Mooi te lezen dat er meer mensen zijn die Icehouse een warm hart toedragen. Ook ik kocht deze op cd destijds, de lp stond er al, en staat er nog, net ook als een aantal andere, waaronder mijn eigen favo Measure for Measure, met No Promises idd. Na ManoC werd het inderdaad minder, klopt, ofschoon ik ze wel ben blijven volgen. Staat dan ook alles hier uit die inmiddels lang vervlogen dagen. En het heeft de tand des tijds meer dan uitstekend door staan, tijdloze muziek dan ook. De nummers, geloof een 6tal zijn wel te vinden als je gaat zoeken op Bipolair Poems, gewoon studiokwaliteit. Nu nog een officiële release en we worden weer blij. Inmiddels zijn alle platen, cds, wotever een aantal jaren geleden opnieuw uitgebracht, fraaie remasters met bonus, waarvan een 3tal met dvd, live uit die bepaalde periode. Tesamen ook in box vorm met nog een latere live opname. Maar dat kost je wel wat, vermoeden gaat richting Aussie import, hier te vinden om en nabij de €300. Dit is geen typefout neen, zou niet durven. Heb ze zelf los weten te bemachtigen, behalve die live dus, normaal geprijst. Destijds. Go for it...

Icehouse-Measure for Measure. De absoluut fraaie plaat, lp en cd hier, waarbij de cd xtra tracks heeft ja, van Icehouse. Ken de band al sedert het debuut. Daar moest alles nog een goede pasvorm krijgen. Hier dan een volledig uitgekristalliseerde sound welke zo typisch, dus herkenbaar, Icehouse is. Hun absoluut grootste moment kwam hierna met Man of Colours en knaller Crazy. Maar deze was, is het voor mij. Sterke, zo niet hele sterke nummers, prachtige melodieën en deels mooie teksten. Jazeker, toch wel. De productie duidelijk op niveau hoor, maar ja, we luisteren met de oren van het nu-tijdperk en dat scheelt ja, zeker. No promises meteen de hit hier, machtig nummer nog altijd. En dan lees ik hierboven ergens een mindere Bowie en/of Ferry, nou correct me maar Bowie was in zijn, noem het commerciële jaren, muzikaal de weg behoorlijk kwijt hoor dus die mening deel ik absoluut niet, neen. Luister voor de aardigheid eens naar Iva Davies's versie van Heroes en dan ik geloof the Athens mix. Bedoel maar, zo gaaf ja. Ook deze weer de tand des tijds meer dan goed doorstaan ja. En ja, draai hem nog geregeld hier
En dan ff mijmeren over toen ja, lang geleden inmiddels, mooie jaren waren dat met mooie muziek.

Great Southern Land, Australia dus, staat hierop en enkel vanwege dat nummer verplichte aanschaf ja. Jaren later nog eens de lange versie van, dik kwartier met didgeridoo en al, prachtig, machtig. Hey Little Girl de hit destijfds, evenals Street Cafe. Waan nummers uit een eveneens waan tijd. Ja, ook ik word ouder en mijner wat meer. Deze band heeft helaas never die erkenning gehad ende gekregen welke ze verdiende ja. Uitstekende muziek, commercieel maar verantwoord. Iva Davies een top songwriter, gitarist, klassiek geschoold zelfs,kortom top. Later nog diverse scores geschreven, denk Master and Commander. Maar ook the Berlin Tapes bijv. Heroes klonk bijna als Bowie, tenminste the Athens mix. Dijk van een band, plaat. Nog altijd zeer te genieten dan ook.

Bestaan nog steeds ja. Live nog te aanschouwen. Nieuw werk tricky ja. Wacht nog altijd op hun Bipolar Poems. Aantal songs vrij gegeven, destijds, stuk of 5 geloof ik. En dat smaakte absoluut naar meer. Helaas helaas ja. Kennelijk ware more echt less. Hoe dan ook met White Heat heb je een perfect overzicht zelfs, gekozen destijds voor de 2cd1dvd combi. Het oog wil ook wat ja. En krijgt het ook. Ideaal instapmoment denkelijk, de fan heeft, had, alles of course wel staan. Deze dan ook. En blijkt des te meer dat de band gewoon erg goed was in wat ze deden. Met helaas toch te weinig erkenning m.i.

Toch maar ff mijn eigen woorden aanvullen. Album staat weer eens op. Tjonge zeg, wat doen we toch graag vergelijken im Lande, probeer albums eens op hun eigen waarde te beoordelen, daar hebben we meer aan. Dat post-rock niet meer zo in ware, zelfs op zijn retour, so what. Kant C staat inmiddels op en wat een waan album ware dit toch. 3 gitaristen die zichzelf nergens in de weg lopen. Een kristal heldere productie ook nog eens. Gelaagde songs en songstructuren, vol met afwisseling, harder en voller dan weer spaarzaam en rustig. Met alle respect voor een mening, wat de mijne hier ook niks meer of minder is, een uitstekend album en ga ik nu voor de volle ☆☆☆☆☆ dus. Dit is gewoon zo ontzettend goed dus. Een perfecte soundtrack voor een dying world ja, dat moment naderen we met rasse schreden maar da's dan ook niks meer of minder dan een mening cq. overtuiging. De mijne dus.

Geen enkel bericht hier. Ongelooflijk. Men spreekt vaak over de eerste 2 platen van deze band uit Kent, UK, maar deze derde, mag er echt zijn. Hun folk-rock sound wat meer uitgediept hier, het songmateriaal in mijn ogen ook sterker. Enkel al de zalige en geweldige opener Another Man's World, wat een wereldnummer. Toen. Nu. Hier ten lande deden ze niks neen. Dat heb ik vaker met die typisch, te...wellicht, Engelse bandjes toen ja. Maar die opener dus. Waan en prachtig. Het intro, de bas die erbij komt, de woorden, de melodie, welhaast een perfecte song ja. The Prince, lekker lang ook al zo sfeervol en melodieus ja. Bad seed ook al zo'n majestueuze opbouw. Ik vind het prachtig en kan daar echt van genieten ja. Ondergewaardeerd tot en met maar niet hier ten huize. Mogen er meer volgen. Dan doel ik op positieve comments ja. Ze verdienen het ook. En ja, na een onderbreking van jaren zijn ze er weer. Of nog. Zelfs met nieuw plaatwerk. Check it out

Debuut en wat voor een. Beter werd het niet meer. Hun tweede nog goed te doen maar niet gelijk aan... daarba werkelijk geen idee. Live was er door de jaren heen nog wel wat maar verder nogmaals geen idee. Wie dem auch sei, Vaudeville een geweldig albun en nog steeds ja. Single destijds Seven into the Sea, maar veel beter of mooier Heaven can wait, Rain, No solution en zeker ook Love. Melodieus, fraaie zang, kortom top. Had ooit de lp maar geen idee waar die nu moge zijn, uitgeleend aan wie oh wie. Oh ja, ff wat voer voor de die-hards, beter deze lp dan menig U2 album.

Volslagen onbekend hier en dan toch deze vermelding op Musicmeter, zonder reacties verder, ju deze dan. Debuut Songs of Sonomo Mountain niet eens vermeld, waar deze dan verder gaat waar het, overigens prachtige, debuut eindigde. Roots muziek waarbij deels ook gebruik gemaakt werd/ wordt van de zog. field recordings. Zangeres en mastermind achter Ismay gezegend met A mooie stem en B groot schrijverstalent. Het mag geschreven worden. Heb her en der al gecheckt waar überhaupt te verkrijgen, dat gaat dan wellicht weer Bandcamp worden. Roots muziek met inhoud die zoveel verder gaat dan enkel roots. Inspiratie gevonden in de eigen omgeving waar ze, landelijk, opgroeide. Je hoort het terug ja, je voelt het zelfs. Na jaren, toch wel, eindelijk een opvolger waarbij ik dan hun ep ff niet mee tel neen als volwaardige release. Aanrader van de hoogste orde. Be amazed.

PS. Helaas mag ik maar 2 nummers kiezen voor mijn stem. Dat zouden er makkelijk veel meer kunnen zijn ja. De eerste twee maar gekozen.