menu

Hier kun je zien welke berichten T.O. als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

T. Raumschmiere - Bolzplatz E.P. (2000)

3,0
Zo, dus deze kerel heeft ook ooit op Kompakt gezeten...

Best aardig plaatje, eerste nummer is nogal matig maar daarna is er leuke electro-techno te horen, voordat dat geluid echt bekend werd.

T++ - Wireless (2010)

4,0
Heerlijk broeierig klanktapijt, waarbij het soms lijkt alsof je middenin een ayahuasca-ceremonie of iets dergelijks bent beland. Zeker met dat coverplaatje in ogenschouw natuurlijk.

Qua geluid komt dit het meest in de buurt van Shackleton denk ik, of het latere werk van Andy Stott.

The Abstract Eye - Cool Warm Divine E.P. (2011)

4,0
Destijds over het hoofd gezien, maar dit is een hele leuke en mooie plaat van een producer uit Los Angeles.
Vloeibare electro en techno in de traditie van The Other People Place.

The Black Dog - Age of Slack (1989)

4,0
Erg leuk dit, had niet verwacht dat de eerste release van dit drietal al zo muzikaal interessant en volwassen zou zijn. Het gros van de UK hardcore van een paar jaar later bijvoorbeeld klinkt echt veel goedkoper dan deze muziek.

Ook leuk om te horen dat het latere Black Dog/Plaid-geluid is geworteld in pure rave-geluiden en hiphop-beats.

The Black Dog - Further Vexations (2009)

4,0
Inderdaad een hele mooie plaat die hier op het forum beter werd opgepakt dan elders online, geloof ik. Classicistische electro, techno en ambient die vaak nostalgisch aandoet en veel mooie melodieën kent.
Niet zozeer een album dat de grenzen van de electronica opzoekt dus.

The Black Dog - Techno Playtime (1990)

3,5
Lekker wervelende sound heeft deze plaat. Enerzijds een voorloper van UK hardcore dankzij de beats en energie, anderzijds hoor je in de melodieën en geluiden de latere stijl van Black Dog / Plaid al terug.

The Brothers - Don't Stop Now (1976)

3,5
Glad geproduceerde studiodisco in die typische Love Boat/Barry White-stijl van medio jaren zeventig. Af en toe prima genietbaar. Prijsnummer is Under My Skin, dat een stuk meer funky en hoekig is dan de rest van het album.

The Collected Sounds of Prescription (1995)

Alternatieve titel: Sample Volume 001

4,5
Heerlijke verzamelaar van één van de beste cult labels van de Amerikaanse house uit de jaren '90.

The Flashbulb - Kirlian Selections (2005)

3,0
geplaatst:
Zitten best mooie stukjes in, maar is als geheel me wat te kitscherig. Dat heb ik wel vaker met die albums die tegen neoklassiek aan (willen) schuren.

The High Llamas - Cold and Bouncy (1998)

4,0
Erg fijn beluisterbaar pop-album, met af en toe heerlijke melodieën en prachtige arrangementen.

Soms missen de songs focus en die electronicapiepjes passen ook niet altijd bij de muziek, maar toch. Zou best een groeier kunnen zijn.

The High Llamas - Hawaii (1996)

3,5
Weer een aardig aantal wonderschone songs, maar al het gefröbel zit een echt coherent album in de weg.

The Horrorist - One Night in N.Y.C. (1996)

3,0
De verhaaltjesverteller van de New Yorkse rave scene uit de jaren '90, waar ook figuren als Moby en Joey Beltram oorspronkelijk vandaan komen en waar de legendarische club de Limelight een grote rol in speelde. Muzikaal zit het tussen hardcore en de wat meer extraverte, schurende techno in. Prijsnummer is de nog steeds hilarische titeltrack.

The Meters - Look-Ka Py Py (1969)

3,5
De uit New Orleans afkomstige Meters, waarin de later bekend geworden Neville Brothers zitting hadden, bezaten een uit duizenden herkenbaar geluid, met nadruk op drum, bas en toetsen.

Dit gehele album is instrumentaal en wordt daarom wat veel van hetzelfde naarmate het einde nadert, maar staat vol met zompige, bluesy funkgrooves Let ook op het nummer "Oh, Calcutta!" waarin de drumbreak uit Amerie's "One Thing" terugkomt.

The Meters - The Meters (1969)

3,5
Net als op Look-Ka Py Py geen heel interessante of uitbundige composities, maar vooral een showcase van het typische Meters-geluid. Met op de voorgrond het bezeten, onbeschrijflijk funky drumwerk van Zigaboo Modeliste.

The Modern Deep Left Quartet - Babyfoot EP (2005)

3,0
Zeer experimentele plaat van Mathew Jonson en zijn vrienden. Live-opnames met veel jazz-invloeden en aparte wendingen.

The Other People Place - Lifestyles of the Laptop Cafe (2001)

4,5
Mooi en sfeervol album, dat ook coherent klinkt. Het is allemaal een stuk subtieler dan de gemiddelde Drexciya-track, maar heeft daardoor niet minder impact.

Uitschieter is het prachtige "Let Me Be Me".

The Persuader - Stockholm (1999)

4,0
Jesper Dahlbäck, misschien ken je hem als co-producer van Tiga of anders van zijn dansvloerknaller "Murder Was The Bass". Een paar jaar eerder kwam de man met dit album op de proppen, een eerbetoon aan "The City of Islands". Alle tracktitels zijn afkomstig van de gelijknamige wijken in de Zweedse hoofdstad.

Nogal een funky en laidback-aangelegenheid deze cd, die "live" en veelzijdig klinkt. Slussen is een 70s-achtige jazzfunk/breaks-track, Centralbron gaat meer richting het 80s-synth-geluid, terwijl Mosebacke duidelijke reggae/dub-invloeden heeft. Een aangename verrassing.

The Philosophy of Sound and Machine (1992)

4,5
Knap staaltje werk van o.a. Aphex Twin, B12, As One en The Black Dog, om de meest bekende pseudoniemen van de verschillende artiesten maar eens te benoenem.

Zij bewijzen hier eens te meer dat goede electronica niet per se volgens de meest moderne maatstaven geproduceerd hoeft te worden om te bekoren.

De nummers van RDJ zijn zeker de moeite waard, vooral het jazzy-achtige Soit.PP-nummer inderdaad. Ook "Debris" van Cmetric is erg mooi.

Maar mijn voorkeur gaat uit naar de nummers van Balil. Ik was eigenlijk al een grote fan van dit alias van Ed Handley en deze twee tracks zijn wederom van een enorme schoonheid.

p.s. Wel een heel foute cover trouwens

The Platinum Series (2008)

3,0
Zeg dat wel, tracks 4 t/m 7 zijn ronduit slecht. Die van Noisia is inderdaad één van de beste, samen met dingetjes van Alix Perez en Break. Rest is gemiddeld.

Think and Change (2013)

4,0
Mooie staalkaart van een label met een prima kwaliteitscontrole.

Als album van begin tot eind ook goed genietbaar, dankzij de diverse stijlen en tempo's. De laatste platen zijn wat teveel rechtlijnige techno voor mijn smaak, maar dat mag de pret niet drukken.

Thomas Bangalter - Trax on da Rocks (1995)

2,5
Inderdaad, ietwat overgewaardeerde EP. Valt vooral op door een hoge mate aan rauwe energie, niet zozeer door goede muziek.

TNGHT - TNGHT (2012)

3,0
Af en toe leuk, maar vooral veel puberale wegwerpmuziek.

Todd Terje - Mjøndalen Diskoklubb (2005)

4,0
Prachtige EP met drie unieke tracks waarin Terje zijn talent etaleert. De ietwat experimentele, DFA-achtige titeltrack; het midtemponummer Kul I Pul dat wel iets weg heeft van zijn latere klapper Ragysh en tenslotte de dromerige schoonheid van Glittertind.

Hierna maakte hij nog het succesvolle "Eurodans", om vervolgens zes jaar lang geen eigen muziek meer uit te brengen. Nog steeds onbegrijpelijk vind ik voor zo'n talent, aangezien hij hier al ruimschoots aantoont veel in zijn mars te hebben.

Todd Terje - Ragysh (2011)

4,0
Grote hoogten bereikt onze Noorse vriend hier. Simpel op het eerste gehoor, maar zowel ritme als melodie blijft lang hangen. Future classics?

Trankilou - St. Glin-Glin EP (1996)

4,0
Heerlijk zijproject van het voorheen miskende genie Pepe Bradock, die nu ineens in allerhande decennialijstjes voorkomt.

In de jaren '90 had hij een haat/liefde-verhouding met de Franse scene, zoals ook uit deze EP blijkt. Sfeervolle house en downtempo met een scherp randje, vergelijkbaar met het werk van Motorbass.

Trentemøller - Trentemøller EP (2003)

4,0
Lekkere techy deephouse nummers. Zijn huidige stijl staat hier behoorlijk ver vanaf trouwens.

Troy Pierce - Run (2005)

3,5
Lekkere groovy minimal.

Veel traditionale muzikaliteit zit er misschien niet in, maar het is ook onterecht om de catalogus van M_nus als 'klinisch' te omschrijven, vind ik.

Turn Up the Bass: Volume 10 (1990)

Alternatieve titel: 16 Dance Tracks from the Next Generation

3,0
Dit is een deel van TUTB die ik me nog goed voor de geest kan halen, waarschijnlijk omdat het ook één van de betere delen is.

Op dit album zijn o.a. een aantal erg leuke hiphop/dance crossovers te horen van King Bee, Jungle Brothers en 2 In A Room. Dingen als Stereo MC's kun je daar ook wel toe rekenen denk ik. Jammer dat dit blijkbaar moest evolueren in die 2 Unlimited/Culture Beat-meuk.