Vrij 'klassieke' hiphop (productioneel hoor je ergens wel dat het niet al te oud is, maar het ligt er niet dik bovenop) met een relatief softe en subtiele toon. De nummers klinken aangenaam naturel, verzorgd geproduceerd zonder te glad te worden, en je wordt niet voortdurend met schuttingtaal om de oren geslagen.

In hoeverre de tracks genoeg beklijven om op langere termijn gedraaid te blijven worden is weer wat anders, en wat bij veel hedendaagse albums speelt is ook hier aan de hand: vaak ietwat beperkte tracklengtes. Maar nummer 3 komt iig in aanmerking als potentieel blijvertje. 4 en 7 hebben ook wel wat.

Vanmorgen kwam ik voor het eerst in aanraking met track 5. Toen was het gelijk 'waar ken ik die stem toch van?'

Na een blik op het schermpje van m'n internetradio viel het kwartje.

Was op z'n minst interessant te noemen. Dát nummer gaat in ieder geval vaker op. Lijkt voor geen meter op de Neneh Cherry van de vrolijke popdeuntjes van rond 1990, maar dat maakt me niet uit.

Of er voor mezelf meer in zit, of dat het bij dat nummer blijft, moet de toekomst uitwijzen.

Track 1 ontdekte ik verleden week op een internetzender.

Eerste gedachte: 'leuk 60's-nummer'. Het klinkt zo oud, inclusief de manier waarop het geproduceerd is. Erg veel hedendaagse trucage lijkt er niet in te zitten.

Was best een verrassing toen ik het daadwerkelijke jaartal vond.

Een album vol obscure, warm klinkende jaren 70-nummers in de Japanse taal. Het valt niet persé op als je de nummers opzet. Ja, dat het in een afwijkende taal is die voor de meesten onverstaanbaar zal zijn, maar niet direct dat het Japans is.

De aanwezigheid van soulstemmen, ipv de hoge kirstemmetjes die je al snel met Oost-Aziatische muziek associeert, helpt. De muziek klinkt ook gewoon westers. Typische rijk geïnstrumenteerde, iets 'wollige' jaren 70-muziek.

Track 6 heeft een pakkende melodie en accoorden, een goed startpunt als je nieuwsgierig bent.

Jammer dat van diverse nummers, waaronder die hierboven, het exacte jaar van release niet achterhaald kan worden. 'Ergens in de jaren 70', daar blijft het bij.

Dit schijfje is verbonden aan de Franse internetzender Nova Radio (zie Novaplanet.com - erg mooie site trouwens). Dit is als het ware hun eigen Hitzone, die om de zoveel tijd uit komt.

Al is de muzikale richting wel anders. Allerhande vormen van funk, soul, hiphop, electronic en toegankelijke wereldmuziek in de mix, net zoals op die zender. Soms op het randje van mainstream, zoals die van Aloe Blacc, maar vaak net eronder zwevend.

Fijne cd in ieder geval. In tegenstelling tot de meeste mainstream-muziek van de laatste jaren klinkt 'ie over de gehele linie redelijk organisch. Soms op het randje van hipsterig, als er iets meer electronica bij zit, maar niet irritant.

2, 5 en 12 zijn favoriet. 1, 3, 16 en 17 ook wel.