menu

Hier kun je zien welke berichten T.O. als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

SBTRKT - SBTRKT (2011)

4,0
Als pop-album erg geslaagd. Kan me ook voorstellen dat het rond 2011 aansloeg, want het past helemaal bij de trendy muziek uit die tijd. Helaas heb ik het zelf nooit live gezien.

Meer dan de helft van de nummers zijn single waardig, alleen de laatste twee instrumentale tracks zijn een beetje filler. Van de zang weet vooral Sampha te bekoren, die lijkt inderdaad een beetje op James Blake maar ook wel op een soulvolle versie van Antony Hegarty. De zang van Jessie Ware vind ik ook altijd wel goed, maar brengt hier niet echt iets extra's.

Scientist - Heavyweight Dub Champion (1980)

3,5
Dub is een (sub)genre dat ik graag opzet, hoewel dat ook wel regelmatig 'op de achtergrond' is. De bassen en effecten klinken vaak lekker, maar de muziek mist meestal wel wat identiteit (hetzelfde geldt overigens ook voor dat dochter(sub)genre -- dub techno)

Dit album is geen uitzondering. Wat wel opvalt is de goede en heldere productie.

Scuba - Where the Wild Things Are (1995)

4,0
Toch wel een aanrader voor de deep house liefhebber, deze oudere plaat van King Britt.
Kent een melancholische sfeer die het genre af en toe overstijgt. Zal het destijds goed gedaan hebben in de triphop-hoek.

SebastiAn - Ross Ross Ross (2006)

3,0
En weer eens een plaat die ik ruim na de hype luister. 12 jaar na het vorige bericht

Is er nog iemand die dit luistert ? Hoe dan ook, nog best aardige tracks, maar het wegwerpgehalte is toch ook best hoog.

Sergio Mendes & Brasil '66 - Sergio Mendes and Brasil '66 (1966)

Alternatieve titel: Herb Alpert Presents

3,5
Natuurlijk is deze versie van Mas Que Nada een klassieker en er staan wel meer mooie tracks op, maar ik ben niet zo gecharmeerd van de verengelste Braziliaanse songs en andersom de bossa-versies van Engelstalige pop/rock-nummers. Toendertijd al een vrij commerciële plaat denk ik.

Shiver - Subsonic Soundscape (1994)

3,5
In de jaren '90 gebeurden er leuke echte underground dingetjes in Nederland, zoals deze EP. Naast de titeltrack is Oiled Love een prachtig plaatje. Voor de rest is het niet allemaal even sterk, maar je hoort wel die warme en pure analoge instrumentatie op elke track.

Shuggie Otis - Inspiration Information (1974)

Alternatieve titel: World Psychedelic Classics 2

3,5
Typisch jaren 70 soul/funk album van alleskunner Shuggie Otis, alleen dan met een sterk futuristische sfeer. Jaren later opnieuw uitgekomen op het label van David Byrne, omdat mensen als Jim O'Rourke, The High Llamas en Stereolab het album opnieuw ontdekten en het prezen vanwege de vooruitstrevendheid. En terecht . Maar het blijft het een beetje 'muzikantenmuziek' af en toe.

Strawberry Letter 23 werd later nog wereldberoemd in de uitvoering van de Brothers Johnson en werd o.m. gebruikt voor de soundtrack van de film Jackie Brown.

Skee Mask - ISS002 (2017)

3,5
Leuke exponent van die mid-tempo breaks trend van de laatste jaren. Routine is inderdaad het prijsnummer. Daarnaast wordt het nergens écht heel goed, hoewel de productie an sich veelbelovend is.

Smith N Hack - Tribute (2002)

Tamelijk curieuze plaat, vandaar ook de wat aparte genrecombinatie.

Dit duo heeft een aantal obscure discoplaten door de mangel gehaald en op een heel aparte manier hergebruikt. Soms heeft dat een heel leuk, funky en dansbaar effect, maar net zo vaak is het minder geslaagd.

Het lijkt trouwens helemaal niet op Franse discohouse, mocht men dat denken na mijn beschrijving

Soul Designer - Walking on a Little Cloud (2002)

2,5
Vakkundig geproduceerde melodieuze techno, die echter spanning en originaliteit ontbeert.

Soundhack - Soundkit E.P. (2002)

3,0
Curieuze plaat. Overduidelijk bedoeld als DJ-tools, zowel qua geluid als titels

Elke track bestaat alleen maar uit grooves, dus het is voornamelijk veel gecut en ge-edit met drums, bassen en discogeluiden. Erg grappig om te horen, maar iets te minimaal en simpel om thuis via de stereo te overtuigen. De wat meer uitgewerkte tracks Scraper en Double Hammer zijn ook meteen iets leuker dan de rest.

Soundhack is ook wel bekend als Soundstream (van o.a. een remix van Rhythm & Sound) en volgens mij ook eigenaar van de belangrijke Berlijnse platenwinkel en -distributiezaak Hardwax. Tevens is hij de helft van Smith & Hack, die vorig jaar nog een hitje hadden met de remix van Herbert's "Moving Like A Train".

Source Direct - Exorcise the Demons (1999)

3,0
Ik vond dit toch een ietwat teleurstellend album destijds, vergeleken met de eerdere (fantastische) singles en EP's.

Teveel goedkope samples en geluiden, hoewel Call & Response wel weer een klein kunststukje is

Squarepusher - Big Loada (1997)

3,0
Vreemd genoeg ligt het voor mij zo bij dit album:

De nummers die langer zijn dan zes minuten zijn behoorlijk goed, de rest behoorlijk slecht

Verder vind ik dat Squarepusher wel érg vaak identieke breaksgerateltrucjes uithaalt.

Stereolab - Emperor Tomato Ketchup (1996)

3,5
De eerste vijf nummers zijn erg leuk, met als uitschieter het prachtige "Cybele's Reverie", maar daarna vind ik alleen "The Noise of Carpet" en "Slow Fast Hazel" genietbaar.

Studio - Yearbook 1 (2007)

4,0
Dit ligt erg goed in het gehoor, zeer goed geproduceerd. Ik moest zelf een beetje denken aan de rustige (dub-)kant van !!! met een snufje Lindström en zijn vrienden. "Out There" vind ik een geweldig nummer, een echte tour de force.

Aan de andere kant vind ik het wel wat moeilijk om het album van begin tot eind te beluisteren. Soms verlang ik zelfs naar wat meer vocalen. Ik houd het voorlopig bij een 3,5*

Studio 1 - Studio Eins (1997)

3,5
Naast het werk van Plastikman is dit een oer-minimalplaat van de hand van Wolfgang Voigt, één van de oprichters van Kompakt.

Zitten een aantal zeer goede nummers/grooves bij, alhoewel het voor een heel album af en toe wel erg minimaal wordt.

Suicide - Suicide (1977)

3,0
Enerzijds origineel en intrigerend, anderzijds beperkt en simpel.

Er zit veel emotie in deze muziek en ik kan het niet zo snel vergelijken met een andere artiest, maar die simpele drumcomputerritmes en weinig veranderende voordracht van de zanger komen me na een tijd wel een beetje de neus uit.