menu

Hier kun je zien welke berichten T.O. als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Mala Rodríguez - Lujo Ibérico (2000)

3,5
Spaanstalige hiphop van deze vrouwelijke MC uit Sevilla. Ze rapt met sterk accent over Dr. Dre-achtige beats. Het aanstekelijke Yo Marco el Minuto werd overigens zeer toepasselijk gebruikt tijdens de stripteasescène uit de film Lucía y el Sexo

Marcellis - Workshop 16 (2012)

4,0
Ontzettend goede plaat van een onbekende Nederlandse producer. Leuke ontdekking. Waar Workshop al dit soort dingen bovenhaalt is me nog steeds een raadsel

Marcos Valle - O Compositor e o Cantor (1965)

4,0
Mooi, semi-orkestraal bossa nova-album van een artiest die toch vrij weinig besproken wordt, maar van grote invloed is geweest.

Hoogtepunt is Samba de Verão, één van de mooiste bossa-nummers ooit.

Mariah - Utakata No Hibi (1983)

3,5
Nogal gehypte heruitgave in de platenwinkels een paar jaar geleden. Wat wel leuk is aan deze muziek, is dat het tegelijk avantgardistisch en toegankelijk is, met een bepaald sfeertje dat het hele album blijft aanhouden.
Maar eerlijk gezegd ontbreekt het wel aan echt memorabele momenten en uitschieters. Track 3 is desondanks mijn favoriet.

Martyn - Great Lengths (2009)

4,0
Onze Martijn heeft dit album precies op het goede moment uitgebracht. Dubstep, of wat daar van over is, staat enorm in de picture en dit album biedt een soepele en toegankelijke versie van het genre, indrukwekkend gemixt met andere stijlen. Zonder aan kwaliteit in te boeten.

Meer dan bijvoorbeeld de albums met minimale technodub van landgenoot 2562, is dit bovenal een mooie introductie tot dubstep.

Wel een beetje jammer is het zwakke "These Words", je mag wat meer verwachten van die samenwerking.

Mega Dance '98 Volume 3 (1998)

0,5
Dit is wel een bijzonder slechte verzamelaar zeg, staat geen enkel nummer op dat me echt kan bekoren.

Cocktail van Postmen vind ik nog steeds aardig, alhoewel die er hier totaal niet tussen past. Daarmee is het wel gezegd, Fatboy Slim is inderdaad één van de betere nummers maar dat zegt meer over de rest van de cd dan over dat nummer.

Metalheads - Terminator (1992)

3,5
Terminator was blijkbaar de invloedrijke track die de overgang van de Engelse happy hardcore naar meer donkere atmosferen initieerde, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar Kemistry en Sinister, twee nummers die later in hernieuwde versie op Timeless zouden komen te staan.

Metro - $1.15 Please (1990)

4,0
Vier stuks New Yorkse stadshouse, beginnend en eindigend met energieke ritmetracks. Er tussen in twee hoogtepunten met de hemelse klanken van Brownstone Express en de geilneven-acid van Straphanger. Heerlijk dit soort oude EP'tjes

Metro Area - Metro Area (2002)

4,0
Uitermate stijlvol doch artistiek interessant dance-album

De muziek van Metro Area wordt gekenmerkt door dansbare, disco-achtige house en techno, waarin een grote rol is weggelegd voor live strijkers, percussie en vernuftige arrangementen. Een erg unieke sound.

Model 500 - Interference / Electronic (1988)

4,0
Vijf tracks met elementen die in elkaar overlopen, met inderdaad de Interference versies als uitschieters, maar die brengen dan ook wel hele fijne funky acid techno.

Muziek die je ook nu nog prima in een donkere club zou moeten aanhoren, en niet zozeer op een regenachtige zaterdagmiddag met een kopje thee.

Moody - Det.riot '67 (2008)

3,0
Zeer aparte release van Moodymann. Het begint met een leuke Prince-pastiche en gaat daarna verder met blaxploitation-achtige tracks inclusief pooier-soundbites. Het geheel eindigt met een nieuwslezer die bericht over de Detroit-rellen van de jaren '60, waarbij vage electronische geluiden als achtegrond dienen.

Aardig experimenteel plaatje, maar niet geheel overtuigend.

Moodymann - Black Mahogani (2004)

4,0
Moodymann had ooit een enigmatisch profiel, maar is sinds het voorgaande bericht meer op de voorgrond getreden. De nadruk lijkt nu iets meer op zijn karakteristieke persoonlijkheid en draaikunsten te liggen - dit jaar kwam bijvoorbeeld zijn DJ-Kicks album uit - en wat minder op zijn eigen muziek.

Zelf zet ik zijn oude tracks nog wel eens aan, maar dit album heb ik ten onrechte een lange tijd laten liggen. Moody blijkt namelijk een artiest te zijn die ook een boeiende, coherente langspeler kan afleveren. Veel soul inderdaad en af en toe wat kenmerkend mysterieuze samples, omgevormd tot een mooi geheel. Hele knappe plaat. De laatste nummers zijn helaas iets te fragmentarisch, wat een beetje jammer is als afsluiting.

Motorbass - Pansoul (1996)

4,0
De voorloper van de Franse dance-hype. Motorbass bestaat uit Etienne de Crécy, huisvriend van Air en gerespecteerd producer, en Philippe Zdar, die bekend is als de helft van Cassius.

Op deze plaat is goed te horen dat de heren uit de hiphophoek komen, er worden veel samples gebruikt en weinig analoge geluiden, wat het geheel een vrij 'warme' sound geeft. Aanrader.

Move D - Cymbelin (1996)

4,0
Volgens mij is dit een relatief onbekend werkje, hoewel afkomstig van de Duitse producer Move D, die sinds een paar jaar aan een succesvolle en productieve tweede jeugd is begonnen. Bovendien is deze EP uitgekomen op Warp.

Hoe dan ook, het verdient vele luisteraars, want dit is weliswaar puristische, maar zeer vaardig gemaakte muziek op het kruispunt van techno en electro. Alle geluiden klinken bijzonder fris en oorspronkelijk.

Munich Machine - Munich Machine (1977)

3,5
Typische studiodisco in medleyvorm van Moroder en consorten. Aardig wat cheesy kantjes uiteraard, maar ik moet zeggen dat het heel uitgekiend en behoorlijk muzikaal interessant in elkaar zit. Geen straf om te luisteren.