. Een soort elektronische Ting Tings en dan nóg wat campier, zeg maar. Het plaatje begint werkelijk verrukkelijk met Run Faster en vooral Brace (dat is echt een heerlijk deuntje), daarna is het iets meer van hetzelfde en bovendien een slagje minder, maar nog altijd sympathiek genoeg.