Mja, weinig spannend natuurlijk, maar een paar liedjes zitten gewoon erg goed in elkaar (Believe, Cocoon Crash, Hide). Al met al niet veel mis mee, alleen de ballads vind ik minder geslaagd.

3*.

Eerste plaatje was best leuk, de tweede zelfs gelardeerd met een paar heuse klassiekertjes (The Angry Mob & Retirement), maar de schnitt is er serieus uit bij de Chiefs. Bij Never Miss A Beat gaat het voetje nog op en neer, Can't Say What I Mean kan er wel mee door, maar daarna is er sprake van gevalletje plumpudding. Inderdaad een flauwe plaat.

1,5*.

De latere platen intussen grijsgedraaid, en eens op zoek gegaan naar deze. Bijzonder merkwaardige nummers zoals Vote 4 Dick Taid en Lollypork Stomp (ik weet niet *wat* de zanger allemaal met z'n stem doet, maar goed is het niet) zijn een noviteit om te horen als je het latere werk kent, maar kwalitatief duidelijk minder. Soms een aardige track (het slotnummer bijvoorbeeld, of Gloom), maar niet echt een aanrader.

1,5*.

Deze plaat verdient van mij een opwaardering, want ik blijf er maar (met veel plezier) naar luisteren. Er staat werkelijk geen zwak nummer op:

Rocket Brothers - de opening zit al dicht tegen een perfecte popsong aan; een mooie opbouw, een prima refreintje en dan die fraaie outro van twee minuten. Een warme, nostalgische song. 4*

Surfing The Warm Industry - een scherper nummer. Mooie gitaren, mooie edgy zang (de vergelijkingen met Thom Yorke zullen weer niet van de lucht zijn). 4*.

The Aftermath - tempo wordt weer even teruggenomen in deze stemmige song. Get a hold of yourself! 4*.

Ruby Over Diamond - Aardige song, maar valt tussen al dit andere moois een beetje weg. 3*.

Melpomene - het absolute prijsnummer van deze cd. Orentuitend mooie song die ook zomaar mijn top 10 in zou kunnen denderen. Schitterende overgangen en een ultiem boeiende tekst. Undressing like there were no parts to hide... 5*.

The Push - emotionele song a la The Aftermath, misschien om een beetje bij te komen na Melpomene 3*

Ramparts - Wow wat een heerlijk gitaartje wordt hier ingezet. I'm supposed to be warm but I'm tricked by a cold betrayal. De woowootjes maken deze song helemaal af. 4*.

Petit Machine - warm en zompig nummer. Eerst een favorietje, nu iets minder. 3*.

The New Gold - houdt de schoonheid dan nooit op? Wat een pareltje is dit... We're all prosperous and proud to be, with our holiday photos and our tickets for speed... kom er maar eens op! 5*.

Big Fresh - catchy, leuk, spontaan. Big Fresh! 4*.

In The Sand - een mooie uitschieter in de zang, verder gevoelsmatig een beetje een filler. 3*.

Smal Poem of Old Friend - nog maar eens 6 minuten gelukzaligheid Wat een prachtige opbouw heeft dit nummer, en wat wordt er weer een schitterende tekst uitgespuugd. 4*.

Zitilites - was de perfecte afsluiter geweest. Zal ongetwijfeld weer de vergelijking met Radiohead moeten doorstaan, maar het blijft gewoon een mooie, bijzondere song. 4*.

Bodmin Pill - instrumentaal nakomertje had er niet op gehoeven, al mag ik graag naar dit soort kalmerende muziek luisteren. Doet denken aan het sluitstuk op Motorpsycho's Blissard. 3*.

Voor de plaat twijfel ik tussen 4* en 4,5*, maar ik geef voorlopig het eerste. Voor liefhebbers van het genre blind aan te schaffen, een prachtige plaat van een prima band.

Na de mooie debuutplaat nu alweer de 2e deceptie van Keane. Een vreselijke verzameling zielloze jaren 80 sky radio popliedjes wordt op de welwillende luisteraar afgevuurd, en het is echt zoeken naar een zeldzaam hoogtepuntje, die er eigenlijk nooit komt. Ik haak af, nu ja, ik zet Hopes & Fears nog maar eens op. Dit is een drama.

1*.

'Als dit rock 'n roll is... laat maar zitten dan' schreef ik bij de debuutplaat van Kings of Leon. Maar omdat iedereen, ook een MOR rockbandje, een tweede kans verdient toch ook deze maar binnengetrokken.

Helaas staat ook Only by the Night weer vol met lelijk gezongen flauwe rockdeuntjes die me werkelijk niets doen. Aan het begin van de plaat gaat het nog wel (Closer en Sex on Fire) maar bijvoorbeeld Manhattan is dan weer het vervelendste wat ik dit jaar voorbij heb horen komen...

Tweede helft staat vol met slappe tosti muziek waar ik verder geen woorden aan vuil ga maken. Nog steeds niet mijn bandje, het moge duidelijk zijn. 1*.

Op Lowlands vond ik deze band eigenlijk niks maar ja op plaat zou het beter zijn werd me beloofd... maar hier kan ik niks mee. Ja, zo soms staat er een lekker nummer tussen (California Waiting) maar zo veel vaker zijn het lelijk gezongen flauwe rocksongs (Spiral Staircase is het vervelendste wat ik in jaren heb gehoord). Als dit Rock 'n Roll is... laat maar zitten dan.

1*.