menu

Hier kun je zien welke berichten bvds63 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

David Keenan - A Beginner's Guide to Bravery (2020)

3,0
Ben benieuwd, tik het album net mint op de kop in de KL (3 voor een euro, met een Sally Oldfield album/Waterbearer en een orgel Cd).
Dus dan valt je oog uiteraard op de Cd hoes. Even googelen (beperkte winkeltijd )... folk...Ierland, ach mee nemen maar, we gokken het er op...

Dus in alle rust beluisterd en....wel ok. Moeilijk te verstaan inderdaad en het textbook geeft niet exact weer wat in de studio werd geregistreerd.

Unholy ghosts heb ik aan mijn Spotify playlist (Bram's choise) toegevoegd.

En dat kruis, dat lijkt me toch een zelf gemaakt ridder zwaard ??

Electric Light Orchestra - Balance of Power (1986)

3,0
Ja, aangeschaft want de collectie moet wel compleet, niet?
Wat zal ik hiervan zeggen.
De booklet (Cd, remaster met bonus tracks) geeft aan dat 'while the music on Balance of power was uplifting and bright with a lyrical and personal sadness that seemed to foretell the end of ELO' en:
Getting to the point geeft dat goed aan, waar ervoor nog het happy clappy So serious klinkt.
En bijzonder in Getting to...is dat we een saxofoon horen
Jeff is toch ook wel blij dat hij de bas kon spelen want 'we were once more a three-piece group'.
Tegenwoordig speelt hij alles volledig zelf in denk ik?

Maar goed, waarom zie ik in het artwork (die gele L in het midden van de gestileerde E en O) een soort lange neus die getrokken wordt naar de two-piece seconds ?

Al met al: een best wel vakkundig geproduceerd album maar eigenlijk zielloos.
Neem dat drumwerk van Bevan, op vroegere albums kon ik er zo van genieten wat hij uit zijn Slingerland kit haalde.

Getting to the point beroert mij misschien nog het meest.

Gerry Rafferty - Another World (2000)

4,5
Heerlijk album inderdaad en op momenten heel spiritueel. Je zou Rafferty onverbeterlijk religieus kunnen bestempelen.
Ook het artwork is top, helaas is de achterkant niet van dat niveau. Maar we zien wel een op dat moment recente foto van Gerry.
Echt...,Gerry laat een heel, heel mooi oeuvre na en hoort voor mij in het rijtje van top 5 singer/songwriters.

Gerry Rafferty - Rest in Blue (2021)

Ik heb het album inmiddels gedownload in Spotify en ga de Cd aanschaffen. Het klinkt lekker, maar:

vind ik de arrangementen heel bijzonder?

Nee, niet heel verrassend. Ik ga eea nog eens heel goed beluisteren, maar dat was het eerste wat me na 2 luisterbeurten opviel.

Uiteraard hoort het album in de collectie (op Snakes&Ladders en Can I have my money back na ben ik compleet) en valt het te prijzen dat er zoveel jaar na zijn overlijden toch weer nieuw materiaal van Rafferty is.

Heather Nova - Pearl (2019)

Aangenaam, relaxt wegluisterend album. Maar wel beetje te veel van het voortkabbelende niveau.
Misschien vond ik dit 2019 album bij een kerkenmarkt in een hele zwik cd's voor omgerekend € 0,40,
want wie weet was de vorige bezitter hem wel een beetje zat geworden?

Joe Walsh - "But Seriously Folks ..." (1978)

Uiteraard enkel en alleen al om het mooie (fantastisch opgenomen), lange Life's been good de moeite waard.

Mijn discografie is nu met dit 5e album dat ik bezit wat betreft Walsh voor mij wel compleet.
Ik heb dan ook de hier 4 best gewaarde albums, waarvan Analog man dan een recentere is.

Google eens op het tot stand komen van dit album en vooral het verhaal rond Life's been good.

Ik mag geen linkje plaatsen maar: classic tracks mix online brengt je bij dat verhaal.

Justin Hayward & John Lodge - Blue Jays (1975)

Vandaag vinyl kringloop score voor... €1,50.
Voor afgeragd vinyl van the Cure, oftewel andermans ellende waar bijna €25,- voor gevraagd wordt bij diezelfde KL, is dit een koopje.
Kortom: spekkoper.

Spekkoper ?
Is dat zo?

Mint staat (optisch) ook nog. Inlegvel met songteksten enz. zit er ook bij. De lp zat in een goede witte hoes .
Dus helemaal compleet.
En mooi artwork.

Zag 'm liggen zonder deze post te kennen dus op de gok mee genomen want Hayward en Lodge, ja die kan ik plaatsen.
KL personeel niet vermoed ik.
Houden zo!

Op zich wel redelijk album. Herkenbaar geluid uit duizenden.

This morning heeft heerlijke synths.
In Remember me, my friend komen de MB arrangementen volop aan bod. Klinkt me overigens bekend in de oren.... ooit geplugd op de radio ? Dat zou dan in mijn geval Noordzee moeten zijn geweest.
My brother vind ik 13 in een dozijn nummer. Wel lekker gitaarwerk en mooie samenzang dan weer. Dus verder ok want het einde van het nummer vind ik dan weer zo zo.
You begint zo dat het meteen je aandacht krijgt. Beetje meezing, stadion nummer. Dit eindigt al sterker dan You.
Night, winters, years begint met violen (verderop plingplongpluk) en klavier en is op kant 1 m.i. het meest orchestrale nummer. Koper, pauken/timpani, dat dus...
Saved by the music zet er meteen de sokken is met een rustig middengedeelte. Met kenmerkende MB gitaarsolo. En fluiten en... nou ja de bekende riedel.

Ik vind het niet een heel opmerkelijk album maar het is zeker aangenaam en wat nou maakte dat deze mannen nu zo nodig als duo iets moesten creëren als dit album?

Klassiek MBachtig klinkt I dreamed last night.
Who are you now.., zo halverwege kant 2 wordt het toch wel allemaal een beetje gemiddeld en zoetsappigheid troef .
Ja maybe begint voornaam en gaat dan over in slepend tempo met ik denk orgel/harmonium (?). Hier blijken er toch tikjes op het vinyl te zitten (mint ogen en klinken) bij deze rustige passage. De zang is zeurderig.
When you wake up, dubbelzinnig, want er zullen luisteraars in slaap gevallen kunnen zijn . Als afsluiter MB gitaarwerk, MB koortjes ahaaahahaaa.

Al met al:

Een euro en vijftig eurocent.

Het album is zeker meer dan dat waard.
Maar het zou niet op mijn wishlist gekomen zijn.
Zoals ik er tegen aan liep, dan zeker niet laten liggen.

Oasis - The Masterplan (1998)

Lekker over het algemeen energetisch album.
Minste nummer voor mij de Beatles cover I'm the walrus. Had voor mij niet gehoeven.
Opnametechnisch onder de maat.

Peter Gabriel - i/o (2023)

2,0
Zonet beluisterd en ik vind het een tegenvaller.
Weinig verrassende composities, arrangementen die breed opgelardeeerd worden en bij alles bekruipt me het gevoel van: hoor dit eens opnametechnisch goed in elkaar geknutseld zijn.
Want ja, het klinkt heel behoorlijk.

Geen scherpe kantjes, weinig aansprekende teksten.
Live and let live neemt grote woorden in de mond.
Vind ik het authentiek over komen?
Mwaaahh....
Coldplayish bij vlagen met elementen a la Steven Wilson.
Dus tsjaaa... het ' kabbelt voort muziek'.
Ik hoor er geen wereld album in.

Leuk voor de Gabriel fans dat er na jaren weer wat uitkomt maar ik spurt niet naar mijn lokale vinyl & cd shop.

2 sterren.

Rolling Stones - Undercover (1983)

Ik ben geen die hard Stones fan, vond deze cd in de kringloop en Undercover vond ik altijd wel een van de lekkerder Stones nummers.

Het begin kan er toch gewoon mee door?
Maar dan, het wordt een aantal keren genoemd, Wanna hold you.... tsja...dan is het aanvankelijke 'ok, best aardig, luistert lekker weg - gevoel' compleet weg.
Wat een dwaas nummer dat de boel meteen naar beneden haalt.
Feel on baby zet die malheur dan voort en ja...dan is het lastig voor dit album zich te herstellen.

Overgeproduceerd? Mwah, hij klinkt bij vlagen lekker opgenomen zoals Tie you up. Maar Feel on baby, om daar even bij terug te komen, dat zou ik dan weer wel overgeproduceerd noemen met alle stereo effecten en geluidstierelantijnen.

Nog wat blazers in een arrangement met drumcomputer effecten (dat is Watts toch niet?) en ja, dan ben je mij als niet die hard Stones fan kwijt.

Kortom, het leek lekker uit de startblokken te komen maar de klad zette al rap in.

Leve de kringloop.

Seven Stories - Judges and Bagmen (1991)

2,5
Kringloop aankoop van het type ' ik google even en als de info me aanspreekt neem ik de gok voor het luttele bedrag'.
Blijkbaar was ik op dat moment overtuigd om de gok te nemen.

Dit is het debuutalbum van deze Aussie band (google doorgeefluik info ).

Het album, dat valt meteen op, is netjes opgenomen. Daar is echt aandacht aan besteed.
Ook de arrangementen zijn rijk ingekleurd met oa mondharmonica.
Of een lekker orgeltje in Stripped down man.
De stem van leadzanger/frontman heeft ook een aangenaame, niet heel kenmerkende klankkleur.

De band doet me denken aan bands als Hootie&the Blowfish, Embrace.
Op feestmomenten zoals in Sleeping through another war zit vaag een Chumbawamba linkje.

Spotify heeft de beide albums die Seven Stories uitbracht in het aanbod.
Maar door de opname te luisteren vanaf cd in the sweet spot is opnametechnisch geen straf.

Ik ben mijn hele platencollectie aan het opschonen en veel albums aan het afstoten.
Gaat dit album daarin mee?
Nee het blijft erin want leuk genoeg voor bij de andere albums van Aussi bands.

Beste nummers:
Stripped down man (het orgeltje) en vooral Paralysed (blazers, basloopje, gitaarrifs, drumwerk).

Nummers om over te slaan zijn er ook:
Harbour me of Couldn't get arrested.
Opvul materiaal.....

De mindere nummers sluiten het album af zodat het een beetje een nachtkaars ervaring blijft.

Starsailor - Love Is Here (2001)

5,0
Heb het album al van kort na het uitkomen. Waar kwam ik het tegen?
Een of andere Indie site, uit de tijd van het inbelmodem dus internetten was een korte klap actie.

Luister het nu heerlijk languit op de bank en omdat mijn echtgenote aan het beeldbellen is voor haar werk met de koptelefoon op.
Over een Rupert Neve RNHP, Marantz CD 6007 en de Amirons aaneendraadje van Beyerdynamic.
Dit terzijde maar toch ook weer niet, het veraangenaamt het luisteren maximaal.

Die stem van James.. kan ik me van alles bij voorstellen dat die niet altijd even gemakkelijk in het gehoor ligt.
Bijv. bij Alcoholic. Dat vind ik dan ook een minder nummer icm James’ stem. En zet je daar dan Way to fall tegenover dan is dat net wat aangenamer en zachter qua stem.

Of neem Lullaby.
Wat een heerlijk samenvallen van arrangement én stem. Supertrampish bij vlagen. Het orgel. Die basloop. Het gitaarwerk. Dit steekt echt heel goed in elkaar.
En hulde voor drummer Ben: de hi-hat is bij hem echt in beeld en gebruik.
Sowieso zijn er soms leuke arrangement vondsten en invallen zoals de piano en het orgeltje op Talk her down.

En de uitsmijter is natuurlijk helemaal top:Coming down. Heer lijk....

Nee, al met al een nog altijd lekker en destijds sterk debuutalbum.

Steven Wilson - THE FUTURE BITES (2021)

meesterdch schreef:
Wilson doet al zijn hele leven wat hij wil..... dus ook nu. Of wij als verfijnde liefhebber er op zitten te wachten dat hij een andere richting op gaat, zal hem denk ik redelijk worst zijn. Feit is dat al zijn keuzes in welke muziek hij wilde maken, telkens meer nieuwe fans aantrok dan dat het oude fans liet afhaken. Ik zie wel een overeenkomst met jaren '80 Genesis. Dit wordt gewoon zijn ABACAB. En iedereen die straks bij deze nummers gaat fluiten tijdens zijn concerten, krijgt ongetwijfeld een middelvinger van Steven. Net als destijds het publiek in Leiden van Phil kreeg. Ik ben gewoon nieuwsgierig wat deze getalenteerde man ons weer te melden heeft. En vind ik het niks, dan ook prima. Ik zal ongetwijfeld in de minderheid zijn.


Terwijl ik ABACAB (kapitalen ) dus een heerlijk album vind

Supergrass - In It for the Money (1997)

4,5
Ik heb hem net binnen en het is een lekker energetisch album. Het merendeel van de nummers heb ik op de sampler maar hier merk je dat de volgorde ook mee helpt zo'n album net weer wat sterker te maken.
Zo'n nummer als Late in the Day. De schwung in dat nummer is briljant gevonden: de basloop, die hi-hat, de klavier aanslagen, het jankorgel, het vertragen en temporiseren....

Aangenaam album als je van luchtdrumgitaar gedoe houdt

Them Crooked Vultures - Them Crooked Vultures (2009)

4,0
Best een lekker album met de nodige weerbarstige loopjes, rifjes, enz.
Ik zag ooit het met veel aplomb aangekondigde album. Maar het kwam op mijn weg bij de bieb waar al het polycarbonaat er uit ging. Nadat er tal van cd's onverkoopbaar bleken mocht ik er als lid 10, ach... die 2 vindt u ook nog mooi?, 12 mee nemen.
Waaronder TCV...

Af en toe zakt het in, bijv met iets te verveeld zingen zoals in nr 10 Warsaw enz. Voor mij ook meteen het zwakste lees:vermoeiende nummer.

Maar over all vind ik het best een fijn album.

En dat voor nop nada niente niets.