Eentje die ik ken uit pa's cd-kast. Zit allemaal uitstekend in elkaar, maar bevat tegelijkertijd zó veel kitch en bombast dat m'n tandglazuur er bijna van springt, als ik er teveel nummers van achter elkaar hoor. Met mate consumeren, dan heeft het wel wat.

Ik kan me herinneren vroeger een zwak gehad te hebben voor Mr. 1999. (Destijds) hippe geluidjes en een typisch 90's-rapje tussendoor, en zo. Heb nogal eens die cd erin gedaan, toen, enkel vanwege dát nummer. Maar als ik dat nu terug hoor, weet ik niet echt wat ik ermee aan moet.

De twee singles vind ik nog steeds wel leuk.

Heb recentelijk The future song ontdekt. In de basis een erg leuk nummer, maar het 'clipt' productioneel zo erg dat het zelfs enigszins stoort (en dat terwijl übergelikte perfectie voor mij niet eens persé hoeft).

Zonde.