Van sommige artiesten blijf je goed op de hoogte. Je weet dat ze bezig zijn met een nieuw album, hoe het nieuwe album gaat heten en of ze binnenkort gaan touren. Voor mij is Vampire Weekend het tegenovergestelde. Ik weet er niets van en was dan ook verrast toen ik zag dat er een album uit kwam. Wel raar, want ik kan hun debuut album bijna dromen. Hun tweede album is bijna compleet langs me heen gegaan, dus eens kijken of dit album mijn interesse weer wat aan kan wakkeren.

En daar lijkt het in eerste instantie niet op. Ik heb het album in 1 weekend 4 keer geluisterd, om er daarna 2 weken lang niet meer aan te denken. Toen ik zag dat ik al daadwerkelijk een begin had gemaakt met de recensie, toch nog maar een keer geluisterd.
Het klinkt allemaal wel prima, maar nergens wordt het zo bijzonder als het debuut. Dat stond vol met vrolijke en bijzondere liedjes, waarbij ik dit album meer associeer met standaard. Ik moet mezelf dwingen om goed naar de nummers te luisteren, waarbij mijn aandacht nog wel eens wilt verslappen. Soms zit er een leuk stukje in de nummers wat mijn aandacht weer even trekt, maar dit blijft helaas nooit lang hangen. Dit zijn niet echt de dingen waar je naar uit kijkt in een album!

Waar ik in het begin benieuwd was of mijn interesse aangewakkerd kon worden, lijkt het tegenovergestelde waarschijnlijker. Goed debuut, mindere tweede en een nog mindere derde. Ik denk dat ik wel een beetje klaar ben met Vampire Weekend. Prima achtergrond muziekje, maar het zal voor mij geen topper worden.

Oordeel: 3.0 van de 5 sterren

overgenomen van mijn blog: pat-sounds.blogspot.nl

Veel mensen hebben een hekel aan de tandarts. Ik dus niet. Goed opletten wat je eet, 2x daags je tanden poetsen en vooral niet te zoet eten doet wonderen bij me. Nu probeer ik hetzelfde ook te doen bij muziek: voldoende luisteren en het moet allemaal niet te zoet zijn. Nou, dan gaan we hier behoorlijk de mist in.

Dit album staat namelijk vol met zoete pop-nummers, gecombineerd met psychedelica en shoegaze. De nummers zijn catchy tot en met, waardoor het geheel bijzonder fijn weg luistert. Ik betrap mezelf er al een poosje op dat ik het nummer 'Waiting For Something To Happen' maar blijf neuriën. De samenzang tussen de dames (en af en toe een verdwaalde man) blijven het hele album aanwezig en zijn af en toe echt te fijn voor woorden. De afwisseling tussen de nummers is niet heel groot, wat naar het eind toe wel zorgt dat je denkt: dit nummer heb ik al eens eerder gehoord. Op zich niet heel erg, want de nummers zijn van een hoog niveau.

Maar over het algemeen bijzonder zoet dus. Normaal gesproken niet helemaal mijn 'cup of tea', maar in dit geval gaat het er in als … uhm ... zoete koek dus. Geen echte hoogvlieger, maar een heerlijk album voor tussendoor.

Overgenomen van mijn blog: pat-sounds.blogspot.nl