Twintig jaar geleden verscheen het eerste album van R&B icoon Aaliyah. Niemand wist toen dat de zangeres een tiener was. En niemand kon vermoeden dat ze zeven jaar later om het leven zou komen bij een vliegtuigongeluk. Het door R. Kelly geschreven en geproduceerde 'Age Ain’t Nothing But A Number' was een groot succes en Aaliyah bleek een trendsetter.

De 43-jarige Anthony Hamilton verrast met "Home For The Holidays". Al is het eigenlijk niet zo schokkend dat hij gaat voor een minder commercieel geluid dan op andere kerstalbums. Hoewel het hem nooit ontbrak aan gevoel en warmte, is Hamilton’s muziek altijd wat rauwer dan de meeste van zijn collega’s geweest.

Als Franklin eind november 1974 de opvolger van "Let Me In Your Life" uitbrengt, klinkt ze vrijer dan ooit. Het lijkt alsof ze totaal geen druk voelt om iets geweldigs neer te zetten en gewoon zingt op gevoel. Op haar 22e album "With Everything I Feel In Me" is de Queen of Soul helemaal los. Lees meer: Classic: Aretha Franklin helemaal vrij op "With Everything I Feel In Me" ?

Chris Brown vist natuurlijk in dezelfde vijver als R. Kelly, Trey Songz en Usher. ‘If you can’t beat ‘em, join ‘em’ moet hij gedacht hebben, want ze zijn allemaal te horen op "X". Maar Brown heeft de jeugdige frisheid die R. Kelly's "Black Panties" mist. De variatie die "Trigga" van Trey Songz nodig had. En de commerciële appeal waar Usher de laatste jaren zo hard naar zoekt.

Recensie: D’Angelo’s “Black Messiah” om lang van te genieten

Meer dan veertien jaar liet hij zijn fans wachten op de opvolger van Voodoo. Nu is het dan zover: vanuit het niets dropt D’Angelo zijn derde album. Black Messiah klinkt wat steviger dan zijn voorganger, maar staat vooral vol met typische D’Angelo tracks.

Heb jij vroeger wel eens hysterisch staan gillen bij een D’Angelo concert? Dan is het mede jouw schuld dat er bijna vijftien jaar geen nieuw materiaal van hem verscheen. Toen de “Untitled” zanger een sekssymbool werd, zakte zijn zelfvertrouwen in. Volgens Questlove dacht hij dat niemand meer in zijn muziek geïnteresseerd was. Tel daar wat verslavingen bij op en je hebt de ingrediënten voor een lange periode van afwezigheid.

Surprise! Dit weekend kondigde D’Angelo – nu 40 jaar oud – een luistersessie aan voor zijn nieuwe album. Maandagnacht stond Black Messiah meteen op iTunes, Spotify en Google Play. Diezelfde dag zijn ook de fysieke schijfjes naar de winkels opgestuurd.

Sinds een jaar weet de wereld wat een ‘surprise release’ is. Beyoncé dropte BEYONCÉ digitaal en liet social media en de rest van het internet alle promotie doen. Op dit moment gebeurt hetzelfde met D’Angelo: #BlackMessiah is trending. Afgelopen jaar hebben artiesten als U2 en Mariah Carey geprobeerd hetzelfde effect teweeg te brengen. Tevergeefs. Je moet van goede huize komen om succesvol een surprise album te droppen. Ten eerste moet de muziek steengoed zijn. Bovendien moet de massa erop zitten te wachten, het liefste ernaar verlangen.

In het geval van D’Angelo zit dat tweede wel goed. Bijna vijftien jaar wachtten soul addicts op de opvolger van Voodoo. Oké, trek er een paar jaar af, omdat de muziek zo goed was dat we er wel even op konden teren. Maar meer dan een decennium smachten is toch wel iets teveel van het goede. Dat is nu voorbij. En hoe is de muziek?

Het geluid van D’Angelo en zijn band The Vanguard is zo uniek en eigen, dat het vanaf de eerste seconde een verademing is om Black Messiah te horen. Toen hij mid jaren ’90 debuteerde met “Brown Sugar” werd hij nog vergeleken met Prince en Jimi Hendrix. Maar op Voodoo (2000) perfectioneerde hij zijn totaal eigen geluid. Black Messiah gaat in dezelfde lijn verder als de klassieker.

Zijn derde album gaat wel steviger van start dan de voorganger. De broeierigheid van Voodoo maakt plaats voor een wat rauwer geluid. “Ain’t That Easy” en “The Charade” zijn stevige porties funk-rock. “1000 Deaths” is nog complexer in vorm, met een Guns n’ Roses achtige finale: ‘a coward dies a thousand times, but a soldier only dies just once’.

Er gebeurt enorm veel op vocaal gebied. D’s stem gaat van hoog naar laag en van loepzuiver naar onverstaanbaar. Natuurlijk zijn de overheerlijke, karakteristieke achtergrondkoortjes volop aanwezig op Black Messiah. Ook de gitaar staat centraal, in allerlei soorten.

Black Messiah luistert weg als lekkere muziek, maar kan ook een diepere ervaring zijn als je de teksten goed onder loep neemt. De maatschappijkritische en spirituele lyrics passen in de huidige tijdgeest. Afgelopen weekend vond er in de VS een enorme demonstratie plaats: zwart Amerika is boos. Net als J. Cole op zijn nieuwe album, verwoordt D’Angelo een deel van dit gevoel: ‘all we wanted was a chance to talk, ‘stead we only got outlined in chalk’.

Op Black Messiah staan vooral veel typische D’Angelo tracks, zoals we ze van hem kennen. “Sugah Daddy” en “Back To The Future” zijn catchy, funky nummers met heerlijk toetsenspel en blazers. “Betray My Heart” en “Another Life” zijn kleine soul meesterwerkjes van de meester zelve.

Het zwoele, romantische “Really Love” is het meest toegankelijke nummer op Black Messiah. Niet voor niets is deze gekozen als eerste single. De tedere Spaanse gitaar en de onweerstaanbare groove zorgen ervoor dat de track meteen op repeat kan. Maar eigenlijk geldt dit voor alle tracks. Een D’Angelo album om nog lang van te genieten. Als het moet vijftien jaar, zucht.

Bron: INTO SOUL

Het is 25 jaar geleden dat Janet dit ambitieuze project lanceerde. Niet alleen werd Jackson een megaster dankzij dit album, ze beïnvloedde ook de gehele muziekwereld. Hier zijn dertien dingen die je vast niet wist over deze popklassieker die zelfs de inspiratie was voor Beoncé’s Halloween outfit: Classic: 13 dingen over Janet Jackson's "Rhythm Nation 1814" ? INTO SOUL - intosoul.nl

‘Lauryn Hill is terug!’ Dat dachten veel mensen toen ze in 2008 “Need U Bad” hoorden. Het bleek de debuutsingle van een nieuwe soulzangeres uit Philadelphia te zijn. Met de opvolger “Bust Your Windows” liet ze horen een eigen geluid te hebben en een soulster was geboren.

Sullivan’s eerste album Fearless was een groot succes en leverde haar vergelijkingen met Mary J. Blige op. Fearless stond dan ook vol met hartverscheurende hip hop soul en persoonlijke tracks. Het geldt tegenwoordig als een R&B klassieker.

Vlak na de release van opvolger Love Me Back (eind 2010) verdween Sullivan van de radar. Haar officiële verklaring luidde dat ze zich had voorgenomen te stoppen als muziek maken niet meer leuk was. Behalve een gastoptreden op Robert Glasper’s Black Radio 2 liet de soulster haar stem lange tijd niet horen.

Afgelopen zomer was er ineens de uitstekende single “Dumb”. Het was heerlijk om Sullivan’s karakteristieke stem weer te horen. De zangeres was zelf amper in de video te zien. Het gerucht ging meteen dat het komt doordat de zangeres nogal gegroeid is in de breedte.

Dat ze hiermee worstelt, blijkt uit veel teksten op Reality Show. Tracks als “Mascara” en “Masterpiece” gaan over de overmatige nadruk die er op uiterlijk wordt gelegd. Had haar break van de muziekindustrie hiermee te maken?

Gelukkig is de 27-jarige Sullivan ook als artiest gegroeid. Dat ze behalve met een microfoon ook met een pen uitstekend uit te voeten kan, blijkt uit de lyrics op Reality Show. Sullivan’s teksten zijn vaak humoristisch (“#HoodLove”), inspirerend (“Silver Lining”) en sarcastisch (“Brand New”).

Helaas is ze op de eerste helft van het album vergeten ook mooie melodieën en arrangementen erbij te schrijven. De tracks zijn goed, maar imponeren niet echt. Dit kom ook door de ietwat simplistische productie van Key Wane. Verrassend voor de man die o.a. aan Beyoncé’s spetterende “Partition” meewerkte.

De echte hoogtepunten komen aan het einde van de plaat. Tweede single “Forever Don’t Last” is een waanzinnige break-up ballad in de stijl van “Lions, Tigers & Bears”. Het confronterende “Stupid Girl” en ontwapenende “Masterpiece” springen er ook uit.

Dat Sullivan is gegroeid, betekent niet automatisch dat Reality Show net zo goed is als haar vorige werk. Met haar derde album komt ze niet op het niveau van Fearless en Love Me Back. Toch is het heerlijk om haar goudeerlijke stem en teksten weer te horen. Een volgende pauze is daarom nergens voor nodig.

Bron: INTO SOUL

n 2012 debuteert Ware met het volwassen 'Devotion'. Op de opvolger concentreert ze zich minder op de teksten en productie. 'Tough Love' heeft juist alles te maken met sfeer en is daarom ook een stuk toegankelijker.

Jhené Aiko is nu al één van de belangrijkste r&b-artiesten van dit moment. Van haar unieke talent kon al geproefd worden op mixtapes, festivals en nummers van andere artiesten. De hoge verwachtingen voor haar debuutalbum maakt Jhené Aiko moeiteloos waar. Op "Souled Out" creëert de zangeres een totaal eigen wereld.

Qua thematiek staat K. Michelle’s roerige leven wederom centraal op "AWBAH". De grote aantrekkingskracht van de zangeres is dan ook dat ze écht is, op het botte en ordinaire af. Dat ze er geen moeite mee heeft haar gevoelens te uiten, hoorden we al op het uitstekende "Rebellious Soul".

Het beste nummer op "Sing Pray Love" is een cover. Price blaast de Chaka Khan klassieker “Through The Fire” (in 2004 geniaal gesampled door Kanye West) nieuw leven in. Ze blijft het origineel trouw en zingt gewoonweg de sterren van de hemel. Hieruit blijkt dat Kelly Price als zangeres sensationeel is mits ze het juiste materiaal in handen heeft.

Op haar zesde album "Point Of No Return" is de 32-jarige Keyshia Cole weer gewoon hetzelfde. Ze bezingt de mindere kanten van de liefde op tracks als “Last Tango” en “Heat Of Passion”. Hoewel het niets nieuws is, is de recentelijk gescheiden Cole geloofwaardig. Er zijn zelfs enkele juweeltjes, zoals de emotionele single “Next Time” en het hitgevoelige “Love Letter”.

Als je niet te veel verwacht van "The Truth", kun je genieten van pakkende melodieën en Ledisi’s tip top stem. Maar voor mensen die hopen dat de zangeres haar talent optimaal benut, is het wederom een teleurstelling.

Het titelnummer is een tedere pianoballad die vanaf de eerste seconde kippenvel opwekt. “Fall For You” is duidelijk het hoogtepunt en de beste soulsingle sinds John Legend’s “All Of Me”. Ook “Say That”, een zwoel duet met Anthony Hamilton, is onweerstaanbaar.

Dat James kan zingen is duidelijk en hij is ook een goede componist. Zijn liedjes – hij schreef eerder voor Chris Brown en Justin Bieber – hebben originele arrangementen en hij gebruikt zijn stem veelzijdig. Gek genoeg maakt zijn gouden keeltje toch geen heel album lang indruk.

Toen de eerste single van "The Way" de titel “Stoned” bleek te hebben, leek het er op dat Gray weer een flinke bak herrie uit zou brengen. Maar niets is minder waar, op haar achtste studioalbum herpakt de 45-jarige zangeres zichzelf muzikaal. Het is zelfs haar beste werk sinds "On How Life Is".

Met "A Place Like This" leveren Majid Jordan een creatief, eclectisch visitekaartje af en scheppen ze hoge verwachtingen voor een volledig album. Als deze net zo atmosferisch wordt, kunnen ze zo doorstomen naar de top van de R&B-wereld.

Mariah Carey lijkt niet meer bezig met het scoren van hits. "Me. I Am Mariah" wordt zelfs gelanceerd zonder officiële single. Carey heeft haar talent eindelijk weer eens gebruikt om een écht album te maken. En de liefhebber van Mariah Carey bangers en ballads zal haar daar zeer dankbaar voor zijn.

De 39-jarige Mark Ronson kun je in twee zinnen introduceren. Hij was grotendeels verantwoordelijk voor de productie op Back To Black van Amy Winehouse. Samen scoorden ze in 2007 ook een monsterhit met “Valerie”. Zo, nu heb je meteen een goed beeld van de kwaliteiten van deze Britse muzikant, producer en DJ.

Ronson’s vierde album behoeft eigenlijk helemaal geen introductie. De eerste single heeft die taak al volbracht. Eind vorig jaar kwam “Uptown Funk” met Bruno Mars uit en het was meteen een gigantisch succes. Niet verwonderlijk, want de funk spat uit je speakers als je deze energieke track opzet.

De rest van Uptown Special is wat minder bombastisch. Hoewel de eerste associatie bij funk waarschijnlijk de jaren ’70 is, gaat Mark Ronson voor verschillende soorten funk. De jaren ’80 zijn vooral goed vertegenwoordigd, een tijdperk dat vaak vergeten wordt. Maar ook rock, hip hop, jazz en soul behoren tot de ingrediënten.

Wederom neemt Mark Ronson zelf geen vocalen voor zijn rekening. Dat wordt op Uptown Special gedaan door bekende (Stevie Wonder, Bruno Mars) en minder bekende namen (Kevin Parker, Jheff Basker). Vooral Keyone Starr, de enige zangeres op het album, is een nieuwe ontdekking waar we vast nog van gaan horen. “I Can’t Lose” zou best wel eens de beste track op het album kunnen zijn.

Uptown Special is behalve funky, vooral heel erg cool. Dat is te danken aan de laid-back productie van Ronson en de dito zang van de vocalisten. Het geeft het album een los en spontaan gevoel, terwijl alles tegelijk helemaal klopt. De enige vreemde eend in de bijt is “Shake Ya Ass” rapper Mystikal. Zijn karakteristieke geschreeuw op het overheerlijke “Feel Right” blijkt een schot in de roos.

Kevin Parker van de rockband Tame Impale is op drie onweerstaanbare nummers te horen. “Summer Breaking”, “Leaving Los Feliz”, en “Daffodils” luisteren weg als nostalgische soultracks. Maar bij meerdere luisterbeurten is steeds meer diepgang te ontdekken in de teksten en muziek. Hierdoor zal de luisteraar niet snel op Uptown Special uitgekeken zijn.

De lijst met namen van artiesten die ter inspiratie dienden is eindeloos en daardoor zijn de liedjes juist weer origineel. Alleen op “Crack In The Pearl” klinkt zanger Andrew Wyatt als een kopie van Stevie Wonder, die zelf meezingt op “Part II” en mondharmonica speelt op “Uptown’s First Finale”.

Net als op zijn vorige werk heeft Mark Ronson de lat weer hoog gelegd. Het muziekjaar 2015 is dankzij het genie interessant begonnen. Het zal lastig worden voor andere artiesten om dit te evenaren, want Uptown Special klopt gewoon helemaal.

Bron: INTO SOUL

Marsha Ambrosius heeft een authentieke stijl gecreëerd. Het is knap hoe ze ongeforceerd erotiek, romantiek en emotie combineert. Wat dat betreft kom ze aardig dichtbij het niveau van de legendarische Sade, die ongetwijfeld als inspiratie heeft gediend. Of het deze zomer nu heet of koel wordt, "Friends & Lovers" heeft precies de juiste temperatuur.

"A Mary Christmas" is niet alleen een sfeervol kerstalbum, maar ook een muzikale statement van Blige. Door risico’s te nemen krijgt haar repertoire een broodnodige opkikker en breekt ze voor eens en voor altijd uit het urban hokje. Als Mary J. Blige de nuchtere kaaskop dit jaar niet in de kerststemming krijgt, dan lukt het niemand.

Het is 20 jaar geleden dat "My Life" verscheen. Op haar tweede album stortte Blige haar gebroken hart uit over oude soul samples. Het werd een enorm succes en maakte een nog grotere ster van de 23-jarige zangeres. Hier zijn 13 dingen die je vast nog niet wist over deze R&B-klassieker: Classic: 13 dingen over Mary J. Blige's "My Life" ?

De eerste Destiny’s Child die solo ging, was niet Beyoncé maar Michelle Williams. Ze koos toen verrassend genoeg voor gospel. Later ging ze de popkant uit. Op haar vierde album gooit Williams beide genres door elkaar. Met als resultaat dat ze op "Journey To Freedom" weer eens awkward klinkt.

Twee weken geleden dook Miguel op in de video “You & I” van Jessie Ware. Hij schreef ook mee aan het dromerige nummer. Eerder al maakten Beyoncé (“Rocket”), Janelle Monáe (“PrimeTime”) en Mariah Carey (#Beautiful”) gebruik van zijn talenten. Behalve zijn single “Littlethings” heeft Miguel in 2014 geen eigen werk uitgebracht.

De 29-jarige zanger, componist en producer behoort sinds 2012 tot de top van de urban wereld. Hij had al hits gescoord met “All I Want Is You” en “Sure Thing”, maar met “Adorn” brak Miguel definitief door. Wat een verademing was het om zo’n heerlijke R&B-track te horen. Glad, maar niet té. Traditioneel, maar ook vernieuwend. En natuurlijk die heerlijke stem.

Ook het tweede album Kaleidoscope Dream deed het aardig. Samen met Frank Ocean en The Weeknd, kan Miguel zich één van de vernieuwers der R&B noemen. Omdat alle drie de meesters in 2014 geen album uitbrachten, zaten we opgescheept met Chris Brown, Trey Songz en August Alsina. Ook lekker, maar qua muziek lijken ze allemaal op elkaar.

Surprise! Net als D’Angelo eerder deze week, heeft Miguel een verrassing voor ons. Hij dropt drie nieuwe tracks. Deze zijn gratis te downloaden via zijn Soundcloud. Op de valreep van 2014 kunnen we met nwa.hollywooddreams.coffee weer verademen.

Miguel’s onweerstaanbare falsetto past perfect bij de broeierige productie van “NWA”. De rap van Kurupt is prima, maar het is Miguel die de show steelt met zijn melodieuze vocalen en pikante teksten. Het bewijs dat de zanger zijn ‘magic tough’ niet verloren is.

“Hollywood Dreams” heeft een stevigere sound en een romantischer thema dan de eerste track. De veelzijdige Miguel gebruikt zijn stem hier weer helemaal anders. Hij zingt over het navolgen van je dromen, met de support van je geliefde. Het nummer is inspirerend en energiek.

Vanaf de eerste seconden van “Coffee” is het duidelijk: dit is een hit! Eindelijk weer zo’n betoverende Miguel track die je gewoon de hele dag op repeat wilt zetten. Mede doordat de track zeer plotseling afbreekt.

Een hint dat het de eerste single van zijn nieuwe, volledige album zal worden? Hopelijk, want deze EP is – samen met het album van D’Angelo – een verademing in het huidige urban klimaat.

Bron: INTO SOUL

Hoewel het nu een klassieker is, had Minnie Riperton’s tweede soloalbum aanvankelijk weinig succes. Sterker nog, het zou allang vergeten zijn zonder het liedje dat onverwacht een grote hit werd. “Lovin’ You” groeide uit tot Minnie Riperton’s bekendste nummer. Als je naar deze ballad en de rest van 'Perfect Angel' luistert, kun je bijna proeven hoe zoet de ziel van de soullegende was.

Recensie: Nicki Minaj op maat met “The Pinkprint”

Nicki Minaj scoorde onlangs een gigantische hit met een ode aan de maat van haar achterwerk. Met derde album The Pinkprint levert de rapster weer Nicki Minaj op maat af. De liefhebber kan kiezen uit dikke hip hop tracks, catchy pop hits en house knallers.

Nicki Minaj stond in 2014 zo vaak in de spotlight, dat je zou denken dat ze een succesvol album had uitgebracht. Maar haar derde langspeler The Pinkprint liet juist het hele jaar op zich wachten. Toch hadden de Barbz – zoals ze haar fans noemt – weinig te klagen. De muziekwereld lijdt duidelijk aan Nicki fever. Rrrrrr!

De rapster annex zangeres is bijna niet bij te houden. Het ene moment begint ze een ‘beef’ met Iggy Azalea, het andere moment staat ze met Beyoncé in Parijs. Bij de MTV VMAs staat ze op het podium als artiest, bij de EMAs is ze juist de presentatrice. Zo makkelijk als ze een rauwe hip hop track als “Lookin Ass” dropt, zo makkelijk imiteert ze popzangeres Sia op “Pills N Potions”.

Haar belangrijkste wapenfeit is de hit “Anaconda”: een ode aan de maat van haar achterwerk. ‘Oh my gosh, look at her butt.’ Over een bizarre beat, rapt ze bizarre teksten in een bizarre videoclip. “Anacondo” brak een VEVO-record, nooit eerder werd een video zo vaak bekeken binnen 24 uur. Er is geen twijfel mogelijk: Nicki Minaj is here to stay. Op de valreep van 2014 komt nu haar derde album uit.

The Pinkprint gaat in dezelfde lijn verder als Roman Reloaded uit 2012. Dat betekent: dope beats, grappige teksten, catchy refreinen, een flinke dosis swagger en heel veel gasten. De veelzijdigheid van Nicki Minaj is behalve haar aantrekkingskracht, voor veel hip hop fans juist een probleem. Na haar succesvolle debuut Pink Friday (2010) haakten zij dan ook massaal af.

Nicki interesseert het allemaal – letterlijk – geen reet. Op The Pinkprint levert zij weer een Nicki Minaj op maat af voor wie wil. Net als op haar vorige albums heeft ze voor de liefhebber dikke hip hop tracks als “Only”, catchy pop hits als “Anaconda” en weer een house knaller als “The Night Is Still Young”. U vraagt, Nicki Minaj draait.

Toch houdt Nicki zich deze keer wat meer in. Er zijn geen alter-ego’s meer en de vreemde stemmetjes worden ook beperkt. Zo nu en dan gooit ze er gelukkig wel een ‘rrrrrr’ doorheen. The Pinkprint klinkt daardoor iets volwassener en homogener dan zijn voorganger. Iets, want Minaj is en blijft een artiest die zichzelf niet in een hokje laat stoppen.

Nieuw op The Pinkprint zijn een flink aantal persoonlijke nummers. Op “All Things Go” en “I Lied” laat Nicki zich van haar gevoelige kant horen. Haar zang is prima, maar wanneer de refreinen worden gezongen door Jessie Ware (“The Crying Game”) en Skylar Grey (“Bed Of Lies”) is het resultaat écht sensationeel.

De beste nummers zijn toch weer de hip hop tracks. “Feeling Myself” (met Beyoncé) en “Only” kunnen meteen op repeat. “Want Some More” en “Buy A Heart” zijn net zo hitgevoelig als stoer. Nicki Minaj bewijst weer eens dat ze een geniale rapster is. Haar flow, oneliners en de manier waarop ze deze ‘spit’ doen haar tot de absolute top van de urban wereld behoren.

Maar dat is voor Nicki Minaj geen reden om niet constant nieuwe dingen uit te proberen. Als je niet zit te wachten op haar uitspattingen, heb je gewoon dikke pech. En als je weet wat je van de rapster wilt, kun je op The Pinkprint een Nicki Minaj op maat krijgen. Met 16 nieuwe liedjes en talloze bonus tracks (check vooral “Truffle Butter”) is de behoefte weer bevredigd. Rrrrrr!

Bron: INTO SOUL

Het materiaal op "Sex Playlist" is aardig. Verleidelijke tracks als “Inside”, “Steam” en “Work” zijn uitermate geschikt om ‘het’ op te doen. Als je ze allemaal achter elkaar hoort, klinkt het echter als dertien in een dozijn. De tracks komen beter tot hun recht als je er zo af en toe eentje apart afwerkt. Net als bij een vluggertje.

Smith’s eenzaamheid levert prachtige ballads op als “Leave Your Lover” dat zorgt voor een stevige kippenvel attack. En “Stay With Me” – met een geweldig gospelkoor op de achtergrond – is ongetwijfeld het meest romantische liedje ooit gemaakt over een one night stand.

Als je de stem op “Money On My Mind” hoort, zou je kunnen denken dat Sam Smith een oude man uit de suburbs van Detroit of New York is. Nee hoor, het is gewoon een broekie uit Cambridgeshire en nog maar net klaar met zijn studie zang en songwriting.

"Aquarius" is een stevig staaltje futuristische R&B die momenteel zo populair is. Het ligt aan de stemming van Tinashe of dit onheilspellend, sensueel of juist beide klinkt. Moody tracks als “Aquarius” en “Cold Sweat” passen precies in het huidige urban landschap dat vormgegeven is door artiesten als Drake.