Geweldige band van begin tot eind, een uitstekend James jaar het was, more to follow dus laat maar komen. Tomorrow was, is en blijft een wereldnummer. Te Engels voor hier ten lande. Waarlijk een gemis. En mooi, nog steeds meer dan relevant.

Geen berichten hier. Een niet zo bekend bandje helaas hier ten lande. Well too English. Helaas dan wel. Volg James al ten tijde van hun prille begindagen en nog steeds ja. Zeer eigenzinnig gezelschap met charismatisch boegbeeld en zanger Tim Booth. Herkenbare stem heeft ie ongeacht welke muzikale omlijstingen dan ook. Deze dan uit inmiddels op verschillende formaten. Gekozen voor de beeldloze 3lp versie. De beelden zijn trouwens waan. Opgenomen met 16 camera's zie je veel. De setting de Acropolis. Nou dan heb je wel een fraaie omgeving en aankleding. Ondersteuning van een heus orkest wat de sound m.i. ten goede komt. Anders zou je iets hebben als een live best of setlist. Waarlijk een mooie toevoeging dus. En genieten werd het. Bekende nummers, dat hoort natuurlijk zo afgewisseld met wat obscuurder plaatwerk ook van langer geleden. Een fraai document dus welke je als James liefhebber gewoon wilt en moet hebben. Sfeervol en afwisselend optreden met fraaie orkestrale omlijstingen en accenten. Natuurlijk mogen nummers als Born of Frustration, Tomorrow, Sometimes, Laid en Sit Down niet ontbreken en dat doen ze dan ook niet. Betekenisvolle muziek met zinnige teksten in een machtige ambiance en dito geluid, nou dan heb je ook wat. In dit geval een 3lp dus. Aanrader absoluut. Al ben ik in dezen niet helemaal objectief. James was en is een band welke ik een warm hart toedraag. Helaas zijn dat er hier ten lande niet zo bijster veel. So be it dan maar. Volop genieten van een band welke niet zo maar in een hokje past. Gelukkig maar.

Net Laid uit op vinyl, staat ook op nu, dus ff naar Seven dan maar. Waarom 7?. Naar mijn immer bescheiden mening hun beste ooit. Een klein meesterwerkje dus gewoon. Een degelijke, gewogen en consistente plaat met daarop sws Born of Frustration. Mijn all- time favo van deze groep. Nog altijd na al die jaren overeind als een huis. Wat eigenlijk voor elke plaat moge gelden van James. Alles hier, cd en indien mogelijk vinyl, zeker met een aantal rereleases van de laatste tijd ja. Helaas te, alweer, Engels, denkelijk, om hier welke potten dan ook te kunnen breken. En helemaal mooi, nog immer actief maar bovenal relevant. Dat kunnen weinigen binnen zo'n tijdsspanne zeggen. Born of... met dat heerlijke gitaarlijntje in het begin, de trompet erover heen, machtig prachtig. Sound dan wat meer experiment met, ja, sound. Geef het eens een kans, band met inhoud qua muziek en teksten, veelal Tim Booth. 5 sterren zijn terecht, wellicht zelfs 5+. En altijd eigenzinnigheid troef bij James, geen knieval, bewust dan, richting het grote geld, lees,... commercie. Topplaat, topsound, topproductie. Aanrader jazeker

Niet omdat ik al heeeeel lang Springsteen fan ben maar de film was echt geweldig en zo ook deze 2lp, vandaag binnen en staat al op. Een herbeleving van de film. Gelukkig hoorde ik ook van anderen, geen fans, dat ze de film en muziek goed vonden. Nou dat scheelt. In Jeremy Allen White is daar dus de haast petfecte persoon voor gevonden qua uiterlijk, de jonge Bruce maar ook qua charisma en stem. Het zijn vooral de ingetogen nummers van Nebraska waar hij vaker behoorlijk op Bruce lijkt met zijn zang. De muziek verder ook. Deliver me from nowhere en ja dat moge kloppen. Want kende de beste man totaal niet. Prima album. Jammer enkel dat er niet wat meer songs op staan. Het vinyl bood daartoe nog wel wat ruimte.

Niet dat deze zangeres, machtige stem, nu op het label van Steve van Zandt zit, ja, Bruce's companion, dat zegt mss niet alles maar ga eens kijken met wie ze al eens optrad zeg, niet de geringsten, Chic, Lenny Kravitz, Duran Duran...need I go on.

Wie dem auch sei, kennelijk is dit album compleet onder gesneeuwd ja, ongelooflijk, shame on U jazeker, U ook hier op dit forum.

Zangeres met een dijk van een stem, een mix van uptempo en downtempo nummers, kortom een waarlijke prachtplaat ja. Duik er eens in ja, before it's too late. Damned damned...

De zoveelste uitstekende live lp van Joe, het kan niet op. En eerlijk, hoe goed ik zijn studio output ook vind, live is beter, mooier, spannender....mooie setlijst ook kortom we kunnen tevreden zijn. Oud en nieuw werk waarbij opvalt hoe het nieuwere prima past, live, binnen het oeuvre van. Pluspunt dus. Daar ga ik nog uurtjes van genieten ja. Natuurlijk gekozen voor de 2lp versie, zeker weten....

Bijzonder ja dat sommige artiesten en albums te weiniģ aandacht krijgen terwijl ze muzikaal gezien fier overeind blijven staan. Dat een album uit 72 wat gedateerd moge klinken, welja. Kan bijna niet anders. Pas nog de song Rocky Mountain High gehoord en deed me weer denken aan mijn younger days als oudere jongere these days. Maar ja nog steeds wat een nummer zeg. De gitaar. De melodie. De zang. De tekst. De sfeer. Als ik me laat gaan binnen zo'n song dan waan ik me compleet in die Rocky Mountains. Pracht van een nummer dus waar deze lp dus eigenlijk in grossiert. Prachtige nummers dus. En de hoes doet me denken aan vroeger. Ooit ook daar geweest de Rockies. En ja majestueus de bergen daar. De wilde rivieren. De watervallen. De rust en het serene. Alles wat ook dit albuk uitademt. Dan heb je gewoon een ☆☆☆☆☆ plaat te pakken. Nog altijd. Voor altijd

John Mellencamp, als een goede wijn, hoe ouder, hoe smaakvoller. In dit geval beter ja. En niet enkel vanwege een, deels, samenwerkingsverband met the Boss, hoor, zeker niet. Heeft de beste man ooit een slechte plaat gemaakt, nou ja, bedenk me net, een wellicht, Dance Naked, alweer een hele poos geleden ja. Vervolgens, plaat na plaat bovengemiddeld ja. Prachtige muziek, deels verhalende teksten, altijd al tegenhanger van Bruce, rural vs big city life. Nu dan deze, waar ik wacht op de vinyl uitgave ja, mag nog ff duren. De songs inmiddels wel bekend en ook nu weer, chapeau aan de man die dit nog altijd op zijn leeftijd presteert, zeker na zo'n prachtige carriëre ja, ...de muzikake inkledingen weer bijzonder fraai, ingetogen vaak, beschouwende teksten, ja, deze oude rot heeft wel degelijk nog wat te zeggen. Prachtige plaat met dan ook een dik verdiende ☆☆☆☆ mijnerzijds

Na Singulatity weer een fantastische plaat van Jon Hopkins, Music for Psychedelic Therapy. Staat juist op, laatste nummer, kant A, vinyl dus. Ik laat me al helemoel meevoeren op de stroom van prachtige, volle en sfeervolle ambient. Dit is zeer zeer fraai, moest dan ook denken aan ene BvDub, soortgelijk welhaast. Het neemt je mee op een tijdloze reis naar andere universums, of je blijft hangen in een time loop maar hoe dan ook, puur genieten vam de warme klanken. Tot nu toe idd nog geen beat te bekennen. Ja, dit ligt me wel. Absolute aanrader. Topplaat dan ook

Speelde het nummer Jessie onlangs weer eens op mn telefoon. In geen jaren meer gehoord maar wat een fijn nummer. Toen. Nu. Het timbre in zijn stem gaat zeker naar John, wellicht ook wel de muziek door de prominent aanwezige piano. Prachtig nummer ja, prachtige muziek en tekstueel af. Zo kom je ze niet meer zo vaak tegen. En verder biedt dit debuut idd veel meer fraais. Fraais wat de tand des tijds goed heeft doorstaan. En de titel enkel al, Painted Desert Serenade, hoe waarlijk prachtig ja. Daarna eigenlijk niks meer van Joshua vernomen, kan natuurlijk ook aan mij liggen. Dit album edoch van hoogstaand niveau ja. En nog ten zeerste te genieten dus.

Alweer een prima album van Juliane. Tränen im Ozean is wel erg sterk. Typische jaren 80 productie maar daarom niet minder mooi. Daarbij een aantal erg sterke songs met dito teksten. Voor mij als grensbewoner wellicht makkelijker te bevatten als zij im Westen. Daarbij een dame met een meer dan voortreffelijke stem, prettig in het gehoor liggen. Kortom een prima plaat met songs die echt veel verder gaan dan de gem. Schlager, laten we eerlijk zijn. Waarbij ik verder niks tegen Schlagers had en heb. Iets wat goed is, is gewoon goed en dat telt.

Fraai album van Juliane met prijsnummer Geh nicht in die Stadt, zelfs een bescheiden hitje hier. Mooie nummers met mooie muzikale omlijstingen en fraaie teksten die echt wel verder gaan dan een gem. Schlager. Ze wilde altijd verhalen vertellen van dingen die haar bezig hielden. En dat deed ze dus ook. Fraai album ook dit dus en nog steeds zeer genietbaar. Na al die jaren......niet bepaald slecht nein.

Hoi Faalhaas, als je op YouTube googled op haar naam plus interview dan vind je wel wat ofschoon, wat ik dan zoal vond, redelijk gedateerd, zeg maar een jaar of 20 geleden en wat daarvoor zat. Zo vaak staat ze niet meer in the picture zeg maar. Verder hoor ik veel vanuit mijn Duitse bekendenkring. Wonende op de grens, Venlo is dat niet onlogisch. Altijd al veelal op Duitsland gericht geweest en nog en zij aan de andere kant van de grens weten dan vaak net iets meer. Zodoende dus mijn (betrekkelijke) info. Het meer terug getrokken zijn van de spotlights was dan ook haar weloverwogen beslissing ja. En zo'n studie tot Heilprakterinn, tja daar ga je dan ook iets mee doen toch...ze denkt en leeft in elk geval sehr bewußt en dan heb je bij mij al snel een streepje voor ja