stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

Weer eens geprobeerd en toch een halfje erbij. Een album dat de tijdgeest van de jaren 70 ademt maar misschien zijn tijd wel iets vooruit was. Geïntrigeerd vanwege de zelfmoord van 2 bandleden heb ik vooral ook de teksten tegen het daglicht gehouden

Opener "Take It All" is een ballad geschreven door zanger Pete Ham en vormt een reflectie op de moeilijkheden van een langdurige relatie en de druk die daarop wordt uitgeoefend.

Baby Blue beschrijft deze gebroken relatie met zijn Amerikaanse vriendin Dixie Armstrong, waarbij hij bezingt hoe hij haar te lang liet wachten en haar daardoor verloor. Het nummer is gebruikt in de laatste aflevering van de TV serie Breaking Bad.

Money is oorspronkelijk door George Harrison geproduceerd, maar later, net als "Flying" voltooid door Todd Rundgren, met toevoeging van orkestrale arrangementen door George Martin. De tekst gaat niet over een diepgaand thema. Het is een typisch rocknummer over het verlangen naar geld, in lijn met de financiële problemen waar de band mee te maken kreeg. Samen met het verlies van zijn vriendin heeft dit uiteindelijk geleid tot de zelfmoord van Pete Ham.

Flying fungeert als een soort muzikale reis of vlucht met een tekst zonder een echte boodschap in contrast met de meest songgeoriënteerde nummers op het album en een onderdeel van de progressieve rock/power pop-sound waar de band naartoe evolueerde door de inbreng van producer Todd Rundgren.

"I'd Die Babe" gaat over diepe, bijna wanhopige toewijding en liefde, waarin de zanger zijn bereidheid uitdrukt om alles te doen voor de persoon van wie hij houdt, zelfs sterven, vanwege de onmogelijkheid om zonder die persoon verder te leven. De wat lichte melodie lijkt daarmee in schril contrast maar het is typisch voor Pete Ham.

Name of the Game beschrijft de worsteling van een artiest met de verwachtingen en druk van de muziekindustrie, het zoeken naar een identiteit en de zoektocht naar "de naam van het spel" of de essentie" van succes. Het heeft een ietwat dromerige sfeer.

Suitcase is vooral bekend om zijn muzikale arrangement en bijdragen van gastmuzikanten, met name de arrangementen van George Harrison en de elektrische piano van Leon Russell, wat het een onderscheidende sound geeft binnen het album. De tekst zelf is vrij eenvoudig en gaat over een algemeen gevoel van vertrek en het achterlaten van spullen.

Sweet Tuesday Morning is een lieflijk, melancholisch popnummer over de ontroerende, tedere momenten van liefde en verbondenheid op een specifiek dagdeel.

Day after Day gaat over een verliefde man die zich eenzaam voelt en dag in, dag uit in zijn kamer vastzit, verlangend naar zijn geliefde, met een melancholische, maar mooie melodie. Het is een klassieker uit 1971

Sometimes is een melancholisch lied dat gaat over verliefd zijn en de hoopvolle, maar vaak pijnlijke, ervaring van een relatie op afstand met de liefde van je leven, waarbij de zanger 's ochtends opstaat en denkt: "Soms ben je van mij, soms ben je van een ander.

Perfection heeft niet zozeer een specifieke diepe betekenis, maar is wel een voorbeeld van de muzikale ontdekkingsreis binnen de pop-rock stijl van de band

It’s Over gaat over het besef dat een relatie definitief voorbij is, ondanks misschien nog aanwezige . gevoelens. Het nummer heeft een melancholische toon van acceptatie dat de liefde is verloren.

Afsluiter I’ll Be the One is een perfect voorbeeld van melodieuze, gitaar-gedreven rock, dat, net als veel van de nummers een melancholische ondertoon heeft en gaat over eenzaamheid en onbeantwoorde liefde.

Conclusie: een album dat een stuk beter op zijn plaats valt als je de omstandigheden van dat moment erbij in ogenschouw neemt.

stem geplaatst

Het album start met een gesproken intro met de naam Gandr. De titel verwijst naar Noorse magische gezangen en rituelen (daar ook bekend als Galdr). De oopener gaat over in de mooie akoestische gitaar rif van het nummer I Crave For You dat handelt over een diep, bijna wanhopig verlangen naar een persoon of iets ongrijpbaars, met terugkerende thema's van liefde, verlies en de zoektocht naar verbinding. De fluisterende zang versterkt het thema sfeervol.

Vervolgens een nummer over esoterische, mythologische en natuurlijke thema's, kenmerkend voor het neofolk genre van de band, met symboliek rond zon, leeuw en slang die elementen van kracht, wijsheid en transformatie representeren.

In het nummer Sól Ek Sá staan de Noorse god Sol (Zon) en de verbinding met de natuur centraal, met teksten die de betekenis van de zon, de maan, de nacht en de natuurlijke cyclus van het leven en de dood uitdrukken. Een nummer met dit keer de viool in een hoofdrol.

De duistere maar ook sfeervolle en melancholische momenten van de nacht worden bezongen in Ín the Colours of the Night. Het korte The Substance of Simplicity betreft het omarmen van een eenvoudig bestaan en de diepe, bijna spirituele schoonheid die in het simpele van het leven te vinden is door terugkeer naar een primitieve, pure staat. De gitaar heeft een mooie ritmische rol.

Raven Chant klinkt verrassend genoeg heel vrolijk, En toch, de raaf (raven) staat symbool voor duisternis, mysterie en wijsheid. De luchtige gitaar geeft het lied een meditatieve, poëtische sfeer over een donker, spiritueel pad. She With Whom Compar'd the Alpes Are Vallies lijkt een ode aan de natuur en een mystieke, vrouwelijke kracht of een geliefde. Ook nu weer spelen een melodieuze gitaar met fluisterende zang.de hoofdrol.

VargQid (de oude wolf) lijkt muzikaal uit een oosters sprookje te zijn gestapt. De "wintry mantle" is een centrale metafoor voor de winterse deken, die een sfeer van kou, stilte en introspectie creëert. Nighttime, Nightrhyme gaat over de melancholische, vaak duistere sferen van de nacht en de innerlijke wereld van de geest. Een nummer wat muzikaal wat sober en saai is.

Mauna betekent in een aantal talen berg. Wederom staat de relatie met de natuur. Jammer dat het nummer vooral uit stilte bestaat. Samen met het slot van dit 13 minuten durende nummer ervaar ik een dreigende sfeer.

Een aardig debuut maar wel wat eentonig door de schaarse begeleiding van de fluisterende zang.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren