Ha, ja, da's een goeie dan. Of het zijn echt de krenten in de pap, de kersen op de taart, zo goed dus of ik verkeerde in een staat van euforie of zo, durf het nu niet zo te zeggen. Feit is, wellicht, wel zo dat ik schrijf op muziek die ik goed vind. Iets wat ik beduidend minder zal vinden boordeel ik wellicht ook niet. Zelfs deze opmerking durf ik bijna niet te schrijven hier, enkel om daarna te lezen dat.....maarre bedankt zeg, die komt wel binnen ja...

Donkerder dan donker en kouder dan koud maar ongemeen goed. Zoals alles van deze one man band wel. Staat alles hier. Leren kennen destijds via Cold Meat Industry gerund door mastermind Roger Karminak, zie ook Brighter Death. Geweldig label destijds helaas ten ziele gegaan...ofschoon een teken van hernieuwd leven soms. Gok dat zo'n beetje alles van dat label wel hier staat incluis side labels, geloof Cruel Moon en dan was er nog eentje maar ben dat ff kwijt. Raison d'Ètre maakt prachtige duistere soundscapes met vaak Gregoriaanse gezangen erbij. Je hoort het luiden van een bel, je waant jezelf soms in de meest donkere krochten van je ziel. Dark ambient noemt men het ook wel. Je moet er voor open staan dat dan weer wel. Ideaal op een herfstdag, raam en deur open, koele bries naar binnen, kaarsenlicht wat gaat dansen op de bries, ja machtig mooi gewoon. Steeds meer uit nu op vinyl. Met dank vaak aan Cyclic Law ook al zo'n waan label. Vergelijkingen met CMI zijn snel gemaakt. Deels dan wel. Go check it out. Een heuse openbaring in muzikale vorm.

Oorspronkelijk op Staalplaat uit, jaren 90, inmiddels via Abstrakce uit op vinyl, 2lp. Pracht plaat van voormalig Zoviet-France lid, tribal-etnische-ambient noem ik het maar. De cd staat sedert release hier, direct via Staalplaat destijds nog te Amsterdam, avontuurlijke winkel, helaas naar Berlijn gegaan ja, jammer jammer. Morgen binnen dus op lp, kijk ik naar uit. Blijft aparte muziek maar met klasse. Enkel denkelijk voor de liefhebber dan wel, dit soort van muziek. Je moet er open voor staan. Medidatief mag je het ook wel noemen dus.

De tweede Ride. Vooraf gegaan met het magische Leave them all behind. Grappig de discussie somewhere hierboven, shoegaze, wat het ook heus ware yep, britpop, zelfde tijdsspanne, alternatief, ja, in bredere zin wel en dan was veel alternatief way back then, laten we het gewoon op een waan plaat houden van een waan band, welke hier ten lande of course weer geen potten konden breken. Damned the injustice yep. Volg ze nog steeds en brengen, na een laaaange pauze, nog steeds platen uit, gelukkig maar. En wellicht ware de NO discussie iets voor op een andere plek, wellicht onder het kopje NO!!!!.

Hij staat nu op. Mijn eerste kennismaking met deze band. Intrigerende hoes dus maar ingedoken. En me helemaal laten onderdompelen. Wat een plaat, ook nog eens vinyl ja. Donker zeker, intens, intrigerend als de hoes. Flarden Sisters jazeker, maar ook niet meer dan dat. Gaat zeker nog vaak gedraaid worden. Was een, happy happy, koopje in de outlet van een grote online winkel ten lande. Goede investering dus. Ten zeerste genietbaar.