Bij nadere beluistering typisch jaren '80 studiowerk met een fijn productiegeluid, maar zeker niet gespeend van het eerder genoemde gefröbel. Echt iets voor de platennerds.
Je ziet de dj's met moelijke new wave-haardossen op feestjes met Madonna en Andy Warhol wel een beetje voor je als je dit luistert.

Wel apart om zo'n softe 'why can't we all get along' track te horen tussen twee venijnige acidplaten. Laatste plaat heeft ook een fijn sfeertje. Productiekwaliteit is niet overal even indrukwekkend.

Onder de noemer beter laat dan nooit, hier dan ook nog even mijn commentaar...Ik zie dat de laatste comment hierboven zelfs van bijna zeven jaar geleden is, zegt misschien ook iets over het hype gehalte van Blake destijds. Zijn samenwerkingen met grote Amerikaanse sterren moesten toen nog komen.

De eerste twee tracks zijn nogal spooky te noemen, deed mij denken aan die vreemde kortstondige 'witch house' trend uit die tijd. De plaat met Bon Iver is wat toegankelijker, hoewel nog steeds een beetje in die stijl. Toch een knap coherent geluid, een combinatie van folk/r&b/dubstep die op papier nogal geforceerd lijkt, maar behoorlijk natuurlijk klinkt. De plaat eindigt soberder met nog twee nummers voor piano en zang.

Nergens doet de EP me echter helemaal beklijven, ook niet na meerdere luisterbeurten, en dat zie ik sommige andere users hier ook zeggen.

Heel goed vind ik deze. Perfect geproduceerde avantgardistische muziek met toch een soort poppy/toegankelijk randje.

Prettige knisper- en pruttelminimal, die vooral beklijft over de koptelefoon. Erg vergelijkbaar met het andere werk van Jelinek, de man heeft een consistente stijl.
Zal het tegenwoordig ook goed doen bij ASMR-liefhebbers, bedacht ik mij nog.

Jazzanova was 'on top of their game' in deze periode. Voor sommigen misschien iets te glad, maar ik kan de uitgekiende producties en hoge muzikaliteit erg waarderen.

Als je niet zou weten dat deze plaat van Mills was, zou je er nooit zijn opgekomen.

De EP begint met twee nogal verouderd klinkende house(!)tracks. Vooral The Sun vind ik eigenlijk heel slecht, het klinkt net als een standaard voorgeprogrammeerd loopje op een keyboard.

Move Your Body is al een stukje beter, een originele remake van de klassieker van Marshall Jefferson. De afsluiter is ook redelijk curieus: een breakbeat-track met een orgeltje en een paar trompetsamples. Aardig, maar ook behoorlijk verouderd.

Nummers 3,5 en 7 zijn heerlijke kleine klassiekers. Nooit geweten dat ze allemaal op één album staan. Wel meteen de uitblinkers. De afsluiter vind ik wel een leuke ontdekking, die is wat onvoorspelbaarder dan gemiddeld.

Fijne, wat onbekendere EP van Beltram die laat zien dat hij van alle markten thuis is.

Zo'n percussieve knaller als Drome, dat mag wel eens wat meer gemaakt worden

Hier heb ik helaas overheen gekeken afgelopen jaar, maar
de Nederlandse techno/house-trots levert met deze EP sterk werk af.

Geïnspireerde producties met een gedachte. Jammer dat Voorn soms nog een beetje voor voorspelbare akkoordenwisselingen kiest, maar voor de rest steekt dit toch boven het gros van de concurrentie uit.

Deze EP toont eens te meer dat Bashmore zeer bedreven is in het maken van toegankelijke dansmuziek, zonder dat het vervalt in saaie en/of commerciële meuk.

Eerder uitgebracht dan De La's debuut, maar de Native Tongues sound is hier al van begin tot einde hoorbaar in de luchtige, ironische raps en de kleurrijke samples. De nogal primitieve productie heeft iets sympathieks, maar je kunt het ook amateuristisch noemen. Op Discogs staat er het volgende over:

The album was largely recorded without the use of a sampler (with the exception of the tracks "On The Run", "What's Going On", "Because I Got It Like That", and "I'm Gonna Do You"). Instead, they would lay down a beat straight off the records they were using as source material, in the words of Afrika Baby Bam: "looping it around by hand, eight bars at a time, until you had six minutes on tape, so there'd be enough music to do your rhymes before it ran out...I just had one copy of each record. That's the way most of the album was done."

Het wat strakker geproduceerde 'Because I Got It Like That' is voor mij de uitschieter.