Hoewel Kasabian mijn insziens nog nooit een fantastisch album heeft afgeleverd, blijft de band me altijd wel enigszins boeien. Zo is het een routine om iedere nieuwe release even te beluisteren. Zo is het dit jaar de beurt aan Velociraptor! Het vierde album ondertussen.

Dit plaatje doet echter gelijk wat de andere platen niet lukten, het wekt mijn interesse. Het legt gelijk een soort van spanning aan de dag met een paar nummers die hetzelfde niveau als het debuut plus een klein extraatje hebben. Zo zijn Goodbye Kiss, La Fee Verte stuk voor stuk favorietjes.

De typische, droge stijl van Kasabian is ook op dit album weer goed te horen. Het album laat je door een woestijn wandelen met hier en daar een cactus. Ondertussen zijn de klanken van een band die ergens achter een zandduin staat te jammen duidelijk hoorbaar. Als je dan een hagedis weg ziet springen, is het duidelijk dat ze Velociraptor! spelen.

Kasabian heeft met dit vierde album laten horen dat er geen sprake is van oprakende inspiratie. De nummers zijn over het algemeen net een stukje beter dan op de voorgangers. De nummers hebben net wat meer potentie om te blijven hangen. Mijn interesse in Kasabian groeit met de plaat. Deze plaat zet een grote stap voorwaarts. De progressie die de band wat mij betreft boekt vormt een enorm pluspunt.

klik

De clichés druipen er vanaf. Dat staat als een paal boven water. Maar de clichés die Keane laat horen op deze plaat zijn beter dan het elektronische gepiel dat ik de afgelopen jaren hoorde op Perfect Symmetry en de EP Night Train waar er zelfs een rapper bij werd gesleept. Strangeland heeft echter weer wat van de kwaliteit die op het debuut, en in mindere mate, op het tweede album aanwezig was. Keane gaat weer terug naar hoe ze begonnen, als een band die wedijverde met Coldplay.

Als ik dit ga vergelijken met het debuut dan komt deze plaat er zeer slecht vanaf, dat moet ik toegeven. De originaliteit is ver te zoeken namelijk. Er staan echter wel hele degelijke, catchy popliedjes op. De singles Silenced by the Night en Disconnected scoren zelfs een ruim voldoende tot goed. Op de radio is het simpelweg weer een verademing om de nieuwe single van Keane te horen. En dat dames en heren, is lang geleden.

Perfect Symmetry was van een hele andere orde. Geëxperimenteer werd belangrijker dan kwaliteit. Het was misschien origineel vanuit de optiek van Keane, maar de band was niet goed genoeg om het ook echt succesvol en kwalitatief goed te maken. De elektronica past deze band niet zo goed. Ze moeten het laten bij kleinere popliedjes. This is the Last Time van Hopes & Fears bijvoorbeeld, was in één woord een fantastische single, Spiralling van Perfect Symmetry, was een verschrikking.

Terug naar deze plaat. Zoals ik al zei, ook de singles van dit album hebben moeite het vroegere niveau te halen, maar het is weer een zet in de goede richting. Ik kan de CD weer in een keer uitluisteren en hoef niet in het midden even een kwaliteitspauze - in de vorm van andere muziek - in te lassen. Nee, Keane lijkt zelf ook te beseffen dat wat ze de afgelopen jaren voortgebracht hebben niet in de smaak viel. Strangeland krijgt van mij weer een voldoende, maar dan met name omdat het weer goed in het gehoor ligt en dat dat op bepaalde dagen een ware verademing is.

klik

Kinderen voor Kinderen 18

Wat heeft dit CD'tje een indruk op mijn 6-jarige ik gemaakt. Wat vond ik het geweldig! De nostalgie viert hoogtij op dit plaatje. Met dank aan een jonger zusje dit album al weer een aantal keren gedraaid in de auto en nu blijkt dat ik dit nog steeds een vrij leuk CD'tje vind. Ik ga het nergens mee vergelijken, maar ik zal wel mijn mening proberen te vormen. Allereerst natuurlijk de alom bekende tune, die het oorspronkelijke doel van de organisatie tentoonspreid: Dóór kinderen, vóór kinderen. Een deel van de opbrengst ging volgens mij dan ook naar het goede doel.
Het eerste echte nummer en misschien wel het meest commerciele nummer zou het goed hebben gedaan in de charts. Ik Word Miljonair
is een lekker opzwepend nummer en kundig ingezongen door de talentjes van het koor. Het koor dat heden ten dage flink aan kwaliteit heeft moeten inboeten, hier hoor je nog de rauwe kantjes en de emotie waarmee gezongen wordt. Die emotie is goed terug te horen in Smoorverliefd. Een prachtige balad waarin het verhaal gaat van twee kinderen die "Smoor"verliefd op elkaar zijn, maar van de ander denken dat hij/zij hem/haar niet ziet staan. Die hij/zij-combinatie wordt hierin dan ook goed naar voren gebracht. Lange tijd was dit mijn favoriete nummer. Bovendien wordt in dit nummer een onderwerp naar voren gebracht waar kinderen mee te maken krijgen, net als in Pesten Is Geen Spelletje. Dat nummer gaat keihard in op de actualiteit van het jaar 1997 toen het onderwerp pesten ook in mijn leven kwam omdat er op school veel voorlichting over werd gegeven. Dit nummer paste precies in het kader. Het nummer zelf is knap ingezongen omdat het technisch vrij moeilijk is voor kinderen van die leeftijd. Dit laten ze het koor heden ten dage jammerlijk niet meer doen. Ook de vrij krachtige taal die gebezigd wordt hoor je nu niet meer. Ook dit nummer is dus weer een toppertje. Toch was er wel het besef dat niet elk nummer een diepere betekenis moest hebben, je moet ook over zaken kunnen zingen die erg alledaags zijn. Sterren is zo'n nummer. Hoge zang, erg mooi gezongen, en ook hier hoor je dat er niet al teveel opnamebewerkingen zijn getroffen door de enkele valse noot. Applaus voor het zangeresje, voor de rest is dit een van de mindere nummers. File echter, zet weer goed in met een stem die geweldig bij het sfeertje past. File is technisch goed en vroeger vond ik het zinnetje:

File, file, file, file, wat een wielen, file, file, file, file, erg leuk.

Hetzelfde geld voor Zakgeld. Een nummer gezongen door de naar mijn mening best begaafde zanger van het koor. Van alle markten thuis. Rap, zang, hoog, laag, goeie dynamiek en voorzien van een geweldige rauwe stem. Dan ook nog een leuk nummer gekregen waarbij de fantasie van mijn 6-jarige ik helemaal de vrije loop kreeg.
Kunstgebit echter sprak me helemaal niet aan omdat mijn moeder me nooit een gulden gaf om wat snoep te kopen. Bovendien was mijn vader geen tandarts. Wel vond ik het erg grappig dat die vader zelf een kunstgebit heeft. De clue in dat nummer was dus très geniále. Voor de rest is dit toch ook een minnetje.
Visite daarintegen is geweldig! Een nummer gezongen door het hele koor over de verandering van de stemming in een gezin als er visite komt. Leuke wisselzang, steekt technisch goed in elkaar, welliswaar wat moeilijk te begrijpen voor een 6-jarige, woorden als ballorich zijn veelal onbekend op die leeftijd. Verder een erg leuke tekst en bovendien een van mijn favorietjes, hoewel het een heuse groeier is.
Oma daarintegen is een aanfluiting. Zo'n klein meisje, zo'n vervelende tekst laten zingen. De enige humor die in het nummer zit is onbedoeld:

"We rollen oma naar het hek".

Leuk, ik zie het al voor me. Verder is het nummer te hoog te dreinerig en te saai om als er als 6-jarige iets aan te vinden, en dat is nog steeds het geval.
Witte Muizen hierna is dan wel weer een grappig nummer.

"Ik had zeven witte muizen en een kooitje dat niet sloot"

waarna de muizenpopulatie in het liedje in rap tempo omhoog gaat gelijk het tempo. Echte relaxmuziek, zo van niet moeilijk doen Witte Muizen, peace out.
Daarna het kippevelnummer bij uitstek van Kinderen voor Kinderen. Een nummer met een opbouw zoals we die kennen bij Sigur Rós (haal ik er toch vergelijkingsmateriaal bij), alleen dan korter. Met een prachtige boodschap en een geruststellende gedachte.

"Wees niet bang"

wordt in Het Leven Duurt Een Leven Lang zo in en in zuiver gezongen door het koor, en de opbouw wordt zo zuiver gezongen door de soliste dat het kippevel me nog steeds op de armen staat als ik er naar luister.
Laat Haar begint daarna rustig om daarna opeens met een bouncende frisheid in te zetten en niet meer op te houden. Na Het Leven Duurt Een Leven Lang is dit wel heerlijk verfrissend, echter, onder die vrolijke toon schuilt toch een boodschap. Ook dit is dus erg knap gedaan, wel simpel, toch erg knap.
Zeer Hoog Begaafd geeft het leven van een embryo in de baarmoeder weer en zoals gezegd is dat embryo Zeer Hoog Begaafd, het weet al van de aardse genotmiddelen sigaren en rosé, alleen wordt het embryo belemmerd door zijn beperkingen omdat het nog niet volgroeid is. Jammer, voor het embryo, maar het is weer knap gezongen door de solist van het eerder op de CD voorkomende Zakgeld. Weer dat rauwe tintje heerlijk. Favorietje!
Geef Die Pieper Toch Een Zwieper komt hierna met de boodschap dat ouders tijd moeten maken voor hun kinderen en het vervloekt de pieper. De boodschap is goed, het liedje wat minder. Jammer, maar toch een voldoende.

Over het algemeen kan ik zeggen dat deze CD dankzij de nostalgie die eraan vastgekleefd zit zo goed door mij gewaardeerd wordt. Kwalitatief is het natuurlijk allemaal niet heel spectaculair. In vergelijking echter met de KvK die volgden en die voorafgingen is dit wel het hoogtepunt. Verschillende invloeden komen in de muziek en het lijkt wat experimenteler dan de andere CD's.
Daarom verdiend dit CD'tje wat mij betreft een ruime voldoende en wel in de vorm van 3,5*.