De eerste helft van de plaat is uitstekend met het schitterende 'Outcast' en het mooie 'You're On My Mind', Hoewel na 'Gin House Blues' nog steeds degelijk, zakt hij vanaf dan wat weg vind ik.

De eerste 5 bonustracks, wat singles en b-kantjes zijn uit die periode, zijn zeker de mooite. Vooral 'Don't Bring Me Down' is echt een uitmuntend nummer. 'I Just Wanna Make Love To You' tem 'Pretty Thing' is hun allereerste EP en past hier dus eigenlijk niet op dit album. Hadden beter op het debuut als bonustracks gestaan als ze dat ten minste nog uitgaven.

Een zeer degelijk R&B/Rock album.
The Animals zijn meester in het coveren. Nummers als 'Boom Boom', 'She Said Yeah' en 'Night Time Is the Right Time' zouden later nog door vele andere bands gecoverd worden, maar hun versie is telkens één van de beste. Hetzelfde kan gezegd worden van 'The House of the Risin' Sun' dat op de Amerikaanse versie van dit album staat. Enkel 'Around and Around' doen de Rolling Stones wel veel beter.
Het blijven toch nog altijd de typische blues-covers, wat wel leuk is om naar te luisteren, maar ze zijn nog niet zo inventief als op hun volgende albums.

Ik kan gewoon van elk lied op deze cd genieten. Vooral 'Any Time At All'.
De film is ook leuk. Echt lache mannen.

Mooi debuut. Lekker swingend met 'I Saw Her Standing There' en 'Twist And Shout' en mooi met 'Baby It's You' en 'Do You Want to Know A Secret'. Ze zijn hier ver vooruit op andere groepen uit die tijd.

De A-kant van dit album vind ik zeer goed, maar de B-kant valt mij een beetje tegen. Ik vind ook de covers iets minder goed gekozen dan op het eerste album, woordoor ik dit wat minder vind.

De nummers die op single verschenen 'Laugh Laugh', 'Still In Love With You Baby', 'Just A Little' en 'They'll Make You Cry' zijn dik in orde, maar de rest is inspiratieloos opvulsel, behalve 'That's If You Want Me To' wat nog wel een leuk liedje is. Singleband dus wat mij betreft.

Lekker gevarieerd album. Je vindt er alles op terug Blues(Two Trains Running, Caress My Baby), Jazz(Flute Thing),R&B(You Can't Catch Me, Wake Me, Shake Me) en Rock/Pop (Steve's Song, Cheryl's Going Home, Fly Away). Geen klassieker, maar zeker een goed album.

Extreem zwak debuut.
Staat inderdaad vol overbodige covers. 'Stay' is het enige nummer dat in orde is op de cd.
De bonustracks vallen al beter mee. De single 'Just One Look' met vooral als b-kant 'Keep off of that Friend of Mine' is wel een goede single. 'A Whole world Over' is een okée b-kant.

Leuk plaatje waarop Ray Davies zo geweldig tekeer gaat op die wat ruigere garage rock nummers die ze op dit album spelen, maar zijn song writing capaciteiten, zijn me nog iets te wisselvallig. 'You Really Got Me' is een schitterend nummer en Stop Your Sobbin' en 'Just Can't Go to Sleep' mogen er ook wel wezen, maar de rest is wat matiger. Ik ben ook wel fan van de Slim Harpo cover 'Got Love If You Want It' en de Chuck Berry covers zijn ook leuk.

Met de bonustracks is het hetzelfde verhaal. 'All Day and All of the Night' is een heerlijk nummer en voor de rest zijn er nog een paar goede nummers, maar ook wat minder interessante.

Schitterend concept album. Heel Freaky muziek met die pop elementen die het zo een heerlijk geheel maken. De teksten in het boekje zijn heel grappig, vooral zijn uitleg over waar elke song over gaat en waarom het op het album staat. De songteksten zijn trouwens ook leuk. Het gitaarspel in liedjes als 'Hungry Freaks Daddy', 'You Didn't Try to Call Me' en 'Trouble Everyday' is geniaal. Die trompet op het einde van 'How Can I Be Such A Fool' maakt het ook helemaal af. Je moet wel in de mood zijn voor dit album. Niet zo iets dat je eender wanneer kunt opzetten.

Inderdaad vreemd dat dit zo onbekend is. Ik vind het nochtans net iets beter dan 'Bluesbreakers with Eric Clapton' dat uit diezelfde periode en zelfde stijl is. Waarschijnlijk dankzij Eric Clapton dat dat album meer bekendheid geniet. 'East-West' zelf is zo geweldig, hoe dat voortdurend opbouwt, terug stil valt om opnieuw op te bouwen naar een nieuwe solo.

'London Town' en 'Can't Stand the Pain' zijn gewoon meesterlijk. De rest van de plaat is ook dik in orde.

Net als het debuut is dit een zeer constant album. Het bevat wat meer tragere R&B ballads. Leuke voorbeelden hiervan vind ik 'Confessin' the Blues', 'Time Is on My Side' en 'Congratulations'. Maar het ontbreekt miss een beetje aan songs met meer tempo zoals 'Route 66' en 'Carol', waardoor ik het iets minder vindt dan het debuut.

Een zeer leuke plaat. 'Mothers Little helper', 'Under My Thumb' en 'I'm Waiting' springen er voor mij bovenuit. Had wel wat tijd nodig om te groeien en echt als geheel te apprecieren. Ik vond eerst 'Goin' Home' en 'Out of Time' te lang, maar inmiddels is dat geen probleem meer.

Heerlijk rockend debuut. Ook het eerste echt goede Brits R&B album en het zou toch een jaar duren voor er R&B platen zullen verschijnen zoals 'Animal Tracks' en 'The Angry Young Them' die hieraan kunnen tippen.

Hi Hi Hazel is toch een leuk nummer? Leuk Garage Rock album. 'Wild Thing' en 'With A Girl Like You' zijn echte top nummers. Jimmi Hendrix zijn versie van 'WIld Thing' op Monterrey is ook wel legendarisch. 'I Just Sing', 'Evil' en 'From Home' zijn ook wel lekkere nummers.

Ik vind dat juist heerlijk dat ze dat Beatles geluid nemen in de 'Kids Are Allright' en dat veel ruiger maken, met meer R&B invloed, veel aggressiever en energetischer. Heerlijk nummer.

En als nu elk nummer dat 'Beatles geluid' bevatte snap ik je probleem, maar het bevat juist zoveel afwisseling.'My Generation' en 'I Can't Explain' zijn heerlijke nummers en compleet 'The Who' zelf. Verder vind ik de soul covers van James Brown ook super geslaagd. Ik vind hier geen enkel slecht nummer opstaan. Ook 'A Legal Matter', 'Circles' en 'Much Too Much' zijn outstanding. Ik vind dit album trouwens beter dan wat de Beatles in '65 deden met Help! en Rubber Soul, maar daar gaan velen mij in tegen spreken waarschijnlijk. Hij werd trouwens op dezelfde dag als 'Rubber Soul' gereleased.

Ik vind ook de deluxe editie een aanrader, niet alles op de bonus cd is goed maar daar staan toch nog heel goede liedjes op zoals 'Anyway, Anyhow, Anywhere' en '(Love is Like A) Heatwave'.

Hier staan veel super goede nummers op, maar het samenplakken van al die singles, live nummers en bonus tracks die meer bij 'Roger the Engineer' horen, maakt het geheel niet zo samenhangend. De live nummers ertussen zijn misschien wel overbodig. Enkel 'Smokestack Lightning' heeft een meerwaarde. De live nummers komen overigens van Five Live Yardbirds waar dit niet de beste 4 nummers van zijn vind ik. Verder zou ik als je ze dan toch wilt uitbrengen, ze op For Your Love hebben gezet zodat alle Clapton nummers samenstonden en dan hadden die enkele Jeff Beck nummers van For Your Love op dit album gekunnen.

Veel van die bonus tracks zijn instrumentale versies van Roger the Engineer. Jeff's Blues is de instrumentale versie van 'The Nazz Are Blue', 'Someone To Love' is de instrumentale versie van 'Lost Women' en de instrumentale versie van 'What Do You Want' staat hier ook.

'Mr. You're A Better Man Than I' is een van de beste Yardbirds nummers en 'New York City Blues' is een van de vetste blues nummers ooit.